کانال کیوبیس در تلگرام را دنبال کنید
آهنگسازی
آهنگسازی




صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 1
صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 2
آموزش فارسی صفر تا صد مسترینگ با پلاگینهای waves



دانلود کیوبیس 8 cubase با لینک مستقیم رایگان و آموزش نصب فارسی

دانلود رایگان وی اس تی استرینگ شرقی Fayez Saidawi Oriental Strings با لینک مستقیم تک پارت از سرور سایت



آموزش آهنگسازی فارسی

+ پاسخ به موضوع
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: میزگرد ۶ استاد موسیقی «کمال پورتراب»، «هوشنگ ظریف»، «حسین علیزاده»، «داریوش طلایی»، «ساسان فاطمی» و «هومان اسعدی» درباره

  1. Ramin95 آواتار ها
    Ramin95
    شماره کاربری
    4941
    Contributor
    شهریور /۱۳۹۰
    4,009
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی575
    0
    سپاس از شما 815 بار در 687 پست
    Follows
    0
    Following
    0

    پیش فرض میزگرد ۶ استاد موسیقی «کمال پورتراب»، «هوشنگ ظریف»، «حسین علیزاده»، «داریوش طلایی»، «ساسان فاطمی» و «هومان اسعدی» درباره

    بررسی ‏ کتاب «ردیف دوره‏ عالی علی‏اکبر شهنازی به روایت داریوش پیرنیاکان» در میزگرد«اعتماد» با حضور استاد پورتراب، هوشنگ ظریف، حسین علیزاده ، داریوش طلایی، ساسان فاطمی و هومان اسعدی
    این کتاب «کپی» است

    تنها کاربران عضو قادر به مشاهده لینکها هستند ، برای مشاهده و دانلود لینکها از اینجا ثبت نام کنید نیوشا مزیدآبادی:.بنیان موسیقی ملی ایران براساس دستگاه.های موسیقی و نغماتی که هر استاد از متقدمین خود روایت می.کرده، شکل گرفته است. ردیف موسیقی را هر نوازنده.یی در قدیم از استاد خود به صورت سینه به سینه می.آموخت و چون نت به صورت امروزی وجود نداشت مجبور بود آنچه را از استاد خود آموخته به خوبی به خاطر بسپارد. البته همین ویژگی است که موسیقی شرقی از جمله موسیقی ایرانی را از موسیقی غربی متمایز می.کند. شکی نیست که بسیاری از نغمات گذشته از این طریق به دست فراموشی سپرده شده.اند و برخی نغمات و ملودی.ها هم به صورت غلط منتقل شده.اند. بنابراین جمع.آوری ردیف و حفظ آنچه از گذشتگان باقی مانده کار ارزشمند، مهم و ضروری برای آیندگان است. چندی پیش کتاب ردیف دوره عالی علی.اکبر خان شهنازی از طرف موسسه ماهور منتشر شد که از همان روزهای اول انتشار واکنش.های زیادی را متوجه خود کرد. اما امروز با وجود آنکه حدود یک سال از انتشار این کتاب می.گذرد و براساس مستندات ارائه شده اعضای هیات علمی دانشگاه تهران کپی، .برداری این کتاب از روی نت.نگاری.های مرحوم صالحی، بر جامعه موسیقی مبرهن شده است. در این میان چندی پیش مقاله.یی با عنوان«اخلاق علمی-حرفه.یی زیر سوال» به قلم آقایان داریوش طلایی و ساسان فاطمی در ماهنامه «هنر موسیقی» به چاپ رسید که تا حدود زیادی از این مستندات پرده.برداری کرد انتشار این مقاله در ماهنامه «هنر موسیقی»، روزنامه اعتماد را بر آن داشت تا برخی اعضای شورای عالی خانه موسیقی و هیات علمی دانشگاه تهران را برای پیگیری این مساله به میزگردی دعوت کند که ضمن رسیدگی به این موضوع و واکنش.هایی که انتظار می.رفت در پی داشته باشد، مسائل اخلاقی و حرفه.یی نشر موسیقی در ایران، مسوولیت خانه موسیقی در قبال موسیقیدان.ها، اخلاق حرفه.یی در قبال انتقال و ثبت ردیف و… را بررسی کند. در این جلسه استاد مصطفی کمال پورتراب، هوشنگ ظریف، حسین علیزاده (از شورای عالی خانه موسیقی) و داریوش طلایی، دکتر ساسان فاطمی و دکتر هومان اسعدی (از هیات علمی دانشکده موسیقی دانشگاه تهران) ما را همراهی کردند. آقایان پورتراب و ظریف پیش از این در کمیته‏یی که در دانشگاه تهران برای بررسی این مساله تشکیل شده بود، شرکت داشته و طی صورتجلسه‏یی به محرز بودن این تخلف و رونوشت‏برداری از کتاب‏های مرحوم صالحی رای داده‏ بوده‏اندکه طی مصاحبه، هنگامی که آقای ظریف از ماجرای امضاگرفتن از خودشان صحبت می.کنند، به ماجرایی اشاره دارند که در واقع مربوط به بازپس گرفتن امضای ایشان در کمیته مذکور است. از قرار اطلاعات واصله، پس از تشکیل این کمیته و صدور رای اعضای آن، تلاش‏های بسیاری از جانب شخص خاطی و نزدیکان ایشان شد تا امضاکنندگان را متقاعد به بازپس گرفتن نظر خود کنند. در همین راستا نامه‏یی مبنی بر عدم وقوع تخلف در ارتباط با کتاب مورد بحث نوشته شد که آقای ظریف غفلتا پای آن را امضا کردند. تفصیل ماجرا را در این مصاحبه از زبان خود ایشان می‏خوانید.

    من فکر می.کنم قبل از هر چیز برای مخاطبان عام موسیقی که ممکن است اطلاعات دقیق درباره ردیف دوره عالی علی اکبرخان شهنازی و تاثیر آن در نوازندگی و آموزش تار نداشته باشند کمی درباره اهمیت این ردیف صحبت کنیم و اینکه تخلف صورت گرفته چه عواقبی در زمینه آموزش و… دارد؟

    حسین علیزاده: به عقیده من موضوع اصلی، اهمیت این کتاب نیست چون اگر کپی.برداری از روی یک کتاب جوک هم بود، باز کار غلطی محسوب می.شد. بنابراین در این زمینه جای بحثی وجود ندارد اما آنچه مسلم است این است که ردیف موسیقی ایران هویت موسیقی ما محسوب می.شود و میراثی است که از اساتید بزرگ ما باقی مانده است. در اصل ردیف در موسیقی ایران هم جنبه مادی دارد و هم معنوی. اتفاقا بهتر است امروز درباره جنبه مادی آن (بهره.برداری مادی از یک موضوع معنوی) صحبت کنیم. همان.طور که اشاره کردم ردیف از یک جنبه موضوعی کاملا معنوی است که اساتید موسیقی ارزش.های آن را در هنر و تاریخ مملکت به خوبی می.دانند. به هر حال یکی از اساتید بزرگ قدیم استاد علی.اکبرخان شهنازی بود که بسیاری از ما نوازندگان امروزی تار از شاگردان او بودیم. با این مقدمه پیداست نتاسیون و روایت ردیف مستلزم شرایطی است که یک موزیسین موظف است آنها را رعایت کند اما وقتی این شرایط رعایت نشد و در این زمینه سرقتی رخ داد نابسامانی.های وضعیت موسیقی ایران نمایان می.شود. نابسامانی.هایی که هم در عرصه اجرا و تصمیم.گیری و هم در عرصه.های دانشگاهی وجود دارد. شکی نیست این نابسامانی.ها از اهمیت ندادن به مقوله هنر (خصوصا موسیقی) نشات می.گیرد. چون متاسفانه در کشور ما موسیقی از جایگاه ویژه‏یی برخوردار نیست و شناخت کافی در این زمینه وجود ندارد، اتفاقات اینچنینی رخ می.دهد. اتفاقی که حتی هیات علمی گروه موسیقی دانشگاه تهران آن را تایید کرده.اند اما مدیران دانشگاه که من فکر می.کنم اهمیت قضیه را متوجه نمی.شوند، چون موسیقی و اهمیت ردیف را درست نمی‏شناسند، تا الان واکنش مناسبی نشان نداده‏اند. به نظر من این وظیفه ما موزیسین.هاست که در هر رشته.یی که فعالیت داریم درست زندگی کنیم و سرمنشا حرکت.های درست دانشگاهی باشیم.

    مصطفی کمال پورتراب: من یک نکته را باید در زمینه اهمیت ردیف دوره عالی شهنازی یادآور شوم. ما در گذشته اساتیدی داشتیم که به نت آشنایی نداشتند و موسیقی را به صورت شفاهی و سینه به سینه می.آموختند. یکی از این اساتید علی.اکبرخان شهنازی بود. علی.اکبرخان در هنرستان موسیقی کلاس.های روزانه و شبانه (عصر) داشت که در این کلاس.ها شاگردان زیادی حضور داشتند. به هر حال آنچه این استاد موسیقی از آقاحسینقلی و ردیف موسیقی ایرانی می.دانست تنها در حافظه.اش بود و باید به صورت نت در می.آمد. در کلاس علی اکبر شهنازی، مرحوم صالحی حافظه ایشان محسوب می.شدند و سعی کردند ردیف او را به صورت نت درآورند. باید این نکته را متذکر شوم کسی که می.خواهد ردیفی را به صورت نت درآورد، باید تناسبات زمانی، کشش نت.ها و در کل دیکته موسیقی را به درستی بداند.

    ساسان فاطمی: آقای پورتراب به اصل مهمی اشاره کردند که موید اهمیت بسیار بالای کار کسی است که ردیفی را به نت در می‏آورد، چون میراثی را به نسل بعد منتقل می.کند. در حقیقت اهمیت قضیه اینجاست که وقتی شما ردیفی را به نت درآوردید اعتبار بالایی در محیط موسیقی کسب می.کنید و اگر کار .. دیگری را در این زمینه رونوشت.برداری کردید و به نام خودتان انتشار دادید، این اعتبار بالا را به ناحق به نام خودتان ثبت کرده‏اید.

    از مساله اهمیت موضوع که بگذریم، گمان می.کنم با مقاله‏ منتشرشده در «هنر موسیقی» مساله‏ رونوشت‏برداری کاملا بدیهی است، مخصوصا که در آنجا روشن شده است که آقایان صالحی و پیرنیاکان هیچ کدام به طور همزمان شاگرد استاد شهنازی نبوده.اند و با این حال آنچه آوانگاری شده تا این حد به هم شبیه است…

    داریوش طلایی: این موضوع بحثی کاملا تخصصی است و ما همان طور که شما گفتید در مجله هنر موسیقی در این باره گزارش جامعی نوشته.ایم. مساله‏ رونوشت‏برداری کاملا محرز است و شکی در آن نیست. من اگر بخواهم به نوبه خودم درباره‏ اهمیت موضوع صحبت کنم باید بگویم مرحوم صالحی برای نت نگاری ردیف دوره عالی شهنازی تلاش.های زیادی کرده است که باید ارزش مادی و معنوی.اش برای او حفظ شود. کسی که این کار را به اسم خودش ثبت می.کند، هم این جایگاه معنوی را به غلط غصب کرده و هم منافع مالی.اش را. نکته جالب این است که وقتی ما درباره سرقت علمی صحبت می.کنیم، اغلب فکر می.کنند تنها چند خط از روی یک کتاب کپی برداشته شده است و برایشان قابل تصور نیست که کسی کتابی را به طور کامل عینا کپی کند. همان.طور که شما گفتید شباهت در حد بسیار بالایی است. کتاب آقای پیرنیاکان – همان طور که در گزارش ما در هنر موسیقی به آن اشاره شده – عکس.برداری کاملی از روی کتاب مرحوم صالحی است. تنها تفاوتی که دارد حروفچینی جدید آن با استفاده از نرم افزار.های کامپیوتری است.

    ساسان فاطمی: مثل اینکه یک نسخه خطی را حروفچینی و چاپ کنید.

    اگر تصور کنیم که هر دو نفر همزمان هم از یک استاد آموخته.اند، باز هم چنین شباهت.هایی می.تواند وجود داشته باشد؟ با توجه به اینکه حتی نمونه صوتی ردیف شهنازی که خودشان اجرا کرده.اند با نت نگاری.های مرحوم صالحی تفاوت.های زیادی دارد…

    حسین علیزاده: هیچ.وقت دو نفر که یک ردیف را می.نویسند نمی.توانند نگارش یکسان داشته باشند. وقتی دو نوشتار کاملا شبیه به هم باشند مشخص است که نفر دوم کاملا کپی.برداری کرده است.

    داریوش طلایی: این را هم باید یادآور شد که با وجود تایید و رای کارشناسانه کلیه اعضای هیات علمی گروه موسیقی ایشان فکر می.کنند این موضوع قابل کتمان است و حتی سعی در جمع.آوری امضاهایی دال بر برائت خود کرده.اند!

    هوشنگ ظریف: نامه‏یی جلوی من گذاشتند و من بدون اینکه آن را بخوانم متاسفانه امضا کردم. بعد به تردید افتادم و از کسی که نامه را به من داده بودم خواستم یک کپی از آن به من بدهد. وقتی به خانه رفتم از همسرم خواستم نامه را بخواند و ببیند موضوع چیست. معلوم شد مضمون نامه این بوده است که ایشان چنین کاری نکرده‏اند. من همسرم را واسطه کردم، ایشان به آن شخص زنگ زدند و قسمش دادند که نامه را پاره کند و گفتند که من غفلتا امضا کرده‏ام و با مضمونش موافق نیستم. دیگر نمی.دانم چه کار کردند. از این درها هم وارد شده‏اند.

    گمان می.کنم اینجا کسی در محرز بودن این تخلف و اهمیت آن تردیدی ندارد. نظر شما چیست آقای اسعدی؟

    هومان اسعدی: در مورد شیوه نت نگاری باید من به نکته.یی اشاره کنم. ببینید نغمه نگاری از منظرهای مختلف قابل بررسی است اما از یک منظر به دو نوع تقسیم می.شود: نتاسیون و ترانسکریپسیون. نتاسیون براساس چیزی است که از آن نمونه صوتی وجود ندارد و در ذهن نقش بسته است و ترانسکریپسیون براساس نمونه صوتی است که به صورت نت در می.آید. این نمونه‏یی که با آن سروکار داریم نتاسیون است نه ترانسکریپسیون چون از روی حافظه و آنچه در ذهن بوده پیاده شده است. بنابراین چون در نتاسیون هیچ نمونه صوتی وجود ندارد تشابهات نت.نگاری تا حد زیادی سوال.برانگیز است. نگارش دو نفر از روی حافظه به ویژه در بخش.های متر آزاد هرگز نمی.توانند به هم شبیه باشند.

    اما من می.خواستم به نکته‏ دیگری هم اینجا اشاره کنم. ما متاسفانه در کشوری زندگی می.کنیم که شبهات مشابهی درباره بسیاری از حتی چهره.های دانشگاهی وجود دارد و هیچ اتفاقی هم نمی‏افتد. در این زمینه ما حتی شاهد رسوایی‏هایی در سطح بین.المللی بوده‏ایم به طوری که متاسفانه فلان شخصیت علمی مقاله‏یی را از جای دیگری کپی کرده و به یک نشریه علمی جهت چاپ فرستاده و مساله لو رفته، اما این کار هیچ پیامدی برای او نداشته است. حالا چطور می.خواهیم انتظار داشته باشیم که همه درست رفتار کنند؟

    خب اتفاقا من الان قصد داشتم وارد اصل موضوع بشویم؛ یعنی موضوع مسوولیت‏پذیری نهادهای مسوول. در این باره یکی از نهاد.هایی که به عنوان نهاد صنفی باید قضیه را بررسی می.کرد خانه موسیقی بود اما متاسفانه این قضیه در آنجا مسکوت گذاشته شد و صحبتی درباره آن نشد. به همین دلیل از شما که اعضای شورای عالی خانه موسیقی هستید دعوت کردیم که در این مورد صحبتی داشته باشیم. برایمان بگویید این مساله در جلسات شورای عالی مطرح شد یا نه؟ ثانیا وظیفه شورای عالی به عنوان رفیع.ترین شورای خانه موسیقی درباره اتفاقاتی از این دست چیست؟

    هوشنگ ظریف: شورای عالی خانه موسیقی چند ماه یک بار تشکیل می.شود و اتفاق خاص و کار خارق العاده.یی در آن صورت نمی.گیرد. من از بدو تاسیس خانه موسیقی 8 سال متوالی رییس کانون نوازندگان ایرانی بودم و 6 سال هم عضو هیات.مدیره اما درهمه این سال.ها در خانه موسیقی مسائل و مشکلات مربوط به موزیسین.ها به درستی پیگیری نمی.شود. مثلا در زمینه همین کتاب و اتفاقاتی که رخ داد، خانه موسیقی باید موضوع را پیگیری می.کرد اما این کار را نکرد.

    حسین علیزاده: من قبول دارم که شورای عالی باید زودتر از اینها واکنش نشان می‏داد و از هیات.مدیره می.خواست که به این مساله رسیدگی شود. ببینید، تشکیل شورای عالی خانه موسیقی در وهله اول اتفاق خوبی بود چون اساتید بزرگ موسیقی ایران در جلسات این شورا حضور می.یافتند و ضمن تبادل نظر، دیداری تازه می.کردند. من همواره در این جلسات تاکید داشتم که شورای عالی باید به مسائل ریشه.یی موسیقی بپردازد اما موضوعاتی که در جلسات شورا مطرح می.شد، در اصل مسائلی بود که هیات.مدیره آنها را انتخاب می.کرد و ما فقط در مورد آن بحث و تبادل نظر می.کردیم. مثلا یکی، دو بار موضوع سازندگان ساز مطرح شد که در نهایت شورای عالی تصمیم گرفت برای حل و فصل قضیه اعضای کمیته ساز.سازان در جلسه حضور داشته باشند. در واقع مسائل اداری و راهبردی خانه موسیقی به شکلی نیست که اعضای شورای عالی را در همه زمینه.ها دخالت دهند. شورای عالی تقریبا یک بخش تشریفاتی در خانه موسیقی محسوب می.شود و همه تصمیم.گیری.ها و کارهای اداری مهم بر عهده هیات.مدیره است. این مساله که امروز درباره.اش صحبت می.کنیم هرگز در شورای عالی مطرح نشد و طبیعی است که اگر مطرح می.شد ما همین موضع را داشتیم. من تصور می.کنم هیات.مدیره درصدد این بود که این مساله را در سطح خودشان حل کنند اما امروز که در این باره بحث می.کنیم باید یادآور شوم این سرقت علمی موضوع مهمی است که وظیفه خانه موسیقی درقبال آن از دیگر نهادهای موسیقی کشور بیشتر است چون وجدان هنری و اخلاقی نخستین اصولی است که باید در خانه موسیقی رعایت شود. در کشور ما اگر وزیر یا رییس.جمهور کار خطایی انجام دهند مورد سوال یا استیضاح قرار می.گیرند و پاسخگو هستند پس چطور خانه موسیقی در این زمینه سکوت کرده است؟ متاسفانه سیاست بازی به جامعه هنر نیز رخنه کرده و اعضای خانه موسیقی سعی کرده.اند با نامه.نگاری و رابطه.هایی که دارند، این موضوع را حل کنند. از همان روزی که در جشن خانه موسیقی آقای پیرنیاکان اعتراض سی و چند ساله موزیسین.ها را مطرح کرد، با آنکه حرف.هایش ظاهر جالبی داشت و از دل همه ما برآمده بود، اما متاسفانه این صحبت.ها در سایه اتفاق دیگری مطرح شد که حداقل من تا آن زمان از آن بی.خبر بودم و وقتی ایشان می.خواستند از سمت خود در خانه موسیقی استعفا دهند با این تصمیم مخالفت کردم. به هر حال مهم این است که در این مورد خاص، اصلا قضیه شخصی نیست و باید به صورت ریشه.یی این موضوع را بشکافیم. همان.طور که استاد پورتراب اشاره کردند مرحوم صالحی حافظه درسی شهنازی و یکی از شاگردان وفادار او بود. وقتی کتاب آقای پیرنیاکان را بررسی می.کنیم متوجه می.شویم اگر لکه جوهری روی کتاب صالحی می.افتاد آن لکه را عینا در کتاب پیرنیاکان هم می.دیدیم. تا این حد کپی.برداری ایشان از کتاب صالحی روشن و واضح است. بنابراین در این زمینه جای بحثی وجود ندارد بلکه باید عواقب این کار را مورد بررسی قرار دهیم. اگر عده.یی به موسیقی اهمیت نمی.دهند ما وظیفه داریم که به آن اهمیت دهیم چون ایران کشور ما است و رسالت داریم درباره مسائل مهمی که به موسیقی مربوط می.شود واکنش نشان دهیم. ردیف یک مرجع عالی در موسیقی اصیل به شمار می.رود که نوشتن آن صلاحیت.ها و الزامات خاص خودش را می.طلبد. کسی که می.خواهد ردیف را به نت درآورد باید تحصیلات آکادمیک داشته باشد حال آنکه ما موزیسین.ها در این 50-40 سال از سوابق علمی و کاری یکدیگر خبر داریم و می.دانیم چه کسانی صلاحیت این کار را دارند!

    چاپ و انتشار ردیف به عنوان یک مقوله مهم در موسیقی ایرانی نباید فقط در انتخاب ناشران و بدون نظارت یک شورای عالی و متخصص باشد چون در این صورت همین اتفاقات رخ می.دهد. متخصصان زیادی با این ردیف و این کتاب سر و کار دارند که در این سال.ها همه از روی نجابت سکوت کرده.اند و تصور کرده.اند این مساله ادامه پیدا نمی.کند. این در حالی است که وقتی ما سکوت مان را می.شکنیم و صحبت می.کنیم دشمن هنر و جامعه هنری محسوب می.شویم و ما را متهم می.کنند.

    من تصور می.کنم سکوت کردن درباره موارد اینچنینی شاید به نوعی از روی نجابت باشد اما عواقب خوبی در پی نخواهد داشت و می.بینیم که رفتارهایی شبیه این مجددا اتفاق می.افتد. کما اینکه در مورد ردیف آقا حسینقلی به روایت مرحوم رضا وهدانی هم اتفاقاتی شبیه به این ماجرا رخ داد…

    هوشنگ ظریف: ردیف آقا حسینقلی را مرحوم رضا وهدانی جمع.آوری کرد اما آقای پیرنیاکان ادعا می.کردند از روی نت نگاری او کپی برداشته است. بعد از فوت آقای وهدانی هم این قضیه مسکوت ماند اما نباید فراموش کنیم که ردیف الفبای موسیقی ما محسوب می.شود و همه باید آن را یاد بگیرند و بعد خلاقیت را به آموخته.هایشان اضافه کنند. اگر قرار باشد اندوخته هنرجویان از ردیف براساس اشتباهات باشد همه.چیز به هم می.ریزد. زمانی که ما ردیف را از علی اکبر خان شهنازی آموختیم هر بار که درس جلسه گذشته را برایمان اجرا می.کردند کشش نت.ها و حس و حال گوشه.ها با آنچه جلسه قبل آموخته بودیم کمی تفاوت داشت چون به هر حال اجرای موسیقی (حتی ردیف) وابستگی عمیقی با احساسات آدمی دارد خصوصا ردیف شهنازی که یک ردیف مجلسی پر تکنیک بود.

    خانه موسیقی اساسنامه.یی دارد که اگر هر یک از اعضا از این اساسنامه سرپیچی کند عضویت آنها در خانه موسیقی ملغی می.شوند. یکی از این بندهای اساسنامه این است که همه اعضا باید به حقوق معنوی و قانونی موسیقیدانان در تمام نقاط ایران احترام قایل باشند. چطور ممکن است یکی از اعضا خلاف این اساسنامه حرکت کند و هنوز هم عضو هیات.مدیره باشد؟ چرا شورای عالی خانه موسیقی به عنوان بالاترین نهاد موسیقی کشور در این باره واکنشی نشان نداده است؟

    مصطفی کمال پورتراب: من در جلسه شورای عالی که درباره استعفای آقای پیرنیاکان بود اصلا حضور نداشتم اما بعدها متوجه شدم که خانه موسیقی با توجه به مناسبات خاصی که اعضای هیات.مدیره با هم دارند ترجیح می.دهند ما در شورای عالی به مسائل اساسی موسیقی در ایران نپردازیم. ما به عنوان اعضای شورای عالی خانه موسیقی همه افراد اهل فن و با سابقه.یی هستیم و باید وقتی چنین مساله.یی پیش می.آید در آن دخالت کنیم و نظر دهیم. این وظیفه خانه موسیقی است که از طریق جراید و رسانه.های خبری مساله را عنوان کند تا دوباره کار ناشایستی سر نزند. من تا قبل از این جلسه نمی.دانستم آقایان علیزاده و ظریف هم با من همفکر و هم عقیده هستند. بنایراین خوشحال می.شوم که کمیته.یی را تشکیل دهیم تا با مواردی از این دست برخورد جدی داشته باشیم و جلوی نادرستی.های هنر و موسیقی را بگیریم. اگر هم خانه موسیقی به کار ما و حرف ما اعتنایی نکرد استعفا می.دهیم و بیرون می.آییم.

    ساسان فاطمی: الان نزدیک به یک سال است که اعضای هیات علمی دانشگاه این قضیه را پیگیری کرده.اند و صورتجلسه.ها هم امضا شده است اما مساله مهم به قول آقای علیزاده این است که آقای پیرنیاکان اصلا زیر بار نمی.روند و با اینکه اقدامات ما در دانشگاه تایید شده است اما ایشان با حرکت.هایی که نه شایسته جامعه هنری و نه جامعه علمی است به دنبال این‏ هستند که مثلا کاری کنند افراد امضاهای خود را پس بگیرند. امکان این هم وجود دارد که به قضیه جنبه سیاسی بدهند. اما من همین جا اعلام می.کنم تلاش همه ما برای اثبات این سرقت علمی نه جنبه سیاسی دارد و نه غرض ورزانه است. ما فقط می.خواهیم از کیان دانشگاهی و جامعه هنری ایران دفاع کنیم چون همه معتقدیم چنین کاری از نظر اخلاق حرفه.یی و علمی مردود است. در این باره حتما باید به اهمال نهاد.های مسوول در این زمینه رسیدگی شود. در محیطی مثل دانشگاه نباید این قضیه کوچک شمرده شود چون ما با دانشجویان

    سر و کار داریم و نخستین چیزی که باید به آنها یاد دهیم اخلاق علمی و حرفه.یی است. ما وقتی به دانشجویان تاکید می.کنیم حتی نقل قول.ها را حتما بین گیومه بیاورند در اصل بر حق مولف تاکید می.کنیم. در حالی که یکی از اعضای هیات علمی ما یک کتاب را کپی می.کند و به جای آنکه عواقب کارش را ببیند خیلی راحت تبدیل به عضو رسمی هم می.شود.

    چطور دانشگاهی مثل دانشگاه تهران که از دانشگاه.های معتبر ایران به حساب می.آید و در رتبه.بندی جهانی هم جایگاهی دارد براساس یک کتاب که به گفته شما کاملا کپی.برداری شده است قرارداد یک نفر را از پیمانی تبدیل به رسمی می.کند؟

    فاطمی: این طور که مسوولان دانشگاه عنوان می.کنند از 3-2 سال پیش برای رسمی شدن ایشان اقداماتی انجام گرفته است که امسال مستقل از این ماجرا نتیجه داده است. به ما وعده داده شد که در کمیته انضباطی این قضیه مطرح شود، اما ما می.خواهیم واقعا این اتفاق بیفتد و وعده نباشد. از طرف دیگر خانه موسیقی هم باید واکنش درستی به این ماجرا نشان دهد. کمااینکه اعضای شورای عالی خانه موسیقی که امروز در این جلسه حضور دارند به این قضیه اعتراض کرده.اند و این نشان.دهنده مسوولیت.پذیری آنهاست.

    داریوش طلایی: ببینید، خیلی واضح است که ما (همه کسانی که امروز به دعوت شما اینجا حضور داریم) بسیار متاسفیم و احساس خوبی نداریم از اینکه راجع به سرقت علمی یک موسیقیدان ایرانی بحث کنیم. ما حتی اول کار به هیچ.وجه قصد علنی‏ کردن قضیه را نداشتیم و همه.چیز را تا مدت.ها محرمانه نگه داشتیم، به این امید که ایشان خودشان اقدام به جمع کردن کتاب بکنند. اما متاسفانه این طور نشد و الآن کار به جایی رسیده است که احساس مسوولیت و وظیفه به ما می.گوید اگر ما این مساله را دنبال نکنیم پس که باید بکند؟ در واقع این موضوع بیش از یک سال است که ما را به عنوان اعضای هیات علمی دانشگاه تهران (دانشگاهی که این کتاب توسط یکی از اعضای هیات علمی.اش که نام دانشگاه تهران را نیز در آن ذکر کرده چاپ شده) درگیر کرده است. در طول این یک سال ما با برخورد.هایی از طرف جامعه علمی و هنری مواجه شده.ایم که لازم است جهت آسیب.شناسی موانعی که در پیاده کردن اخلاق حرفه.یی در جامعه ما وجود دارد به بعضی از آنها اشاره شود. مهم.ترین مساله این است که هر .. می.خواهد در حیطه کاری.اش حرف علمی و تخصصی بزند و به وظیفه.اش عمل کند به جای آنکه تحت حمایت قرار گیرد، نیتش زیر سوال می.رود و حتی انگ غرض.ورزی به او می.زنند. شاید به همین جهت است که اغلب افراد ترجیح می.دهند خود را به درد سر نیندازند و اکثرا در مجامع عمومی موضعی خنثی به خود بگیرند درصورتی که در جمع.های خصوصی اکثرا از خطا.ها مطلع و شاکی هستند. متاسفانه در کشور ما وقتی پای عمل به میان می.آید همه شانه خالی می.کنند. مثلا هنرمندان و جامعه تحصیلکرده ما دم از رعایت حق مولف می.زنند اما نه تنها خودشان آن را جدی نمی.گیرند بلکه ارگان.هایی هم که باید به این مساله بپردازند احساس مسوولیت نمی.کنند. شاید این نمونه که امروز ما در مورد آن حرف می.زنیم تنها یکی از نمونه.های مکرر سرقت.های علمی باشد اما ما به عنوان یک هنرمند در قبال رخ داد چنین اتفاقاتی (حداقل در حوزه فعالیت خودمان) مسوول هستیم.

    من یکی دو نکته‏ را هم می.خواهم متذکر شوم. برای آنکه جامعه سالمی داشته باشیم باید هر .. وظیفه.اش را به درستی انجام دهد. اگر بگوییم فلانی کارش را درست انجام نداد و از این تقلب‏ها زیاد شده و عواقبی نداشته، پس ما هم کارمان را درست انجام نمی.دهیم به نوعی از مسوولیت.هایمان فرار کرده.ایم. من به عنوان مدیر گروه موسیقی دانشکده هنرهای زیبا نمی.توانم از این مساله چشمپوشی کنم تنها با این توجیه که چنین شبهاتی جای دیگری و در کارهای اشخاص دیگری هم وجود دارد. نکته دوم اینکه آقای رییس.جمهور در سخنرانی خود در جمع دانشگاهیان اعلام کردند که چرا دانشگاهی.ها در مورد انرژی هسته.یی نظر نمی.دهند. ما هم در وهله اول می.خواهیم که مسوولان بگذارند ما در مورد حوزه تخصصی خودمان نظر بدهیم. یک سال است که مسوولان دانشگاه تا سطح معاونت آموزشی و حتی ریاست دانشگاه به صورت کتبی و شفاهی کاملا در جریان این قضیه قرارگرفته‏اند اما کسی پاسخگو نبوده است. امیدوارم ریاست جدید دانشگاه پاسخ ما را بدهند. از طرف دیگر خانه موسیقی که ما با دلسوزی تمام آن را تاسیس کرده.ایم هرگز به درستی به مسائل رسیدگی نمی.کند. ما از اعضای محترم شورای عالی که در اینجا حضور دارند تقاضا داریم در این مورد فعالانه رفتار کنند. خوشبختانه این طور که دیده می.شود چنین عزمی هم در ایشان وجود دارد. ما اگر طی این یک سال تلاش کرده.ایم و اگر امروز قبول کرده.ایم در این جلسه حضور داشته باشیم به این معناست که می.خواهیم به وظیفه اخلاقی، حرفه.یی، علمی و هنری.مان عمل کنیم. ما اصلا قصد غرض.ورزی و این جملاتی که مطرح می.کنند را نداریم.

    ساسان فاطمی: در حقیقت حق شاکی در این مورد خاص ضایع شده است. ما در ابتدا کمیته‏یی از استادانی که دو نفر از آنها در جمع ما حضور دارند در دانشگاه تشکیل دادیم تا معلوم شود که این تخلف صورت گرفته است یا نه. همه اعضای کمیته رای بر احراز تخلف دادند. بعد از آن مساله در هیات علمی گروه موسیقی هم مطرح شد، آنجا هم اتفاق نظر در این زمینه وجود داشت و صورتجلسه.های آن موجود است. اما با کمال تعجب هیچ اقدامی از سوی دانشگاه صورت نگرفت. نامه‏نگاری ما با معاونت آموزشی دانشگاه هم به نتیجه‏ای نرسید و مدام وعده‏ کمیته انضباطی را به ما می.دهند. در تمام دنیا سرقت علمی مجازات سنگینی دارد اما متاسفانه در کشور ما نه تنها به این موضوع پرداخته نمی.شود بلکه حکم فرد خطاکار از پیمانی به رسمی تبدیل می.شود.

    علاوه بر این ناشران موسیقی هم باید در زمینه کاری خود دقت و نظارت کافی داشته باشند. به عنوان مثال انتشاراتی که این کتاب را هم منتشر کرده به نوعی در این امر مسوول است و باید پاسخگو باشد…

    حسین علیزاده: نشر موسیقی آن نظارت درستی که باید در کارش داشته باشد، ندارد و کلا مقوله انتشارات موسیقی (چه صوتی و چه نوشتاری) فقط به یک تجارت تبدیل شده است. البته در بسیاری موارد ناشران موسیقی به وضعیتی که دارند معترض هستند اما متاسفانه هیچ.وقت ناشران تعصبی را که ما نسبت به صحت و سقم یک اثر هنری داریم، ندارند. پیش‏تر درباره کتاب رضا وهدانی هم این اتفاق رخ داد. من فکر می.کنم دست ناشران در این زمینه بسیار باز گذاشته شده است و تحت هیچ کنترلی نیستند. هنوز برای ناشران این مساله روشن نشده است که وقتی می.خواهند چیزی را منتشر کنند از نظر متخصصان این امر استفاده کنند. ناشران موسیقی با آنکه در راستای اعتلای فرهنگ کشور عمل می.کنند اما جنبه تجاری کارشان بسیار بالاست. من شخصا معتقدم در جلسات خانه موسیقی باید دموکراسی برقرار شود و بتوانیم تمام این موضوعات را مورد بررسی قرار دهیم. برای این کار هم باید بلوغ فکری وجود داشته باشد تا گفتمان صورت گیرد. نتیجه.یی که من از این میزگرد می.گیرم این است که خانه موسیقی در درجه اول در این باره مسوول.ترین ارگان است. بعد از آن دانشگاه تهران باید جهت.گیری درستی نشان دهد. من به عنوان یکی از اعضای شورای عالی خانه موسیقی نمی.خواهم در غیاب دیگر اعضای این شورا تصمیم بگیرم یا حکمی صادر کنم اما اخلاق و قانون برای ما مسائلی را دیکته کرده است که باید به آنها پایبند باشیم. من شخصا معتقدم باید به انتظار و تقاضایی که دوستان از ما دارند جواب مثبت داده شود و این موضوع بررسی شود و اگر خانه موسیقی خلاف این جریان عمل کند و از روی روابط و مصلحت اندیشی پیش برود من درباره عضویتم در شورای عالی این نهاد صنفی تجدید نظر خواهم کرد. ما با تمام صداقتی که داریم در جلسات خانه موسیقی حضور می.یابیم اما هیات.مدیره به انتقاداتی که به خانه موسیقی وارد می.شود، توجهی نمی.کند. به نظرم امروز جای همه اعضای هیات.مدیره خانه موسیقی در این جلسه خالی است اما بد نیست بعدها در گفت.وگویی عنوان کنند که در موارد اینچنینی باید چه رسیدگی.هایی انجام شود؟ متاسفانه امروزه تمام مسائل موسیقی ما تبدیل به مدرک.گرایی و… شده است و آن چیزی که به حس و معرفت انسانی تعلق دارد سایه.اش از سر موسیقی ما کم شده است. ما مدام به نسل امروز انتقاد می.کنیم در حالی که این نسل را ما تربیت کرده.ایم. ما به عنوان اعتراض باید از دو ارگان مهم موسیقی یعنی خانه موسیقی – که تمام موزیسین.ها از نظر معنوی به آن وابسته هستند- و دانشگاه تهران درخواست کنیم که به این مساله رسیدگی کنند چون به نوعی با حیثیت ما بازی شده است. من از خودم که بگذرم کسانی در شورای عالی هستند که خود به خود ارزشند و نمی.توان آنها را شوخی گرفت. پس وظیفه هیات.مدیره خانه موسیقی این است که به این مساله رسیدگی کند. کما اینکه اگر به موقع و درست به این موضوع رسیدگی می.کرد حتما ما الان اینجا نبودیم ولی از آنجایی که این مساله یک مساله دانشگاهی بوده و من سال.هاست که در کادر دانشگاهی حضور ندارم نمی.توان در سطح دانشگاهی آن را مورد بررسی قرار دهم اما واضح است که اعضای هیات علمی با صبر و احترام زیاد نخواسته.اند این مساله را شخصی کنند. اما متاسفانه موضع.گیری.ها به صورتی شده است که تصور می.کنند ما دشمن.شان هستیم اما سوال اینجاست که دشمنی با چه کسی یا چه چیزی؟ آقای پورتراب یا دیگران چه نیازی به دشمنی دارند؟ در هر صورت هیات.مدیره خانه موسیقی و سخنگوی آن پیشانی خانه موسیقی محسوب می.شوند و نمی.توانند بر.خلاف اساسنامه عمل کنند. در هر صورت موضع من مشخص است و ا.گر قرار باشد این مساله به درستی رسیدگی نشود، من شخصا درباره عضویتم در شورای عالی خانه موسیقی تجدیدنظر خواهم کرد. البته این را هم نباید نادیده گرفت که وقتی اتفاق نادرستی می.افتد یک شخص در آن دخیل نیست. همان.طور که شما هم به سلسله مراتب آن اشاره کردید عده زیادی دراین مساله دخیل هستند و باید پاسخگو باشند تا دوباره مواردی اینچنینی تکرار نشود چون به نظر من لکه ننگی در موسیقی ایرانی

    به حساب می.آید. مدام ادعا می.شود که ردیف موضوعی معنوی است اما مادی.ترین برخوردها را با آن می.کنند. من شخصا از خانه موسیقی و دانشگاه تهران این انتظار را دارم که جوابگوی این جلسه و صحبت.هایی که مطرح کردیم، باشند.

    مصطفی کمال پورتراب: این جلسه.ها باید ادامه پیدا کند تا بتوانیم نه تنها این موضوع که مسائل ریشه.یی موسیقی را مورد بحث قرار دهیم.

    آقای اسعدی شاید حضور شما در این جلسه و نیز امضای مصوبات هیات علمی دانشگاه در این زمینه کمی بحث.برانگیز باشد. چون شما از شاگردان آقای پیرنیاکان محسوب می.شوید و در سنت موسیقی ایرانی رابطه استاد-شاگردی به شکل دیگری تعریف شده است…

    هومان اسعدی: من قبل از پاسخ به سوال شما باید توضیحی درباره حرف.های قبلی.ام بدهم چون گویا سوءبرداشت.هایی از صحبت.های من شده است. اگر من گفتم که شرایط جامعه ما بیمار است و شبهاتی در همه زمینه.ها وجود دارد به اقتضای رشته.ام است که همه.چیز را در کانتکست خودش می.بینم. من تعجب نمی.کنم که آقای طلایی یا فاطمی می.گویند پاسخ مناسب به ما داده نشده است، چون این مسائل ظاهرا عادی شده است.

    داریوش طلایی: یعنی سرقت علمی کار درستی است و ما نباید واکنشی داشته باشیم؟

    هومان اسعدی: نه! من قصد دفاع از این کار را ندارم و معتقدم

    هر .. باید در حوزه کاری خودش عمل کند. به همین دلیل هم با وجود تمایلات باطنی و محذوریت.هایی که داشتم مصوبات هیات علمی را در این باره امضا کرده.ام چون این محذوریت.ها را من از استادان خودم آموخته.ام. زمانی که من شاگرد این اساتید بودم روابط استاد- شاگردی را آموخته.ام اما با عقاید خودم در این زمینه رو به رو می.شوم. کما اینکه یادم هست که یک بار یکی از استادانم به خاطر عقایدی که داشتم به من گفتند تو از سیستم سنتی خارج شده.یی و دیگر سنتی نیستی اما من تفکرات و عقاید خودم را دارم و در عین حال احترام اساتید خودم را حفظ می.کنم. از آنجایی که من یک موسیقی شناس هستم بیشتر خودم را شاگرد دکتر مسعودیه می.دانم بحث من این است که وقتی سیستم‏ها درست عمل نمی.کنند نمی.شود جواب درستی از آنها گرفت. مثلا ببینید مگر وزارت ارشاد جایی برای بازبینی مجوز انتشار یک کتاب ندارد؟ پایان.نامه دکترای آقای فاطمی که 10 سال روی آن زحمت کشیده است به خاطر چند کلمه که واقعیات تاریخی ما هستند از طرف ارشاد مجوز چاپ نگرفته است. حالا چطور می.شود که همین وزارتخانه تیمی برای بررسی قانون کپی رایت در ایران ندارد؟

    داریوش طلایی: تمام این حرف.ها درست است اما دردی را دوا نمی.کند. ما اگر امروز به دعوت این روزنامه در این جلسه حضور پیدا کرده.ایم می.خواهیم در نهایت بگوییم با آنکه جوابی نمی.گیریم اما بی.زبان هم نیستیم و می.توانیم در جایی حرف.مان را مطرح کنیم. به عقیده من فرهنگ نجابت یا عافیت.اندیشی ما را امروز به اینجا رسانده است. مخاطب یک روزنامه اتنوموزیکولوگ نیست و دلش می.خواهد هومان اسعدی صاف و روشن بگوید که این شخص استاد من بوده و خیلی هم برایش در سنت خودم احترام قایل هستم اما از شرافت علمی خودم دفاع می.کنم و می.گویم کار خطایی صورت گرفته است. چون هر کدام از ما حیثیتی داریم که نمی.توانیم به خاطر برخی مسائل آن را زیر سوال ببریم.

    حسین علیزاده: من باید در اینجا به نکته.یی اشاره کنم. واژه «استاد» در فرهنگ ما جایگاه بسیار بزرگی دارد و از خان.بازی و نوچه.گرایی جداست. اگر امروزه در جامعه به همه استاد می.گویند در واقع این واژه را از ارزش انداخته.اند. در تاریخ و فرهنگ این کشور همواره اساتید برای شاگردان.شان الگوی اخلاق و هنر بوده.اند. اگر ما امروز از «استاد» شهنازی صحبت می.کنیم به این دلیل است که هم در هنر و هم در اخلاق از او تاثیر گرفته.ایم. حال که به همه استاد می.گویند در اصل با واژه.ها بازی می.کنند وگرنه «استاد» بد می.تواند بدآموزی هم داشته باشد و آن وقت دیگر «استاد» نیست. «استاد» یک معنی اساسی دارد که متاسفانه امروزه در روزنامه.ها دستمالی شده است و به درستی استفاده نمی.شود. استاد پورتراب در این جلسه حضور دارند و می.توانند برای همه الگو باشند. چون به عقیده من اگر هر شاگردی اندکی از خصوصیت.های ایشان را فرا گرفت می.تواند انسان موفقی در زندگی باشد. اگر کسی

    به معنی واقعی کلمه «استاد» باشد هم جامعه به آن نیاز دارد و هم الگوی جامعه محسوب می.شود. متاسفانه در این سال.ها همه معانی دستمالی شده.اند.

    مصطفی کمال پورتراب: ما در واژه..شناسی یک کلمه «مدرس» داریم که عام است و به هر کسی که درس می.دهد اطلاق می.شود. بنابراین چه لزومی دارد بی.خودی واژه «استاد» را به کار ببرند. کسی

    به معنای واقعی کلمه «استاد» است که لایق این صفت باشد.

    ساسان فاطمی: ما در اینجا در مورد نهادهای مسوول و ناشر این کتاب صحبت کردیم و اگر من سکوت کنم شاید این شبهه به وجود آید که چون من سال.ها با ناشر این کتاب همکاری دارم، خواسته.ام سکوت کنم. اما باید متذکر شوم که کاملا معتقدم ناشر این کتاب باید مسوولیت این قضیه را بپذیرد و واکنش نشان دهد. کاری ندارم که ممکن است گفته شود ناشر کارآگاه نیست که همه.چیز را درباره همه کتاب‏هایی که چاپ می.کند بداند و از نظر حقوقی تقصیری متوجه ناشر نیست. این قبول، ولی وقتی این اتفاق افتاد به هر حال اهمالی صورت گرفته و باید واکنش نشان داده شود. به عقیده من سکوت در این باره ناشی از عدم مسوولیت.پذیری است و قابل قبول نیست.

    یک نکته دیگر هم می.خواستم بگویم. ممکن است آقای پیرنیاکان برای پیشگیری از این مخالفت.ها کارهایی انجام دهند و قضیه را سیاسی کنند. مثلا چند وقت پیش صحبت.هایی درباره صدای خانم.ها در موسیقی کرده بودند که ممکن است حالا کار ما نوعی حرکت سیاسی در جهت عکس اعتراضات ایشان جلوه کند. در صورتی که کاملا واضح و روشن است که هیچ کدام از اهالی موسیقی نه از نشان ندادن ساز خوشحال و راضی‏اند و نه از حذف صدای خانم.ها. واقعا خنده‏دار است تصور کنیم که اهالی موسیقی هر روز خدا را شکر می.کنند که مثلا سازشان را در سیما نشان نمی.دهند یا به نصف جمعیت‏شان اجازه‏ خواندن نمی.دهند. اما اینها مشکلاتی است که باید راه.حل‏های منطقی برایشان پیدا کرد. من مطمئنم هر شخص منصفی قبول می.کند که کسی مثل من که کتابش مجوز نگرفته بیشتر با ممیزی مشکل داشته باشد تا کسی مثل ایشان که سال.ها خودشان در ممیزی موسیقی وزارت ارشاد بوده‏اند.

    بد نیست در نهایت جمع.بندی کوتاهی از جلسه امروز داشته باشیم تا مشخص شود نهادهایی که با این موضوع درگیر هستند به زعم شما باید چگونه با این قضیه مواجه شوند؟

    مصطفی کمال پورتراب: در درجه اول خانه موسیقی مسوولیت دارد چون همان.طور که از اسمش پیداست خانه موسیقیدانان و متخصصان موسیقی به شمار می.رود و نظر درستی در این مورد صادر نمی.کند قضیه لوث می.شود. اگر خانه موسیقی دخالت نکند دیگر چه انتظاری می.توانیم از کسانی داشته باشیم که اصلا تخصص.شان موسیقی نیست؟ من بارها به وزارت ارشاد گفته.ام گروهی را متشکل از متخصصان هر حوزه.یی تشکیل دهند تا به روند انتشار کتاب نظارت داشته باشند اما متاسفانه این کار نشد. به هر روی خانه موسیقی در این میان از همه نهادهای دیگر مسوولیتش سنگین.تر است و اولیای امور هم باید بدانند که بی.توجهی پایه و اساس مملکت.داری از دست می.رود. چون ممکن است کسانی که در مقام بالاتر هستند به ریزه.کاری.های تخصصی این مقوله اشراف نداشته باشند و ندانند که این مساله می.تواند چه لطمه بزرگی به بدنه هنر موسیقی ایران بزند.

    ساسان فاطمی: من معتقدم این شخص در دو محیط مهم کشور (محیط علمی و محیط هنری) که حیات فرهنگی مملکت را می.سازند، هم جایگاهی دارند و هم کارشان به هر دو محیط ارتباط پیدا می.کند. بنابراین هر دو این نهادها باید در این باره واکنش نشان دهند، احساس مسوولیت کنند و اقدام عملی در این زمینه انجام دهند.

    داریوش طلایی: من هم دیگر راجع به جزییاتی که به این سرقت علمی صحه می.گذارد، بحث نمی.کنم چون کاملا روشن شده است و موضوعی نیست که ایشان بتوانند نپذیرند! اما مهم این است که افراد جامعه در هر جایگاهی که هستند باید احساس مسوولیت کنند چون مسوولیت.پذیری در هر حوزه.یی می.تواند جامعه ما را سالم.تر کند. در آخر اینکه تقاضای همه ما این است که هم دانشگاه و هم خانه موسیقی این موضوع را بررسی کنند و فقط درصدد رفع و رجوع کردن آن نباشند بلکه باید یک کمیته سالم و درست از متخصصان تشکیل دهند و آنها به این کار رسیدگی کنند.

    هومان اسعدی: من متاسفم که کار به اینجا کشیده شده که ما امروز در این باره صحبت کنیم، اما وقتی توجیهات بی.مبنایی در این باره مطرح می.شود باید واکنش نشان داد. نمی.شود روز را انکار کرد و گفت شب است. من نه م...ع کسی هستم و نه از کسی ترسی دارم، بلکه مدام سعی می.کنم احترام بزرگان موسیقی را نگه .دارم، اما به نظر من در وهله اول باید این کتاب جمع. شود و بعد نهادهای دیگری که در این قضیه دخیل هستند، پاسخگو باشند. متاسفانه با شناختی که از نهادهای مربوطه دارم چندان چشمم آب نمی.خورد که پاسخگو باشند.

    هوشنگ ظریف: از نظر من نخستین نهادی که باید این کار را پیگیری کند دانشگاه است. در خانه موسیقی نیز قطعا باید پیگیری شود. حسین علیزاده: من پیش.تر جمع.بندی خودم را در این باره عنوان کرده.ام و جدا از نظرات دیگر دوستان نیست. نهادهایی که واقعا مسوول هستند باید پاسخگو باشند. ما در درجه اول باید به جایی تکیه می.کنیم که غیردولتی باشد. چون در ادارات دولتی و دانشگاه روابط مافوقی وجود دارد که هرچه جریان پیش می.رود، پیچیده.تر می.شود. اما سیستم اداری خانه موسیقی باید رو باشد. از آنجایی که قرار است هر مشکلی در زمینه موسیقی با خانه موسیقی در میان گذاشته شود، من فکر می.کنم در وهله اول باید این نهاد کار را پیگیری کند چون این قضیه اصلا مساله شخصی نیست. ما اگر بخواهیم خانه موسیقی ارتقا پیدا کند، باید به خواست همه اعضای آن توجه داشته باشیم و به طور جدی مسائلی از این دست را پیگیری کنیم.

    گفت.وگو با داریوش پیرنیاکان به بهانه انتشار کتاب « ردیف دوره عالی شهنازی»
    این نت.ها، دست .نوشته.های کلاس شهنازی است

    تنها کاربران عضو قادر به مشاهده لینکها هستند ، برای مشاهده و دانلود لینکها از اینجا ثبت نام کنید نیوشا مزید آبادی: سال 1390 کتابی با عنوان ردیف دوره عالی علی.اکبر شهنازی به روایت داریوش پیرنیاکان از طرف موسسه فرهنگی هنری ماهور منتشر شد که بحث.های زیادی را متوجه خود کرد. این بحث.ها نه تنها از طرف هیات علمی دانشگاه تهران بلکه از سوی بسیاری از موزیسین.ها در محافل خصوصی موسیقی مطرح بود و اتهاماتی را مبنی بر سرقت علمی متوجه داریوش پیرنیاکان کرد. این روند تا جایی ادامه یافت که در آخرین شماره ماهنامه هنر موسیقی مقاله.یی به قلم آقایان داریوش طلایی و ساسان فاطمی منتشر و در آن نمونه.هایی از تشابهات کتاب آقای پیرنیاکان با کتاب مرحوم حبیب.الله صالحی ارائه شد. در این باره گفت.وگویی با داریوش پیرنیاکان انجام داده.ایم که به روند شکل.گیری این کتاب و نقطه آغازین نوشته شدن آن به روایت ایشان می.پردازد. پیرنیاکان معتقد است که نت.نگاری ردیف عالی دوره شهنازی را همزمان با مرحوم صالحی انجام داده است و قرار بوده که نت.نگاری.هایش را با نت.نگاری.های مرحوم صالحی تطبیق دهد تا در کتابی مشترکا به چاپ رسانند اما با فوت حبیب.الله صالحی همه.چیز مسکوت ماند…
    . کتاب ردیف دوره عالی علی اکبر خان شهنازی به روایت شما در سال 1390 منتشر شد و از همان ماه.های اول واکنش.های زیادی را متوجه خود کرد. واکنش.هایی که هم از جانب اعضای هیات علمی دانشگاه تهران مطرح شد و هم موزیسین.های مختلف در محافل خصوصی موسیقی به آن اشاره داشتند. این واکنش.ها مبتنی بر این بود که کتاب شما از روی کتاب مرحوم صالحی که در سال.های 67 و 83 منتشر شده بود، کپی.برداری شده است. حدود یک سال و نیم از زمان انتشار این کتاب می.گذرد و همچنان بحث.هایی پیرامون کتاب شما مطرح است. روایت شما از این جریان چیست؟


    در همان ماه.های اول که کتاب منتشر شد کسی به آن واکنش نشان نداد. این کتاب در سال 90 منتشر شد و بهمن.ماه 91 (یک سال و نیم بعد) واکنش.هایی را متوجه خود کرد که آن واکنش.ها هم در پی مسائل شخصی که در دانشگاه تهران وجود داشت، مطرح شدند و قبل از آن هیچ .. در دانشگاه به کتاب من واکنش نداده بود. از این ماجرا که بگذریم (البته امکان دارد در ادامه بحث به آن اشاره کنم) من تا امروز قضایای مربوط به این کتاب را در هیچ رسانه یا جلسه بازشرح نداده.ام. اما امروز به دلیل برخی مسائل ترجیح می.دهم در این باره صحبت کنم و شرح دهم که از زمان تدوین این ردیف تا چاپ آن چه اتفاقاتی افتاده است. زمانی که من ردیف دوره عالی را نزد مرحوم شهنازی کار می.کردم، همزمان حبیب.الله صالحی با شاگردان آقای شهنازی (که خوشبختانه امروز برخی از آنها از جمله دکتر ناجی که همدوره ما بودند، زنده هستند) در کلاسی کنار آن کلاس این ردیف را با ما مرور می.کردند و ما آموخته.هایمان را با ایشان دوره می.کردیم. در همان ایام من می.دیدم که آقای صالحی بعضی گوشه.ها را به صورت نت نوشته.اند و آنها را با آقای شهنازی چک می.کنند. من همان زمان به این فکر افتادم که این ردیف را که خودم هم روی آن کار می.کردم را بنویسم و به صورت نت درآورم و از این طریق آنها را حفظ کنم. این را هم باید متذکر شوم که آقایان طلایی و فاطمی در مقاله.شان در ماهنامه هنر موسیقی اشاره کرده.اند که من در مقدمه کتابم آورده.ام که این نت.ها را بر اساس محفوظات ذهنی خودم نوشته.ام، درصورتی که اصلا چنین اشاره.یی وجود ندارد من تنها آورده.ام که این کتاب براساس ردیفی است که مرحوم شهنازی در کلاس به ما تدریس می.کردند و چیز دیگری نیست.

    . یعنی این نت نگاری.ها همان زمان که آقای صالحی در کلاس ساز می.زدند توسط شما انجام شده است؟

    خیر. منظور من این است که وقتی می.دیدم مرحوم صالحی ردیف دوره عالی را به صورت نت درمی.آورند، ...ه.یی در ذهن من به وجود آمد که من هم آن چیزهایی را که از ردیف دوره عالی شهنازی یاد گرفته.ام را به صورت نت درآورم.

    . این نت.نویسی.ها را در کلاس انجام می.دادید یا در خانه؟

    من این نغمات و گوشه.ها را وقتی از استاد شهنازی یاد می.گرفتم در خانه انجام می.دادم و بعد با مرحوم حبیب.الله صالحی چک می.کردم چون علی.اکبر خان شهنازی نت بلد نبود و من آنها را با آقای صالحی چک می.کردم و چون تازه.کار بودم، ایشان برخی نوشته.های من را اصلاح می.کرد. مرحوم صالحی مرد بسیار نازنین و مهربانی بودند و در عین حال که مرا تشویق به این کار می.کرد، خطاهایم را نیز اصلاح می.کردند.

    . بنابراین می.توان این طور برداشت کرد که وقتی شما در خانه این نت.نگاری را انجام می.دادید، آموخته.هایتان در کلاس را براساس محفوظات ذهنی.تان به صورت نت در می.آورید…

    این نت نگاری.ها براساس محفوظات شخصی من نبود. من درست همان چیزی را که آقای شهنازی به ما درس داده بود را نت نگاری می.کردم. یادم هست وقتی ردیف میرزاحسینقلی و خود شهنازی را نزد آقای شهنازی یاد می.گرفتیم و با آقای صالحی دوره می.کردیم، هر بار که ما اجرا می.کردیم آقای صالحی می.گفتند عجیب است که علی.اکبر خان شهنازی باتوجه به سن و سالی که دارند درست همان.طور که به من درس داده.اند به شما هم درس می.دهند و حتی یک مضراب «راست» و «چپ» هم جابه.جا نشده است. این درحالی است که در مقاله آقایان داریوش طلایی و فاطمی در ماهنامه هنر موسیقی این طور آمده است که ردیف چیز سیالی است و بنابر حس و حال شخصی استاد هر بار به یک شکل دیگری درس داده می.شود. من در جواب باید بگویم که هرگز این.طور نبود. آقای شهنازی اگر ما یک مضراب «راست» را «چپ» می.زدیم به ما تذکر می.دادند که درست بنوازیم بنابراین همه اجراها و آموخته.های ما از ایشان کاملا دقیق بود.

    . شما جلسات کلاس آقای شهنازی را سر کلاس – همان.طور که هنرجویان موسیقی امروزه ضبط می.کنند- ضبط می.کردید؟


    نه آن زمان اصلا دستگاه ضبطی نبود. از طرف دیگر آقای شهنازی به ما هر جلسه نهایتا یک یا دو گوشه را درس می.داد و این طور نبود که گوشه.های زیادی درس بدهند و در خاطر ما نماند. کلاس.های ایشان هم به.گونه.یی بود که وقتی درس.مان را می.گرفتیم در اتاق کنار کلاس آنقدر کار می.کردیم تا تسلط کافی را به دست آوریم و همان گوشه.ها را به آقای شهنازی جواب دهیم و بعد از ارائه درست درس.مان به آقای شهنازی خانه می.رفتیم. یعنی آقای شهنازی نواخته.های ما را کاملا تایید می.کردند و تا زمانی که تایید نمی.شد از کلاس بیرون نمی.آمدیم. این قضیه ادامه داشت تا سال 1359 که انقلاب فرهنگی اتفاق افتاد و کلاس.های موسیقی تعطیل شدند. در آن زمان هیچ کدام از کسانی که امروز ادعای شاگردی علی.اکبرخان شهنازی را می.کنند غیر از دوره هنرستان-که شاگرد شهنازی بودند- دیگر دوره.یی را نزد این استاد نگذراندند. آقای طلایی هم به فرانسه رفتند و اصلا در ایران نبودند که در حضور ایشان تلمذ کنند. اما من وقتی انقلاب فرهنگی رخ داد به منزل آقای صالحی- در خیابان سهروردی- می.رفتم و آموزش و نت.نگاری را ترک نکردم. در همان دوران هم نت.نگاری.هایی را که انجام داده بودم به آقای صالحی نشان می.دادم و باز هم اگر غلطی وجود داشت ایشان تصحیح و چک می.کردند تا این کار درست انجام شود. این جریان ادامه داشت تا زمانی که آقای صالحی تصمیم گرفتند ردیف دوره عالی مرحوم شهنازی را که خودشان گردآوری کرده بودند، چاپ کنند. یادم هست در همان زمان مرحوم صالحی به من گفتند: «آقای شهنازی ردیف خودشان را در سال 1356 در وزارت فرهنگ و هنر وقت ضبط کرده.اند و ما متاسفانه با رخ دادن انقلاب اسلامی به این نوارها دسترسی نداریم و چه خوب است که جوانانی مثل شما که این ردیف را نزد ایشان کامل اجرا کرده.اید دوباره اجرا کنید.» چون همان.طور که می.دانید آقای صالحی قدرت نوازندگی بالایی نداشتند و نمی.توانستند به.خوبی این ردیف را اجرا کنند. بعد هم به من گفتند بهتر است آن نت.هایی را که شما نوشته.اید و من هم نوشته.ام با هم تطبیق .دهیم و به صورت کتاب منتشر کنیم. اینها ناگفته.هایی است که من تا امروز نمی.خواستم عنوان کنم چون نمی.خواستم در مورد کسی که فوت کرده صحبتی به میان آورم اما امروز مجبورم که این حقایق را بیان کنم. متاسفانه حبیب.الله صالحی 7 ماه بعد از فوت آقای شهنازی (در اسفند 63) فوت کردند و این قضیه مسکوت ماند. من هم دیگر نتوانستم این کار را انجام دهم چون از سال 65 به بعد با آقای شجریان در خارج از ایران کنسرت داشتم و در ایران نبودم. تا اینکه در سال 67 کتابی از مرحوم صالحی که همان ردیف دوره عالی علی.اکبرخان شهنازی بود، منتشر شد و قراری را که با من گذاشته بودند، مسکوت ماند و من هم وقتی دیدم این کتاب منتشر شده است بسیار خوشحال شدم.

    . تور کنسرت.های شما با استاد شجریان از سال 69 شروع شد یا 65؟

    ما با گروه عارف اجراهایمان را از سال 65 آغاز کردیم.

    . این مدت در ایران نبودید یا در رفت وآمد بودید؟

    نه. مدام در رفت و آمد بودیم اما منظورم این است که سال 67 یعنی درست سه سال بعد از فوت آقای صالحی کتاب ایشان توسط خانواده.شان منتشر شد.

    . شما فکر می.کنید آن کتابی که از طرف خانواده حبیب.الله صالحی منتشر شده دقیقا همان کتابی است که شما جمع.آوری کرده بودید؟

    نه من اصلا قصد گفتن چنین چیزی را ندارم. من می.گویم چون آقای صالحی در نت.برداری.های من اصلاحات را براساس نت.های خودشان انجام داده بودند امروز این دو کتاب شبیه به هم هستند.

    . حتی پرچم.گذاری نت.ها؟ چون پرچم.گذاری نت.ها چیزی نیست که قاعده و اصولی داشته باشد و در حافظه کسی باقی بماند…

    خیر. پرچم.گذاری.ها در ذهن کسی نمی.ماند اما من همین جا می.گویم که تمامی این نت.ها براساس دست.نوشته.هایی است که من از آن زمان دارم. من ارجاعی هم به شما می.دهم. شما می.توانید در این زمینه از محمدرضا درویشی هم سوال کنید. در سال.های 63- 62 که ما در کانون تازه تاسیس «چنگ» درس می.دادیم من همین نت.ها را به آقای درویشی نشان دادم و ایشان گفتند چرا اینها را چاپ نمی.کنید؟ من همان موقع گفتم باید یک ویرایش نهایی روی آنها انجام دهم و بعد چاپ کنم. دفترهای نت.نگاری من مربوط به آن زمان هنوز هم وجود دارد و کاغذهایش به مرور زمان زرد شده است. بنابراین این طور نیست که من بخواهم چیزی را کتمان کنم چون اشخاص دیگری هم از این جریان مطلع هستند و می.توانید به آنها رجوع کنید و فقط این طور نیست که یک عده بگویند این کتاب کپی.برداری است و قضیه تمام شود. به هر حال من دست.نوشته.هایم را در سال 85 به نت.نویس سپردم تا برای انتشار آماده کند. بعد هم موسسه ماهور این کتاب را چاپ کرد. اما متاسفانه فرصت بازبینی نهایی برایم میسر نشد و چون برای این کار فرصتی نداشتم بازبینی را به یکی از شاگردانم که به موسیقی ایرانی و نت.نگاری آن اشراف داشت، سپردم. در این مورد آقای موسوی مدیر موسسه ماهور هم در جریان هستند.

    . یکی از کتاب.های آقای صالحی سال 67 منتشر شد و دیگری در سال 83 و شما می.گویید که در سال85 به موسسه ماهور این کتاب را برای چاپ ارائه کرده.اید. چرا در فاصله سال.های 67 تا 85 به فکر چاپ کتاب.تان نیفتادید و با توجه به اینکه ردیف دوره عالی شهنازی به روایت مرحوم صالحی در سال 83 مجددا چاپ شد، شما دوباره در سال 85 تصمیم به چاپ کتاب خودتان گرفتید؟


    من اصلا آن کتاب را ندیده بودم. آقای طلایی این کتاب را در دانشگاه به من نشان دادند و حتی من به آقای طلایی گفتم که این کتاب را ندیده.ام و ایشان هم گفتند: «آره! من که باور می.کنم شما این کتاب را ندیده.اید!» من آن زمان یعنی بین سال.های 65 تا 83- 82 مدام در سفر بودم و با آقای شجریان کنسرت داشتم. به همین دلیل هم فرصت نکردم برای چاپ کتابم اقدامی کنم. حتی دو تا از کارهای خودم را از اجراهایم در سال 72 در سال 90 چاپ کردم. در اصل وقت این کار را نداشتم چون کارهای اجرایی.ام بسیار زیاد بود و به این مسائل نمی.رسیدم.

    . پس چرا همین مسائل را در مقدمه کتاب.تان عنوان نکرده.اید؟

    من قبول دارم که در این مورد کوتاهی کرده.ام و باید در مقدمه کتاب اشاره می.کردم که یکی از مأخذهای ما برای انتشار این کتاب، کتاب مرحوم صالحی است. من این کوتاهی را قبول دارم و باید اشاره می.کردم. حتی آقای موسوی، مدیر موسسه ماهور به من گفتند که مقدمه.یی برای این کتاب بنویسم اما همان زمان هم کوتاهی کردم.

    . این صحبت.هایی را که در مورد تصحیحات مرحوم صالحی روی نت.های شما بود در جلسه هیات علمی دانشگاه تهران که در همین باره تشکیل شد هم مطرح کردید؟

    خیر. این نخستین.بار است که من این قضیه را مطرح می.کنم چون من نمی.خواستم چنین چیزی را عنوان کنم و الان قضیه به جایی رسیده که تمام حیثیت من را زیر سوال برده.اند و برای من حاشیه. درست کرده.اند. به همین دلیل من امروز مجبورم این صحبت.ها را مطرح کنم.

    . شما این قضیه را به نوعی غرض.ورزی و دشمنی می.دانید و می.گویید براساس مشکلات قبلی که در دانشگاه وجود داشته این واکنش.ها به کتاب.های شما مطرح شده است. به نوعی معتقدید آقای طلایی سعی کردند از این حربه استفاده کنند تا به شما در دانشگاه فشار آورند. اما اصلا چه غرض.ورزی ممکن است وجود داشته باشد؟ کما اینکه این نامه را دیگر اعضای هیات علمی دانشگاه تهران و برخی از اعضای خانه موسیقی امضا کرده.اند مثل استاد مصطفی کمال. پورتراب…

    آقای پورتراب اصلا در هیات علمی دانشگاه نیستند و بیرون آمده.اند و این نامه را امضا کرده.اند.

    . از اعضای هیات علمی دانشگاه هم آقای اسعدی امضا کرده.اند که اصلا شاگرد خود شماست…


    آقای هومان اسعدی را هم مجبور به این کار کرده.اند. من می.گویم اگر این کار غرض.ورزی شخصی نبود چرا همان سال 90 که کتاب منتشر شد این واکنش.ها را نشان ندادند و اواخر سال 91 یعنی زمانی که قرار بود قرارداد پیمانی من تبدیل به رسمی شود، آن را عنوان کردند؟ دوم اینکه اصلا این قضیه وقتی برای بار اول عنوان شد صورت دیگری داشت. آقای طلایی طوری عنوان کرد که انگار ایشان خبر نداشته.اند و چند نفر از دانشجویان آن را مطرح کرده.اند در صورتی که بعدها وقتی من قضیه را دنبال کردم فهمیدم اصلا این طور نیست و خود آقای طلایی آن را عنوان کرده.اند. دلایل من برای غرض.ورزی شخصی اینهاست. این طور نیست که کسی به دانشگاه نامه بنویسد و درخواست کند که با من قطع رابطه کنند و من از دانشگاه اخراج شوم. این غرض.ورزی شخصی است. اگر کسی می.گوید این کتاب نسخه.برداری شده باید درصدد اصلاح آن برآید، نه اینکه نامه بنویسند که مرا از دانشگاه اخراج کنند. همه این نامه.ها در دانشگاه موجود است و کسی نمی.تواند آن را کتمان کند. خیلی از اعضای هیات علمی دانشگاه تهران پیمانی هستند به غیر از برخی اعضای اصلی که رسمی هستند. از طرف دیگر تمدید قرارداد برای اعضای پیمانی هیات علمی دانشگاه مثل شمشیر داموکلوس روی سرشان است و اگر آنها این قضیه را تایید نمی.کردند ممکن بود برای آنها هم مشکلی پیش بیاید. وقتی کار به اینجا کشیده می.شود خیلی چیزها را باید عنوان کرد.

    . اما دکتر آذین موحد یا هومان اسعدی که عضو رسمی هیات علمی دانشگاه تهران هستند و خصومتی با شما ندارند…

    این قضیه را شخصی نکنید. من آن چیزی را که اتفاق افتاده مطرح می.کنم و به اشخاص کاری ندارم. آقایان طلایی و فاطمی چون مستقیما در این جریان وارد شده.اند نام آنها را می.برم. اما شما به این سوال من جواب دهید که اگر غرض.ورزی شخصی نباشد امکان دارد کسی به رییس دانشگاه نامه بنویسد و درخواست کند که مرا از دانشگاه اخراج کنند؟

    . من از قوانین رسمی دانشگاه تهران اطلاعی ندارم اما تا آنجایی که می.دانم اعضای هیات علمی دانشگاه گزارشی را به ریاست دانشگاه تهران ارائه کرده..اند و در آن مصادیقی را که رونوشت.برداری بوده است عنوان کرده.اند…

    این به نظرم من عیبی ندارد که گزارشی نوشته.اند و ارائه داده.اند اما یک نامه مفصل روی این گزارش گذاشته.اند که ما با تمدید قرارداد داریوش پیرنیاکان مخالف هستیم و دانشگاه باید با ایشان قطع رابطه کند. پس اینجا غرض.ورزی شخصی رخ داده است و من چون در این قضیه درگیر بودم نامه را به من نشان داده.اند و آن را دیدم. الان چیزهایی عنوان می.شود که ممکن است کار به جایی برسد که من آن مسائلی را که نباید، مطرح کنم.

    . تا آنجایی که من می.دانم غیر از اعضای هیات علمی دانشگاه، افراد دیگری هم مثل آقای علیزاده، هوشنگ ظریف و استاد پورتراب این نامه.ها را امضا کرده.اند و تصدیق کرده.اند که این کتاب کپی.برداری بوده است…

    آقای علیزاده آن نامه را امضا نکرده بودند. ایشان تا آن زمان هیچ نامه.یی را امضا نکرده بودند.

    . استاد پورتراب چطور؟ ایشان هم با شما مشکل شخصی دارند؟

    آقای پورتراب تخصص موسیقی ایرانی ندارند.

    . اما نت.نویسی را که بلد هستند…

    دانش نت.نگاری با دانش موسیقی ایرانی تفاوت.های بسیاری دارد. من همان موقع هم نزد استاد پورتراب رفتم و گفتم شما کتاب ردیف من و آقای صالحی را دیده.اید و با هم مقایسه کرده.اید؟ ایشان گفتند: «نه، من به شورایی رفتم و آنجا این دو کتاب. را به من نشان دادند و گفتند فلان بخش.ها شبیه هم است و از من تاییدیه گرفتند.» زمانی که این شورا برگزار شده بود حتی به آقای پورتراب یا افراد دیگری که در آن حضور داشتند نگفته بودند که می.خواهند جلوی تمدید قرارداد من را بگیرند، بلکه گفته بودند که پیرنیاکان با این کتاب می.خواهد از دانشگاه تقاضای دانشیاری کند. در واقع از این دریچه وارد شده و مساله را مطرح کرده بودند. در صورتی که تلاش می.کردند حقوق من را قطع کنند. برای همین آقای ظریف و پورتراب بعدا گفتند: «ما اصلا به این کار راضی نبودیم و چنین حرفی نزدیم.»

    . شما گویا به نوعی برای صیانت از خود امضاهایی را جمع کرده.اید تا در قبال جبهه مقابل.تان به آنها استناد کنید…

    من هیچ امضایی نگرفتم. یکی از دوستانم با آقای ظریف صحبت کرده بودند که چنین اتفاقی افتاده و ایشان هم نامه.یی نوشته بودند و امضا کردند که البته بعد هم پشیمان شدند و آن نامه را پس گرفتند. آن نامه را هم من اصلا ندیدم فقط به من گفته شد که چنین نامه.یی را نوشته.اند و بعد هم پس گرفته.اند. دفعه اول آقای ظریف نامه.یی نوشتند که من هم. با استاد پورتراب صحبت کردم گفتم آقای ظریف چنین نامه.یی نوشته.اند، شما هم می.نویسید؟ گفتند: «اول باید نامه آقای ظریف را ببینم بعد بنویسم.» من آن نوشته را که دفعه اول آقای ظریف نوشته بودند به آقای پورتراب دادم وایشان هم کپی گرفت و به همه گفتند که من دارم امضا جمع می.کنم. من هیچ.وقت نه نامه.یی دیده.ام و نه نامه.یی به کسی ارائه داده.ام.(منظورم نامه.دوم آقای ظریف است)

    . خانواده مرحوم صالحی واکنش نشان داده.اند به اینکه شما گفتید کتابی که منتشر کرده.اند از روی کتاب شماست؟

    من هیچ.وقت چنین حرفی نزدم.

    . اما به هر حال به انتشار این کتاب و حق و حقوقی که از انتشارات ماهور گرفته.اید واکنش نشان خواهند داد…

    اگر مساله حق انتشار است، من آنقدر برای آقای صالحی احترام قایل هستم که همین الان حاضرم کتابی را که منتشر کرده.ام، نه به این خاطر که در دانشگاه تهران برای من جنجال ایجاد کرده.اند بلکه به خاطر حرمتی که برای مرحوم صالحی قایلم به اسم ایشان منتشر کنم. من به این کتاب نیازی ندارم و به لحاظ مادی برای من عوایدی ندارد. من در قبال آن محبت.هایی که مرحوم صالحی به من کرده.اند و من هرچه دارم از ایشان دارم، حاضرم تمام این کتاب را به اسم آقای صالحی کنم. دوستان من در مقاله خود در هنر موسیقی اشاره کرده.اند که پیرنیاکان می.خواسته با انتشار این کتاب برای خود اعتبار کسب کند، من اگر اعتبارم به همین یک کتاب بود، همان بهتر که هیچ.وقت نداشته باشم. اعتبار من مربوط به 40 سال زندگی هنری – موسیقایی.ام است و نزدیک 20 سی.دی که در زمینه موسیقی ایرانی در قالب تکنوازی منتشر و تدریس.ها و شاگردهایی تربیت کرده.ام. اعتبار من فقط به این یک کتاب نیست. من آثار بسیاری دارم که می.توانم آنها را منتشر کنم و همین.جا هم می.گویم برای مرحوم صالحی آنقدر ارزش قایل هستم و آنقدر از او بهره برده.ام که همین الان حاضرم این کتاب را به اسم آقای صالحی چاپ کنم.

    . اعضای شورای عالی خانه موسیقی معتقدند در جلسات خانه موسیقی هم به این مساله رسیدگی نشده است. البته هیات.مدیره خانه موسیقی باید این کار را انجام می.داد که شما هم عضو همین هیات.مدیره هستید…

    من که متهم هستم و نمی.توانم این کار را بکنم.

    . نه، منظورم این است که چرا دیگر اعضای هیات.مدیره خانه موسیقی این کار را نکرده.اند؟


    این سوال را باید از آنها بپرسید.

    . تا آنجایی که من می.دانم شورای عالی خانه موسیقی مسائلی را مورد بررسی قرار می.دهند که هیات.مدیره آنها را مطرح کرده.اند…


    مساله این است که شورای عالی خانه موسیقی دبیر و سخنگو دارد و خودشان می.توانند این قضیه را مطرح کنند و به شورای عالی ارجاع دهند اما وقتی ارجاعی ندارند من که نمی.توانم کاری انجام دهم. در دانشگاه تهران هم از من دفاعیه خواستند و من هم دفاعیه و مستنداتی که داشتم به ریاست دانشگاه تهران ارائه دادم و آنها هم بررسی کردند یا شاید هنوز هم بررسی نکرده.اند. البته آقای طلایی دوباره این مساله را پیگیری کرده.اند و از این بابت امکان دارد هنوز هم در دست بررسی باشد.

    . در موسیقی ایرانی قطعات غیرضربی و متر آزاد میزان.بندی ندارند و بنابراین کشش.ها اصول و قواعد خاصی ندارند. اما این دو کتاب به لحاظ آوانگاری و کشش نت.ها درست شبیه هم هستند حتی در مواردی که نت.ها اشتباه نوشته شده.اند…

    من فکر می.کنم این اشتباه از من است، نه آقای صالحی. آن موقع آقای صالحی در مواردی روی نت نگاری من دولا خط قرمز کشیده.اند و نوشته.اند: «در آخر هر قطعه باید دولا خط و یک سکوت سیاه آورده شود.» فکر می.کنم این نمونه غلط.گیری مرحوم صالحی از نت..برداری خودم را به داریوش طلایی نشان داده.ام. من تمامی اینها را براساس راهنمایی.های آقای صالحی و براساس نت.نگاری استاد معروفی انجام داده.ام.

    . در برخی موارد اشتباهات نتی وجود دارد… مثلا نت «دو»، «لا» نوشته شده است.

    در خیلی موارد این اشتباهات رخ می.دهد. همین الان در کتاب ردیف میرزا حسینقلی هم همین اشتباهات وجود دارد و نت.ها جابه.جا شده.اند.

    . شما دوباره این نت.نگاری را اجرا یا بازبینی نکرده.اید که متوجه این اشتباهات شوید؟

    بازبینی نهایی این کتاب را متاسفانه من انجام نداده.ام.

    . امکان دارد که بگویید چه کسی این کار را انجام داده است؟

    دیگر نمی.خواهم .. دیگری را در این مساله درگیر کنم تنها اشاره می.کنم که یکی از شاگردانم این کار را انجام داده است که به او اطمینان داشتم.

    . چطور ممکن است که اشتباهات، آوانگاری.ها و پرچم.گذاری.ها تا این حد شبیه هم باشند؟

    فکر می.کنم به اندازه کافی در این باره توضیح داده.ام. مسائل مربوط به یک کار فرهنگی- هنری می.تواند با برخورد دوستانه حل شود. اما وقتی مساله.یی به مطبوعات کشیده می.شود، .افراد مجبور می.شوند مسائلی را عنوان کنند که نه در شأن جامعه موسیقی و نه در شأن موزیسین.هاست. این قضیه نباید به اینجا می.رسید. من هم درباره خیلی چیزها می.توانم اسنادی ارائه کنم و بگویم فلان اتفاق افتاده است. اما دود این جریانات به چشم جامعه موسیقی که امروزه ضربه.پذیر است، می.رود. اجازه بدهید در همین حد سکوت کنم.

    . شما از نت.هایی که منتشر کردید دستخطی هم دارید؟

    دستخط. همه دستگاه.ها را دارم.

    . آن موقع چند نسخه از این نت..نگاری.ها داشتید؟

    من خط.خوردگی.ها و غلط.گیری.های آقای صالحی را دارم. یکسری را هم پاکنویس کرده.ام که پاکنویس آنها را هم دارم.

    . از اعضای خانواده صالحی کسی هست که موزیسین باشد و بتواند آنها را چک کند؟


    نه متاسفانه کسی نیست. تا آنجایی که یادم هست آقای صالحی دو دختر داشتند و نمی.دانم الان چه کار می.کنند یا همسر آقای صالحی در قید حیات هستند یا نه ولی می.دانم کسی در خانواده.شان موزیسین نبود.

    . برداشت من از صحبت.های شما این است که خانواده صالحی با استفاده از نت.هایی که شما جمع.آوری کرده.اید این کتاب را منتشر کرده.اند. آیا این برداشت درست است؟


    نه من این.طور فکر نمی.کنم. از آنجا که خانواده مرحوم صالحی موزیسین نبودند، یکی از کسانی که شاگرد آقای صالحی بود و با ایشان رفت و آمد داشت این کتاب را منتشر کرده است. در هر صورت من حاضرم متضرر شوم اما در این مورد هیچ حرفی نزنم چون از نظر من کار درستی نیست. متاسفانه مرحوم صالحی در قید حیات نیستند و اگر زنده بودند خیلی قضیه فرق می.کرد و این کتاب هم به وسیله شخص سومی به چاپ رسیده است. من فقط می.گویم تمام نت.های من را مرحوم صالحی چک کرده.اند و من همه را با تایید و صلاحدید ایشان نوشته.ام.

    . و به همین خاطر است که به لحاظ فنی تا این حد شبیه هم است؟


    95 درصد نه، حدود 80 درصد شبیه به هم هستند. من از شما خواهش می.کنم کتاب ژان دورینگ و آقای طلایی از ردیف میرزا عبدالله را با هم مقایسه کنید. فقط در آواز ابوعطا، رامکلی، سیخی، چهارپاره که گوشه.های اصلی.اند شبیه به هم هستند. حتی پرچم.گذاری.هایشان هم با هم تفاوتی ندارد. در آواز دشتی، درآمد، اوج و بیدکانی فرق ندارد. در دستگاه سه.گاه نغمه، .حاج حسینی، حزین، مسیحی، شاه.خطایی و رنگ دلگشا که ضربی هم هست هیچ تفاوتی با کتاب دورینگ ندارند. در دستگاه همایون درآمد، بیداد، میگلی و… را نگاه کنید یا در ماهور، آواز، .داد، .دلکش، خاوران، نصیرخوانی، چهارپاره، رنگ حربی درست عین هم هستند. من نمی.گویم آقای طلایی از روی آقای دورینگ نوشته.اند بلکه منظورم این است که ردیف یک امر ثابت است و تفاوت چندانی وجود ندارد. نمی.خواهم به آقای طلایی اسائه ادب کنم و هنوز هم با آنکه ایشان در حق من تا این حد جفا کرده.اند، باز هم برای ایشان احترام قایلم چون هنرمند هستند و همکار ما در جامعه موسیقی محسوب می.شوند.

    ماجرای کپی فرهنگی « ردیف شهنازی»
    از فرید زکریا تا داریوش پیرنیاکان

    تنها کاربران عضو قادر به مشاهده لینکها هستند ، برای مشاهده و دانلود لینکها از اینجا ثبت نام کنید آغاز: از من خواسته شد تا یادداشتی برای ماجرای.هایی که بر سر کتاب «دوره عالی شهنازی به روایت پیرنیاکان» بسیار بالا گرفته بنویسم. کتاب کپی.ای که اهل فن بر آن مهر تایید زدند اما سامانه معیوب علمی و فرهنگی در ایران به گونه.یی است که

    به جای بازخواست متهم، به او پاداش هم داده.اند.

    اگر بخشی مهم از تقصیرات به اصل این عمل قبیح و عامل آن بازگردد، بخش مهم.تر آن به جامعه و مردمانی بازمی.گردد که چشم بر این عمل می.بندند و آن را کوچک و خوار می.پندارند. به خصوص نهادی چون دانشگاه که خانه علم است و البته نهادی چون خانه موسیقی که ایشان در آن عضو مرکزی است و قاعدتا باید سریع.تر از هر نهادی دیگر به این مساله رسیدگی

    می.کرد.

    یکی از افراد این نهاد که مدام از دوستی و مودت و مردانگی دم می.زند، در سوی دیگر مداوم می گوید فلانی زن و بچه دارد و گناه، از سر تقصیراتش باید گذشت، سعی دارد بر یک اتفاق مهم سرپوش بگذارد. جالب است که نگارنده از این انسان نازنین گفت.وگویی دارد که تایید کرده است که چه بلایی سر مرحوم وهدانی آورده شد و در آن ماجرا خود را هم مقصر می.دانست اما باز هم به جای اینکه طرف حق را بگیرد در کنار باطل نشسته است. ما هم می.دانیم زن و فرزند افراد گناه دارند اما این دوست بزرگوار به این پرسش پاسخ نمی.دهد که آیا آقای پیرنیاکان پذیرفته که کار خطایی انجام داده است یا نه؟ و اگر آری آیا نادم و پشیمان هست یا نه؟

    میانه: این.گونه برخورد نهادهای علمی و فرهنگی و صنفی با ماجرای اخیر، بدون اختیار مرا به یاد ماجرای فرید زکریا در امریکا انداخت .

    اصل ماجرا این بود که فرید زکریا، ویراستار مجله «تایم» و مجری شبکه «سی.ان.ان» و استاد دانشگاه ییل روز جمعه، دهم ماه اگوست 2013، پس از اقرار به جرم برداشتن قسمت.هایی از یک مطلب مجله «نیویورکر» بدون اشاره به منبع اصلی از هر دو شغل خود تعلیق شد و در نامه.یی به رییس دانشگاه ییل از این پست استعفا داد.

    بیانیه.یی از فرید زکریا روی سایت «آتلانتیک وایر» قرار گرفت که این خبرنگار باسابقه هندی.تبار طی آن مسوولیت کامل واقعه اخیر را بر عهده گرفت و به خطایش اعتراف کرد. ستونش در سی.ان.ان تعلیق شد. سازمان.های دیده.بان صنفی در این ماجرا او را مقصر دانستند و سریع دستور تعلیقش را صادر کردند. رییس دانشگاه با استعفایش موافقت کرد.

    گمان نکنید که از این دست خطاهایی که زکریای هندی الاصل صورت داده در غرب کم. رخ می.دهد، نه! بلکه هر ماهه چندین و چند روزنامه.نگار و نویسنده و ناشر و مترجم و هنرمند موسیقی در چنین فضایی قرار می.گیرند و البته برخی از آنها گرفتار می.شوند و به خطا اعتراف می.کنند و برخی هم اصولا از کار اخراج می.شوند.

    مهم این است که در این.گونه کشورها ساز و کارهای شگفت.انگیزی برای مجازات این.گونه اعمال طراحی و اجرا می.شود و نهادها و سازمان.هایی مدنی (به خصوص نهادهای صنفی هنری و فرهنگی با پشتکار اجرایی بالا) حضور و بروز دارند که همانند عقابی به رصد کردن کوچک.ترین تحولات در این زمینه سرگرمند و کمترین واکنش و شکایتی را سریع بررسی و در اسرع وقت درباره آن اقدام عملی می.کنند.

    همین کار در زمینه نقض کپی.رایت آثار اهل قلم و هنرمندان جاری و ساری است و به دلیل آنکه مجازات.های سنگین و کمرشکنی برای خاطیان و متجاوزان و سارقان پیش.بینی شده است، کمتر کسی جرات این.گونه کارها را به خود راه می.دهد؛ مجازات.هایی که تقریبا فرد را از هستی ساقط می.کند.

    به این معنا که هیچ نهادی بعد از این.گونه رخدادها به فرد سارق کار نمی.دهند و او عملا باید باد هوا بخورد و زندگی کند یا کاسه گدایی بگیرد و این سو و آن سوی خیابان.ها را گز کند.

    انجام: به گمان نگارنده مسوولیت خانه موسیقی به عنوان تنها نهاد صنفی در این ماجرا مهم.تر از سایر نهادهاست. همچنان.که این نهاد چند ماه قبل بحق استعفای آقای پیرنیاکان را بابت اعتراض به وضعیت آواز بانوان نپذیرفت و از او و سخنش دفاع کرد، اکنون وقت آن است که بابت خطای ایشان جلسه.یی اضطراری تشکیل دهد و تیمی مستقل برای داوری و گزارش به جامعه موسیقی تدوین کند و تا آن زمان عضویت فرد یادشده را به حالت تعلیق در آورد. همچنان.که برای امری کوچک و غیرمنطقی یک کانون را تعلیق کردند (کانون سازسازان).

    در غیر این صورت نشان می.دهد که سخنان مدیرعامل و بقیه اعضای کادر مرکزی این نهاد ارزش چندانی ندارد. کار صنفی یعنی گذشتن از منافع و دوستی.های شخصی به خاطر جمع و اگر این.گونه نباشد قطعا در آینده که روزی تاریخ موسیقی این مرز و بوم را می.نویسند در سرفصل تحولات خانه موسیقی موضع این نهاد در این زمینه را هم خواهند نوشت و خواهند نوشت که رییس شورا استاد محمدرضا شجریان بود، دبیر و سخنگو استاد حسین علیزاده، اعضا هوشنگ ظریف، هوشنگ کامکار، فرهاد فخرالدینی، مصطفی کمال پورتراب و داود گنجه.یی که چشم خود را بر چنین خطای آشکاری بستند و دم برنیاوردند.

    منبع: اعتماد/ بازنشر از موسیقی ایرانیان Musiceiranian.ir


    #1 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۲/۱۲/۰۹ در ساعت 10:30

  2. # ADS
    مجری تبلیغات
    تاریخ عضویت
    -
    نوشته ها
    -
    فروشگاه آنلاین کیوبیس با سیستم پرداخت آنلاین و ارسال به سراسر نقاط ایران ، شهرستانها و روستاها در کمترین زمان ممکن ، فروش vst وی اس تی ارزان و با کیفیت ، فروش سمپل و پلاگین های جدید آهنگسازی

    بی نظیرترین آموزش فارسی نرم افزار کیوبیس ( سطح مقدماتی )
    آموزش فارسی کار با نرم افزار کیوبیس (سطح پیشرفته)
    آموزش فارسی CUBASE 5 & NUENDO4
    آموزش فارسی تکمیلی NUENDO5.5, CUBASE 6.5
    آموزش فارسی Ableton Live 9
    آموزش فارسی سونار Sonar X2,X3
    آموزش فارسی Cubase Elements 7

    آموزش فارسی protools 10
    آموزش فارسی Logic Pro X2 لاجیک
    آموزش فارسی Studio one استودیو وان
    آموزش فارسی BAND IN A BOX 2015
    آموزش فارسی Guitar Pro 6
    آموزش فارسی ضبط افکت میکس و مستر صدا ADOBE AUDITION CS5.5
    آموزش فارسی یک پروژه تنظیم آهنگ از ابتدا تا انتها

    آموزش فارسی اف ال استودیو FL Studio 12
    آموزش فارسی سمپلر کانتکت Native instrument Kontakt 5
    آموزش فارسی تصویری امنیسفر OMNISPHERE
    آموزش فارسی تخصصی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی موسیقی الکترونیک Steinberg Sequel
    آموزش فارسی تکنیکهای حرفه ای وکال همراه با آموزش Melodyne
    آموزش فارسی تکنیکهای رکورد صدا در استودیو موسیقی
    آموزش فارسی 101 ترفند حرفه ای میکس + مستر آهنگ با ایزوتوپ اوزون 7 izotope ozone
    آموزش فارسی جامع مسترینگ آهنگ Izotop Ozone 6 + tracks
    آموزش فارسی Fab Filter+Waves +Slate Digital

    آموزش کامل مراحل ساخت آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی آهنگسازی در یک هفته
    آموزش فارسی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی مولتی مدیا تصویری مبانی موسیقی
    آموزش فارسی تنظیم و ارکستراسیون آهنگ
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش خوانندگی پاپ به زبان فارسی
    آموزش آهنگسازی در سبکهای پاپ، هیپ هاپ رپ،ترنس،هاوس،بلوز،جاز،راک

    آموزش فارسی میکس حرفه ای آهنگ
    آموزش فارسی میکس و مسترینگ حرفه ای
    آموزش فارسی یک پروژه میکس و مستر آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی ریتم سازی در موسیقی
    آموزش فارسی ساخت بیت در موسیقی
    آموزش فارسی صداسازی با سینتی سایزرها
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش فارسی ساخت استودیوی موسیقی خانگی

    خرید وی اس تی پیانو spitfire audio hans zimmer piano
     

موضوعات مشابه

  1. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۰۸/۰۶, 16:40
  2. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۱۰/۲۹, 14:21
  3. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۹/۰۸, 11:00
  4. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۸/۲۱, 13:00
  5. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۱۱/۱۷, 18:00

جستجو شده ها

میزگرد 6 استاد موسیقی

تا این لحظه 0 کاربر از این تاپیک دیدن کرده اند

فقط اعضا گروه ویژه vip و مدیران قادر به دیدن اسامی بازدیدکنندگان تاپیک هستند

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

کپی از مطالب سایت مجاز نمیباشد و پیگرد قانونی دارد

cubase.ir

BACK TO TOP
وی اس تی
آرتیست