کانال کیوبیس در تلگرام را دنبال کنید
آهنگسازی
آهنگسازی




صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 1
صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 2
آموزش فارسی صفر تا صد مسترینگ با پلاگینهای waves



دانلود کیوبیس 8 cubase با لینک مستقیم رایگان و آموزش نصب فارسی

دانلود رایگان وی اس تی استرینگ شرقی Fayez Saidawi Oriental Strings با لینک مستقیم تک پارت از سرور سایت



آموزش آهنگسازی فارسی

+ پاسخ به موضوع
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: مشروح کافه خبر با حضور حسین علیزاده و پژمان حدادی

  1. Ramin95 آواتار ها
    Ramin95
    شماره کاربری
    4941
    Contributor
    شهریور /۱۳۹۰
    4,009
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی575
    0
    سپاس از شما 815 بار در 687 پست
    Follows
    0
    Following
    0

    پیش فرض مشروح کافه خبر با حضور حسین علیزاده و پژمان حدادی

    نباید همه چیز را با چاشنی سیاست قاطی کرد؛ زشتی.ها قدرت ندارند تا زیبایی.ها را از ما بگیرند تنها کاربران عضو قادر به مشاهده لینکها هستند ، برای مشاهده و دانلود لینکها از اینجا ثبت نام کنید حسین علیزاده اعتقاد دارد هنرمند نمی تواند بنشیند و انتظار بکشد تا همه امکانات لازم برای کار فراهم شود، بلکه باید تلاش کند تا از موانع عبور کرده و پل.های ارتباطی خودش با مردم را مستحکم نماید.

    مهدی یاورمنش: شباهت.جالبی بین حسین علیزاده و آثار و آهنگ.هایش وجود دارد؛ با احساس حرف می.زند، سخن تازه می.گوید، رک و صریح است، نظرش را با طنز همراه می.کند و… در یک کلام دلنشین است.

    حضور علیزاده در کافه خبر، تجربه.ای بسیار متفاوت بود. از آنجا که او در حوزه.های گوناگون چون آهنگسازی قطعات ارکسترال و موسیقی متن فیلم، نوازندگی ساز.های ایرانی، برگزاری کنسرت، ساخت ساز، تالیف، پژوهش و تدریس صاحب نظر است، بحث و گفتگو به همه این عرصه.ها کشیده شد.

    بهانه گفتگوی ما با این موسیقی.دان، تور کنسرت.های «آن وآن» بود که از بهمن سال ۸۹ آغاز و در دو دوره خود تا کنون در ۱۳ شهرستان قزوین، رشت، گرگان، شیراز، بندرعباس، اهواز، بهبهان، بوشهر، تبریز، ساری، آمل، رودسر و سیاهکل برگزار شده و این شب ها در تالار وحدت مهمان تهرانی هاست.

    گفتگوی ما با حسین علیزاده با حضور پژمان حدادی (نوازنده تنبک) و بهرنگ تنکابنی (یکی از تهیه کنندگان این کنسرت) صورت گرفت. حدادی هم.در این نشست .گاه.در جایگاه خبرنگار قرار گرفت و پرسش.هایی را از علیزاده پرسید.

    آنچه در پی می.آید، با این که.مطلبی مفصل است، تنها بخشی از یک گفتگوی چهارساعته را در بر می.گیرد که در آن به مشکلات اداری پیش روی هنر موسیقی در کشور، ویژگی.های بداهه نوازی، جایگاه موسیقی سازی (بدون کلام)، نوآوری در موسیقی ایرانی، ساخت سازهای جدید… پرداخته می.شود.

    بحث.های دیگری از جمله شیوه.های آموزش نوازندگی و خاطرات گذشته استاد هم در این کافه خبر مطرح شد که انتشار آن.ها بماند برای یک وقت مناسب دیگر.





    با وجود کمبود.ها و پیچ و خم.های اداری، استقبال مردم از تور کنسرت «آن و آن» در همه جا بسیار زیاد بود و شما تنها توانستید به بخش کوچکی از این نیاز پاسخ دهید. یک هنر یا هنرمند باید دارای چه ویژگی.هایی باشد تا چنین در دل مردم جا باز کند؟


    علیزاده: هر اثر هنری موقعی ناب و موفق است که زبان ساده، محتوایی خوب و انسانی و تاثیری عمیق بر مردم داشته باشد. البته استقبال از یک کار هنری، تا حد زیادی به سابقه دهنی و شناخت قبلی مخاطب از هنرمند نیز بر می.گردد. یعنی ممکن است جوانان هنرمندی کاری شایسته و سطح بالا را ارائه دهند که چون هنوز از سوی مردم شناخته نشده.اند، خیلی دیده نشود.
    هنرمندی که ۴۰ یا ۵۰ سال کار کرده و مردم با آثارش زندگی کرده.اند، خب معلوم است که مورد استقبال قرار می.گیرد. فراموش نکنیم که جامعه هنرمندانش را دوست دارد و با آنان زندگی می.کند. همه این.ها نشان می.دهد مردم بزرگ.تر و هنر.شناستر از آن چیزی هستند که متاسفانه در بعضی جا.ها گفته می.شود. در این میان وظیفه مسوولان و مدیران آن است که پل.های ارتباطی بین مردم و هنرمندان را مستحکمتر سازند تا هم توده جامعه و هم اهالی هنر حال بهتری پیدا کند.

    مثل همین حال خوبی که شما به دلیل تور کنسرت.های «آن و آن» با سفر به گوشه و کنار کشور پیدا کرده.اید؟
    علیزاده: بله. تجربه تور کنسرت «آن و آن» و سفر به شهرهای گوناگون یک شعر ناب بود که احساسات نهفته در آن تا مدت.ها ما را سیراب می.کند و حالمان را خوب می.سازد... همان طور که آقای حدادی هم گفتند، حیف است که مسائل حاشیه.ای این تور هنری بر اصل آن سایه بیندازد و باعث شود ما از زیبایی.های آن غافل شویم و به حواشی.اش بیشتر بپردازیم.



    چه در سفر قبلی که به قزوین، رشت، گرگان، شیراز و بندرعباس رفتیم و چه امسال که مهمان مردم اهواز، بهبهان، بوشهر، تبریر، آمل، ساری، رودسر و سیاهکل شدیم، همه.اش زیبایی و محبت و دوستی دیدیم. خاطرات بسیار قشنگی را که از این شهر.ها در ذهن ما نقش بسته است، با هیچ چیز دیگر عوض نمی.کنیم.
    برای مثال وقتی ما کنار جاده اهواز- بهبهان توی هوای داغ پیاده شدیم تا بستنی بخوریم و آن فروشنده ما را می.شناخت و قول گرفت که بازهم به آنجا برگردیم و برنامه بگذاریم، این را چه جوری باید منعکس کنیم.
    یا وقتی به دروازه.های بهبهان نرسیده، مسوولان فرهنگی شهر را دیدیم که به استقبالمان آمده. بودند، این را با چه چیزی می.توانیم عوض کنیم.
    اتفاقاتی از این دست در تمام شهر.ها که رفتیم، رخ داد و باعث شد گریان آنجا.ها را ترک کنیم. در اهواز، بهبهان، بوشهر، تبریز، آمل، ساری و… هر وقت موقع خداحافظی می.رسید، ما در حالی که سعی می.کردیم بغض خودمان را کنترل کنیم تا کسی ناراحت نشود، می.دیدیم که مردم بدرقه کننده شدید.تر از ما در حال اشک ریختن بودند.
    فکر نکنیم زشتی.ها آن قدر قدرت دارند تا بتوانند زیبایی.ها را از ما بگیرند. من بعد از هر سفربه طور عجیب و غریبی دلم تنگ می.شود برای مردمی که دیده.ایم..ای کاش تا آخر عمرم آن قدر قدرت داشته باشم تا به این سفر.ها ادامه دهم.

    پس در این تور.های هنری علاوه بر آنکه شما با هنرتان بر مخاطب تاثیر می.گذارید، مردم هم شما را تحت تاثیر قرار می.دهند.

    علیزاده: طبیعی است که این طور باشد. نتیجه این سفر.ها آن بود که مردم ما را عاشق.تر کردند و به ما یاد دادند یک هنرمند از کجا باید انرژی و نیرو بگیرد. دیدیم مردم چقدر بزرگ هستند و ما چقدر در هنر کوچک هستیم. ارتباط نزدیک با مردم ما را متوجه کرد چیزهای بسیاری در هنر باید بیاموزیم و بیشتر از گذشته کار کنیم.
    یک دستاورد بزرگ دیگر این سفر.ها، آشنایی با جوانان بسیار با استعدادی بود که متحیر ماندیم با تمام کمبود.ها و تنگنا.ها چگونه با عشق و پشتکار به این خوبی پیشرفت کرده.اند.
    اینکه شما سوال می.کنید، بحث را به این سمت می.کشانید، اگر نه من اصلاً خوشم نمی.آید واژه.های چون «مجوز» را به کار ببندم. واقعیتش این است که ما برای عاشق بودن و عاشق شدن نیاز به «مجوز» نداریم.

    هدف ما هم از بردن بحث به این سمت آن است تا مردم دیگر شهرهایی که از این تور کنسرت به هر دلیل محروم شده.اند، بتوانند چنین تجربه.های شیرین و مفیدی را پشت سربگذارند.
    علیزاده: من دارم از طرف خودم حرف می.زنم و شما هم کار خودت را بکن (با خنده).



    بهرنگ تنکابنی از ادامه تور کنسرت «آن و آن» در دیگر شهرستان ها خبر می دهد

    پژمان حدادی: حالا که بحث لطیف و هنری.تر شد، من اجازه می.خواهم بروم طرف تیم بچه.های خبرآنلاین و از شما یک سوال بپرسم. در تور کنسرت «آن و آن» در داخل و خارج کشور، دیدیم که چقدر از فرم موسیقی سازی و به ویژه بداهه نوازی استقبال شد. می.خواستم نظر شما در باره اهمیت پرداختن به این فرم از موسیقی و به ویژه بداهه نوازی را بدانم.

    علیزاده:بداهه نوازی مقوله ایست که دیده.ام بسیاری از مخاطبان و حتی اهالی موسیقی در پرسش.هایشان آن را خیلی پیچیده می.کنند. این مختص داخل ایران هم نیست و هنرمندان خارجی هم زیاد آن را می.پرسند. یادم می.آید چند سال پیش در یک فستیوال سازهای زخمه.ای که در ایتالیا برگزار شد، بسیاری از گیتار نوازان بودند که قطعات معروف و شناخته شده.ای را انتخاب کرده و نواختند. اما بعد از آنکه من بداهه نوازی کردم، آنان آمدند پیش من و با ابراز علاقه درخواست کردند تا نت اجرایم را به آنان بدهم. وقتی پاسخ دادم نت ندارم و هرچه نواختم همین حالا احساس و شکل داده.ام، تعجب کردند. با اینکه آنان کارشان موسیقی بود، بازهم باور نمی.کردند یک نفر بنشیند و بدون نت دو ساعت بنوازد.

    یعنی غربی.ها با بداهه نوازی هیچ آشنایی ندارند؟
    علیزاده: در واقع بداهه نوازی با اینکه در کشورهای خاور زمین چون ایران و هند پیشینه.ای طولانی دارد، در دنیای غرب هنوز یک مفهوم جدید است. البته نمونه.هایی شبیه به بداهه نوازی را می.توان در تعدادی از کشورهای غربی از جمله آمریکا یافت. برای مثال در موسیقی جاز یک تمی اجرا می.شود که نوازنده.ها به نوبت آن را گسترش می.دهند و یک ترجیع بند دارند و دوباره می.آیند روی آن تم. با این وجود در.. همان آمریکا بسیاری از موسیقی دانان با همین نوع بداهه نوازی در جاز آشنا نیستند.
    البته با اینکه موسیقی در ایران صدمات زیادی خورده و زیر ضربه بوده است، به دلیل آنکه بسیار غنی بوده، باز هم توانسته برای خودش الگو و چارچوبی مثل ردیف.های دستگاهی درست کند که در دیگر کشورهای منطقه مشابه.اش دیده نمی.شود.

    اما در عین حال به شدت هم زیر سایه شعر و کلام قرار گرفته است.
    علیزاده: موسیقی هرجا توانسته خودش را از کلام مستقل کند، راهش را باز و پیشرفت کرده است. در این صورت است که می.توان در آن موسیقی شاهد اتفاق.های نو بود، غیر این باشد، شعر.ها با محتوا، مفاهیم و اوزان خود، یک چارچوب را برای موسیقی شکل می.دهند و نمی.گذارند توسعه پیدا کند. برای همین در خیلی جا.ها مثل افغانستان یا برخی مناطق کشور خودمان نمی.توان شعر و موسیقی را از هم جدا کرد. در این نمونه.ها، مقام.های موسیقی تنها با شعر است که معنا پیدا می.کند و بدون آن قابل تصور نیست.

    در هند نسبت موسیقی و کلام چگونه است؟
    علیزاده: موسیقی هند خیلی از نظر آوازی غنی است، اما در سطح دنیا، آنچه از موسیقی این کشور ارائه می.شود، کمتر از یک درصد آوازی است.

    چرا؟.
    علیزاده:.اول آنکه خیلی پیچیده است و شنونده خاص خودش را می.خواهد. دوم آنکه در چند قرن گذشته، به دلیل استعمار بریتانیا، فرهنگ غرب تاثیر بسیار زیادی روی آن.ها گذاشته است. هندی.ها هم زبان انگلیسی را اخد و ارتباطات فرهنگی زیادی با کشورهای غربی پیدا کردند که هم تاثیر گرفتند و هم تاثیر گذاشتند. این موسیقی هندی که امروز می.شنوید، آن چیزی نیست که ۱۰۰ یا ۱۵۰ سال پیش رواج داشته است. هندی.ها با توجه به ارتباطات گسترده.ای که با دیگر مردم جهان داشته.اند، نوعی از موسیقی بدون کلام را ارائه کرده.اند که جای خودش را در دنیا باز کرده است. این کاری است که ما تازه از دو دهه پیش شروع کرده و در جوامع بین المللی بیشتر ظاهر شده.ایم.

    چه موانعی پیش روی موسیقی ماست تا ارتباطات جهانی.اش را گسترش دهد؟
    علیزاده: یکی از این موانع، دوری فرهنگی ما با کشورهای غربی است. تفاوت زبان و مسائل سیاسی را هم می.توان در این امر دخیل دانست. برای مثال رفت و آمد هنرمندان ایرانی به برخی کشور.ها به دلیل مشکلات سیاسی و اشکال تراشی در صدور ویزا به سختی صورت می.گیرد.

    .
    کنسرت حسین علیزاده و پژمان حدادی در تالار وحدت

    .در این میان بداهه نوازی چه نقشی می.تواند برای معرفی موسیقی ایرانی به مردم جهان ایفا کند؟
    علیزاده: در موسیقی سنتی ما متاسفانه بداهه نوازی کم رنگ شده است. در حال حاضر بیشتر آثار ساخته شده یا قطعاتی که در ردیف.ها موجود هستند و سال.ها نواخته شده.اند، تکرار می.شوند.
    در حالی که بداهه نوازی مثل نقاشی است و مرز ندارد. بداهه نواز یک نقاش است که دارد لحظه خودش را می.کشد و برای همین می.تواند با هر مخاطبی در هر جای دنیا ارتباط برقرار کند. در واقع.. همان طور که فرق زیادی بین یک نقاش ایرانی، اسپانیایی یا آمریکایی وجود ندارد، بداهه نوازی هم مرز.ها را پشت سر می.گذارد. بداهه نوازی زبان حال هنرمند است و در هنگام تولد از شنونده.اش انرژی و الهام می.گیرد.

    یعنی ارتباط بداهه نواز و شنونده دو طرفه است؟
    علیزاده: صد در صد. غیر از این باشد که.اصلاً متولد نمی.شود. اتفاقی در بداهه نوازی شکل می.گیرد که از آن می.توان به عنوان یک فصل مشترک فرهنگی بین نوازنده و شنونده یاد کرد. برای همین در بداهه نوازی اگرچه در سه.گاه یا شور یا هر دستگاه دیگر می.نوازیم، اما تاثیری که یک مخاطب خارجی می.گیرد، به اندازه شنونده ایرانی است و در مواردی شاید بیشتر هم باشد. چرا که مخاطب غیر ایرانی به دنبال تداعی معانی در این موسیقی نیست و خودش را بیشتر به لحظه می.سپرد.

    جالب این است که در تور کنسرت «آن و آن» در ایران هم، بداهه نوازی شما در هر منطقه تحت تاثیر فضا و فرهنگ آنجا قرار می.گرفته است. یعنی در تبریز یک حال و هوا داشته و در بوشهر فضایی دیگر پیدا کرده است.
    علیزاده: این ویژگی بداهه نوازی است. وقتی در این سفر.ها به هر جا می.رفتیم، لهجه مردم، نوع موسیقی که در کوچه و بازار می.شنیدیم، آوا.ها و نواهای طبیعت منطقه و… همه این.ها در ما تاثیر می.گذاشت. یعنی وقتی در بوشهر یا بندرعباس کنار ساحل خلیج فارس قدم می.زدیم، امکان نداشت تحت تاثیر صدای امواج قرار نگیریم و این در بداهه نوازی ما تاثیر نگذارد.

    حتی در هر شهر، یک تم موسیقایی مشهور و معروف منطقه را هم می.نواختید.
    علیزاده:
    با آقای حدادی این تصمیم را گرفته بودیم که در هر شهر، تمی مربوط به آنجا را به عنوان قطعه پایانی بداهه نوازی کنیم که در ایجاد ارتباط با مخاطب تاثیر خیلی زیادی داشت.

    اما در تبریز مثل آنکه بیشتر از دیگر شهر.ها بداهه نوازی شما تحت تاثیر موسیقی محلی آنجا قرار گرفت. چرا؟
    علیزاده: در کنسرت تبریز چون از جوانی موسیقی آذربایجان را می.شناختم، این تاثیر گرفتن بیشتر از دیگر جا.ها بود. سال.ها نزد استاد علی سلیمی به مطالعه موسیقی آذری پرداخته بودم و طبیعی بود وقتی آنجا روی صحنه رفتم، ملودی.های او الهام بخش کار من شد.
    موسیقی بوشهر را من تا حدی می.شناختم و آقای حدادی به خوبی بر آن مسلط بود. موسیقی گیلان و مازنداران را هم خیلی رویشان کار کرده بودم و پیش از این از آن.ها زیاد الهام گرفته بودم. برای همین در کنسرت.هایمان در این شهر.ها، تم.ها و ملودی.های زیادی را در بداهه نوازی خود به کار گرفته و پردازش کردیم.
    اما در عوض بعضی از شهر.ها بودند که متاسفانه شناخت مناسبی از هویت موسیقی آن.ها نداشتم که این ضعف من است.


    مثل اهواز که تم «لب کارون» را در کنسرت خودتان نواختید که از قطعات شاد و مردمی آن منطقه است.

    علیزاده: واقعیتش آنجا هر چه فکر کردم، هیچ ملودی یا تمی از موسیقی آن منطقه به ذهنم نرسید. اما در اهواز آنچه بیش از همه مرا به خود جلب کرد، چشم انداز و مناظر زیبای کارون بود. برای همین تصمیم گرفتم از ملودی معروف «لب کارون» که خواننده مردمی آغاسی خوانده بود، استفاده کنم. اگرچه این تم عامیانه است، اما وقتی اهواز می.روی و کارون را می.بینی، امکان ندارد به ذهنت نیاید. البته این تم را ما گسترش دادیم، پردازش کردیم و به فرم.های خودمان در آوردیم.



    به گفته علیزاده، موسیقی ردیف دستگاهی دغدغه و موضوع اصلی ذهن او نیست

    اینجا این سوال پیش می.آید وقتی برای بداهه نوازی روی صحنه می.روید، دقیقاً می.دانید چگونه می.خواهید برنامه را پیش ببرید؟
    علیزاده: با اینکه یک هماهنگی.ها و تمرین.هایی قبل از اجرا با هم داریم، اما از وقتی که پایمان را روی صحنه می.گذاریم، تازه به طور حسی می.فهمیم آن شب تا پایان چه اتفاقی می.افتد و تا آخر کنسرت را به اصطلاح می.خوانیم که چه می.شود. در واقع گرما و نیرویی که از شنونده به ما منتقل می.شود، برایمان آشکار می.کند که چگونه شبی را پیش رو داریم و چه راهی را باید طی کنیم.
    بعد از اولین زخمه.ها و نخستین نوا.ها که برمی خیزد، باید به دنبال آن باشیم تا ضربان و تنفس شنونده را با خودمان یکی کنیم تا همراهمان شود. وقتی این اتفاق افتاد، این تاثیرگذاری گردشی می.شود و بین ما و مخاطب می.چرخد. حس ما به شنونده منتقل می.شود که بعد از گذر از صافی جان او دوباره به سوی ما باز می.گردد. این رفت و برگشت احساس ادامه پیدا می.کند تا به اوج خود می.رسد و نوازنده و شنونده را لبریز می.کند. این برای ما خیلی زیباست که در کنسرت.هایمان این تبادل انرژی با قدرت پیش می.رود و همه چیز را تحت تاثیر قرار می.دهد.

    بهرنگ تنکابنی: حالا که بحث بداهه نوازی است، اجازه دهید من هم یک سوال از پژمان حدادی عزیز بپرسم. کنسرت «آن و آن» یک بداهه نوازی است که توسط دو ساز (از یک طرف تنبک و از طرف دیگر سه تار یا تار یا شورانگیز) انجام می.شود و یک دوئت صد در صد به شمار می.آید. در این دونوازی، دیالوگ.هایی که این ساز.ها به صورت بداهه دارند یا لایه.های صوتی آن.ها که به هم گره می.خورد، اتفاق.های موسیقایی عجیب و نابی را شکل می.دهد. برایم آن جدال ریتمی که بین شما و آقای علیزاده هم شکل می.گیرد، بسیار عجیب و تازه است.
    علیزاده (با خنده): بیشتر جر و بحث ریتمیک است.
    تنکابنی: بله بیشتر جر و بحث است. گاهی اوقات در مدت جهار دقیقه آن قدر تغییر ریتم دارید که ما که پشت صحنه کنسرت هستیم، خیلی وقت.ها به هم می.گوییم انگار آقای علیزاده به پژمان نمی.خواهد رحم کند. می.خواستم شما از این تجربه و فرآیند ذهنی که آن را شکل می.دهد، برای ما بگویید.
    پژمان حدادی: بخش عمده آن حسی است که برای توصیفش کلام کم می.آورد. واقعیتش من در بداهه نوازی سعی می.کنم در لحظه قرار بگیرم و با فضا همراه شوم. در این حالت زمان برایم متوقف می.شود و یک احساس بی.وزنی لذت بخش به من دست می.دهد. البته این وضعیتی است که فکر می.کنم در بداهه نوازی به صورت خودکار پیش می.آید.
    جدای از آن، بداهه نوازی نیازمند یک پشتوانه تجربی است که بدون آن نمی.توان روی صحنه موفق بود. این توانایی به مرور زمان بوجود می.آید که هیچ چیز دیگر جایش را پر نمی.کند.
    سومین شرط موفقیت یک کنسرت همنوازی، این است که نوازنده.های آن مدتی طولانی با هم نشست و برخاست داشته و زندگی کرده باشند. در این مورد من ۱۷ یا ۱۸ سال است که آقای علیزاده را می.شناسم. تجربه.های مشترک زیادی را با ایشان داشته.ام و در این تور کنسرت هم که برای چند ماه همسفر و همنشین هم بوده.ایم.
    سرآخر هم به عنوان تکمیل حرف.هایم باید بگویم در بداهه نوازی وقتی در لحظه قرار می.گیری، یک آزادگی مطلق به آدم دست می.دهد و نوازنده یک جسارت مثبت پیدا می.کند که آنجا غلط و درست دیگر مطرح نیست. در واقع فکر و ذهن درگیر این مسئله نمی.شود، چون در تجربه.های گذشته غلط و درست.هایت را انجام داده.ای و در آن حال و لحظه حس مهم.ترین چیزی است که باید با آن همراه شوی.



    پژمان حدادی، بداهه نوازی را سرشار از احساس آزادی و رها شدگی می داند

    یعنی اشتباه نواختن در بداهه یک عیب نیست؟
    علیزاده: تو آهنگسازی ده بار یک چیز را می.نویسیم و پاره می.کنیم و می.ریزیم دور، حالا چرا فکر می.کنیم در بداهه نوازی روی صحنه حق این کار را نداریم.

    خب اینجا مخاطب شاهد اجراست، در حالی که کاغذ نت.های پاره شده آهنگساز را کسی نمی.بیند.
    علیزاده: بداهه نوازی مثل در تاریکی قدم زدن است و یک ریسک به حساب می.آید. برای همین اشتباه در این کار عیب نیست، بلکه آغاز خلاقیت است.
    بعضی مواقع وقتی می.خواهیم روی صحنه برویم، یک گیجی داریم و از خودمان می.پرسیم می.خواهیم چه کار کنیم. در بداهه نوازی وقتی کارت را بلد باشی و حتی مضرابت نگیرد، این به هیچ وجه مهم نیست، چون داری چیزی را در لحظه تجربه می.کنی.
    حتی در بداهه نوازی می.توانی از اشتباهت موضوع بسازی. من این را وقتی هنرجوی هنرستان بودم از استاد پایور یاد گرفتم. آن وقت در گروه پایور ساز می.زدم و ایشان قطعات ساخته خود را با ما تمرین می.کرد. یکی دو بار پیش آمد که ایشان قطعات خودشان را اشتباه زدند و تا کسی بیاید واکنش نشان دهد، دیدیم.. همان اشتباه را جزو کارشان گذاشتند و براساس آن چیز تازه.ای را خلق کردند.

    عنوان تور کنسرت خود را «آن و آن» گذاشته.اید که اشاره به خلق اثر هنری در آن و لحظه دارد. از شما می.خواهم فرآیند خلق این اثر آنی را از لحظه شکل گیری در ذهن، جاری شدن بر ساز، هماهنگ شدن با نوازنده همراه و… را توضیح دهید.
    علیزاده: ما وقتی برای بداهه نوازی روی صحنه می.رویم، مثل نوزادی هستیم که در آب.. رها شده.ایم. می.دانید که نوزاد توانایی شنا دارد و در آب احساس خوبی به او دست می.دهد؛ این.. همان حالی است که در بداهه نوازی وجود ما را در بر می.گیرد. علاوه بر این، تخیل مثل خلق هر اثر هنری دیگر، نقش پررنگی در بداهه نوازی دارد. تخیل شکل.ها و رنگ.هایی دارد که قراردادی و کلیشه.ای نیستند. وقتی دارم بداهه نوازی می.کنم، طرح.های گرافیکی زیادی در ذهنم می.آید که می.خواهم خودم را با آن.ها تطبیق دهم.
    در بداهه نوازی، همیشه یک دوربین ذهنی در حال کار است که به دنبال فوکوس کردن تصویر است. بعضی از جملات هست که چارچوبش را می.نوازم و آقای حدادی با تنبک ریتم می.گیرد و جواب مرا می.دهد که دوربین نمی.تواند روی آن فوکوس کند؛ این به ما می.گوید که باید جور دیگری جلو برویم. یا من ملودی را شروع می.کنم که با ریتم آقای حداد همخوانی ندارد، اینجا هم تصویر دوربین ذهنی ما واضح نمی.شود. در این فرآیند یک کند و کاوی بوجود می.آید که بالاخره در یک جا نواختن من و ایشان جفت می.شود؛ آنجاست که دوربین درست فوکوس کرده و تصویری واضح و شفاف را نشان می.دهد.
    اگر تماشاگری دقیق باشد، اینجاست که متوجه آرامش ما دو نفر می.شود، چون در واقع توانسته.ایم همراه و هم نوای هم شویم. حتی بعضی وقت.ها این جفت شدن کار آن قدر لذت بخش است که باعث خوشحالی و خنده من یا آقای حدادی هم می.شود. اگر کسی از خم و چم بداهه نوازی آگاه نباشد، احتمالاً از این اتفاق تعجب خواهد کرد و از خودش می.پرسد چه چیزی باعث خنده ما شده است.
    در حالی که این خنده بیرونی نیست و ناشی از این پرسش درونی است که از خودمان با تعجب می.پرسیم واقعاً چه جوری این نت.ها جفت شد.
    بداهه مثل زندگی است، مثل همین گفتگوی ماست که از قبلش نمی.دانستیم از کجا شروع می.شود و به کجا می.رسد. یک رهایی در آن است که به کار طرواوت و تازگی می.دهد.

    در باره این.. رها شدگی در بداهه نوازی توضیح بیشتری می.دهید؟
    علیزاده: این.. رها شدگی هم برای شنونده و هم برای اجرا کننده رخ می.دهد. چون همه چیز در لحظه پیش می.آید، هم نوازنده و هم مخاطب خودشان را از قالب.ها و ال...ای از پیش تعیین شده آزاد می.بینند و هر لحظه انتظار دارند یک نوای تازه بشنوند و یک اتفاق جدید را شاهد باشند.
    البته دو نکته در این میان است. اول آنکه در مخاطبان جوان که کمتر زیر نفوذ کارهای قدیمی و معروف قرار دارند و پویا.تر هستند، این.. رها شدگی پر رنگ.تر است و دوم اینکه رهاشدن شنونده بستگی زیادی به اجرا کننده دارد.

    .

    علیزاده می گوید نباید با ساخت سازهای تازه برای موسیقی ایرانی عوامانه برخورد کرد

    شما در طول همین گفتگو از ترکیب «موسیقی ایرانی» بار.ها استفاده کردید. می.خواستم بدانم مراد شما از «موسیقی ایرانی» دقیقاً چیست؟
    علیزاده: موسیقی ایرانی مجموعه آثاری است که از ذهن یک ایرانی برپایه سنت.های گذشته یا براساس فرهنگ.های مناطق و نواحی گوناگون این سرزمین بزرگ پدید می.آید.

    یعنی تعصب خاصی نسبت به نوعی از موسیقی ندارید؟
    علیزاده: اصلاً با همین واژه تعصب مشکل دارم و خوشحالم که سد آن را شکسته.ام. ما پیش از آنکه ارتباط درست با ریشه.ها و سنت.هایمان داشته باشیم و جوهره آن.ها را درک کنیم، رویشان بیشتر تعصب داریم. خیلی جا.ها هی تکرار می.شود که ما جامعه.ای پایبند به سنت.ها هستیم، در حال که سنتی نمانده تا به آن عمل نماییم. این سنت در کجای زندگی اجتماعی یا فرهنگی ما باقی مانده است؛ در معاشرتمان با یکدیگر، در لباس پوشیدنمان، در زبان روزمره یا در آداب و رسومی که به جا می.آوریم؟ این در حالی است که در همه این موارد و از جمله موسیقی، تعصب به این سنت.ها خیلی پر رنگ باقی مانده است.

    خب نباید تلاشی برای حفظ این سنت.ها داشته باشیم؟
    علیزاده: حتماً باید این کار را بکنیم. موسیقی ردیف دستگاهی ما گنجینه.ای است که باید متخصصانی آن را حفظ کنند. اما مشکل اینجا پیش می.آید که یک عده خود را متولی و نگهبان آن می.دانند و اجازه برداشت.های نو و بهره برداری از آن را نمی.دهند.
    برای مثال اگر کسی جور متفاوتی آهنگ بسازد یا بنوازد، فوری می.آیند و می.گویند این برابر اصل نیست و برای مثال میرزا عبدالله این جوری نگفته است. غافل از اینکه میرزا عبدالله هم این.ها را از سیاره.های دیگر نیاورده و خودش شروع کرده و چیزهایی را گفته است.
    با موسیقی سنتی ردیف دستگاهی، ما داریم تاریخ یک دوره را تکرار می.کنیم که ارزش، جایگاه و متخصص خودش را باید داشته باشد و البته نباید در آن متوقف شویم.


    می.توان در عین وفاداری به این سنت.ها، نوآوری هم کرد؟
    علیزاده:
    ابتدا باید بدانیم مراد ما از وفاداری چیست؟ از کسانی که خودشان را وفادار به موسیقی سنتی معرفی می.کنند، اگر بپرسیم به چه وفادار مانده.اند، نمی.توانند پاسخ درستی بدهند. این در حالی است که انسان عوض می.شود و زبان هنری هم عوض می.شود و البته جوهره آن ثابت می.ماند. در واقع ما نمی.توانیم با آموزش، زبان و ابزار یک قرن پیش به موسیقی امروز نگاه کنیم.
    هر هنر سنتی یک تعاریف، چارچوب و مقرراتی دارد که اگر آن را رعایت کردی، آن را پاس داشته.ای که در جای خودش بسیار خوب هم هست، اما در این صورت نمی.توان همزمان حرف از نوآوری هم زد، چون امکان ندارد.

    در واقع شما هم موسیقی ردیف دستگاهی و هم موسیقی مقامی و نواحی را منبع الهام و سرچشمه.ای می.دانید که می.توانند دستمایه خلق آثار نو قرار بگیرند.
    علیزاده: به هر صورت همه این.ها بخشی از فرهنگ موسیقی ایران است که باید با آن.ها آشنا باشیم. در این میان موسیقی ردیف دستگاهی موضوع اصلی ذهنی من نیست، چه در آهنگسازی و چه در نوازندگی. من کاملاً به موسیقی.های مناطق مختلف ایران توجه دارم و از آن.ها الهام و بهره می.گیرم. البته اگر یک روز قرار باشد به طور دقیق کاری مربوط به موسیقی نواحی را اجرا کنم، بی.شک به سراغ نوازندگان.. همان منطقه می.روم.
    از یاد نبریم ایران یعنی همه ایران و تنها به تهران محدود نمی.شود. فرهنگ.ها و موسیقی.های متنوع ایران زمین را باید دوست داشته باشیم و بشناسیم که آن وقت بی.شک در کارمان تاثیرش را می.گذارد. اگر از هریک از این فرهنگ.ها جدا بمانیم، به خودمان ستم کرده.ایم
    این تعصب.ها جلوی درک و شناخت درست ما را گرفته و کورمان کرده است. ما به جای تعصب ورزی، بهتر است از انرژی، ماهیت و قابلیت.های نهفته سنت موسیقاییمان برای آینده این هنر استفاده کنیم. وقتی ما تعصب کور داریم، یعنی حتی متوجه توان هنری بالای این سنت.ها هم نیستیم.

    آیا پا نگرفتن گروه موسیقی دوستی که دو سال قبل پیشنهاد تشکیل آن را دادید، به دلیل همین اختلاف.های هنری است یا علت دیگری دارد؟
    علیزاده: اینکه چند موسیقی.دان اختلاف نظر هنری داشته باشند، سد راه همکاری آن.ها نیست... همان طور که ما سال.های گذشته با سلیقه.های متفاوت دور هم جمع شدیم، بازهم می.توانیم این کار را بکنیم. فکر می.کنم.. همان طور که من و آقای شهرام ناظری بعد از مدتی دوباره با هم کار کردیم و کنسرت دادیم، این اتفاق می.تواند با تعداد بیشتری از موسیقی دانان با تجربه بیفتد.
    این حرکت.ها نیاز به میل و اراده و البته هماهنگی.های لازم دارد که اگر تحقق پیدا کند، هم به نفع موسیقی ایرانی و هم به نفع هنرمندان و مخاطبان است.

    یعنی اینکه یک بار دیگر شما را روی صحنه در کنار محمد رضا شجریان ببینیم، دور از انتظار نیست؟
    علیزاده: من و شجریان دوست هستیم و دغدغه مشترک ماست که دوباره مزه رفاقت و کار مشترک را روی صحنه بچشیم. وقتی بحث گروه دوستی را مطرح کردم، دغدغه.ام این بود که حتماً از آقایان شجریان و لطفی دعوت بکنم تا این کار صورت بگیرد. حتی اگر یک بار هم همه این دوستان عزیز دور هم دوباره جمع شوند، کاری بزرگ است. از یاد نبریم که عمر کوتاه است و باید آن را غنیمت شمرد.



    علیزاده و حدادی اعتقاد دارند موسیقی بدون کلام جای خود را میان علاقمندان باز کرده است


    سالهاست که بحث موسیقی بدون کلام (سازی) ایرانی داغ است و هنرمندانی در این عرصه فعالیت.هایی داشته.اند. می.خواستم بپرسم آیا سازهای شناخته شده و موجود فعلی می.توانند پاسخگوی این جریان باشند یا نیاز است که سازهای جدیدی ساخته شوند.

    پژمان حدادی: به نظر من سازهای شناخته شده موسیقی ایرانی که بیشتر با عنوان سازهای شهری از آن.ها یاد می.شود، می.توانند پاسخ گوی نیاز باشند. حال اگر سازهای موسیقی مناطق گوناگون کشورمان را هم به آن اضافه کنیم، این توانایی افزایش پیدا می.کند.

    یعنی ما در حال حاضر تنوع صدایی مورد نیاز را در سازهای موجود داریم؟
    علیزاده: من وقتی نواختن «سلانه» را آغاز کردم، برایم یک کار تجربی بود... همان وقت خیلی از شنونده.های حرفه.ای و جدی موسیقی به من گفتند که با «سلانه» ارتباط مناسبی برقرار نکرده.اند، در حالی که من با آن.. همان دستگاه.های موسیقی ایرانی را نواخته بودم. آنان با رنگ صدای ساز ارتباط برقرار نمی.کردند، در حالی که باید این رنگ.های متنوع صدایی را جستجو کرد و یافت.

    پس این نیاز وجود دارد؟
    علیزاده: اول این نیاز باید در ذهن آهنگساز بوجود بیاید تا بعد بخواهیم وسیله.اش را بسازیم. این اتفاق در طول تاریخ اروپا بار.ها رخ داده و تکرار شده است. بسیاری از آهنگسازان غربی باعث شده.اند سازهای جدید ساخته شوند یا سازهای قدیمی تغییر شکل دهند. برای مثال شما در شهری مثل وین، در موزه.ها سازهای قدیمی زیادی را می.بینید که با امروزشان تفاوت.های زیادی دارند. برخی از سازهایی هم که امروز در ارکستر بزرگ جا افتاده.اند را اصلاً در موزه.ها پیدا نمی.کنید که نشان می.دهد در طول زمان به ارکستر.ها اضافه شده.اند.


    مثل کدام ساز.ها؟

    علیزاده: مثل بسیاری از سازهای کوبه.ای که به تدریج به ارکستر.ها اضافه شده.اند. این تحول آن قدر گسترده است که برای مثال تنبک ما هم در چند سال گذشته توانسته به عنوان یک ساز کوبه.ای به ارکسترهای بزرگ دنیا راه پیدا کند و صدایش با دیگر ساز.ها ترکیب شود. در واقع ساز.ها بر اساس ذهنیت آهنگسازان است که رشد پیدا می.کنند.

    نظرتان نسبت به جریان ساخت سازهای جدید ایرانی که در چند سال گذشته شتاب زیادی هم پیدا کرده است، چیست؟
    علیزاده: با اینکه من این تجربه.ها را در کل مثبت می.بینم، اما باید آن را از بحث شخصی در آورد، چرا که به تنهایی نمی.توان دنبال آن رفت. هر تجربه در این زمینه باید از سوی متخصصان بررسی شود. آهنگساز، سازنده ساز، نوازنده و… همه باید در کنار هم روی کیفیت تکنیکی و صدایی این ساز.ها بحث و گفتگو کنند تا بتوان از دل آن به نتیجه رسید.
    از سوی دیگر با مقوله ساز سازی نباید عوامانه برخورد کرد. برای مثال تغییر در یک ساز نباید براساس مثلاً زیبایی.اش باشد. من دیده.ام به سازی یک سیم افزوده.اند که وقتی از سازنده.اش پرسیده.ام چرا؟ گفته دیدم قیافه.اش تکراری شده است و برای همین تغییرش دادم.
    ما تغییر ساز.ها را نباید تنها در شکل ببنیم. باید بررسی کنیم چقدر گستره صدایی موسیقی ما را گسترش می.دهد و چقدر می.تواند دست آهنگساز.های ما را باز کند تا بتوانند ذهنیت و تخیل خود را پیاده کنند. به عبارت دیگر نتیجه موسیقایی مهم.تر از شکل سازهاست ومهم تغییر صدادهی ساز است نه شکل آن. باید به جستجوی صداهای تازه رفت.
    این ساز.ها باید روی صحنه به صورت زنده و در استودیو برای ضبط به کار گرفته شوند تا از سوی منتفدان مورد نقد قرار بگیرند تا نتایج مثبت و منفی آن استخراج شود. حتی تک نوازی یا گروه نوازی سازهای تازه یا تغییر یافته هم خیلی مهم است که باید به آن توجه کرد. ترکیب صدا و ارکستر یک فضای جدا از تک نوازی است که متخصص خودش را می.خواهد تا آن را بررسی کند.

    بهرنگ تنکابنی: فکر می.کنم یک کار کارگاهی روی سازسازی در اروپا انجام شده که در موسیقی ۱۲۰ ساله ما این اتفاق نیفتاده است. هیچ وقت ما کارگاه تحقیق در باره ساز.ها نداشته.ایم؛ نه در بخش دولتی نه بخش دانشگاهی نه خصوصی. ما نیامده.ایم یک معیار.ها و چارچوب.های مشخص برای ساز.ها و نوازندگی آن.ها تبیین کنیم. برای مثال در حال حاضر سه کمانچه در کنار هم نمی.توانند یک صدا را بسازند و هیچ.گاه به دنبال رفع این نقص نبوده.ایم تا یک ارکستر کامل زهی داشته باشیم.

    علیزاده: ما باید یاد بگیرم جمعی فکر و کار کنیم. متاسفانه این در فرهنگ ما جا نیفتادده است. چینی.ها توانسته.اند با سازهای سنتی خود ارکستر.های بزرگ سمفونیک بوجود بیاورند یا هنرمندان جمهوری آذربایجان هم تجربه.های زیادی در مورد ترکیب سازهای غربی و محلی کرده و ارکسترهای زیادی تشکیل داده.اند.

    یعنی با ساخت سازهای جدید ما هم می.توانیم یک ارکستر کامل به معنای دقیق کلمه برای موسیقی ایرانی داشته باشیم؟
    علیزاده: اول از همه نباید ما عقده خود کم بینی را قاطی این ماجرا نماییم و فکر کنیم هرچه تعداد ساز.ها را بیشتر کنیم، اهمیت موسیقی ما هم بیشتر می.شود. ما قبل از زیاد کردن تعداد ساز.ها اول باید سازمان ارکستر را درست کنیم.
    به نظرم در تشکیل ارکستر هم مثل ساخت ساز ما در مواردی به بیراهه رفته.ایم. بیشتر ظاهر یک ارکستر را ساخته.ایم و باطن آن را فراموش کرده.ایم. اول از همه باید ببینیم آیا لازم است و موسیقی ایرانی نیاز به ارکستر دارد یا نه؟ اگر جواب مثبت بود، آن وقت به فکر سازماندهی و نوع ساز.ها و تعدادش باشیم.

    هنوز پرونده ساز را در این گفتگو نبسته.ایم، اجازه دهید یک سوال در باره سه تار بپرسم. این ساز چه رمز و رازی دارد که این قدر مورد توجه توده مردم و البته اهالی موسیقی است. برای مثال بیشتر نوازنده.ها که ساز اصلیشان چیز دیگری است، سه تار هم می.نوازند. این اشتیاق در خواننده.های موسیقی ایرانی هم دیده می.شود. چه قابلیت.هایی این ساز را محبوب کرده است؟
    علیزاده:.. همان طور که در اروپا پیانو سازی عام است و توی خیلی از خانه.ها پیدا می.شود، در ایران سه تار این موقعیت را دارد. سه تار سازی کامل و در عین حال دست یافتنی است که راحت می.توان آن را تهیه کرد.
    سه تار راحت حمل می.شود و می.توان همه جا آن را با خود برد؛ حتی در سفر. سازی است که خیلی زود با آدم اخت می.گیرد و آدم هم با آن مانوس می.شود.
    در دو سه دهه اخیر با اتفاقی که در سه تار نوازی رخ داده و خودش را از شکل.های سنتی جدا کرده است، بر طرفدارانش افزوده هم شده است.
    در مقابل این سادگی.ها، تار سازی است که اگر کسی دست رویش بگذارد و بخواهد در حد آماتور بنوازد، نمی.توان به آن گوش کرد. اما در مورد سه تار یک آماتور هم می.تواند به سطحی برسد که بتوان نوازندگی.اش را گوش کرد. تار مهار کردنش سخت است به ویژه اگر نوازنده نآماتور باشد.


    این.ها که گفتید، قابلیت.های عام این ساز بود. از نظر اهل حرفه.ای موسیقی، سه تار چه امتیازی دارد که این قدر مورد توجه است؟

    علیزاده: قابلیت.های زیادی دارد. برای مثال من هر وقت می.خواهم قطعه.ای بسازم یا بزنم می.بینم با سه تار چه خوب جواب می.دهد. به خواننده.ها هم کمک می.کند تا فواصل را در اختیار بگیرند و درست بخوانند.

    بسیاری از علاقمندانتان می.گویند چند سالی است که نوازندگی، بخش عمده.ای از وقت شما را گرفته و جایی برای آهنگسازی شما به ویژه برای ارکستر.های بزرگ نگذاشته است. نمی خواهید در این حوزه فعال تر شوید؟
    علیزاده: دل خودم نیز برای آهنگسازی بیشتر تنگ شده است. واقعیتش سال.های گذشته شرایط به گونه.ای بوده که یا باید کنسرت می.داده.ام یا موسیقی متن فیلم می.ساخته.ام. در این مدت البته خودم به خودم سفارشی برای ساخت آثار ارکسترال نداده.ام که شاید در آن تجدید نظر کنم.



    علیزاده همچنان در تلاش است تا با حضور بزرگان موسیقی ایرانی، گروه دوستی را تشکیل دهد

    با این حرف معلوم است که موافق سفارش گرفتن یک آهنگساز برای خلق یک اثر نیستید.
    علیزاده: من با موسیقی سفارشی و قرار دادی که موضوعی را بدهند تا براساس آن کار کنم، موافق نیستم.

    اما در عرصه موسیقی فیلم، کارهای ماندگاری ساخته.اید. مگر این کار.ها سفارشی محسوب نمی.شوند؟
    علیزاده: نه. این سفارش یک هنرمند به یک هنرمند دیگر است. شما برای یک فکر هنری می.خواهید موسیقی بسازید. در واقع برداشت هنری آهنگساز از یک اثرهنری دیگر است.

    خیلی.ها خاطرات زیادی با قطعه ارکسترال شما با نام «نی نوا» دارند که سال ۱۳۶۲ ساخته.اید. آیا ممکن است به آن حال و هوا برگردید؟
    علیزاده: این اثر محصول سال.هایی بود که مسائل بسیاری مثل جنگ، درگیریی.های تند سیاسی و… بر جامعه سایه انداخته بود. آن زمان من هم ۳۲ سالم بود که تحولات ذهنی خودم، اتفاقات شخصی زندگی.ام و سلیقه.ام باعث پدید آمدن آن اثر شد.
    «نی نوا» را خیلی راحت نوشتم، مثل آب روان در ذهن من جاری شد و نوشتن آن به سادگی نوشتن یک خاطره بود.
    اگرچه دل من هم برای آهنگسازی تنگ شده است، اما بی.شک نتیجه آن یک «نی نوا» دیگر نمی.شود. بعد از ۳۰ سال، ذهنیت من، شرایط جامعه و سلیقه موسیقایی.ام و… خیلی عوض شده است.

    .شما از جمله هنرمندانی هستید که باوجود همه مسائل اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی که جامعه را درگیر کرده است، هیچ وقت کم کار نشدید و به اصطلاح قهر نکردید. حتی اگر موانعی هم پیش رویتان بوده، بیشتر سعی کردید آن.ها را بشکنید و رد شوید. در باره این روحیه توضیح دهید.
    علیزاده:
    من فکر نمی.کنم هیچ هنرمندی به طور عمد و از روی میل و اختیار قهر کند. در واقع آنان هر چند وقت خسته می.شوند و کمی استراحت می.کنند. هنرمندان.گاه آن قدر در مسائل کوچک غوطه ور می.شوند که انرژیشان را از دست می.دهند. وقتی یک هنرمند همه.اش درگیر مجوز، تهیه سالن، امکانات و… هستند، حق دهید که خسته شوند. شما به نسل قبل از ما نگاه کنید. چقدر از آنان به ناحق خانه نشین شدند و بسیاری با روحیه بد از دنیا رفتند.

    خب با این ناملایمات چگونه باید برخورد کرد؟
    علیزاده: خیلی انتظار از بیرون خودمان نداشته باشیم. نباید منتظر بمانیم تا همه امکانات فراهم شود تا کار کنیم. اینجا باید یاد بگیرم که با چنگ و دندان مبارزه کنیم و در برابر مشکلات کوتاه نیاییم. نباید همه چیز را با چاشنی سیاست قاطی کنیم که آن وقت از خیلی چیزهای اساسی باز می.مانیم.

    .عکس.ها: ساتیار امامی

    منبع: خبرانلاین

    انتشار این مطلب در بعد از ظهر روز شنبه، 10 تیر 1391، ساعت 12:13

    مطالب مرتبط:


    #1 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۱/۰۴/۱۰ در ساعت 14:40

  2. # ADS
    مجری تبلیغات
    تاریخ عضویت
    -
    نوشته ها
    -
    فروشگاه آنلاین کیوبیس با سیستم پرداخت آنلاین و ارسال به سراسر نقاط ایران ، شهرستانها و روستاها در کمترین زمان ممکن ، فروش vst وی اس تی ارزان و با کیفیت ، فروش سمپل و پلاگین های جدید آهنگسازی

    بی نظیرترین آموزش فارسی نرم افزار کیوبیس ( سطح مقدماتی )
    آموزش فارسی کار با نرم افزار کیوبیس (سطح پیشرفته)
    آموزش فارسی CUBASE 5 & NUENDO4
    آموزش فارسی تکمیلی NUENDO5.5, CUBASE 6.5
    آموزش فارسی Ableton Live 9
    آموزش فارسی سونار Sonar X2,X3
    آموزش فارسی Cubase Elements 7

    آموزش فارسی protools 10
    آموزش فارسی Logic Pro X2 لاجیک
    آموزش فارسی Studio one استودیو وان
    آموزش فارسی BAND IN A BOX 2015
    آموزش فارسی Guitar Pro 6
    آموزش فارسی ضبط افکت میکس و مستر صدا ADOBE AUDITION CS5.5
    آموزش فارسی یک پروژه تنظیم آهنگ از ابتدا تا انتها

    آموزش فارسی اف ال استودیو FL Studio 12
    آموزش فارسی سمپلر کانتکت Native instrument Kontakt 5
    آموزش فارسی تصویری امنیسفر OMNISPHERE
    آموزش فارسی تخصصی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی موسیقی الکترونیک Steinberg Sequel
    آموزش فارسی تکنیکهای حرفه ای وکال همراه با آموزش Melodyne
    آموزش فارسی تکنیکهای رکورد صدا در استودیو موسیقی
    آموزش فارسی 101 ترفند حرفه ای میکس + مستر آهنگ با ایزوتوپ اوزون 7 izotope ozone
    آموزش فارسی جامع مسترینگ آهنگ Izotop Ozone 6 + tracks
    آموزش فارسی Fab Filter+Waves +Slate Digital

    آموزش کامل مراحل ساخت آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی آهنگسازی در یک هفته
    آموزش فارسی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی مولتی مدیا تصویری مبانی موسیقی
    آموزش فارسی تنظیم و ارکستراسیون آهنگ
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش خوانندگی پاپ به زبان فارسی
    آموزش آهنگسازی در سبکهای پاپ، هیپ هاپ رپ،ترنس،هاوس،بلوز،جاز،راک

    آموزش فارسی میکس حرفه ای آهنگ
    آموزش فارسی میکس و مسترینگ حرفه ای
    آموزش فارسی یک پروژه میکس و مستر آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی ریتم سازی در موسیقی
    آموزش فارسی ساخت بیت در موسیقی
    آموزش فارسی صداسازی با سینتی سایزرها
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش فارسی ساخت استودیوی موسیقی خانگی

    خرید وی اس تی پیانو spitfire audio hans zimmer piano
     

موضوعات مشابه

  1. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۳/۲۳, 12:00
  2. کنسرت حسین علیزاده و اخواص
    توسط Ramin95 در انجمن اخبار روز موسیقی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۲/۰۵, 17:00
  3. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۷/۲۷, 20:58
  4. کنسرت شهرام ناظری و حسین علیزاده
    توسط Ramin95 در انجمن اخبار روز موسیقی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۷/۲۶, 09:52
  5. کنسرت مشترک شهرام ناظری و حسین علیزاده در آبان ماه
    توسط Ramin95 در انجمن اخبار روز موسیقی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۶/۲۹, 16:52

جستجو شده ها

نت آغاسي

دوئت چیست

تا این لحظه 0 کاربر از این تاپیک دیدن کرده اند

فقط اعضا گروه ویژه vip و مدیران قادر به دیدن اسامی بازدیدکنندگان تاپیک هستند

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

کپی از مطالب سایت مجاز نمیباشد و پیگرد قانونی دارد

cubase.ir

BACK TO TOP
وی اس تی
آرتیست