کانال کیوبیس در تلگرام را دنبال کنید
آهنگسازی
آهنگسازی




صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 1
صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 2
آموزش فارسی صفر تا صد مسترینگ با پلاگینهای waves



دانلود کیوبیس 8 cubase با لینک مستقیم رایگان و آموزش نصب فارسی

دانلود رایگان وی اس تی استرینگ شرقی Fayez Saidawi Oriental Strings با لینک مستقیم تک پارت از سرور سایت



آموزش آهنگسازی فارسی

+ پاسخ به موضوع
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: گفت.وگو با فرخزاد لایق به بهانه انتشار آلبوم «هفت.گاه معلق»

  1. Ramin95 آواتار ها
    Ramin95
    شماره کاربری
    4941
    Contributor
    شهریور /۱۳۹۰
    4,009
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی575
    0
    سپاس از شما 815 بار در 687 پست
    Follows
    0
    Following
    0

    پیش فرض گفت.وگو با فرخزاد لایق به بهانه انتشار آلبوم «هفت.گاه معلق»

    تنها کاربران عضو قادر به مشاهده لینکها هستند ، برای مشاهده و دانلود لینکها از اینجا ثبت نام کنید محمود توسلیان: گفت.وگویی که می خوانید با پاسخ.های فرخزاد لایق دیگر جایی برای مقدمه نمی.گذارد. اما لازم می.دانم خیلی کوتاه بگویم که موسیقی لایق می.تواند دریچه.های جدید را به جهان کم.دریچه شنوندگان و سازندگان موسیقی در ایران باز کند. به بهانه انتشار آلبوم «هفت.گاه معلق» سراغ او رفتیم و گفت.وگویی کردیم که فکر می.کنیم ماحصلش خوب شده باشد.

    موسیقی دستگاهی ما بی.گفت.وگو طفیل هستی ادبیات تغزلی است، و در ادبیات کلاسیک تغزلی، درد شما غم فراق و شوق وصال است. و باز هزار قسم و آیه در گرو این گذاشته بودم که بگویم من نیز سحر جذاب و رمانتیک ادبیات کلاسیک را دوست دارم، اما هزار چیز دیگر هست که در این ساحت نیست و تقلیل وجود آدمی به ساحت تغزل، اساسا آسیب تاریخی تفکر در این دیار کهن است. در این ساحت.های گونه.گون شما باید خشم و ترس و فریاد و حیرت و جبروت و شکست و رهایی را واگو کنید که اینها در نگاه تک.ساحتی ادبیات تغزلی و موسیقی دستگاهی اساسا مفقودند و این همان فقر حجم است از نگاه من! آن تناسب موزونی که شما سراغش را در این فقر حجم می.گیرید، از نشستن و مجانبت دو سپهر متجانس برمی.خیزد: ادبیات تغزلی و ردیف موسیقی ایرانی

    «هفت.گاه معلق» خیلی زود واکنش.ها را برانگیخت. من کسی را از اهل موسیقی ندیده.ام که بی.تفاوت از کنار این اثر گذشته باشد. این واکنش و توجه حتی سریع.تر و گسترده.تر از آنچه بود که درباره «سفر عسرت» اتفاق افتاد. حال آنکه آنجا شما در کنار خواننده پرآوازه.یی چون شهرام ناظری بودید. خودتان چه تحلیلی دارید؟

    «سفر عسرت» شرایط خاصی داشت. پس از اتمام ضبط، چهار سال در محاق بلاتکلیفی بود و دو سال پس از انتشار در امریکا در ایران منتشر شد. هر دو انتشار کاملا بی.سر و صدا بود و تا مدت.ها در میان خواص دست به دست می.گشت و داستان انتشارش کاملا از انتشار کارهای مقبول.العام.تر دیگر آقای ناظری جدا بود. توجه.ها را کم.کم برانگیخت و سرانجام حداقل به عنوان یک تجربه نو با سبک و سیاق خاص خودش، شناخته شد. اما «هفت.گاه معلق» مسبوق به تجربه پیشین من بود. همه کسانی که «سفر عسرت» را شنیده بودند، بی.درنگ آماده شنیدن این دومین تجربه بودند. به اینان طیف دیگری را باید افزود از کسانی چون علاقه.مندان به موسیقی مدرن، یا حتی راک، یا پیگیران «هرمس» که الزاما مخاطب سفر عسرت نبودند، اما «گاه».های متفاوت این یکی را بلافاصله پس از انتشار- و حتی قدری پیش از آن- در سایت.های مختلف- شنیده بودند. این بود که حجم واکنش.ها -از انتشار وسیع خبر نشر گرفته تا دعوت.های مکرر به مصاحبه در روزنامه.ها و رادیو و جلسات نقد و بررسی که خیلی زود، از یک هفته پس از انتشار، شکل گرفت- برای خود من نیز غیرمنتظره بود.

    شما، در «هفت.گاه معلق» همچنان در ادامه مسیری هستید که با آلبوم سفر عسرت آغاز کردید. این.بار هم تلاش دارید که پای حجم را وسط بکشید و به واسطه آن حرف.های جدیدتری بزنید. به نظر شما لاغری در کجای هیکل موسیقی ایرانی موجب عدم تناسب اندامش شده است؟


    «حجم» آغاز تامل آسیب.شناسانه بر موسیقی ما است. مطرح کردن فقر حجم در موسیقی ایران، از آن رو بود که ملموس کنم این پدیده ناگفته را که چرا موسیقی ما از ورود به ساحت.های غیرتغزلی وجود انسانی و وجود به معنی الاعم عاجز است. موسیقی دستگاهی ما بی.گفت.وگو طفیل هستی ادبیات تغزلی است، و در ادبیات کلاسیک تغزلی، درد شما غم فراق و شوق وصال است. و باز هزار قسم و آیه در گرو این گذاشته بودم که بگویم من نیز سحر جذاب و رمانتیک ادبیات کلاسیک را دوست دارم، اما هزار چیز دیگر هست که در این ساحت نیست و تقلیل وجود آدمی به ساحت تغزل، اساسا آسیب تاریخی تفکر در این دیار کهن است. در این ساحت.های گونه.گون شما باید خشم و ترس و فریاد و حیرت و جبروت و شکست و رهایی را واگو کنید که اینها در نگاه تک.ساحتی ادبیات تغزلی و موسیقی دستگاهی اساسا مفقودند و این همان فقر حجم است از نگاه من! آن تناسب موزونی که شما سراغش را در این فقر حجم می.گیرید، از نشستن و مجانبت دو سپهر متجانس برمی.خیزد: ادبیات تغزلی و ردیف موسیقی ایرانی. مشکل از آنجا شکل بحران به خود می.گیرد، که شما به این باور برسید که ما تاریخا یک قوم رمانتیک در گذشته.ایم! بیگانه.ایم با آن شرب مدام ناب قرون ماضی و وامانده.ایم در اکنون مفلوک.مان! آن گاه باید از خود بپرسید که این موسیقی – با طفیلیت ذاتی ادبیات تغزلی.اش- چگونه می.تواند بازگوکننده حوالت تاریخی اکنون شما باشد؟!

    به نظر می.رسد تفکر تک.صدایی در موسیقی ایرانی به عنوان یک پارادایم کلان، مولود یک تاثیر فرامتنی باشد. به این مفهوم که وقتی ما در جامعه یارای تجربه همزیستی را نداریم، طبیعی است که موسیقی به عنوان نموداری از زندگی فردی- اجتماعی هم نمی.تواند وارد دنیایی متکثر و چند صدا شود. نظر شما در این باره چیست؟

    کاملا با شما هم داستانم. بیهوده نیست که رمان اساسا یک پدیده مدرن است و پس از تکثر و تساهل در قلمرو فرهنگ و اندیشه بارور می.شود. و باز بیهوده نیست که مهد میلاد تراژدی و اپیک، دولت.- شهرهای شبه دمکراتیک یونان قدیم.اند و در همان جغرافیاست که تفکر فلسفی دوران کهن نضج می.گیرد، و این دقیقا معاصر با حاکمیت.های مطلقه تاریخ همیشه ما است که سبب می.شود در اوج اقتدار تاریخی هخامنشی ما از ذکر نام چند متفکر و فیلسوف در این دیار کهن عاجز باشیم! طبیعی است که نمود بارز ادبیات کلاسیک ما تغزل تک.گویانه باشد و موسیقی ما نیز بنده و عبد و عبید همین تک.گویانگی تغزلی! خروج از این تک.گویانگی و ورود به جهان متکثر، اتفاقی است که با حرکت عامدانه و آگاهانه نیما در ادبیات مدرن می.افتد، و این حاصل یک گسست معرفت.شناسانه بنیادین با ادبیات کلاسیک است و نتیجه.اش به بار نشستن شاملو و فروغ و اخوان و دیگران… در حوزه موسیقی، اما این اتفاق نمی.افتد، و به جای تغییر نگاه و معرفت، شما هنوز درگیر این هستید که با ورود چند ساز کوبه.یی جدید، و چند پاساژ تکنیکی در خط ملودی و چپاندن یک شعر نیمایی در آن میانه نشان دهید که به ساحت انسان معاصر قدم گذاشته.اید! و نکته دیگری که در این میان باید گفت، این است که حتی ورود پدیده چند صدایی به موسیقی ما نیز اغلب موجد یک رخداد تازه نیست. تقلای سهمناکی است برای سخن گفتن از چیزی که خود در این میانه غایب است! این است که من بر برساختن حجم تاکید می.کنم. پرداختن به پدیده چندصدایی بدون نگاه به حجم مفهومی که قرار است در این میان .زاده شود، یک نگرش مکانیکی، ابزاراندیشانه است. کشف و حدوث فضاهای مفهومی و چندساحتی انسان و وجود است که ما را به حوزه هنر ناب برمی.کشد.

    در صحبت.هایتان اشاراتی داشتید که انگار به یک بنیادگرایی در موسیقی اشاره دارد. برداشت درستی کردم؟


    بنیادگرایی اساسا یک پدیده مدرن است. غرب عامدانه و غیرعامدانه در حدوث آن نقش بازی کرده است. شرق.شناسی را در غرب فرامی.گیرید، نه در الازهر! و بدین قرار قرن.هاست که شرق خود را از چشم غرب می.بیند، از آن رو که «غیرمطلق» لکانی.اش غرب است و نگاه آن «غیر» سهمگین مطلق در منظر نگاه به «خویشتن» نشسته است. و باز توجه کنید که رجعت به بنیادها وقتی می.تواند حادث شود که شما از بنیادها فاصله تاریخی گرفته باشید و این اتفاق فقط در دوران مدرن، و تاراج هستی جوامع پیرامونی است که رخ می.دهد. جالب است که توجه کنید در دهه 40 و 50 شمسی، بازگشت به خویش، اصالت و سنت به گونه اعجاب.آوری لقلقه لسان همه است. آنها که غیرسیاسی.اند در جریان مد روز پست.مدرن عنایت به خرده.فرهنگ.ها قرار گرفته.اند و خوشدل از آنکه فلان صفحه سنگی.شان را دوباره یافته.اند و «ردیف میرزا عبدالله»شان را اتنوموزیکولوگ.های فرانسوی بر سر دست می.برند. و آنها که در مقابل رژیم ایستاده.اند، در جست.وجوی خویشتن گمشده و به تاراج رفته.یی که اینک نجات تاریخ خویش را در رویکرد دوباره به آن می.یابند. نکته اینجاست که در بنیادگرایی همیشه اینرسی پرتوان اولیه.یی است که در شما شوری نو می.افکند. شور بازیافتن متن و نص فراموش شده.یی که از آن خود شماست، در جهان و تاریخی که شما را قرن.هاست به خاک سپرده است چه شوری گرامی.تر از این رستاخیز نوین؟! اما همیشه در هر حرکت بنیادگرایانه.یی این خطر هست که جاذبه متن پیشین شما را از حرکت پسین بازدارد و پس از آن اینرسی پرتوان اولیه، شما را به اعماق تاریخ.تان بازگرداند و شما تبدیل شوید به اشیای موزه.یی باستان.کاوانه. که غرب همیشه دوست داشته شما را در آن جایگاه ببیند؛ زمانی به دیده تحقیر و اینک به دیده رقت بار حاکی از همدلی! به هر حال از این نظرگاه، شرق همواره ابژه.یی اسیر نگاه سوبژکتیو غرب می.ماند و طرفه آنکه به خود نیز از منظر او می.نگرد!

    این بنیادگرایی تا کی و کجا نگاه مسلط موسیقی ما را به خود اختصاص می.دهد؟

    تا همین دقیقه اکنون! پارادایم بنیادگرایی در موسیقی ما با «مرکز حفظ و اشاعه موسیقی سنتی» آغاز می.شود، و جذبه سحرانگیز بازگشت به ردیف موسیقی ایرانی نسل بزرگی از موسیقیدانان بزرگ فعلی ما را غسل تعمید می.دهد، تا نسل جوان و چپ مرکز را همزمان با جنبش اجتماعی بزرگ مردم زیر بیرق «چاووش» گرد آورد و ما با پارادایم جدیدی روبه.رو شویم که با وجود وفاداری به ریشه.های بنیادگرایانه پرقدرت پیشین خود، بیان و نگاه نوینی را پی افکند. بیان و نگاهی که هنوز گفتمان مسلط موسیقی ما است.

    آیا شما اشکالی می.بینید در آن بنیادگرایی و این تحول به نگاه نوینی که «چاووش» پرچمدار آن بود؟


    نخست باید چیستی پدیده را دریابید تا بتوانید بعدا به نقد آن رو کنید. بی.گفت.وگو «مرکز حفظ و اشاعه» و «چاووش»، دو نقطه عطف بزرگ تاریخ معاصر موسیقی ما هستند و نسل ما موسیقی ایرانی را با این دو شناخته و رصد کرده است. هر دو رویکرد نیز عمیق و سترگ بوده.اند و یک دلیل آن همین که بر یک تکیه.گاه عظیم و استوار بنا شده.اند که کارکرد خود را تاریخا و اندک.اندک محصل کرده است. تکیه بر سنت، همیشه آرامگر روح بیقراری است که از حرکت در برهوت می.هراسد. نیما می.توانست با اتکا به ادبیات تغزلی یک غزلسرای متوسط شود، اما با پای گذاشتن بر آن برهوت، خود را به منزلت پیامبر ادبیات مدرن ایران برکشید. و البته نباید فراموش کرد که هیچ حرکت نویی در خلا و بی.پیشینه و بی.پشتوانه رخ نمی.دهد. نیما از ادبیات مدرن اروپا می.نوشید، همان.گونه که از ادبیات کلاسیک ایران. اما نگاه عمیق امروزینش، آب در خوابگه بنیادگرایی معاصرش ریخت… پارادایم «مرکز» آشکارا بنیادگراست. از اظهار به بنیادگرایی نیز احتراز نمی.کند و خود را به نام «مرکز حفظ و اشاعه موسیقی سنتی» می.خواند. اساسا اصطلاح «موسیقی سنتی» پس از آن است که باب می.شود و به زودی بر جایگاه یکه پارادایم وزیری- خالقی می.نشیند. جاذبه سنگین ارجاع به متن و نص فراموش.شده.اش بر جان.ها می.افتد و هبوط این سنگینی ناگزیر در تداوم چپ تاریخی.اش، «چاووش»، پس از قریب به یک دهه درخشش خیره.کننده و خلاقه، شتاب اولیه حرکت را می.ستاند و در رجعت به اصل خویش، مکررا خود را تکرار می.کند و این همان خطری است که همیشه در کمین ارجاع بنیادین به متن است. آیا تلاش زیادی لازم است برای نشان دادن اینکه پس از آن دهه اوج «چاووش» ما شاهد اتفاق خلاقه دیگری در حوزه این پارادایم نیستیم؟!… شاید وقتی باشد برای پا گذاشتن بر برهوت!

    و شما بر این برهوت قدم گذاشته.اید؟!

    من سرگردان این برهوتم. نه ارزش حرکت خود را می.شناسم، و نه منزلگاهی پیش رو سراغ می.کنم! نه در «سفر عسرت» خود را می.شناخته.ام، و نه در «هفت.گاه معلق»! به گمانم حصاری را شکسته.ام، و همین عزم، قدری آرامم می.کند… و کاش نکند!

    تغزل نه فقط در موسیقی آوازی ما که به طور کلی در رپرتوآر موسیقی ردیف دستگاهی نقش عمده.یی دارد. شما به شکل پیش.آگاهانه.یی از این تغزل در کلام سفر عسرت پرهیز کردید و حالا انگاره.های تغزلی ردیف.سازی را کنار گذاشته و در هفت.گاه معلق به جنبه.های دیگری از این انگاره.ها پرداختید. این پرهیز ریشه در کجا دارد؟

    انسان با کلام است که معنا می.یابد. حتی در رویا، این کلماتند که در تصویر تجسد می.یابند. جایی هست اما، که ساحت کلام برمی.شکند. موسیقی جایگاه شکست این ساحت ناگزیر انسانی است. و نکته همین جاست که موسیقی ما به گونه.یی اعجاب.آور و پارادوکسیکال ساخته شده که در خدمت همین کلامی باشد که شکست ساحتش گناه نابخشودنی و نخستین اوست! گریز من از تغزل در سفر عسرت عامدانه در جهت رسیدن به یک کلیت ارگانیک برای واگویی یک عسرت تاریخی بود. در تغزل، شما جز حدیث عاشقانه با محبوب.تان چه می.توانید بگویید؟! بیهوده نیست که فرم کلی بیان موسیقایی ما گذار از گوشه.های متوالی آوازی با تکیه بر چند بیت یک غزل، و سپس آوردن تصنیف و بعد آواز و بعد چهارمضراب و دوباره آواز و سرانجام رنگ یا تصنیف پایانی بوده است. من چگونه با این فرم، می.توانستم به سوی بیان یک تاریخ گرانبار پررنج بروم؟!

    شما هیچ نشانی از نگاه فراتر و رویارویی با «وجود» در ادبیات تغزلی ما نمی.بینید؟

    از قضا حافظ کسی است که این خط معهود تغزل را برمی.شکند و شما را در گذار از چند بیت، از وصف معشوق به درد وجود و اضطراب هولناک نیستی و خوشباشی دست.افشان رندانه خودش می.برد و بازمی.گرداند. فراموش نکنیم که این سبک «پاشان» یگانه او، در زمان خودش و حتی پس از آن، غریب و بدعت.آلود است. حافظ و مولانا دو استثنای خارق.العاده ادبیات تغزلی.اند. «هنر بزرگ» به بیان هگلی- هایدگری، همین هنری است که شما را مهیای مواجهه با مطلق وجود می.کند. از دیدگاه هگل و هایدگر، «هنر بزرگ» قرن.ها پیش در یونان پیشاسقراطی می.میرد. در هومر، اوریپید و سوفوکل، شما در مقابل «وجود» ایستاده.اید. و به همین قرار در سنفونی پنجم بتهوون، سنفونی پنجم مالر، سنفونی هشتم شوستاکوویچ، در وا...، لیگتی، کانچلی، گورتسکی، پرت، یا برگمان و فون تریه و آنتونیونی شما رویاروی هیبت وجود و انسانی.اید! ماهیت کلاسیک تقلیل.گرای تغزل از برکشیدن شما به این مقام، عاجز است. مگر آنکه چون حافظ و مولانا این خط کلاسیک را «از سر عربده، مستانه به هم درشکنید!»

    شما در جایی اشاره کرده.اید به یک کلیت ارگانیک در هر دو اثرتان. می.توانید بیشتر توضیح دهید؟


    دقیقا در همین گریز از تغزل است که گریبان شما رها می.شود برای پرداختن به هزار ساحت دیگر انسانی و فرصتی پیدا می.کنید که بیان کلانتری داشته باشید از این هزارتوی پرهیبت. به پدیده پینک فلوید نگاه کنید! در تاریخ موسیقی راک فقط این گروه اسطوره.یی است که توان پرداختن به رنج انسان معاصر را در طی یک روایت بلند و ارگانیک در خود می.یابد. روایت بقیه، همه در یک ترانه آغاز می.شود و پایان می.پذیرد. عزم من در هر دو تجربه.ام، بیان متصل و سیال و تو در توی یک مواجهه بنیانکن با تاریخ و وجود معلق انسانی بوده است. این عزم مرا اما، رندانه فهم کنید! این تنها یک عزم فروتنانه و شوخ.چشمانه است!

    در هفت.گاه معلق سراغ یک سازبندی غربی (کوارتت زهی) رفتید. فکر نکردید استفاده از چنین فرمی می.تواند عامل بازدارنده.یی در اجرا و در نهایت صدادهی باشد؟

    هرگز! کوارتت زهی، در یک مقیاس کوچک و با یک سونوریته مسحور.کننده، تمام رژیسترهای لازم صوتی را در اختیار شما می.گذارد و شما اگر اهل جار و جنجال و هیاهوی بی.دلیل نباشید، با تکیه به همین ابزار کوچک می.توانید، کلی حرف برای گفتن داشته باشید.

    چرا کوارتت خود را آنسامبل، ضبط نکردید؟

    پرسش خیلی خوبی است. کجای دنیا کوارتت زهی را این طور ضبط می.کنند؟! یک نفر ویولن اول و دوم و آلتو را جداگانه بزند و بعد یک نفر دیگر هم که عمرا دستش به ویلنسل نخورده، بنشیند و بخش مربوطه را بنوازد و بعد بالانس و میکس کنید و بشود این ترهات معلق!… اما اگر بیایید و راهی را که من در این سه سال طی کردم، دوباره آغاز کنید، شاید به همین وضعیت بامزه.یی برسید که من رسیدم! همان اول کار تصور کنید که یکی دو تن از ویولنسلیست.های برجسته کشورتان را بیاورید و پس از چند ساعت کلنجار رفتن با پارتیتورتان در استودیو، قاطعانه اعلام انصراف دهند و شما را مجبور کنند که بروید از خیابان جمهوری یک ویلنسل چینی بخرید و دند.تان نرم، خودتان ترهات خودتان را بنوازید! بعدا باز تصور کنید که پس از اتمام ضبط، ماکت صوتی کار را برای بروکلین رایدر و موندریان کوارتت بفرستید و آنها در دم و بااشتیاق غافلگیر.کننده.یی بپذیرند که برای ضبط و اجرای زنده کار به ایران بیایند و بعد شما بمانید و قصه آمدن چند موزیسین امریکایی به ایران و باقی قضایا! نتیجه آن می.شود که بروکلین رایدر به شما پیشنهاد عملی دهد که کار را در همان امریکا می.نوازد و شما هم در اینجا به این نتیجه برسید که نخستین کوارتت زهی غیرآنسامبل تاریخ موسیقی را منتشر کنید!

    آیا شما عامدانه از تمام فرم.های بیانی موسیقی دستگاهی ایران پرهیز داشته.اید؟

    کاملا برعکس! من عامدانه آنها را بازتعبیر کرده. و به خدمت گرفته.ام. در «هفت.گاه معلق» شما فرم شبه.بداهه آوازی را مکررا می.بینید؛ به گاه اول و دوم و سوم و پنجم نظر کنید!و «گاه هفتم» را که در نیمه پایانی.اش، یک چهارمضراب سنتوری تمام.عیار است که برای یک کوارتت زهی بازروایت شده و دوست دارم بگویم که نوشتن این بخش، مقارن با درگذشت مشکاتیان بزرگ بود، و من تصویر و صدا و لحن ساز او را پیش رو داشتم. نخستین جملات آوازی شبه.بداهه با ویلنسل در «هفت.گاه معلق» نواخته شده، که با پرداخت فضای زیرین، شما را کماکان به گونه.یی به حجم.های نامالوف پرتاب می.کند و از همه مهم.تر آنکه منطق حرکت من کماکان بر مبنای منطق حرکت ردیف دستگاهی ایران بوده است، بی.آنکه این حرکت را فاش کنم و در جای.جای اثر لو دهم. رهیافت تجربی من، بازتعبیر و بازخوانی امروزین از متون کهن است. در این بازخوانی، خواب بی.تعبیر من، برکشیدن گفتمان موسیقی ایران از خط تغزل به حجم گونه.گون و عیار و پرچین و شکنج انسان تاریخی و وجود است. و بضاعت من در این میان، آن چیزی است که از موسیقی ایران آموخته.ام و آنچه به طور مشخص از موسیقی معاصر غرب در جان ریخته.ام. و بنابراین اگر از همه آنچه در این موسیقی است بپرهیزم، تنها بضاعت ناچیز خود را نیز از کف داده.ام! و اتفاقا همین جا دوست دارم به معضل هویت در موسیقی ایران نیز اشارتی کنم. آنجا که مدرنیست.های شریف.مان را می.بینم که چگونه برای الصاق هویت، در زمینه یک کلاسترارکسترال، نوای سه.تاری هم می.گذارند، یا با دو بار طی «دوم افزوده» یادی از چهارگاه مرحوم می.کنند، یا با یک نت پدال تونیک، پای آواز افشاری و بیات ترک را به میان می.کشند.

    فکر می.کنید این تجربه.ها در شرایطی می.تواند به یک الگوی صددرصد مدرن ایرانی ختم شود؟ و اصولا تفکر مدرن در فرهنگ ما کی از حوزه.های نظری دل کنده و وارد حوزه.های عملی خواهد شد؟

    بگذارید روشن کنیم که الگوی صد درصد مدرن اصلا یعنی چه؟ و افزودن صفت ایرانی به آن با همان قید «صد درصد» ابتدایی چه معنای نظری یا عملی می.تواند برای ما ایجاد کند؟! اصلا چراباید به قول رمبو «مطلقا مدرن» بود؟ یا از آن طرف با چه توجیهی می.توان مطلقا ضد مدرن بود؟! به گمانم، مدرنیته یک باید و اضطرار نیست! یک پدیده حادث شده است. شما با مدرنیته در خانه و خیابان و اتومبیل و ترافیک و لباس و اینترنت و ماهواره و هزار چیز دیگر زندگی می.کنید و نفس می.کشید. او هر لحظه پیش روی شما و در وجود شماست. هر چند از او متنفر باشید، از مظاهرش بی.سر و صدا بهره.مندید و کوتاه هم نمی.آیید. بحران مدرنیته در غرب، بحرانی است با مختصات شناخته.شده یک پدیده تاریخی در خاستگاه جغرافیایی.اش اما برای ما، خود این پدیده یک «بیگانه» ناجور ناخوانده است که بر پیکر محتضر نیمه.جان تفکر و فرهنگ.مان نازل شده است! هویت ما جایی در تاریخ گذشته مقطوع.مان وانهاده شده. ما هنوز اصالت.مان را با استناد به متفکران پیش از قرن هشتم هجری.مان، به رخ می.کشیم. کافی است فقط نام متفکران غرب را در همین چند سده پس از رنسانس و روشنگری فهرست کنید و بعد با فهرست متفکران بومی معاصر آن دوران مقایسه کنید، تا ببینید در این چند قرن چه حرف تازه.یی در حوزه تفکر و اندیشه داشته.اید.

    منبع: روزنامه اعتماد


    #1 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۱/۰۸/۲۲ در ساعت 16:10

  2. # ADS
    مجری تبلیغات
    تاریخ عضویت
    -
    نوشته ها
    -
    فروشگاه آنلاین کیوبیس با سیستم پرداخت آنلاین و ارسال به سراسر نقاط ایران ، شهرستانها و روستاها در کمترین زمان ممکن ، فروش vst وی اس تی ارزان و با کیفیت ، فروش سمپل و پلاگین های جدید آهنگسازی

    بی نظیرترین آموزش فارسی نرم افزار کیوبیس ( سطح مقدماتی )
    آموزش فارسی کار با نرم افزار کیوبیس (سطح پیشرفته)
    آموزش فارسی CUBASE 5 & NUENDO4
    آموزش فارسی تکمیلی NUENDO5.5, CUBASE 6.5
    آموزش فارسی Ableton Live 9
    آموزش فارسی سونار Sonar X2,X3
    آموزش فارسی Cubase Elements 7

    آموزش فارسی protools 10
    آموزش فارسی Logic Pro X2 لاجیک
    آموزش فارسی Studio one استودیو وان
    آموزش فارسی BAND IN A BOX 2015
    آموزش فارسی Guitar Pro 6
    آموزش فارسی ضبط افکت میکس و مستر صدا ADOBE AUDITION CS5.5
    آموزش فارسی یک پروژه تنظیم آهنگ از ابتدا تا انتها

    آموزش فارسی اف ال استودیو FL Studio 12
    آموزش فارسی سمپلر کانتکت Native instrument Kontakt 5
    آموزش فارسی تصویری امنیسفر OMNISPHERE
    آموزش فارسی تخصصی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی موسیقی الکترونیک Steinberg Sequel
    آموزش فارسی تکنیکهای حرفه ای وکال همراه با آموزش Melodyne
    آموزش فارسی تکنیکهای رکورد صدا در استودیو موسیقی
    آموزش فارسی 101 ترفند حرفه ای میکس + مستر آهنگ با ایزوتوپ اوزون 7 izotope ozone
    آموزش فارسی جامع مسترینگ آهنگ Izotop Ozone 6 + tracks
    آموزش فارسی Fab Filter+Waves +Slate Digital

    آموزش کامل مراحل ساخت آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی آهنگسازی در یک هفته
    آموزش فارسی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی مولتی مدیا تصویری مبانی موسیقی
    آموزش فارسی تنظیم و ارکستراسیون آهنگ
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش خوانندگی پاپ به زبان فارسی
    آموزش آهنگسازی در سبکهای پاپ، هیپ هاپ رپ،ترنس،هاوس،بلوز،جاز،راک

    آموزش فارسی میکس حرفه ای آهنگ
    آموزش فارسی میکس و مسترینگ حرفه ای
    آموزش فارسی یک پروژه میکس و مستر آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی ریتم سازی در موسیقی
    آموزش فارسی ساخت بیت در موسیقی
    آموزش فارسی صداسازی با سینتی سایزرها
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش فارسی ساخت استودیوی موسیقی خانگی

    خرید وی اس تی پیانو spitfire audio hans zimmer piano
     

جستجو شده ها

Nobody landed on this page from a search engine, yet!

تا این لحظه 0 کاربر از این تاپیک دیدن کرده اند

فقط اعضا گروه ویژه vip و مدیران قادر به دیدن اسامی بازدیدکنندگان تاپیک هستند

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

کپی از مطالب سایت مجاز نمیباشد و پیگرد قانونی دارد

cubase.ir

BACK TO TOP
وی اس تی
آرتیست