کانال کیوبیس در تلگرام را دنبال کنید
آهنگسازی
آهنگسازی




صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 1
صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 2
آموزش فارسی صفر تا صد مسترینگ با پلاگینهای waves



دانلود کیوبیس 8 cubase با لینک مستقیم رایگان و آموزش نصب فارسی

دانلود رایگان وی اس تی استرینگ شرقی Fayez Saidawi Oriental Strings با لینک مستقیم تک پارت از سرور سایت



آموزش آهنگسازی فارسی

+ پاسخ به موضوع
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: سرمایه.گذار.ها به میدان می.آیند

  1. Ramin95 آواتار ها
    Ramin95
    شماره کاربری
    4941
    Contributor
    شهریور /۱۳۹۰
    4,009
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی575
    0
    سپاس از شما 815 بار در 687 پست
    Follows
    0
    Following
    0

    پیش فرض سرمایه.گذار.ها به میدان می.آیند

    تنها کاربران عضو قادر به مشاهده لینکها هستند ، برای مشاهده و دانلود لینکها از اینجا ثبت نام کنید زهرا لاجوردی.نیا:.نخستین آشنایی موسیقیدانان ایران با موسیقی کلاسیک اروپایی به سال 1235 خورشیدی با حضور دو کارشناس فرانسوی موسیقی نظام رخ داد. هر چند تشکیل کلوپ موزیکال توسط علی..... وزیری به سال ۱۳۰۳.بازمی.گردد. کلنل علی ... وزیری سه سال در فرانسه و یک سال در آلمان به تحصیل علم هماهنگی و آواز پرداخت و خارج از مدرسه در رشته.های مختلف موسیقی مطالعاتی انجام داد چرا که قصد داشت به محض بازگشت به ایران آموزشگاهی تأسیس کند. وی پس از ورود به ایران مدرسه موسیقی را در اسفند ۱۳۰۲ راه.اندازی کرد. کلوپ موزیکال را نیز به نقلی در همان سال و به نقلی دیگر در سال ۱۳۰۳ تأسیس کرد و در آن هفته.ای یک بار با شاگردان خود کنسرت می.داد. وی در سال ۱۳۰۴ نیز اقدام به برگزاری سلسله کنسرت.ها و سخنرانی.هایی در زمینه هنر و زیباشناسی موسیقی کرد.

    در خصوص تئاتر نیز اگر چه تأسیس تکیه دولت به دستور ناصر.الدین شاه و با مشاوره دوستعلی.خان معیرالممالک در سال 1252 را می.توان سرآغازی برای تئاتر در ایران دانست اما این تکیه برای اجرای تعزیه و آیین.های عاشورایی بود و ساخت تماشاخانه دارالفنون در سال 1256 توسط علی اکبر خان مزین.الدوله نقاش باشی با گنجایش صد نفر آغازی برای تئاتر به سبک امروزی آن است.ورود نخستین دستگاه سینماتوگراف به ایران در سال 1279 هجری شمسی توسط مظفرالدین شاه نیز سرآغازی برای سینمای ایران به حساب می.آید. اما نخستین سالن سینما در ایران، در زمستان 1279 هجری شمسی (5 سال بعد از اختراع جهانی آن توسط برادران لومیر) توسط کاتولیک.ها در تبریز تأسیس شد. سینما «سولی» در پاساژ تبریز، با گنجایش صد نفر، هر روز یک نوبت فیلم نمایش می.داد و این رویه، تا سال 1295 که این سینما به دلیل دسترسی نداشتن به فیلم.های جدید تعطیل شد، ادامه داشت.

    شاید این مقدمه مختصر بتواند بازگو.کننده تاریخچه شکل.گیری هنرها به شکل امروزی آن باشد اما آنچه جالب توجه است، تلاش هنرمندان برای ادامه راه حکومت.هاست. به بیانی دیگر نخستین گام.های فراگیری یک هنر را حکومت.ها برداشته.اند و هنرمندان این مسیر را ادامه داده.اند. مقوله.ای که امروز نیز در موسیقی، تئاتر و سینما دیده می.شود. سینماهای خصوصی که به وفور در کشور ساخته شده و سالن.های تئاتری که توسط هنرمندان این عرصه پا گرفته است. البته سالن.های کنسرت موسیقی جز در چند مورد، از این قاعده مستثنی و اغلب توسط دولت و شهرداری.ها ساخته شده.اند.

    تحولات مدیریتی سالن سازی تئاتر را متوقف کرد
    نباید فراموش کرد فرهنگ از میان مردم برمی.خیزد و یاری آن.ها برای توسعه هنرها، اصلی ضروری به شمار می.رود اما دیدگاه حمایتی دولت، شهرداری و سایر نهادهای فرهنگی از فعالان این عرصه می.تواند انگیزه سرمایه.گذاران و هنرمندان را در ایجاد زیرساخت.های فرهنگی تداوم بخشد. نمونه بارز آن هم طرح ایجاد سالن.های گردان تئاتر است که با تلاش.های آروند دشت.آرای، کارگردان تئاتر در تالار حافظ آغاز شد ولی به دلیل ناهماهنگی میان بخش.های مختلف، ابتر ماند و مناطق 22 گانه شهرداری تهران که هدف اجرای این طرح به شمار می.رفتند، از آن
    بی.بهره ماندند.

    گرچه بنیاد رودکی این سرمایه.گذار و ایده پرداز را در تأمین زمین مورد نیازش یاری کرد و با تأمین منابع مالی و دریافت مجوز از شهرداری، سالن حافظ به بهره.برداری رسید، اما این ایده که می.توانست با حداقل هزینه و بیشترین بهره.برداری، امکان ایجاد سالن.های کارگاهی را فراهم کند، ادامه پیدا نکرد.

    آروند دشت آرای درباره علت گسترش نیافتن این ایده می.گوید: «تغییر و تحولاتی که در عرصه مدیریتی تئاتر رخ داد مانع از آن شد که بتوانیم طرح را از دکتر ایازی پیگیری کنیم. بالاخره سالن ارزان ساختن به نفع یک عده نیست» .

    تالار حافظ در سال 78، حدود400 میلیون تومان هزینه برداشت گرچه سالنی برای اجراهای کارگاهی است اما ارتفاع 9 متری از سطح زمین، تعبیه چاه غیب.شو، امکان چیدمان یکسویه، دوسویه، سه.سویه و چهارسویه و ساخت چندین در ورودی و خروجی برای بازیگران امکاناتی است که همه سالن.های نمایش ندارند. از این روست که دشت آرای می.گوید: «وقتی برخی بودجه.های کلان
    7 و 10 میلیاردی برای ساخت سالن دریافت می.کنند و به اصطلاح می.شوند سالن فاخر و چندمنظوره، بدیهی است نمی.توانند بپذیرند کسی با بودجه یک میلیاردی سالن بسازد. من در شرایط کنونی هم می.توانم با 10 میلیارد، 6 سالن با کیفیت بسازم».

    گرچه در قانون سوم و چهارم توسعه، برای ساخت و توسعه سینما تمهیداتی اندیشیده شده بود اما تئاتر و موسیقی از این موهبت هم بی.بهره. ماندند و به گفته دشت آرای «هیچ گونه قانون، تبصره و مکانیزمی برای اعطای وام جهت ساخت و سازهای تئاتر وجود ندارد یعنی وامی که دولت برای کار فرهنگی در نظر گرفته باشد و با شرایطی خاص و یا تنفسی در بازپرداخت به سرمایه.گذار فرهنگی تعلق بگیرد، دیده نمی.شود و این برای کشوری چون ایران عجیب است».

    فعالیت 500 گروه تئاتر در تهران و متناسب نبودن تعداد تماشاخانه.های شهر (350 سالن) با تعداد هنرمندان باعث شده گاه نمایش.ها در فضای غیراستاندارد به صحنه بروند. از سوی دیگر به دلیل این.که اجراهایی که در برخی سالن.ها از جمله تالار حافظ به روی صحنه می.رود با هویت و معماری آن متناسب نیست، قادر به معرفی قابلیت.های سالن نخواهد بود و دشت آرای، طراح و ایده پرداز تالار حافظ این اشکال را در ضعف مدیریت در ساختار تئاتر ایران می.داند و می.گوید: «متأسفانه از کسانی که تخصص تئاتر دارند استفاده نمی.شود، در حالی که اگر سالن.ها را به دست گروه.ها بسپارند، گروه.ها می.توانند آن را به رونق برسانند و حداکثر بهره.برداری را داشته باشند که متأسفانه این اتفاق هم رخ نمی.دهد. در نهایت هم می.بینیم، یک سالن با کیفیت به دلیل سوءمدیریت به مکانی بی.رونق، بدون کارآفرینی و بدون چرخه اقتصادی تبدیل شده است».

    حقیقت آن است که اشاعه فرهنگ و تأمین ابزارهای آن برعهده ارگان.های فرهنگی است و تلاش.های هنرمندان صاحب ایده و سرمایه.گذاران فرهنگی در تنگناهای قانونی و اقتصادی فعالیت.های هنری کاملاً به صورت خودجوش صورت گرفته است. باید توجه داشت قوی.ترین انگیزه.ها نیز فقط تا مدت محدودی مشوق سرمایه.گذار و ایده پرداز خواهد بود و به گفته این کارگردان تئاتر «ما تا زمانی که جوان و پرانرژی هستیم، به دنبال فعالیت.های پردردسر می.رویم ولی از یک جایی به بعد خسته می.شویم چون دولت، شهرداری، سازمان تبلیغات اسلامی، حوزه هنری و در مجموع ارگان.هایی که بودجه فرهنگی دارند باید برای احداث زیرساخت.ها پیشقدم شوند» و از همین رو وی معتقد است: «حمایت از بخش خصوصی برای ایجاد سینما، سالن.های تئاتر و موسیقی یک حرکت عظیم فرهنگی است که باید وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، شهرداری، شورای شهر، سازمان تبلیغات اسلامی و حوزه هنری را سر یک میز بنشاند تا با در نظر گرفتن راهکارهایی چون اعطای زمین و تسهیلات، هنرمندان و سرمایه.گذاران را به این سمت هدایت کنند.

    هنرمندان بسیاری از جمله امیررضا کوهستانی و آتیلا پسیانی در اقصی نقاط جهان روی صحنه تئاتر رفته.اند و در فستیوال.های بین.المللی حضور یافته.اند. همه این تجربیات نیز باعث شده تا آن.ها سرمایه.های ملی تئاتر ایران باشند و مسئولان باید این هنرمندان را برای ساخت سالن.های پیشرفته دعوت به همکاری کنند. در این صورت است که می.توانیم فرهنگمان را بسازیم. نمی.توانیم پیوسته درجا بزنیم و شعار بدهیم که در فرهنگ و هنر سرآمدیم. ما بعد از انقلاب ضعیف عمل کرده.ایم و سالن.های موجود هم مشکلات نرم.افزاری و مدیریتی دارند. باید چاره.ای اندیشید».

    مشارکت سرمایه.گذاران در صورت اعطای زمین و تسهیلات
    در سال 90 زمزمه.هایی درباره سالن شماره 3 تماشاخانه ایرانشهر و واگذاری ساخت و بهره..برداری آن توسط بخش خصوصی به گوش رسید. قراردادی میان مجید سرسنگی مدیرعامل خانه هنرمندان ایران و رئیس تماشاخانه ایرانشهر با رضا حداد کارگردان و سرمایه.گذار منعقد شد که به موجب آن بهره.برداری از این سالن به مدت 5 سال، تحت نظارت مدیریت تماشاخانه ایرانشهر و مطابق با ضوابط قانونی اجرای تئاتر در کشور به حداد واگذار شد و قرار است بهره.برداری از این سالن پس از 5 سال به.طور کامل به تماشاخانه ایرانشهر واگذار شود. این تنها یکی از راهکارهایی است که تاکنون به کار گرفته شده تا بخش خصوصی به میدان ساخت و ساز فرهنگی بیاید.

    برای ساخت سالن سینما، تئاتر و موسیقی دولت، شهرداری و سازمان.های فرهنگی باید دست به کار شوند، چرا که ایجاد زیرساخت.های فرهنگی جزو وظایف اصلی آن.ها به شمار می.رود. البته علاوه بر بخش عمومی، بخش خصوصی هم می.تواند به این عرصه وارد شود ولی مشوق.هایی لازم است و رضا حداد درباره این مشوق.ها می.گوید: «برای ورود بخش خصوصی به مقوله ساخت زیرساخت.های فرهنگی قوانینی از سوی دولت تصویب شده است که ما تنها یک چیزهایی درباره آن شنیده.ایم مثل این.که بخش خصوصی به میزان ایجاد مراکز فرهنگی و هنری، مجوز تأسیس مراکز تجاری دریافت می.کند. این انگیزه خوبی برای سرمایه.گذاران ایجاد می.کند اما متأسفانه این گونه قوانین معمولاً با یکسری قوانین دست و پا گیر دیگر همراه است که مانع عملی شدن آن می.شود.»

    اعطای وام.های تجاری بلند مدت و کم بهره اقدام دیگری است که سرمایه.گذاران را به سمت ساخت سالن کنسرت، تئاتر و سینما سوق دهد. ضمن این.که شناسایی زمین.های مناسب برای احداث مراکز فرهنگی و هنری راهکار دیگری است که می.تواند هنرمندان و سرمایه.گذاران را به حرکت وادارد و به گفته حداد، مدیرعامل تماشاخانه ایرانشهر 3 «دولت و شهرداری می.توانند این زمین.ها را شناسایی و آن.ها را در اختیار بخش خصوصی قرار دهند، در برابر، برخورداری از عواید این مکان فرهنگی به مدت طولانی مثلاً 30سال به سرمایه.گذار تعلق گیرد و پس از آن به دولت یا شهرداری بازگردانده شود.»

    اعطای زمین و تسهیلات ساخت و ساز و مجوز مراکز تجاری می.تواند سرمایه.گذار را تشویق کند اما مهمتر آن است که سازمان.های مربوطه بخواهند برای مردم سالن. تئاتر، موسیقی و سینما احداث کنند و به عبارت دیگر اراده.ای بر این کار باشد. این کارگردان تئاتر می.گوید: «تاکنون چنین اراده.ای به.طور جدی دیده نشده چرا که مقوله فرهنگ همواره اهمیت کمی برای مسئولان و ذیربطان داشته است. آن.ها همیشه به رفاه و آسایش مردم فکر کرده.اند و راجع به آن حرف زده.اند اما به خوراک روحی و فکری مردم حتی فکر هم نکرده.اند، چه رسد به عملیاتی شدن مصوبه.ها. نمونه بارز آن هم دولت قبل است که در مدت 8 سال، افتتاح 15 ورزشگاه را در شهرهای بزرگ دیدیم اما حتی 15 سالن تئاتر هم ساخته نشد. احتمالاً مردم تنها به ورزش نیاز دارند.»

    ورود قوه مق... و مجریه به مقوله زیرساخت.های فرهنگی
    در دولت قبل چندین بار معاون سینمایی کشور اعلام کرد بزودی 500 سینما با همکاری بخش خصوصی در سراسر کشور راه.اندازی می.شود، هر چند این وعده.ها صورت عینی به خود نگرفت اما ایده و طرحی بود که می.توانست تعداد تماشاخانه.ها، سینماها و سالن.های موسیقی را به میزان علاقه.مندی مردم نزدیک کند. فضاهای فرهنگی فعلی متناسب با جامعه فرهنگی ایران نیست و اگر شعارها جامه عمل می.پوشید به یقین گام بزرگی در فرهنگ برداشته می.شد.

    لازم به یادآوری است که دولت آقای خاتمی برای مشارکت بخش خصوصی، زمین، وام و تسهیلاتی را پیش.بینی کرده بود و اساساً پدید آمدن مؤسسه سینما شهر در ذیل وزارت فرهنگ و ارشاد اقدامی بود برای تأکید بر این نوع ساخت و سازها. این پیشینه وجود دارد اما به صورت عملی تحقق نیافته است. البته در حال حاضر در برخی مجموعه.های تجاری به تقلید و با توجه به تجربه.هایی که در غرب صورت گرفته، چند سالن سینما یا کنسرت تعبیه می.شود. از این رو بهروز غریب.پور، کارگردان تئاتر معتقد است « با توجه به پیشینه موجود، چنانچه دولت و شهرداری در این زمینه با هم هماهنگ و هم راستا حرکت کنند، تحقق این امر قانونی و امکانپذیر است.

    دو قوه مجریه و مق... باید نهادهای فرهنگی و شهرداری را موظف کنند طبق یکسری قوانین روشن و مدون سرمایه.گذاران را در این زمینه تشویق کنند. اگر زمین هم جزو مشوق.ها باشد و در این رابطه بر اساس قانون تصویبی مجلس عمل شود، آنگاه دولت موظف خواهد بود تسهیلات بعدی را هم در اختیار سرمایه.گذار قرار دهد.»

    ورود بخش خصوصی به مقوله فرهنگی اگر چه از یک سو در گرو تصویب قانون است تا صورتی رسمی به خود گرفته و ضمانت اجرایی داشته باشد، اما از سوی دیگر در گرو تأویل.ها و تفسیرهای گوناگونی است که توسط افراد و نهادهای مربوطه از این قوانین مطرح می.شود. ضمن این.که تصویب لایحه از سوی مجلس و الزام شهرداری و دولت به اجرای قوانین به تنهایی کافی نیست و سرمایه.گذاران هم باید اراده.ای برای این کار داشته باشند. زمانی که از دنیای سرمایه صحبت می.کنیم، سود حرف اول را می.زند. بنابراین سرمایه.گذار باید احساس کند اگر اقدامی انجام دهد، از سود بیشتری برخوردار است.

    در غیر این صورت هر چه دولت لایحه بدهد و شهرداری زمین را فراهم کند، اگر ضلع سوم مثلث یعنی سرمایه.گذار از سودآوری مطمئن نباشد این موضوع تحقق نمی.یابد. همین.ها باعث شده تا این کارگردان تئاتر به خیابان لاله.زار قدیم بازگردد و بگوید: «زمانی تعداد تماشاخانه.های خیابان لاله.زار واقعاً لذت بخش بود و در یک خیابان فرهنگی قدم می.زدیم اما امروز به دلیل هجوم سرمایه و ارزشمند شدن زمین، همه آن تماشاخانه.ها نابود شده.اند و مراکز تجاری و انبارها جای آن.ها را گرفته.اند. این اتفاق ناخوشایند نشان دهنده این است که در این جامعه هزینه کردن سرمایه در امور فرهنگی سودآور نیست. از این جهت است که تأکید دارم باید مشوق.هایی مانند معافیت از مالیات و یا گرفتن امتیاز واحدهای تجاری و… به.طور جدی پیگیری شود»

    هر چه از شهرهای بزرگ فاصله بگیریم و به شهرهای کوچک نزدیک شویم سودآوری سینما، تماشاخانه و یا سالن کنسرت کمتر می.شود و دولت باید در لایحه تقدیمی به مجلس شرایط را به گونه.ای تعریف کند که سرمایه.گذار را به سمت شهرهای کوچک و روستاها نیز هدایت کند و فضاهایی کوچک.تر و متناسب با جمعیت آنجا ایجاد کند.

    غریب.پور می.گوید: «این حرکتی است که نیازمند عزم ملت، دولت و مجلس است.» و تأکید می.کند: «لزومی ندارد در مکانی که زمینه لازم وجود ندارد، یک واحد فرهنگی یا حتی یک واحد صنعتی ساخته شود. باید به جای این.که بخشنامه.ای صادر شود که تمام ایران را در برگیرد، اولویت.ها را در نظر گرفت. به.طور مثال باید بررسی کرد که شهری مانند اصفهان چند سالن سینما، تماشاخانه و سالن کنسرت قابل قبول دارد. در این لایحه باید نگاه جامعی به نیازهای فرهنگی و خلأهایی از جمله خلأ نیروی انسانی، خلأ مکانی و خلأ سرمایه.گذار شده باشد. زمانی که به این.ها نگاه کنی متوجه می.شوی اولویت.ها چیست. در یک روستا ورزش ضرورت بیشتری دارد یا سالن کنسرت؟ آیا تأسیس سالن سینما مردم را از کشاورزی دور نمی.کند؟ اینها نکاتی است که باید دیده شود و در آن صورت خللی در مسائل جاری یک شهر یا یک روستا ایجاد نمی.شود. البته در اینجا حضور سازمان برنامه و بودجه ضروری است تا نگاهی کلان به این موضوع داشته باشد و به محض این.که صورت برنامه به خود بگیرد، لوایح آن به مجلس تقدیم شود و مجلس هم باید با رویکرد مثبت این لایحه را بررسی و شرایط تحقق آن را فراهم کند.»

    فرصت.های جدید در نگاه متفاوت به امکانات
    مسأله کمبود سالن سینما، موسیقی و تئاتر در شهرهای بزرگ و کوچک ایران بخوبی مشهود است و اگر یک راه حل آن جذب سرمایه.گذار خصوصی باشد، راه حل دیگرش این است که از سالن.های موجود حداکثر بهره.برداری صورت گیرد. غریب.پور تأکید می.کند: «سالن.های متعددی در وزارتخانه.ها و مؤسسات وجود دارد که با سرمایه ملی ساخته شده و تنها برای سخنرانی.ها و اعیاد و مناسبت.ها استفاده می.شود. نباید تنها به دنبال ساختن سالن.های جدید باشیم و این سالن.ها در زمانی که کارمندان در اداره نیستند بلااستفاده بمانند. بهتر است با برنامه.ریزی دقیق و با در نظر گرفتن مسائل امنیتی آن سالن.ها را به استفاده عموم مردم و هنرمندان اختصاص داد.»

    برای گسترش معنویت در جامعه تأمین مکان، سرمایه، حمایت.های دولتی، شهرداری و نهادهای مسئول ضروری است. در غرب زمانی که کلیساها فهمیدند جوانان به دلیل نبود مکانی برای گذران اوقات فراغت خود به سمت سرگرمی.های خطرناک می.روند، به یاری فرهنگ آمدند و خارج از زمان.های دعا و نیایش، به اجرای برنامه.های فرهنگی نظیر موسیقی و تئاتر در کلیسا پرداختند. بعد از انقلاب هم گروه.های تئاتر در مساجد تشکیل شدند اما چرا نباید فیلم خوب نمایش داده شود؟ چرا نباید برنامه هنری فاخر، وزین و معنوی در مساجد اجرا کرد؟ به همین دلیل است که غریب.پور معتقد است «چشم.ها را باید شست، جور دیگر باید دید.» باید با نگاه دیگری به مسائل اندیشید و آنگاه است که فرصت..های جدید کشف می.شود.

    مشوق.ها، سرمایه.گذار را به میدان می.آورد
    سرمایه.گذاری بخش خصوصی در زمینه ساخت سینما را بیشتر دیده.ایم که شاید یکی از علل عمده آن حمایت قانونی از این اقدام باشد. طبق ماده 161 قانون سوم توسعه، سرمایه.گذار ما به ازای ساخت سینما در یک مجتمع تجاری از بخشودگی عوارض برای واحدهای تجاری.اش برخوردار می.شد. این ماده در قانون چهارم توسعه هم تنفیذ شد ولی در قانون پنجم حذف شد. در حال حاضر علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و حجت.الله ایوبی معاونت سینمایی وزارت ارشاد در پی افزودن این ماده به عنوان متمم به قانون هستند. از این رو مجید مسچی مدیرعامل مؤسسه سینماشهر معتقد است:«اگر این ماده در قانون پنجم نیز بیاید، ممکن است سرمایه.گذاری بخش خصوصی در سینما بیشتر شود.»

    وی تأکید می.کند:«در ایران هم مانند سایر کشورها باید بخشی از مشوق.ها، مشوق.های قانونی باشد.». البته این قانون اگر چه برای سرتاسر ایران تصویب می.شود ولی کارکرد اصلی آن در شهرهای بزرگ است چرا که ارزش افزوده واحدهای تجاری در این شهرها بالاست و برای سرمایه.گذار جذابیت دارد.

    راهکار دیگری که مسچی آن را در گرایش سرمایه.گذار به ساخت سینما مؤثر می.داند و بر لزوم ادامه آن تأکید دارد این است که سازمان سینمایی و مؤسسه سینما شهر 60 درصد تجهیزات فنی شامل نمایش، صوت و… را به سینماهایی که به صورت مجزا یا در قالب سینمای جدید در مجتمع.های تجاری ساخته می.شود، تأمین کند. البته وی آگاهی دادن و اطلاع.رسانی به سرمایه.گذار از منافع ساخت سینما در مجتمع.های تجاری را نیز مؤثر می.داند و می.گوید: «ساخت سینما در یک مجتمع تجاری علاوه بر ایجاد ارزش افزوده برای واحدهای تجاری، به دلیل این.که این مراکز خرید مقصد سفر مردم هستند، می.توانند برای سینما نیز جذب مخاطب کند.نشانه این سودآوری هم تعداد مجموعه.های تجاری – فرهنگی روبه رشد است.» به عبارت دیگر واحدهای تجاری، خدماتی و سینما اثر متقابل بر یکدیگر دارند و امروزه نبود سینما در یک مجتمع تجاری یک نقیصه برای آن مرکز به شمار می.رود. از این رو اطلاع.رسانی به سرمایه.گذاران اهمیت می.یابد.

    فرهنگی.ها معتقدند در سینما سه عنصر اهمیت دارد: اول لوکیشن، دوم لوکیشن، سوم لوکیشن. یک سینما در زمین.های بایر بیرون شهر هر اندازه هم مدرن باشد، مخاطب ندارد، سینما باید در یک منطقه مس....، تجاری و پررفت و آمد ساخته شود. مسچی در این باره می.گوید: «واقعیت این است که دولت در مکان.های مس.... و تجاری زمین ندارد. زمین.های دولت در دست وزارت مسکن و شهرسازی و بیرون از شهر است، بنابراین نمی.توان از دولت انتظار داشت زمین بدهد. ضمن این.که دخالت بیش از حد دولت در فعالیت.های بخش خصوصی نوعی مانع است و به نظر می.رسد بهتر است دولت بدون دخالت در امور سرمایه.گذاران، موانع را رفع کند. چنانچه فرض بگیریم دولت زمینی برای ساخت سینما بدهد، اگر سینما شکست بخورد، سرمایه.گذار انتظار خواهد داشت تا دولت باز هم او را حمایت و سینما را از وی بخرد. از این رو بهتر است دولت تنها به رفع موانع اقدام کند و از این گونه فعالیت.ها که توجیه اقتصادی ندارد کناره.گیری کند.»

    با این حال می.بینیم که شهرداری.ها در برخی موارد با سرمایه.گذاران به صورت مشارکتی اقدام به فعالیت.های فرهنگی کرده.اند که مجتمع سینمایی باران یکی از این موارد است. اما اینها موردی است و بستگی به منافع سرمایه.گذار و شهرداری دارد. در برخی موارد هم شهرداری ساخت و ساز را به.طور کامل انجام داده و بعد سینما را به بخش خصوصی واگذار می.کند که از آن جمله هم می.توان مجتمع تجاری – سینمایی سمرقند و پردیس سینمایی زندگی را نام برد. از آنجا که طبق اصل 44 قانون اساسی دولت نمی.تواند به صورت مستقیم وارد مقوله ساخت سینما شود، بنابراین عمده کار در زمینه مشارکت در ساخت سینما برعهده شهرداری است و مسچی در این باره می.گوید: «بهترین مشارکت از نظر سرمایه.گذار این است که شهرداری عوارض کمتری بگیرد و دولت از آن.ها مالیات دریافت نکند.» وی تأکید می.کند: «سرمایه.دار موجود باهوشی است و با نصیحت و توصیه سرمایه.گذاری نمی.کند. دولت و شهرداری باید با در نظر گرفتن امکانات، تسهیلات و شرایط مناسب وی را جذب کنند.»

    آنچه امروز در جهان رایج است و نشانه.های گسترش آن را در ایران نیز می.بینیم ایجاد مجتمع.های تجاری – فرهنگی است که سالن سینما، تئاتر، کنسرت، وسایل بازی کودکان، پارکینگ و سایر امکانات رفاهی را در چندین طبقه تعبیه کرده تا زمان بیشتری از جامعه هدف را به خود اختصاص دهد.

    منبع: شبکه ایران/ بازنشر از موسیقی ایرانیان Musiceiranian.ir


    #1 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۳/۰۱/۱۸ در ساعت 14:00

  2. # ADS
    مجری تبلیغات
    تاریخ عضویت
    -
    نوشته ها
    -
    فروشگاه آنلاین کیوبیس با سیستم پرداخت آنلاین و ارسال به سراسر نقاط ایران ، شهرستانها و روستاها در کمترین زمان ممکن ، فروش vst وی اس تی ارزان و با کیفیت ، فروش سمپل و پلاگین های جدید آهنگسازی

    بی نظیرترین آموزش فارسی نرم افزار کیوبیس ( سطح مقدماتی )
    آموزش فارسی کار با نرم افزار کیوبیس (سطح پیشرفته)
    آموزش فارسی CUBASE 5 & NUENDO4
    آموزش فارسی تکمیلی NUENDO5.5, CUBASE 6.5
    آموزش فارسی Ableton Live 9
    آموزش فارسی سونار Sonar X2,X3
    آموزش فارسی Cubase Elements 7

    آموزش فارسی protools 10
    آموزش فارسی Logic Pro X2 لاجیک
    آموزش فارسی Studio one استودیو وان
    آموزش فارسی BAND IN A BOX 2015
    آموزش فارسی Guitar Pro 6
    آموزش فارسی ضبط افکت میکس و مستر صدا ADOBE AUDITION CS5.5
    آموزش فارسی یک پروژه تنظیم آهنگ از ابتدا تا انتها

    آموزش فارسی اف ال استودیو FL Studio 12
    آموزش فارسی سمپلر کانتکت Native instrument Kontakt 5
    آموزش فارسی تصویری امنیسفر OMNISPHERE
    آموزش فارسی تخصصی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی موسیقی الکترونیک Steinberg Sequel
    آموزش فارسی تکنیکهای حرفه ای وکال همراه با آموزش Melodyne
    آموزش فارسی تکنیکهای رکورد صدا در استودیو موسیقی
    آموزش فارسی 101 ترفند حرفه ای میکس + مستر آهنگ با ایزوتوپ اوزون 7 izotope ozone
    آموزش فارسی جامع مسترینگ آهنگ Izotop Ozone 6 + tracks
    آموزش فارسی Fab Filter+Waves +Slate Digital

    آموزش کامل مراحل ساخت آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی آهنگسازی در یک هفته
    آموزش فارسی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی مولتی مدیا تصویری مبانی موسیقی
    آموزش فارسی تنظیم و ارکستراسیون آهنگ
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش خوانندگی پاپ به زبان فارسی
    آموزش آهنگسازی در سبکهای پاپ، هیپ هاپ رپ،ترنس،هاوس،بلوز،جاز،راک

    آموزش فارسی میکس حرفه ای آهنگ
    آموزش فارسی میکس و مسترینگ حرفه ای
    آموزش فارسی یک پروژه میکس و مستر آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی ریتم سازی در موسیقی
    آموزش فارسی ساخت بیت در موسیقی
    آموزش فارسی صداسازی با سینتی سایزرها
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش فارسی ساخت استودیوی موسیقی خانگی

    خرید وی اس تی پیانو spitfire audio hans zimmer piano
     

جستجو شده ها

Nobody landed on this page from a search engine, yet!

تا این لحظه 3 کاربر از این تاپیک دیدن کرده اند

فقط اعضا گروه ویژه vip و مدیران قادر به دیدن اسامی بازدیدکنندگان تاپیک هستند

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

کپی از مطالب سایت مجاز نمیباشد و پیگرد قانونی دارد

cubase.ir

BACK TO TOP
وی اس تی
آرتیست