کانال کیوبیس در تلگرام را دنبال کنید
آهنگسازی
آهنگسازی




صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 1
صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 2
آموزش فارسی صفر تا صد مسترینگ با پلاگینهای waves



دانلود کیوبیس 8 cubase با لینک مستقیم رایگان و آموزش نصب فارسی

دانلود رایگان وی اس تی استرینگ شرقی Fayez Saidawi Oriental Strings با لینک مستقیم تک پارت از سرور سایت



آموزش آهنگسازی فارسی

+ پاسخ به موضوع
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: دست.های پشت پرده موسیقی، موضوع شجریان و ضدیت هنر با قدرت در گفت.و.گو با محمد. رضا لطفی

  1. Ramin95 آواتار ها
    Ramin95
    شماره کاربری
    4941
    Contributor
    شهریور /۱۳۹۰
    4,009
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی575
    0
    سپاس از شما 815 بار در 687 پست
    Follows
    0
    Following
    0

    پیش فرض دست.های پشت پرده موسیقی، موضوع شجریان و ضدیت هنر با قدرت در گفت.و.گو با محمد. رضا لطفی

    محمد رضا لطفی با انتقاد از سیاست.های وزارت ارشاد می.پرسد هنرمندان موسیقی چه خطری برای کشور دارند که این قدر زیر ذره بین و فشار هستند.

    مهدی یاورمنش: 50 سال است در عرصه موسیقی ایرانی حضوری پر رنگ و تأثیر گذار دارد. حتی آن 25 سالی که دور از ایران بود، با برگزاری ده.ها کنسرت، انتشار چند آلبوم و تربیت شاگردان زیاد، اجازه نداد فعالیت.های هنری.اش دچار رکود شود.
    این روزها در سن 67 سالگی، همچنان پرکار است. هر روز صبح به ساختمان محل کارش در ابتدای خیابان شریعتی می.آید و در دو آپارتمان دیوار به دیوار، همزمان امور آموزشی و برنامه های هنری.اش را دنبال می.کند. در مکتب خانه میرزا عبدالله به آموزش هنرجویان و شاگردانش می.پردازد و در موسسه آوای شیدا امور تولیدات و برنامه های موسیقایی.اش را اداره می.کند.
    آن قدر برنامه روزانه.اش پر است، که بخشی از وقت استراحت نیمروزی و نهارش را به گفتگو با ما اختصاص داد. در یکی از اتاق.های موسسه آوای شیدا، پشت میز کارش نشست و پاسخ گوی پرسش.های ما شد.
    قرارمان آن بود که در باره مشکلات و کاستی.های عرصه های مدیریتی و اقتصادی موسیقی کشور به گفتگو بنشینیم که همان هم شد. اما چون بحث سرچشمه و ریشه های مشکلات حل نشده و مزمن موسیقی ایران به میان آمد، گفتگوی مان تبدیل به مرور وضعیت و شرایط 35 سال گذشته این هنر از چشم این آهنگساز و نوازنده پیشکسوت شد.
    در آستانه آغاز رییس جمهوری دکتر حسن روحانی، خواندن نظرات صریح و بی پرده محمد رضا لطفی می.تواند کمکی به سیاست.ها و برنامه ریزی.های دولت تدبیر و امید در عرصه موسیقی کشور باشد.

    در چند ماه گذشته به دلیل لغو چند کنسرت گروه شیدا در شهرستان.ها و تاخیر و ممیزی سخت.گیرانه در انتشار آلبوم.های تصویری اجراهایتان، انتقاد های تندی را نسبت به مدیران وزارت ارشاد مطرح کرده.اید. البته این مشکلات تازگی ندارد و در 35 سال گذشته باعث اوج و فرودهای زیادی در کارنامه هنری شما شده است. به عنوان موسیقی دانی که به مدت نیم قرن در عرصه های تولید هنری، تدریس، انتشارات و حتی مدیریت فرهنگی فعالیت داشته.اید، ریشه و سرچشمه این تنگناها و مشکلات را در چه می.دانید؟

    بعد از آن که رژیم شاهنشاهی در ایران سرنگون و یک نظام جمهوری اسلامی جایگزینش شد، طبیعی بود که نگاه.ها و تفکر فلسفی در هنرها هم عوض شود. تا این جا مسئله ای نیست، اما مشکل از آن جا ریشه می.گیرد که این تفکر و دیدگاه جدید با وجود گذشت زمان، متأسفانه قانونمند و مدون نمی.شود..هنوز بعد از 35 سال به این مرحله نرسیده.ایم. برای مثال هنوز بین این که موسیقی حلال است یا حرام، نزاع است. سر این که موسیقی چه نوعش باشد و چه نوعش نباشد، دعواست.
    اول از همه باید دیدگاه.ها و اندیشه های زیربنایی عرصه موسیقی مدون شود و یک قانون پیدا کند که بر همه ما حاکم باشد. در حال حاضر، هر فردی که در مسند کار قرار می.گیرد و مدیر حوزه موسیقی می.شود، بر اساس شخصیت و دید خودش حرف آخر را می.زند. به عبارت دیگر به جای رویکردهای استراتژیک، تصمیمات شخصی است که بر فضای موسیقی کشور حاکم است.

    .

    محمد رضا لطفی پشت میزش در موسسه آوای شیدا پاسخ گوی پرسش های ما شد
    با این حساب، این تصمیمات شخصی مدیران و مسوولان بوده که در مقاطع زمانی متفاوت در سه دهه گذشته شرایط کار شما را سخت و نامناسب کرده با اندکی بهبود داده است. می.خواهم بدانم برای مثال کدام برنامه.ها و سیاست.های موقتی مدیران ارشاد شما را مجبور به جلای وطن کرد و چه شرایط و زمینه.هایی بستر فعالیت دوباره شما را آماده ساخت؟
    رفتنم از ایران روی اجبار بود، چون فضای کار را از من گرفته بودند. وقتی دیدم این جا نمی.توانم فعالیت کنم، به خارج رفتم و کارم را ادامه دادم.

    شما در ابتدای پیروزی انقلاب نه تنها در تولید آثار موسیقایی پرکار شدید، بلکه سمت.های مدیریتی چون ریاست گروه موسیقی دانشکده هنرهای زیبا و مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را هم پذیرفتید. چه شد که آن فضای خوب هنری به یک باره آن قدر بد شد که شما را مجبور به مهاجرت کرد؟
    اول از همه اصلاح کنم که من بعد از انقلاب هیچ گاه رئیس گروه موسیقی نبوده.ام، بلکه دوره ای سرپرستی دانشکده هنرهای زیبا را بر عهده داشتم.

    اما در بسیاری از سایت.ها و حتی گفت و ...ایی که از شما در نشریات به چاپ رسیده، این مطلب آمده است.
    اشتباه نوشته.اند. یک نفر اطلاعات نادرست را جایی می.نویسد و همه از رویش کپی می.کنند. حتی از روزنامه.ها آمده.اند با من مصاحبه کرده.اند و بعد در مقدمه.اش همین اشتباه را گذاشته.اند.

    خب چه شرایط یا زمینه های مساعدی وجود داشت که باعث شد ریاست دانشکده هنرهای زیبا و مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را بپذیرید؟
    بسیاری از کارها زمین مانده بود و نسل جوان آن دوره چاره را در آن دید تا پا جلو بگذارد. بعد از انقلاب، هنرهای زیبا یکی از آخرین دانشکده های دانشگاه تهران بود که بازگشایی شد و من از اردیبهشت 58، زمان نخست وزیری بازرگان، سرپرستی آن را بر عهده گرفتم. آن زمان فکر می.کنم رییس گروه موسیقی احمد پژمان بود. 14 یا 15 ماه بعد هم به دلیل انقلاب فرهنگی، دانشگاه تعطیل شد. در همان اوضاع و احوال پیش آمده، سه ماه هم رئیس مرکز حفظ و اشاعه شدم.

    این سه ماه کی بود؟
    سال 59 بود.



    لطفی می گوید مدیران و مسوولان فرهنگی کشور به هیچ وجه دغدغه موسیقی ندارند
    شما جای داریوش صفوت به مرکز حفظ و اشاعه رفتید. او که سال.ها آن مرکز را خیلی خوب هدایت کرده بود، چرا اول انقلاب از کار کناره گرفت؟
    شورای انقلاب یک قانون گذرانده بود که مدیران دوره شاه باید از کار کنار گذاشته شوند. روی همین حساب داریوش صفوت استعفا داده و چند وقتی مرکز حفظ و اشاعه دچار هرج و مرج شده بود که من را فرستادند تا آن جا را سامان دهم.

    اما این اشتیاق شما به سامان دادن کارها در عرصه موسیقی خیلی زود فروکش کرد و حتی به مهاجرت از کشور انجامید. چرا؟
    چون یک عده ای و دست.هایی نگذاشتند موسیقی جریان طبیعی خودش را طی کند. خیلی زود شکستن سازها، بستن مراکز موسیقی و برهم زدن کنسرت.ها به یک امر عادی تبدیل شد. آن سال.ها شما هیچ مدیر هنری را پیدا نمی.کردید که دغدغه موسیقی داشته باشد.

    این بر می.گشت به شرایط جنگی کشور و درگیری.های سیاسی دهه 60؟
    این.ها هم نقش داشت اما در واقع اگر شرایط عادی هم بود، باز کسی از موسیقی حمایت نمی.کرد. اصلاً دغدغه این کار در مدیران و مسوولان اول انقلاب وجود نداشت. برای همین ترجیح دادم بروم خارج از کشور و در شرایطی که کسی مزاحم من نیست، کار کنم.



    این موسیقی دان پیشکسوت سال گذشته تور کنسرت هایش را در شهرستان ها برگزار کرد
    تا این که سال 1372 به ایران آمدید و مکتب خانه میرزا عبدالله و موسسه آوای شیدا را راه انداختید. این یعنی که وضعیت موسیقی در کشور بهتر شده بود؟
    جنگ تمام شده بود و نشانه.هایی وجود داشت که فضای کار موسیقی باز شده است. بعد از راه اندازی موسسه آوای شیدا و مکتب خانه میرزا عبدالله، کارها راه افتاده بود و داشت حرکت می.کرد که متأسفانه زمان وزارت آقای میر سلیم در ارشاد آمدند و درهای مکتب خانه را مهر و موم کردند. این مرکز ماه.ها بسته بود و وقتی دیدم این طور است، چاره ای ندیدم که باز به خارج از کشور بروم.

    اما کمتر از یک سال مشکل حل شد و دوباره مکتب خانه باز شد.
    خواهرم دوندگی کرد و بعد از 11 ماه دوباره این جا را باز کرد. اما مگر یک هنرمند چقدر وقت اضافه دارد تا نزدیک به یک سال منتظر بماند تا آقایان اشتباهشان را اصلاح کنند.

    برای تعطیلی کردن آن جا چه دلیلی آورده بودند؟
    هیچ .. نفهمید. خیلی از دوست.های ما رفتند وزارت ارشاد با معاون وزیر و دیگران صحبت کردند. اما جالب بود آن.ها هم می.گفتند ما نمی.دانیم چه کسی این کار را کرده است. جالب است هنوز هم این جوری است و وقتی جلوی کار را می.گیرند، همه خودشان را به ندانستن می.زنند. همیشه صحبت از دست.هایی می.شود که برای هیچ .. آشکار و آشنا نیست.
    بگذریم، با آن شرایط امکان کار و اقامت مستمر من در ایران وجود نداشت و تصمیم گرفتم یک زندگی دو زیستی در پیش بگیرم؛ یعنی مثل خیلی.های دیگر، یک پایم داخل کشور باشد و یک پایم بیرون.
    بعد از این که مکتب خانه میرزا عبدالله را دو باره باز کردند، برای چند سال بین ایران و خارج از کشور در رفت و آمد بودم. می.آمدم و سه ماه می.ماندم و کلاس.های کوتاه مدت می.گذاشتم و بعد می.رفتم و بعد از چهار یا پنج ماه مجدداً برمی.گشتم. تا دفعه آخر که دوره رییس جمهوری آقای خاتمی بود و یک مقدار مسائل هنری حاد شد و داستان قتل.های زنجیره.ای پیش آمد و شرایط نامناسبی را پدید آورد. برای همین در دوره دوم ریاست جمهوری خاتمی، من چهار سال اصلاً ایران نیامدم.

    چرا؟
    برای این که احساس امنیت نمی.کردم. قتل.های زنجیره.ای باعث شد پس از ترک کشور، مدتی از خیر سفر به ایران بگذرم.

    یعنی کسی شما را تهدید کرده بود؟
    نه، اما شرایط امنیتی و شغلی فراهم نبود.

    و سال 1385 برگشتید و تا امروز این جا ماندید؟
    بله. تماس گرفتند و در واقع تصمیم گرفتم که بیایم.

    شرایط به نسبت قبل چه فرقی کرده بود؟
    چون دیدم وضعیت موسیقی ایرانی بحرانی شده و کارهای پاپ، تلفیقی، رپ و … دارند جولان می.دهند و تمام فضا را اشغال کرده.اند، تصمیم به بازگشت گرفتم. احساس کردم که موسیقی ایرانی و دستگاهی یک مقدار دارد اوضاعش خراب می.شود و جوانان از این بابت خیلی ناراحت هستند. شرایط در سال.های ابتدایی دهه 80 آن قدر بد شده بود که خیلی.ها کار را رها کردند. به دلیل احساس نگرانی که داشتم، تصمیم گرفتم برگردم و تمام تلاشم را به کار بگیرم.

    اما به نظر نمی.آید شرایط موسیقی ایرانی در سال.های قبل از 85 خیلی بد تر از امروز بوده است که در شما احساس وظیفه نجات دادن را بیدار کند.
    آن زمان به دلیل سیاست.ها و برنامه های شتاب زده، موسیقی ایرانی در سراشیبی قرار گرفته بود و داشت جایش را به کارهای بی هویت می.داد. اما امروز اگر چه باز هم مشکل داریم، اما فکر می.کنم سراشیبی آن خیلی تند نیست.



    لطفی از دست های قدرتمند و ناشناس پشت پرده موسیقی ایران می گوید
    یعنی سیاست.های فرهنگی دولت اصلاحات باعث تند شدن این سراشیبی شده بود؟
    شاید به دلیل این بود که می.خواستند نشان دهند که ما در واقع مشکلی با غرب نداریم. بر اساس این سیاست، یک مقدار جنبه.های غربی در موسیقی بیشتر شد که در درجه اول اروپایی.ها و بعدش آمریکایی.ها احساس کنند که ایران از دوران گذار رد شده و درهایش را رو به جهان باز کرده است. آن موقع من سوئیس بودم و می.دیدم چقدر دارد روی این نزدیکی بین ایران و غرب تبلیغ می.شود.

    واقعاً موسیقی پاپ این قدر می.توانست روی سیاست تأثیر بگذارد؟
    فقط این نبود. موسیقی پاپ یک جلوه.ای بود از آن فضا که ادبیات، سینما و نقاشی هم همان راه را می.رفتند.

    آیا به دلیل آن نبود که سال.ها فضا بسته بود و یک باره باز شد و مردم به سمت کارها و آثاری که سال.ها ممنوع بودند، روی آوردند؟
    خب این هم هست، ولی مهم این است که هر چیزی تعادل داشته باشد. وقتی شما یک دفعه راه را برای یکی دو نوع موسیقی باز می.کنید، تعادل به هم می.خورد و شاخه های جدی.تر آسیب می.بینند. همه جای دنیا، موسیقی.های فاخر، سنگین و هنری مورد حمایت قرار می.گیرند. همین ارکسترهای سمفونیک و فیلارمونیک در جهان بدون حمایت شهرداری.ها و دولت.های غربی امکان ادامه کار ندارند. آنان به کارهای موسیقایی جدی، یارانه و کمک می.دهند چون آن.ها را پرچم فرهنگی و مایه افتخار خود می.دانند. این جا هم موسیقی اصیل ایرانی باید حمایت شود.

    پس مخالفتی برای باز شدن فضای کار پاپ و تلفیقی ندارید و فقط انتظار دارید موسیقی ایرانی مورد حمایت قرار بگیرد.
    بله همین طور است. جامعه به همه موسیقی.ها نیاز دارد و نباید هیچ کدام را حذف کرد. حرفم این است که نباید تمام فضا را به یکی داد تا دیگر شاخه.ها را نابود کند. در این میان موسیقی ایرانی نیاز به کمک ها و حمایت دارد.

    این کمک باید به چه صورتی باشد؟
    الان خواننده.های پاپی در ایران هستند که تیراژ اول کارشان بالای 100 یا 200 هزار است، در حالی که آلبوم.های موسیقی ایرانی در تعداد چهار یا پنج هزار منتشر می.شوند و تازه شش ماه طول می.کشد به فروش برسند. این خوب نیست و طبیعتاً بنیه مالی گروه.های موسیقی هنری را کاهش می.دهد. در این شرایط جوانان هم به جای موسیقی ایرانی، به سمت موسیقی پاپ می.روند چون راحت.تر به آن می.رسند و آینده مالی بهتری هم دارد.
    در این شرایط، وزارت ارشاد، صدا و سیما، دانشگاه.ها، مراکز هنری و فرهنگی، شهرداری.ها و … همه باید به کمک موسیقی فاخر و جدی و ارکسترهای بزرگ بیایند. یک کار این است که می.توانند بخشی از تیراژ آلبوم.ها را بخرند و به کتابخانه.ها، دانشکده.ها و دیگر مراکز هدیه بدهند. این کار همین الان در حوزه نشر کتاب دارد انجام می.شود که می.توان آن را به عرصه موسیقی هم کشاند.

    فکر می.کنید این کمک چقدر در گسترش کار شما موثر خواهد بود؟
    من این را برای خودم نخواستم، به آن نیازی هم ندارم. اگر فقط موانع گذاشته شده در جاده تولیدی ما را بردارند، برایمان کافی است. اگر آقایان مسوول کارشکنی نمی.کردند، شاید در طی این هفت سال می.توانستم به جرئت بگویم 70 آلبوم، 50 دی وی دی تصویری و 50 کتاب و مجله منتشر کنم.



    این نوازنده تار می گوید مدیران وزارت ارشاد نیازمند نصیحت و راهنمایی هنرمندان هستند
    همین الآن آمار کار شما چیست؟
    الآن ما در سال چهار یا پنج عدد آلبوم صوتی و تصویری بیشتر نمی.توانیم منتشر کنیم که هفت سالش حداکثر می.شود 35 عدد. سالی یک کتاب هم چاپ می.کنیم و هر سه ماه یک بولتن داخلی در می.آوریم. این در حالی است که توان ما خیلی بیشتر از این.هاست، به شرطی که دست ما را نبندند و سنگ پیش پایمان نیندازند.

    بعنی چهار پنج برابر بیشتر؟
    صد درصد. شاید هم ده برابر بیشتر می.توانستیم کار کنیم. ما در آوای شیدا کارها را به سرعت موشک پیش می.بریم، اما وقتی بیرون می.رویم، همه چیز متوقف می.شود.

    پس موانع به نسبت دولت.های قبلی سر جایش هست؟
    موانع در واقع سر جایش است، برای اینکه در روند و چارچوب کلی مسائل فرهنگی کشور، هیچ تغییر و تحولی پیش نیامده است. فقط یک وزیر رفته و یک وزیر دیگر آمده، اما آن سیاست و برنامه غلط گذشته همچنان دنبال می.شود.

    شما می.گویید در دولت خاتمی موسیقی پاپ با شتاب تندی داشت عرصه را بر موسیقی اصیل تنگ می.کرد و حالا این روند کند تر شده است. اما وقتی از سیاست.های هنری حرف می.زنید، می.گویید تغییری نکرده است. من متوجه نمی.شوم.
    ببینید، همه سیاست.هایی که روی کاغذ می.آیند، به مرحله عمل نمی.رسند. در زمینه فرهنگی و هنری شاید بتوانم بگویم که 15 یا 20 درصد سیاست.های دولت فعلی عملی شده است. برای مثال آلبوم تصویری «هنر گام زمان» که سال گذشته منتشر کردیم، شش بار مورد ممیزی قرار گرفت. فقط خود آقای میرزمانی (مدیر کل اداره موسیقی ارشاد) چهار بار آن را نگاه کرد و به ما برگرداند تا اصلاحش کنیم.

    این که مدیر دفتر موسیقی شخصآ بنشیند کار شما را ببیند. عجیب نیست؟ مگر چند تا کار را می.تواند خودش نگاه کند؟
    من فکر می.کنم که تنها کارهای جدی از هنرمندان شناخته شده و با سابقه را گوش می.کند یا می.بیند (خنده طولانی). من هم مثل شما واقعاً سر در نمی.آورم.

    یعنی موانع و ایست و بازرسی.ها مقابل هنرمندان شناخته شده بیشتر است؟
    بله. همین طور است. آقایان روی همان آلبوم تصویری «هنر گام زمان»، آن قدر حساس بودند که اگر ته سالن هم خانمی چهار لاخ مویش پیدا بود، می.گفتند این صحنه را درآوریم. هر چیزی که برایشان مبهم بود یا شک برمی انگیخت، سریع می.گفتند سانسور کنیم.



    لطفی می گوید حرف های دو سال پیش او در باره شجریان قرار نبوده رسانه ای شودفکر می.کنید چرا مدیران ما این قدر حساس هستند یا حتی می.شود گفت می.ترسند؟

    نمی.دانم. من علتش را نمی.دانم. در عرصه موسیقی مراکز ناشناخته و آدم.های مجهولی وجود دارند که با قدرت زیادشان حتی مدیران ارشد را هم نظارت می.کنند و هیچ .. نمی.گوید این.ها کی هستند. وقتی هم از مسوولان که می.گویند تحت فشاریم، می.پرسیم این.ها را به ما معرفی کنید که برویم مستقیم با آن.ها صحبت کنیم، می.گویند نمی.دانیم کی هستند.

    سال 72 که مکتب خانه میرزا عبدالله را بستند، پرسیدید و گفتند نمی.دانیم. حالا هم می.گویند نمی.دانیم؟
    بله می.گویند نمی.دانیم. ما با نادانسته.ها اینجا داریم زندگی می.کنیم. برای همین برای مجوز هر کارمان باید ماه.ها وقت و توان بگذاریم. با این حال بعضی وقت.ها بعد از گرفتن اجازه، یک باره می.بینیم که باز توسط همان دست.های مخفی، همه چیز به هم می.ریزد.

    اما در دوره خاتمی فهرستی بلند از هنرمندان شناخته شده وجود داشت که برای ارائه کار نیاز به مجوز نداشتند و تا آن جا که می.دانم اسم شما هم در آن بود.
    بله، اما بعد از خاتمی آن قانون را کنار گذاشتند.

    یعنی هر .. با خودش قانون جدید می.آورد؟
    فکر می.کنم این را باید در یک افق کلان.تر دید. برای مثال هنوز سر این که موسیقی حلال یا حرام است، دعوا وجود دارد. برای همین ابتدا یک منشور و راهکار جامع و کلی می.خواهیم تا بر اساس آن ضوابط و قوانین وضع شوند.

    یعنی راهبردی وجود ندارد؟
    نه و اگر هم بخواهیم این راهبرد تدوین شود، ابتدا باید تمام زمینه.ها و زیر ساخت.های غلطی را که از اول انقلاب شکل گرفته است، اصلاح کنیم. اول از همه تکلیف فقهی موسیقی را به طور شفاف روشن کنیم، دوم سیاست بازی و مصلحت اندیشی را بگذاریم کنار، سوم این که امور را به آدم.های کار بلد و متخصص بسپاریم، در گام چهارم باید دست.های پنهان پشت پرده را قطع کنیم و پنجم این که همه چیز را بر مبنای قانون پیش ببریم و نه بر اساس سلیقه.ها.

    اشاره ای داشتید که نباید مسائل سیاسی وارد عرصه فرهنگ و هنر شود. می.خواستم در این باره توضیج بیشتری بدهید.
    سیاست کارش چیست؟ گروه.های سیاسی کارشان چیست؟ همه گروه.های سیاسی می.خواهند قدرت را بگیرند، غیر از این نیست.
    از طرف مقابل هنر در درون خودش به نوعی ضد قدرت است. پس هنر و سیاست دو ماهیت جدا دارند و غیر قابل جمعند. کار هنر مسائل انسانی است و به دنبال رشد دادن آدم از نظر روحی و عاطفی است. وظیفه هنر، تعالی آدم است و نه به قدرت رساندنش، برای همین اگر با سیاست آمیخته شود، آسیب می.بیند.

    اگر اجازه دهید، به مسائل اقتصادی حوزه موسیقی هم بپردازیم. این روزها به نظر می.رسد به دلیل گرانی هزینه.ها، خیلی از آثار هنرمندان در شاخه های موسیقی ارکسترال و ایرانی، هیچ گاه امکان بروز پیدا نمی.کنند. درست است؟
    الان خیلی از هنرمندان کار تولیدی کرده.اند اما در خانه.هایشان نگاه داشته.اند، چون امکان عملی ارائه آن.ها نیست. برای ضبط یک کار سمفونیک یا یک اثر بزرگ در حوزه موسیقی ایرانی، باید 50 میلیون تومان پول استودیو داد، 60 میلیون دستمزد پرداخت کرد، ده.ها میلیون تومان خرج مواد اولیه، تبلیغ و … بر می.دارد که چون حمایتی نیست و تیراژ پایین است، امکان تولیدش وجود ندارد.

    اما به نظر می.رسد شرایط کنسرت دادن بهتر از ضبط کردن است.
    اگر این طور بود که ما سال 91 تو تهران کنسرت می.دادیم. هزینه های اجاره سالن در تهران آن قدر بالا رفته که گروه های ایرانی دیگر از پس آن بر نمی.آیند.



    این استاد موسیقی که پا به 67 سالگی گذاشته، صدها شاگرد تربیت و چندین چهره را به عرصه این هنر معرفی کرده است
    سالن.های دولتی مثل وحدت چطور؟
    اول این که گنجایش این سالن کم است و دوم این که تمام تالارهای دولتی هم مثل خصوصی.ها اداره می.شوند و مدیرانشان ترجیح می.دهند به جای کنسرت، میزبان یک همایش یا سمینار باشند.
    در چنین وضعیت سختی، هنرمندان موسیقی ایرانی به گوشه ای می.روند و کم کار می.شوند و مردم هم در تیررس این نوع کارها قرار نمی.گیرند. برای همین الان 90 درصد موسیقی.هایی که از رادیو، تلویزیون، ماهواره، تو تاکسی، در خانه.ها و شنیده می.شود، غیر ایرانی است.
    آثار ایرانی هم که به گوش می.رسد، بیشتر مال قدیم است که دانلود شده و به ویژه در تاکسی.ها شنیده می.شود. حالا اگر جوانی هم می.خواهد ایرانی گوش کند، می.رود سراغ مهوش و آفت.

    واقعاً؟
    چند وقت پیش تو یک تاکسی تلفنی، صدای مهوش را شنیدم که بیات ترک می.خواند که از خیلی امروزی.ها که ادعا هم دارند، کارش بهتر بود. به نظرم خواندنش خیلی اصیل.تر از موسیقی.هایی بود که الان دارد به عنوان موسیقی اصیل ارائه می.شود.
    این نشان می.دهد آن زمان فاصله موسیقی.های خوب و متوسط و پایین چقدر زیاد بوده که کار مهوش ضعیف ارزیابی می.شده است. اگر نه با معیار امروز کار او خیلی هم خوب به نظر می.آید. (خنده طولانی).

    یعنی آن چیزی که یک زمان مبتذل شمرده می.شده، الآن می.شود موسیقی اصیل. این که گفتید خیلی مأیوس.کننده است.
    بالاخره این واقعیت.هاست دیگر. واقعیت.ها را باید به عنوان یک آدمی که دارد زندگی روزمره را لمس می.کند، باید بگوییم.
    فکر می.کنم برای آن که آقایان مسوول و مدیر بفهمند کار را به کجا رسانده.اند، بهتر است از مردم آمار بگیرند که بیشتر چی گوش می.کنند. تا آنان آمار نگیرند مردم چه کارهایی گوش می.کنند، نمی.توانند برنامه ریزی داشته باشند و جلو بروند.
    بعدش بروند از آثاری که مجوز ارشاد گرفته.اند، یک آمار بگیرند و در شاخه های پاپ، ارکسترال، ایرانی، محلی و … دسته بندی کنند. کیفیت هنری و سطح فرهنگی این آثار را هم بسنجند تا بفهمند چه کرده.اند. هر چند فکر می.کنم خودشان بهتر از هر .. می.دانند اوضاع چگونه است.

    یعنی مثلاً برای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مهم نیست؟
    شاید این.طور باشد و برایشان مهم نباشد. در ضمن این قدر هم وزارت ارشاد، وزارت ارشاد نکنید. این قدر گفته.اید و گفته.اند که خودشان باورشان شده و به جای تعامل با هنرمندان، دائم دنبال نصیحت کردن و ارشاد کردن ما هستند. تا می.رویم به یکی از ادارات وزارت ارشاد و می.نشینیم، آن آقا که پشت میز نشسته می.خواهد ما را نصیحت کند، در حالی که او به نصیحت و راهنمایی هنرمندان بیشتر نیاز دارد.

    خب می.گویند کارشان نظارت و هدایت هنر است.
    هنرمند موقعی می.تواند اثری پدید آورد که آزادی ذهنی و روحی داشته باشد. هنر امری خلاقانه است و سانسور بردار نیست. قبلاً هم گفتم که هنر واقعی با سیاست ارتباطی ندارد و برای همین نباید برایش چفت و بست گذاشت. جدای از این کار ما در حوزه موسیقی چه خطری می.تواند داشته باشد که این قدر زیر ذره بین هستیم. این که شعر مولانا یا حافظ را می.گویند باید از آلبوم حذف کنیم، چه معنایی دارد؟
    موسیقی ایرانی و هنرمندانش چه خطری می.توانند برای کشور داشته باشد که باید آقایان چهار چشمی مواظبش باشند. وقتی این فشارها زیاد باشد و از حد خارج شود، آن وقت من ترجیح می.دهم کارم را به ارشاد ندهم و غیر قانونی منتشر کنم.

    جدی که نمی.گویید؟
    خب مجبورم می.کنند فیلم کنسرت را در یوتیوب بگذارم تا مردم دانلود کنند.

    آن وقت جلوی کارتان را می.گیرند و دیگر مجوز بهتان نمی.دهند؟
    همین می.شود دیگر. خیلی.ها این کار را کرده.اند، چون بریده.اند. توان هنرمندان هم حدی دارد. سخت گیری.های بی مورد، شرایط سخت اقتصادی در عرصه تولید هنری، افت ذائقه مردم توسط رسانه های دیداری و شنیداری داخل و خارج کشور و … همه دست به دست هم داده.اند و هنرمندان را تحت فشار قرار داده.اند.

    چگونه می.شود از این وضعیت رهایی یافت و موسیقی ایرانی را دو باره به جایگاه اصلی.اش برگرداند؟
    این که هر نهاد و فردی کارش را درست انجام دهد. مجلس قانون مناسب وضع کند، دولت آن را به خوبی اجرا کند، مسوولان و مدیران نترسند و بر اساس ضوابط عمل کنند و مردم هم هنرمندان را تنها نگذارند.

    این وسط هنرمندان را یادتان رفت.
    ما باید کار کنیم و امیدمان را از دست ندهیم. عقیده دارم اگر اهالی موسیقی دید و بازدیدهایشان را بیشتر کنند، دور هم جمع شوند، گروه های تخصصی تشکیل دهند، با هم حرف بزنند و … می.توانند اثر گذار باشند و تسلیم جریان.ها حاکم نشوند.

    اما فکر می.کنم بیشتر از آن که هنرمندان با هم حرف بزنند، در باره هم حرف می.زنند و میانه.شان به هم می.خورد. با اجازه به گفت و گوی شما با نشریه آسمان در پاییز 90 و حرف.هایتان در باره شجریان اشاره می.کنم. در پایان این گفتگو خوشحال می.شویم توضیح شما را در باره آن ماجرا بشنویم.
    خوب شد گفتید. تو پاسخ قبلی، من نقش مثبت یا منفی رسانه.ها را هم فراموش کردم بگویم. در واقع.بخش عمده ای از دلخوری.هایی که بین هنرمندان به وجود می.آید، دلیلش عملکرد غلط مطبوعات و دیگر رسانه.هاست. برای این که مجلات و روزنامه.ها تعهد فرهنگی.شون ضعیف شده و طبیعتاً برای این که نشریه.شان بیشتر به فروش برسد، هیاهوهای رسانه ای راه می.اندازند. آن.ها از یکی بد می.گویند و از دیگری خوب، بعد دو نفر را به جان هم می.اندازند و می.گویند آی بیایید و بخرید که دعوا شده است.

    یعنی آن حرف.ها را نزده بودید؟
    چرا زده بودم. اما من آدم صریحی هستم و اگر قرار باشد حرفی به کسی بزنم، مستقیم به خودش می.گویم. آن گفتگو 20 روز بود که در مجله آسمان چاپ شده بود و اتفاقی نیفتاده بود، اما وقتی روزنامه شرق، پایین صفحه.اش بخشی از آن را با تیتر «دعوای دو محمدرضا» منتشر کرد، همه آن را در بوق و کرنا کردند.
    از طرف دیگر، من آن حرف.ها را به صورت خصوصی زدم. آن جا وقتی مصاحبه تمام شد، دوستان بحث را کشیدند به محمد رضا شجریان که من از پاسخ دادن طفره رفتم. اما اصرار کردند که مصاحبه تمام شده و بحث خودمانی است که من هم نکاتی را گفتم. آن وقت آنان همان را برداشتند و گذاشتند که برای همین ته مصاحبه آمده است.
    اگر من در جمعی خصوصی، حرفی را که مستقیم به شخص مورد نظر هم گفته.ام، بازگو می.کنم، اخلاق رسانه ای اجازه نمی.دهد آن را به عرصه عمومی بکشانیم و جنجال به پا کنیم.

    عکس ها: میلاد بهشتی

    منبع: خبرانلاین


    #1 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۲/۰۴/۱۵ در ساعت 11:10

  2. # ADS
    مجری تبلیغات
    تاریخ عضویت
    -
    نوشته ها
    -
    فروشگاه آنلاین کیوبیس با سیستم پرداخت آنلاین و ارسال به سراسر نقاط ایران ، شهرستانها و روستاها در کمترین زمان ممکن ، فروش vst وی اس تی ارزان و با کیفیت ، فروش سمپل و پلاگین های جدید آهنگسازی

    بی نظیرترین آموزش فارسی نرم افزار کیوبیس ( سطح مقدماتی )
    آموزش فارسی کار با نرم افزار کیوبیس (سطح پیشرفته)
    آموزش فارسی CUBASE 5 & NUENDO4
    آموزش فارسی تکمیلی NUENDO5.5, CUBASE 6.5
    آموزش فارسی Ableton Live 9
    آموزش فارسی سونار Sonar X2,X3
    آموزش فارسی Cubase Elements 7

    آموزش فارسی protools 10
    آموزش فارسی Logic Pro X2 لاجیک
    آموزش فارسی Studio one استودیو وان
    آموزش فارسی BAND IN A BOX 2015
    آموزش فارسی Guitar Pro 6
    آموزش فارسی ضبط افکت میکس و مستر صدا ADOBE AUDITION CS5.5
    آموزش فارسی یک پروژه تنظیم آهنگ از ابتدا تا انتها

    آموزش فارسی اف ال استودیو FL Studio 12
    آموزش فارسی سمپلر کانتکت Native instrument Kontakt 5
    آموزش فارسی تصویری امنیسفر OMNISPHERE
    آموزش فارسی تخصصی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی موسیقی الکترونیک Steinberg Sequel
    آموزش فارسی تکنیکهای حرفه ای وکال همراه با آموزش Melodyne
    آموزش فارسی تکنیکهای رکورد صدا در استودیو موسیقی
    آموزش فارسی 101 ترفند حرفه ای میکس + مستر آهنگ با ایزوتوپ اوزون 7 izotope ozone
    آموزش فارسی جامع مسترینگ آهنگ Izotop Ozone 6 + tracks
    آموزش فارسی Fab Filter+Waves +Slate Digital

    آموزش کامل مراحل ساخت آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی آهنگسازی در یک هفته
    آموزش فارسی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی مولتی مدیا تصویری مبانی موسیقی
    آموزش فارسی تنظیم و ارکستراسیون آهنگ
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش خوانندگی پاپ به زبان فارسی
    آموزش آهنگسازی در سبکهای پاپ، هیپ هاپ رپ،ترنس،هاوس،بلوز،جاز،راک

    آموزش فارسی میکس حرفه ای آهنگ
    آموزش فارسی میکس و مسترینگ حرفه ای
    آموزش فارسی یک پروژه میکس و مستر آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی ریتم سازی در موسیقی
    آموزش فارسی ساخت بیت در موسیقی
    آموزش فارسی صداسازی با سینتی سایزرها
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش فارسی ساخت استودیوی موسیقی خانگی

    خرید وی اس تی پیانو spitfire audio hans zimmer piano
     

+ پاسخ به موضوع

موضوعات مشابه

  1. پاسخ ها: 19
    آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۰۱/۲۶, 03:11
  2. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۱/۱۸, 15:50
  3. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۸/۲۲, 13:21
  4. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۸/۱۶, 10:35

جستجو شده ها

کتاب هفت قدرت

تا این لحظه 1 کاربر از این تاپیک دیدن کرده اند

فقط اعضا گروه ویژه vip و مدیران قادر به دیدن اسامی بازدیدکنندگان تاپیک هستند

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

کپی از مطالب سایت مجاز نمیباشد و پیگرد قانونی دارد

cubase.ir

BACK TO TOP
وی اس تی
آرتیست