کانال کیوبیس در تلگرام را دنبال کنید
آهنگسازی
آهنگسازی
آموزش فارسی فالش گیری
آموزش فارسی آهنگسازی با کامپیوتر
آموزش فارسی حرفه ای کیوبیس
حرفه ای ترین آموزش فارسی تصویری مبانی و تئوری موسیقی در ایران
آموزش فارسی ساخت ریتمهای 6/8 ایرانی عربی بندری ترکی عربی



آهنگسازی
صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 1
صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 2


دانلود کیوبیس 8 cubase با لینک مستقیم رایگان و آموزش نصب فارسی

دانلود رایگان وی اس تی استرینگ شرقی Fayez Saidawi Oriental Strings با لینک مستقیم تک پارت از سرور سایت



آموزش آهنگسازی فارسی

+ پاسخ به موضوع
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: پایان ماجراست، شلیک کن رفیق!

  1. Ramin95 آواتار ها
    Ramin95
    شماره کاربری
    4941
    Contributor
    شهریور /۱۳۹۰
    2,281
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی570
    0
    سپاس از شما 805 بار در 677 پست
    Follows
    0
    Following
    0

    پیش فرض پایان ماجراست، شلیک کن رفیق!

    حامد عنقا:خیلی قبل.تر دستکارِ کارن و اندیشه را شنیده بودم. در دفتر کارِ کارن. بارِ اوّل حتّی نمِ اشکی هم بر گونه.ی من لغزاند. گذشت تا چندی پیش که آلبومِ آن دو هنرمندِ رفیقم به بازار عرضه شد. «یک خیابان سهم یک افسانه نیست» حرف و حدیث.هایی به وجود آورد. هر .. از زاویه.ای به آن نگریست. برخی به مدح و گروهی به ذم. من امّا در این میان در پیِ حرف.هایِ دیگری بودم. در یک عصرِ پاییزی در حوالی دربند، میزبانِ دو رفیقِ هم.روزگارم بودم. حرف گفتنی زیاد بود.گفتیم و شنیدیم. جاهایی حتّی خودداری نکردیم اگر بغضی ما را گرفت و صدایمان را لرزاند. هرچند که خیلی حرف.هایِ دیگر ماند تا شاید روزی دیگر.
    صادق آهنگران و باکری.ها و بروجردی.ها و باقری.ها و همت.ها هر لحظه در کنارمان بودند و عصری پاییزی سرشار از یادِ آنان بود. هر چند اندیشه گفت شلیک کن رفیق خودِ خودِ اوست و کارن می.گوید لحظه.ای آرام ندارد ولی حرف.هایمان که تمام شد تو گویی هر سه، بارِ سنگینی را زمین گذاشتیم. مفصل است حرف.هایمان ولی به خواندنش می.ارزد. بخوانید:

    ***
    حامد عنقا:.مخاطب این آلبوم، دو دسته هستند؛ دسته.ی اول کسانی که جنگ را کاملا حس کرده و با آن ارتباط برقرار می.کنند و دسته.ی دیگر، کسانی که با نگاهی نوستالژیک صرفا به این آلبوم نگاه می.کنند که به آنها به اصطلاح «نسل چهارم» می.گوییم که خودت یکی از آنهایی و سوال اینجاست که اصولاً چه حس نوستالژیکی ممکن است برای شاعری به وجود بیاید که بخواهد نسبت به جنگ یا حتی به شعر.ها و آثار صادق آهنگران، واکنش عاطفی نشان دهد و گفت.و.گویی شاعرانه بینشان شکل بگیرد؟
    اندیشه فولادوند:.احتمالا منظورتان از سوال این است که چرا ما این نماد را انتخاب کرده.ایم؟ دوران جنگ (چه آغازش و چه پایانش) مصادف است با نوزادی و خردسالی من و هرکسی که هم.سن من باشد. چون من متولد اول دهه.ی شصت هستم. به هر حال صداهایی یا نمادهایی در آن دوران وجود داشتند که روی شنوایی و بینایی ما، خواسته نا.خواسته و فارغ از اینکه متعلق به چه طبقه.ا.ی از اجتماع هستیم (چون این موضوع، یک موضوع ملی بوده). تاثیر گذاشته است. فارغ از این جریانات؛ این نماد.ها، تربیت بصری و شنیداری ما را شکل داده.اند. از تصاویری به شکل شیون، ویرانی، اندوه، صف.های طولانی، رکود اقتصادی، کوپن.ها و… گرفته تا نمادهایی که کمی رمانتیک.تر هستند. مثل آواهایی که به گوش شما خورده است. از جمله؛ آژیر خطر و جیغ مردم در حین فرار به پناهگاه. من برای این گفت.و.گوی درونی ترجیح می.دادم نرم.ترین و معتدل.ترین نماد.ها را انتخاب کنم که کمترین زمختی را داشته باشد و آن، موسیقیِ غالبِ آن دوران است. یعنی موسیقی جنگ و صدایی که این موسیقی را در گوش ما می.نشاند. من سعی کردم این نوستالژی نسبت به آن دوران را از مجرای این نماد مورد پرسش قرار دهم و یادآوری کنم. چون روی خود من بسیار تاثیرگذار بوده. برای من، صدای مارش جنگ که در ابتدای همه اخبار تلویزیونی مربوط به جنگ و جبهه پخش می.شد و صدای حاج صادق آهنگران از آن روز.ها باقی مانده و ته.نشین شده. بخشی از این فضا، برای من شخصی.تر است و آن بخشی است که برای من تا پس از جنگ کشیده شد. من تا دوره.ی نوجوانی تاثیرات جنگ را با خودم حمل می.کردم. جنگ هم که تمام شد ما وارث تبعات جنگ بودیم. چون اصلا معتقد نیستم جنگ فقط دوره.ای و مربوط به یک جغرافیا به نام «مرز» است. جنگ تنها در جایی که تیر، رد و بدل می.شود، اتفاق نمی.افتد. جنگ، صاحبِ تبعاتی است و از زوایای مختلف قابل.تحلیل است. نسل من، وارث تبعات جنگ بود و آن تبعات، تبعاتِ واضحی است. من در دوره.ی سه سال که در مقطع راهنمایی تحصیل می.کردم، عضو جمعیتی به نام «جمعیت فرزانگان» بودم که برای آنها امکاناتی ویژه قائل می.شدند. درآن زمان، در وقت.های آزادم، به بهشت.زهرا می.رفتم ؛ آنجا سینمایی وجود دارد که شاید کسی در مملکت خودمان از آن خبر نداشته باشد (در بیرون این مملکت هم برای هر فرنگی تعریف کردم که قبرستان ما سینما دارد، همه به من خندیدند). سینمای بهشت.زهرا، تصاویر و فیلم.های مستند جنگ را نشان می.داد و گمان کنم هنوز هم هست و مشتری هم ندارد. این آپارات برای خودش می.چرخد و درِ سینما هم باز است و هر .. دوست دارد، می.تواند بدون بلیت به تماشا بنشیند. من به مجلس.خوانی آقای آهنگران خیلی علاقه داشتم و همچنین به این مستندات جنگی؛ در دو سه سالی که مرتب به این سینما رفت و آمد داشتم، این فضا در من خیلی ته.نشین شد و احساس کردم بهترین نماد برای من در آن دوران، صدای حاج صادق آهنگران است که هم یادآور تمام آن دوران است و در عین حال نقب بیشتری هم به هنر دارد. این شد که این نماد برای آلبوم «این خیابان…» انتخاب شد.

    حامد عنقا:.به.نظر می.رسد وقتی ما با این منظومه روبه.رو می.شویم، احساس می.کنیم شاعر از چیزی می.گوید که خودش واژه.ها را آنطور که باید، درک نکرده و صرفا بر اساس نگاه و نقطه.نظر امروزش تصویرسازی کرده است. این حرف.های شما تاییدی بر حرف همین منتقدان است. چون می.بینند اندیشه فولادوند، نه تنها فضای آن روز.ها را درک نکرده بلکه به کلِ این محتوا، صرفا به عنوان یک ناظر بیرونی نگاه کرده است. بنابراین وقتی با اثرش به معنای انتزاعی رو.به.رو می.شویم، به یک حسِ پاره پاره و حتی ذوق.زدگی نسبت به برخی ماجرا.ها می.رسیم. به اضافه اینکه در این سال.ها بیماری نوستالژی به روش.های مختلف نسل ما را گرفته است…
    اندیشه فولادوند:.ولی غلظت غالب این اثر به خصوص در مثنوی اول، نوستالژی است. ولی بستر، طرح پرسش.های بنیادین است. شاید برخورد در وهله.ی اول برای کسی که با شاعرانگی یک اثر خیلی حرفه.ای برخورد نمی.کند و صرفا یک شنونده است، پررنگ به نظر برسد. البته من نمی.خواستم چیزی را توجیه کنم.

    حامد عنقا:.اتفاقا بخشی از منتقدانت می.گویند پرسش بنیادینی در این آلبوم مطرح نمی.شود و اینها حرف.هایی است که در این سال.ها زده شده. هیچ سوال جدی مطرح نمی.شود به جز پاسخ. به نوستالژی که البته این روز.ها درباره.ی همه چیز وجود دارد. از تیتراژ برنامه.ی کودک دهه.ی60 گرفته، «راه شب» چهل سال پیش و حتی جنگ.
    اندیشه فولادوند:.ما در فارسی، نوستالژی را غلط تعریف می.کنیم. نوستالژی صرفا این نیست که شما یاد چیزی را در ذهن داشته باشید و دلتان بخواهد تکرار شود. نوستالژی (به قول فرنگی.ها با ترجمه.ی «وُرلد بای وُرلد») در فارسی معادل «آه و افسوس نسبت به گذشته.ی آغشته با نوعی حس مطلوب» است. ولیکن اینها همه غلط است. پس به نظر من، اسمش را اسم فرنگی «نوستالژی» نگذاریم. اسمش را بگذاریم «احساس»؛ اگر حسی در افواه وجود دارد مبنی بر بازگشت ذهن به دوره.ی جنگ و احساس اندوه، نشات گرفته از نوعی خلاء است. گونه.ای پرسش برای اتفاقات بزرگی است که قرار بوده آن رنج.ها را در پی خود داشته باشد و بخش بزرگی از آن اتفاق نیفتاده. وگرنه هیچ عقل سلیمی در جهان نیست که بگوید جنگ چیز خوبی است و دلی در جهان وجود ندارد که برای جنگ تنگ شود. اگر من بتوانم همین دردی که در افواه وجود دارد، فقط در مثنوی اول این اثر نمایندگی کنم، من بازی را برده.ام. شعر، یک حادثه.ی بی.تصمیم است و یک بیانیه.ی سیاسی نیست که بشود برایش برنامه.ریزی کرد و امیدوارم این اتفاق افتاده باشد.

    حامد عنقا:.البته اینها حرف.هایی است که در حاشیه.ی کلام این اثر مطرح می.شود. ولی به نظر من، ما نمی.توانیم این اثر را یک شعرخوانی صِرف بدانیم. حداقل من وقتی با این اثر روبه.رو شدم، یک اثر یکدست شنیدم که این یکدستی به واسطه.ی موسیقی به من منتقل شد. اتفاقا اگر بخواهم زاویه.ی دیدی به این آلبوم داشته باشم، از جایی است که یکپارچگی این منظومه به واسطه.ی موسیقی آن است. یعنی از نقطه.ای که در یک فضای آرام و پرفاصله با سکوت.های فراوان شروع می.شود تا وقتی که به اوج می.رسد، یکدستی وجود دارد و کم کم صدای انسان (نه به عنوان نمادی خاص مثل اذان یا نوحه.ی آهنگران و… بلکه به عنوان یک ساز به اصطلاح غالب که در انتها شنیده می.شود) این یکدستی را به هم می.زند. یعنی وقتی کلام همراه می.شود، حس من کاملا پاره پاره می.شود.
    اندیشه فولادوند:.اصلا باید این اتفاق بیفتد. اگر قرار بود کلیت اثر به جهت کلامی، یک احساس یکدست را به شما انتقال دهد، لزومی نداشت که ما یک مثنوی داشته باشیم، یک غزل داشته باشیم و یک طرح فولکلوریک در آغاز داشته باشیم و بعد سراغ قصیده.ای به آن بلندی برویم… این اثر، روایتی از یک روزگار نیست. به همین دلیل باید نحوه.ی گفتاری، نحوه.ی نوشتاری و زاویه.ی دوربین، این موضوع را تامین کند. درست است که برای یک آلبوم، باید موضوعی برگرفته از نوعی آنارشی یا اعتراض به هر آنچه نباید باشد و هست (از دیدگاه صاحب اثر) لازم است. ولی ما در فضایی متناقض زندگی می.کنیم. چیزهایی که نباید باشد، هست و چیزهایی که باید باشد، نیست. همین فضای متناقض با طرح.ها و آرایش.های بیرونی مختلف، در این آلبوم طرح شده با استفاده از قالب.هایی شعری مختلف. چرا؟ چون اصلا روزگاری که نسل من زیسته، روزگار یکدستی نیست. ولی واقعا در پاره پارگی این نگاه و رنجی که متکامل شده، تعمد داشته.ام. رنجی که در طول زمان از یک نقطه.ی نرم با غلظت نوستالژی آغاز می.شود و به یک کنش هولناک بیمارگونه.ای شبیه «شلیک کن رفیق» می.رسد.

    کارن همایونفر:.در این آلبوم، دو آرتیستِ مولف کنار هم کار می.کنند. یعنی خانم فولادوند به عنوان شاعر که ما اینجا ایشان را مولفِ کار می.دانیم و من به عنوان مولفی دیگر که موسیقی را تصنیف می.کند به یک مجموعه می.رسیم. خانم فولادوند روی مصرع به مصرع این اشعار، کار کرده، چیدمانش را به لحاظ دستوری و قوانین ادبی انجام داده. نفر بعدی یعنی من که قرار است موسیقی را همراه این کلام کند، به این نتیجه می.رسد که باید گرامری همراه با کلام برسد. در تایید حرفی که خانم فولادوند زد، می.خواهم مثالی بزنم. من آدم محبوبی در زندگی.ام دارم به عنوان «می.گوئل دِ اونامونو»؛ این آدم کتاب دارد به نام «هابیل» و این کتاب سه قصه دارد که در ظاهر کاملا بی.ربط به یکدیگر هستند. یعنی با «هابیل» شروع می.شود، به «مرد مردستان» می.رسد و در..نهایت، داستان «قدیس مانوئل» می.آید. هرگز من نتوانسته.ام این کتاب را حتی برای بار صدم بخوانم و به یک نقطه.ی مشترک نرسم. این سه تا داستان مجزاست اما در کلیت یک کتاب است در خدمت پرسش.های مختلف و با هدف بسیار واحد؛ در تاریخ موسیقی هم همین است. هیچ اثری را نمی.توانید پیدا کنید که دارای اپیزودهای جداگانه باشد ولی کلیتی نداشته باشد و این کلیت اثر است که تاثیرگذار می.شود. یک تعریف کلاسیک از سمفونی داریم. مجموعه.ای چهارقسمتی یا سه قسمتی که درکل یک سمفونیست؛ ممکن است «موومان.ها» با هم زمین تا آسمان فرق کنند اما درنهایت شما یک تصویر می.بینید. به نظر من، اگر قرار بود این سیر تکاملی از نقطه.ی اول تا انتها یک مسیر تخت و هموار با شیب کمتر و زیاد.تر را طی کند، اثر، اثر خوبی نمی.شد.

    حامد عنقا:.ولی تو به منِ مخاطب این حق را نمی.دهی که وقتی با اثرت همراه می.شوم (همراه.شدن با موسیقی و کلام) از جایی احساس کنم کاراکتر شاعر، در لحظه لحظه.ها اینقدر از یکدیگر فاصله می.گیرد و اینقدر چند تکه می.شود که درنهایت من تصمیم می.گیرم ر.هایش کنم؟

    اندیشه فولادوند:.هر حقی را می.شود به مخاطب داد.
    کارن همایونفر:.بله؛ هر حقی را می.شود به مخاطب داد. چون یک اثر در اصل برای مخاطب است.

    حامد عنقا:.طبیعتا…
    کارن همایونفر:.اما روزی من و تو با فکر خودکشی بیدار می.شویم اما شب چنان امیدوارانه به تختخواب می.رویم که انگار فردا چه روزی است. بالعکس هم هست. تو به عنوان یک آرتیست، اول این منظومه را در نظر بگیر. تکثر این پژواک توی شهر، دیدن یا شنیدن یک مراسم ترادیشنال ما، یک سنت که سابقه.ی دیرینه دارد، در این متروپل به این بزرگی با همین جمع اضداد شروع می.شود. همین الان که ما اینجا نشسته.ایم، جمع اضداد است. تکنولوژی محض از این میکروفن گرفته که با آن صدا ضبط می.کنید تا ساعت ایشان و این آسمانخراش.هایی که اینجا می.بینی و از طرف دیگر، صدای سنتی پرنده.ها و صدای اذان؛ ما همین الان در وسط یک پارادوکس زندگی می.کنیم و بنابراین حالا به عنوان مولف هم این پارادوکس وارد اثرت می.شود.

    حامد عنقا:.البته اگر نگاه پستیک ما به قضیه درست باشد، این را پارادوکس نمی.بینیم…
    کارن همایونفر:.ولی هست…

    حامد عنقا:.حالا من اصلا نمی.خواهم به بحث چهل تکه بودن هویت ورود کنم. گو اینکه چون در این عرصه زندگی می.کنیم یک هویت چهل تکه و سیار داریم که در مقاطعی از زندگیمان این هویت نمایان می.شود. به قول دکتر فرهنگ رجایی، هویت ما یک «مشکله» است؛ یک «مسئله» نیست. پرسشی است که چند جواب دارد و هرکدام از این جواب.ها می.تواند درست باشد. پس نقیض.نمایی به چشم من نمی.آید.
    کارن همایونفر:.کاملا درست می.گویی…

    حامد عنقا:.اما وقتی که دچار انفکاک درونی نسبت به آن چیزی که جریان اصلی است می.شوم، این را می.توانم به عنوان نقضِ غرضِ مولف برای خلق یک اثر واحد در نظر بگیرم.
    کارن همایونفر:.نقضِ غرض نیست. اتفاقا در امتداد یکدیگر است. من می.خواهم بحث «استحاله» را مطرح کنم. شخصی که با صدای عزاداری «میر و علمدار نیامد» از بالای پنجره به خیابان نگاه می.کند و آن اشعار را می.سراید و پروسه.ی زمانی. را طی می.کند تا به یک منظومه برسد، در خودش به یک استحاله می.رسد. منظومه.ای که نمی.دانم اسمش را چه بگذارم. «ترمیناتور»، «نابودگر» یا «خودویرانگر»؛ تو به درستی بحث نوستالژی.ها را پیش کشیدی. رسیدن از نوستالژی به یک آنارشی (منظور، آنارشی هنرمندانه است. چون بحث سیاسی نمی.کنیم) و جایی که می.گوییم «آقا بسه، شلیک کن» پایان ماجراست؛ حالا عده.ای این را به حساب تفاوت.های ساختاری می.گذارند. ولی ما به عنوان کسانی که این اثر را به وجود آوردیم، هرگز به. این فکر نکردیم. ما اتفاقا دائم به مسیر رو به تکامل فکر کردیم. بنابراین از شروع این کار تا پایان «شلیک کن رفیق» (که به نظر من آنجا این آلبوم تمام شده است) اتفاقا یک خط کاملا مشخص را طی کرده.ایم. شما می.توانید به لحاظ ادبی بگویید این لحن با آن لحن فرق دارد و ممکن است درست هم بگویید. ولی به لحاظ روح اثر فرق ندارد.
    اندیشه فولادوند:.من خودم اگر بخواهم فضای این قصیده را توصیف کنم، جنسی از شوخی.های گزنده.ای را می.بینم که شاعر با خودش دارد. حتی شاعر، عمیق.ترین مویرگ.های حسی خودش را به تمسخر می.گیرد. یعنی حتی دیگر خودش هم علیه خودش دست به یک انقلاب بزرگ می.زند و مخاطب را از نوستالژی و… دور و به گروتسک نزدیک می.کند؛ انگار جنس اندوه، یک اندوه نورسیده ملتهب و گداخته نیست. یعنی اینقدر قدیمی است که دیگر جنس آنارشی.اش هم به گروتسک نزدیک.تر است. خود من وقتی بعد از مدت.ها که از تمام شدن اثر گذشته بود، در دفتر کار آقای همایونفر این را شنیدم، این احساس را کردم که واقعا «جهان و کار جهان جمله هیچ در هیچ است/ هزار بار من این نکته کرده.ام تحقیق…»؛ متاسفم ولی این احساسی است که بعد از ۱۰ سال که از ساختن این اشعار می.گذشت، به من دست داد.
    کارن همایونفر:.من می.خواهم مثال ساده.تری بزنم. اول انقلاب، در خیابان.ها اگر تصادف می.شد. دو تا راننده از ماشین پیاده می.شدند، یک نگاه به ماشین، یک نگاه به خودشان می.کردند و با خنده، صورت همدیگر را می.بوسیدند و می.گفتند آقا خیر پیش، دمت گرم؛ حامد الان اینجوری است؟ پس این روندی که ما طی کردیم از آن زمان که ما دشمن را می.زدیم تا الان که خودمان را می.زنیم، همینی نیست که در این آلبوم می.بینیم؟

    حامد عنقا:.درسته ولی من می.خواهم یک نکته.ی کوچک بگویم. این روند، بخشی از این اثری است که در جامعه نهادینه شد. بخشی از این اتفاق به.واسطه.ی خود جنگ است. در طول تاریخ، بزرگ.ترین معلمان اخلاق و نظریه.پردازان فلسفه.ی اخلاق چه در فرهنگ شرق و چه در فرهنگ غرب (یعنی از زمان جنگ گل.ها و کارتاژ.ها تا حمله مغول.ها تا اتفاق واقعه.ی عاشورا و جنگ ایران و عراق، جنگ عراق و آمریکا و خیلی جنگ.های دیگر…) در سال.های بعد از جنگ به وجود آمدند. به خصوص در کشوری که جنگ، آسیب.های روانی.اش در حد اعلایی بوده. چرا؟ چون جنگ و تبعاتش در.. همان زمان و جغرافیا رخ نمی.دهد. یکی از دلایلی که امروز وقتی دو تا ماشین با هم تصادف می.کنند، ما حتی آماده.ی یک قتل هم هستیم، این است که بعد از سال.ها تاثیرات روانی جنگ هنوز دارد خودش را بروز می.دهد. اگر این نکته، نکته.ی قابل.توجه مولفین بوده، نقضِ غرض و چندپارگی که از آن حرف زدم، به همین نکته برمی.گردد.
    کارن همایونفر:.که؟

    حامد عنقا:.نقضِ غرض اینجاست که در حلقه.های ابتدایی منظومه، نوستالژی (چه با تعریف من و چه با تعریف خانم فولادوند) وجود دارد که در آن حسرتی است برای روزگارانی که به وجود آورنده.ی روزگار کنونی است. روزگاری که امروز کاراکتر در موقعیتش قرار دارد و به «شلیک کن رفیق» می.رسد. درست است؟
    کارن همایونفر:.بله؛ برداشتت درست است.

    حامد عنقا:.حالا وقتی می.بینیم دوز نوستالژی دو سه بخش ابتدایی در حد اعلای خودش است و دوز آنارشی بخش انتهایی (گو اینکه کنترل شده) هم تقریبا در حد اعلاست. وقتی که منِ مخاطب این مسیر را می.آیم، دچار پارگی حس می.شوم. من آنقدری که حلقه.های ابتدایی منظومه را دوست داشتم با انتها خیلی ارتباط برقرار نمی.کنم. اثر ناخودآگاه می.گوید روز خوب، آن روزی بود که حاج مرتضی گفت که به بچه.ها نگویید که بیایند به میدان مین. آن روزی بود که اشعار حبیب.الله معلمی را حاج صادق آهنگران می.خواند. روزی که به خاطر جان همدیگر حتی روی مین می.رفتیم.
    اندیشه فولادوند:.بله؛ روزهای خوب.. همان روز.ها بود. درست می.گویید.
    کارن همایونفر:.ما همین را می.خواستیم بگوییم. ولی کجای این، نقضِ غرض است؟

    حامد عنقا:.نقضِ غرض این است که «شلیک کن رفیق» در اثرشما محصول.. همان سال.هایی است که می.گویید سال.های خوب بوده.
    اندیشه فولادوند:.نه این نیست. در اینجای بحث با هم مشکل داریم.
    کارن همایونفر:.بگذار با هم تکه تکه پیش برویم.
    اندیشه فولادوند:.درباره.ی وجاهت کلامی خیلی درست گفتید. بله؛ من هنوز معتقدم بهترین دوران روحی و تسلط و خداوندگاری اخلاقیات و هر آنچه که سجایای انسانی در سرزمین من محسوب می.شود، در آن سال.ها وجود داشته. اصلا من دنبال آن ژن می.گردم که احساس می.کنم در سفر این حماسه.های ژنتیکی ناپدید شده. ژنی که از دلش حسن باقری و بروجردی و… بیرون آمده.اند. بله؛ این نوستالژی است. ما در این مثنوی داریم از اندوه خودمان نسبت به غیبت چنین فضا و انسانیتی می.گوییم نه از غیبت جنگ.
    ما می.شنویم «کو کجا شد لشگر صاحب زمان» یا «تکه تکه استخوان بر باد رفت». اشاره به این کلام.ها ما را به یک نتیجه.ی مستقیم.تر می.رساند. چون اشعار به مصرع.هایش معروف می.شود. ما داریم از یک دوره روحی یاد می.کنیم که قرار بوده یک اتفاقاتی بیفتد. بزم ناموس و رفیق و آشنا، حاج کاظم با کتان.باف؛ ما داریم دنبال چیزهایی در این مثنوی می.گردیم که اگر الان داشتیم، حالمان خوب بود.
    کارن همایونفر:.نه دنبال جنگ.
    اندیشه فولادوند:.بله؛ دنبال جنگ نمی.گردیم. حالا می.خواهم در تایید حرف شما (که می.گویید جنسی از آنارشی که در «شلیک کن رفیق» اینقدر اذیت.کننده است و چرا باید در امتداد یک نوستالژی نرم قرار بگیرد) می.گویم اتفاقا در امتداد می.آید، به دلیل اینکه آن روز.ها گم شدند. آن ژن گم شد. روحیه.ی آن روزگار گم شد. اتمسفر آن روز.ها گم شد. من نابود آن اتمسفرم

    حامد عنقا:.ولی آن اتمسفر، تبعاتی دارد…
    کارن همایونفر:.آن می.شود ضایعات.

    حامد عنقا:.نه؛ لزوما ضایعات نیست. چیزهایی است که جزو ذات.اش است.
    .کارن همایونفر:.جنگ ما، تعدادی قهرمان ایجاد کرد. اما در صربستان این اتفاق نیفتاد. سربازهای صرب به مافیای بعدی در اروپا تبدیل شدند. در کامبوج، خمرهای سرخ، مگر غیر از این بودند؟

    حامد عنقا:.من می.گویم آن فضا، ذاتی داشته که امروز گروهی که بازمانده.ی آن روزگارند، همچنان با خودشان فرهنگش را حمل می.کنند (یکی. از آنها خود حاج صادق آهنگران است که با خودش فرهنگی را حمل می.کند). این فرهنگ، یک سبک زندگی است. تو امروز در حسرت قهرمان.هایی هستی که شاید تو را به عنوان یک طرفدار قبول نکنند.
    اندیشه فولادوند:.اصلا اینطور نیست. به دلیل اینکه من سبک زندگی این قهرمان.ها را هم می.شناسم. یعنی من سبک زندگی کسی مثل آقایان آوینی یا حسن باقری یا شهید باکری یا حاج ابراهیم همت یا همین جناب چمران را می.شناسم. ما سبک زندگی اینان را می.شناسیم و اصلا در تناقض با سبک زندگی ما نبوده است.

    حامد عنقا:.اینجوری نیست. من از تجربه.ی شخصی و زندگی خودم می.گویم. شناخت سبک زندگی این کسانی که گفتی، با اینکه کدام زندگینامه یا کدام روایت از زندگی این اشخاص را بخوانی، فرق دارد. وقت.هایی از زاویه.ی نگاه همسر آن شهید با او مواجه می.شوی، وقت.هایی از طرف هم دانشکده.ای.های سابق یا…؛ مثلا در مورد مرتضی آوینی حرف می.زنی. اما در مورد کدام مرتضی آوینی حرف می.زنی؟
    اندیشه فولادوند:.ما چند روایت را می.شنویم و با هم تطابق می.دهیم.

    حامد عنقا:.وقتی این آدم.ها از بین خطوط کتاب.ها بیرون می.آیند و حضور واقعی پیدا می.کنند، دیگر سبک زندگی.شان، آن سبک زندگی که فکر می.کنیم و می.شناسیم، نیست. این را شفاف می.پرسم. تو امروز افسوس وجود کسی را می.خوری که امروز اگر حضور داشته باشند، با تو در یک کادر قرار نمی.گیرند.
    اندیشه فولادوند:.شما چطور این را با قطعیت می.گویید؟

    حامد عنقا:.من دارم تعریضی را به مفهومی که طرح کردی و حسرتش را می.خوری و می.گویی زندگیشان را می..شناسی، مطرح می.کنم.
    اندیشه فولادوند:.من می.خواهم بدانم آن ژن چه شد و الان کجاست و اینهایی که الان میز و صندلی دارند، آن زمان کجا بودند. بحث کلی این است.

    حامد عنقا:.اینهایی که امروز میز و صندلی دارند، آدم.های همان سال.ها هستند که عین من و تو به آنها هم دهه.ها گذشته. امروز کسی مثل رحیم صفوی کسی بوده که چندین بار در موقعیت شهادت قرار گرفته. امروز به او دهه.ها گذشته. این ژن اگر که به عنوان یک امر انتزاعی و ذاتی وجود داشته باشد، همچنان در رحیم صفوی هست. آن نسلی که امروز می.گوید «شلیک کن رفیق» و به آن آنارشی رسیده، دارد نسبت به لایه.ای اعتراض می.کند که صاحب همان ژن هستند.
    اندیشه فولادوند:.من باز حرف شما را نفهمیدم.
    کارن همایونفر:.تو می.گویی اگر حاج همت یا حاج مرتضی و… امروز بودند، با اندیشه فولادوند در یک کادر نمی.نشستند. ممکن است. ولی ضمانتی هم وجود ندارد.

    حامد عنقا:.البته ما داریم درمورد تصوراتمان از آن آدم.ها حرف می.زنیم.
    کارن همایونفر:.ممکن است با اندیشه در یک کادر ننشینند اما می.خواهم بگویم همین حالا آدم.هایی از آن دوران هستند که با ما در یک کادر می.نشینند. این افراد چرا نمونه شدند؟ چون ما فقدانشان را داریم.

    حامد عنقا:.من هم همین را می.گویم. می.گویم چون این افراد حالا نیستند، افسوس.شان را می.خوریم.
    اندیشه فولادوند:.افسوس برای کلیت و حال و هواست نه آن آدم.ها.

    حامد عنقا:.اگر این افراد بودند، باز هم شاعر من، افسوس.شان را می.خورد؟یافقط چون نیستند پز دلتنگی نوستالژی داریم؟
    اندیشه فولادوند:.شما خیلی «شناسنومچه.ای» به ابیات یک شعر اشاره می.کنید. بحث ما اصلا این نیست که اگر حاج ابراهیم همت الان بود با من معاشرت می.کرد یا نمی.کرد. به همین اشعار من، آدم.هایی واکنش نشان دادند که شاید اگر شما هم همراه ما بودید تعجب می.کردید. از رادیکال.ترین تا روشنفکر.ترین افکار که هیچ گونه گرایش جناحی ندارد و حتی آنهایی که حالا یا سمت چپ هستند یا راست؛ بحث ما صرفا این اسامی نیست. ما می.گوییم، آن صدا، آن اسامی، و به طور کل آن دوران، بخشی از این سرزمین بوده که آن را دارای روحیه.ی آزادی.خواهی و آزادی.طلبی کرده. اما پس از جنگ به دلیل.. همان تاثیرات روحی، آن همه کشته، آن همه رکود اقتصادی، آن همه اتفاقات هولناک و دست.اندازهای سیاسی و… از ما متاسفانه موجودات منفعل خاموشی به وجود آورده. چیزی شبیه.. همان «شلیک کن رفیق»؛ من عرض می.کنم بحث ما، اشاره.ی مستقیم به شخص آقای مهدی باکری یا کسی مثل حسن باقری نیست. اگر خواننده..ی دیگری مثل «باب دیلن» این اشعار را به جای آقای آهنگران می.خواند، تبدیل به همین نماد می.شد. درست است که جنگ با خودش طبیعتی دارد که در واقع غلظتی از ایثار را در آدم.ها متبلور می.کند. ولی در ایران به دلیل عدم برابری نیروهای جنگنده ما با دشمن، جنسی از ایثار در جنگ هشت ساله.ی ایران و عراق به وجود آمده، که غلیظ.تر و بزرگ.تر از حالت عادی است. برای من همیشه آدمی که به یک درجه.ای رسیده که می.خوابید روی سیم خاردار تا یک گردان بتوانند از رویش رد شوند، مهم است. من با آن آدم همیشه کار دارم. حالا دنبالش می.گردم چون احساس می.کنم که دیگر من نمی.توانم جنسی شبیه آن آدم را پیدا کنم. نمی.خواهم وارد این مباحث شوم که خط قرمز است.

    حامد عنقا:.من از خط قرمز نمی.ترسم. بگویید.
    کارن همایونفر:.تو نمی.ترسی ولی ما می.ترسیم (می.خندد).
    اندیشه فولادوند:.من با سر نترس شما آشنایی دارم. ما در حوزه..های فرهنگ، اقتصاد و… اشتباهات زیادی داشتیم. از نظر من، سیاست یک مبحث کاملا تخصصی است. ما جامعه.ای شدیم که تیتر روزنامه.ها را حفظ می.کنیم و با همان.ها دیالوگ می.کنیم و همه هم می.گویند مردم ایران چقدر مردم سیاسی هستند. این چیز.ها شوخی است. من مقام هنر را بسیار اجل از سیاست و سیاسی بازی و این ماجراجویی.ها می.دانم.

    حامد عنقا:.نه فقط شما فکر نکنم هیچ آدم سلیم العقلی برعکسش فکر کند.
    اندیشه فولادوند:.خیلی.ها هستند که تا آدم درددل اجتماعی می.کند، سریعا می.خواهند به این جنس از پاراگراف.ها بگویند سیاسی بازی. پس اینقدر هم شوخی نیست. پس من تنها می.توانم طرح کنم تا آن کسی که میز و صندلی دارد و احیانا هم تخصصی (چون معتقد نیستم هر کسی که میز و صندلی دارد، سر جایش نشسته) بتواند تحلیل کند. ما قطعا راه را اشتباه رفتیم که نسل چهارم، مارک لباس «خانم بیانسه» در آخرین کنسرتش را دقیق.تر از تاریخ روز آزادی خرمشهر می.داند. حتی در نسل خود من، نتوانستیم در هیچ حوزه.ای، چه فرهنگ، چه سیاست، چه ملی، چه مذهبی و… ستاره داشته باشیم و اگر داشتیم نتوانستیم ستاره.مان را الگو کنیم. من دلم برای آن آدم.ها تنگ شده و احساسم این بوده که بخش اعظمی از آن اتفاقاتی که به خاطرش آن دوران روحی در این سرزمین غالب شد، نیفتاده. فکر می.کنم در آن مثنوی، ملغمه حسی از همه اینها وجود دارد. رئالیسم پیرامونی من پر از کُلاژ است یعنی خود من این شکلی.ام. این چندپارگی که شما می.فرمایید، به من برمی.گردد. من آدم یکدست و سر و ته اندازه.ای نیستم. برای یک شاعر هیچ کاری ندارد که یک شعر را روتوش کند. ولی به نظر من، شاعرانگی آنجایی اتفاق می.افتد که غیر از خود آوردی که هست، صادقانه.ای بین شاعر و خودش و جهان.بینی.اش وجود داشته باشد و دستی در آنچه که به آن فکر می.کند و اعتقاد دارد، نبرد. اگر می.خواهید من را بشناسید، من آن قصیده.ی «شلیک کن رفیق».ام؛ به.. همان میزان تناقض و کُلاژ که آنجا می.بینید، در من هم وجود دارد.

    حامد عنقا:.البته این چیزی نیست که حدس زدنش از نظر مخاطب سخت باشد.
    کارن همایونفر:.چرا ما یک اثر بزرگ از یک واقعه.ی عظیم مثل هشت سال دفاع مقدسی که ما هر سال برایش ضیافت می.گیریم، جشنواره برگزار می.کنیم و در و دیوار را آذین می.بندیم و عکس شهدا می.چسبانیم، نداریم؟ چرا در این حوزه، اثری بزرگ در هر کدام از شاخه.های مربوط به فرهنگ و هنر خلق نشده؟ منظور من، سه تا اثری که ناگهان پررنگ می.شوند، نیست. منظورم یک جریان است. چرا جریانی اتفاق نیفتاده؟ در حوزه.ی سینما اتفاق افتاد؟

    حامد عنقا:.جریان یعنی اینکه یک نگاهی هوشیار و زنده همیشه در حال نگاه کردن به یک ماجراست. وقتی این نگاه نیست، جریانی هم به وجود نمی.آید.
    کارن همایونفر:.احسنت به تو. اصلا بحث همین است.
    اندیشه فولادوند:.اصلا درد ما همین است.
    کارن همایونفر:.حالا این را ممکن است سردار آن دوران یا جانباز آن زمان یا هرکسی که در جنگ حضور داشته، بگوید. اما اگر از دهان کارن همایونفر، موزیسین کلاسیک، شنیده شود، می.گویند «برو بچه تو چی می.گی!»

    حامد عنقا:.بله؛ می.گویند همین مانده بود تو درباره شهدا حرف بزنی.
    کارن همایونفر:.اصلا همین نوع نگاه بود که همه را از این فضا زده و دور کرد. تو کارن همایونفر و اندیشه فولادوند را دوست نداری. حتی دوست نداری با آنها در یک کادر قرار بگیری. ولی ببین چه می.گویند. شاید این فاصله.ای که بین نسلتان و نسل اندیشه فولادوند اتفاق افتاده، درک کنی و شاید تصمیم بگیری که این فاصله را پر کنی. در حوزه.ی ادبیات، چند تا رمان خوب و درخور در این زمینه می.بینی؟ غیر از آثار سفارشی که مردم با آنها ارتباط برقرار نمی.کنند. داریم هفتاد هزار جلد کتاب به جشنواره.ی کتاب برلین در حوزه.ی ادبیات دفاع مقدس می.فرستیم. این هفتاد هزارتا کجاست که من حداقل یکی از آنها را خوانده باشم؟ کدام یکی از این سمفونی.هایی که درباره.ی جنگ ساخته شده، غیرسفارشی بوده و ساختار سمفونی داشته. تازه این اتفاق.ها جدیدا دارد مُد می.شود.

    حامد عنقا:.البته در سراسر دنیا آثار سفارشی مفهوم دارند. مثلا قطعه.ی زیبای «درسدرن» که مربوط به اتفاق مهم جنگ جهانی دوم است، سفارشی است یا خیلی از فیلم.ها و موسیقی.های دیگر سفارشی است. ولی همین آثار سفارشی، جهانگیر می.شود و ما هم حتی آنها را گوش می.دهیم.
    کارن همایونفر:.در طول تاریخ موسیقی هم اگر نگاه کنی بهترین و زیبا.ترین آثار کلاسیک دنیا، آثار سفارشی کونتس.ها و پرنس.ها و پادشاه.ها بوده.اند. ولی چرا این اتفاق در شوروی نمی.افتد؟

    حامد عنقا:.به دلیل نگاه ایدئولوژیک.
    کارن همایونفر:.آفرین به تو.

    حامد عنقا:.البته در شوروی در حیطه.ی ادبیات، حتی در ادبیات رئالیسم سوسیالیستی که موردقبول.. هم قله.هایی به وجود می.آید. «گذر از رنج.ها» ماکسیم گورکی هم در.. همان فضا متولد می.شود.
    کارن همایونفر:.آفرین؛ گورکی می.شود شاخص آن فضا.

    حامد عنقا:.پس مهم این نیست که نگاه ایدئولوژیک وجود داشته باشد. گورکی به عنوان رئیس انجمن نویسندگان اتحادیه.ی جماهیر شوروی به اردوگاه.های کار اجباری می.رود و سخنرانی می.کند و می.گوید قدر این رنجی که می.کشید را بدانید. همین گورکی، «گذر از رنج.ها» و «....» می.نویسد. پس به خود آرتیست هم بستگی دارد. خیلی از آرتیست.های ما به کار سفارشی به چشم سوء.استفاده از یک منبع مالی نگاه می.کنند.
    کارن همایونفر:.آفرین به تو. ولی ببین آن زمان اگر پادشاهی سفارشی می.داد، دیگر در کار مثلا آقای بتهوون دخالت نمی.کرد.

    حامدعنقا:.نمی.دانیم.
    کارن همایونفر:.چرا می.دانیم. ذات یک اثر، این را نشان می.دهد.

    حامدعنقا:.بیاییم یک جاهایی هم مثل همیشه به عنوان نگاه روشنفکر چپ.زده.ی عاصی و عارض نگاه نکنیم. خیلی وقت.ها هم یک موزیسین، یک آهنگساز بزرگ هم سفارش گرفته که پوئم سمفونی خرمشهر را بسازد یا اینکه آدم آوانگاردی مثل علیرضا مشایخی هم می.آید، یک کار درباره.ی جنگ می.سازد. انتظامی هم می.سازد. پژمان هم می.سازد. ما از این آدم.ها آثار ماندگار شنیدنی هم شنیدیم ولی وقتی که این آثار را می.سازند، در فضای فرهنگی اجتماعی هیچ اتفاقی نمی.افتد، آیا همه.ی این مربوط به آن سفارش.دهنده است؟
    کارن همایونفر:.ابدا نیست.

    حامدعنقا:.پس یک بار هم بیاییم خودمان را نقد کنیم. یک بار هم بیاییم سینه.ی خودمان را به خاطر خودمان شرحه شرحه کنیم. ببینید شما یک اثری خلق کردید که دنبال آن ژن یا آن فضا می.گردی، یک مفاهیمی را تقدیس می.کند که آن مفاهیم، بخش زیادیش اتفاقا از نگاه غالب اجتماعی و حاکمان و دولتمردان ما هم اتفاقا مقدس و تقدیس شده.
    کارن همایونفر:.مگر آقای اسپیلبرگ، در جنگ جهانی دوم اصلا بوده ولی یک شیندلرلیست می.سازد حالا به سفارش لابیِ صهیونیستی. اما تو دیگر شیندلر رو می..شناسی… اونوقت می.آیی از بهترین امکانات استفاده می.کنی. بقیه مگر بودند، کوبریک مگر بوده، غلاف تمام فلزی رو می.سازد، چرا ما نساختیم؟ چرا بهترین فیلم حوزه.ی دفاع مقدس ما می.شود «آژانس شیشه.ای» و معترض اجتماعی هم است، البته من خیلی برای آن احترام قائلم. ما به عنوان موزیسین و شاعر، یکسری شاعر داریم. شاعرای سفارشی همیشه هم هستند. کتاب.هایشان سالی هشتصدهزار بار تجدیدچاپ می.شود، اون شعر دربین مردم نمی.خزد. طبیعتا یکسری موزیسین این شکلی داریم و در کشورهای دیگر هم داشتیم. بین هنر دولتی با هنری که دولت به تو سفارش می.دهد ولی تو تمام تلاشت را می.کنی که آن اثر، هنری برود و در لایه.های اجتماع نفوذ کند مثل سمفونی «لنینگراد شوستاکوویچ». خب اینجا کارن همایونفر را به جای اینکه تقدیس کنند، می.گویند اصلا تو نباید این حرف را بزنی. من باید این حرف را بزنم بعد چرا نمی.گذارید آن دهه.ی هفتادی این حرف را بزند. مطالباتی دارد دیگر، تو بیا این فاصله را پر کن برای اینکه فلانی می.گوید آقا! چون شما جنگیدی، دمت گرم، چی بهت بدم؟
    حامد عنقا:.چند وقت پیش در نشریه.ای مطلبی از دکتر صادق خرازی به عنوان یک آدم اصلاح.طلبی که فقط هم دیپلمات نبوده،محقق بوده،مترجم بوده و از خانواده.ای شهید داده است،. خواندم. با این آدم صحبت کردند درباره.ی اینکه نظامی.ها چرا وارد سیاست می.شوند؟ امروز برای جامعه تصمیم می.گیرند. به دخترها می.گویند مویت را تو بگذار. به پسرها می.گویند آستین کوتاه نپوشید. بعد اصلا چرا وارد جناح.بندی.های سیاسی می.شوند؟ جواب خوبی داده بود. می.گوید کجای دنیا شما اجازه دارید که وقت مردن و کشته.شدن به آدم.ها بگویید از خانه.هایتان بیرون بیایید و بروید کشته شوید و بعد روزی سوت بکشید و بگویید که خیلی خب، زمان کشته.شدن تمام شد. حالا بروید خانه.تان ما می.خواهیم حرف بزنیم. می.گوید تو چرا به خودت اجازه می.دهی که یک نسلی را که به خاطر تو آمده و جانش را گذاشته کف دستش،بهش بگی ساکت شو و دخالت نکن،این همان آدمی است که ، شونه به شونه. همون شهیده بوده. یکی از آنها خودش را روی سیم خاردار خوابانده که بقیه از روی بدنش رد شوند. شاید اگر او نمی.رفت بغلیش که همان آدمی است که امروز ما می.گوییم برمیگردد، به ما می.گوید که تو چه حقی داری که بنویسی به جایش می.رفت روی مین. همان آدم می.گوید «اندیشه» تو به چه اجازه.ای در مورد هم.قطارهای من شعر می.گویی؟ «کارن» تو به چه اجازه.ای در مورد هم.قطارهای من یک منظومه تصنیف می.کنی؟ تو چه نسبتی با آنها داری؟ آنها کسانی بودند که اگر از فاصله.ی صد کیلومتری دختری را می.دیدند که یک تار مویش بیرون بود، رویشان را برمی.گرداندند و می.رفتند و تو چه اجازه.ای به خودت می.دهی که درباره.ی آنها حرف بزنی و حق داری که. آنها را به جامعه.ی امروز معرفی کنی. شاید به خاطر همین است که 10 سال به دنبال تهیه.کننده بودید.
    کارن همایونفر:.بگذار من چیزی بگویم، روحیه.ای که می.تواند برود روی مین، برود روی سیم خاردار بخوابد، در گردان غواصی، تیری بخورد و خودش را غرق کند که مبادا فریاد بکشد، آیا آن روحیه که آماده.ی ایثارکردن است با هر تفکر و هر جهان بینی.ای حاضر است توی دهن هم.نوع خودش بزند که چرا از من حرف می.زنی؟

    حامد عنقا:.من دارم می.گویم که آن ادامه، حاصل مجموعه.ی آمال.ها و افکارهاست که همه..اش پشت خاکریز اتفاق نمی.افتد، یکسری روی آسفالت اتفاق می.افتد، همانطور که نسل من و نسل «اندیشه» امروز ممکن است به اون آنارشی برسیم که بگوییم «شلیک کن رفیق» و می.گوییم کو آدم.ها؟ کجاست اون بوئه؟ در این شهر کو؟ آن آدم که وقتی به او می.گویند چهارمین پسرت هم شهید شد می.گوید من یک بچه.ی دیگر دارم و این را هم می.فرستم وقتی نیست او، افسرده می.شویم. من و اندیشه و بچه.هایی که هم.نسلیم، افسرده می.شویم و می.گوییم آنها نیستند. حالا زمان را متوقف می.کنیم. شهید را از درون خاک بیرون می.آوریم و او در این شهر می.چرخد و نسل من را می.بیند. من فکر می.کنم او هم شب می.رود توی خانه.اش می.گوید «پایان ماجراست شلیک کن رفیق» یعنی این اتفاق دو طرفه .است. حالا در جاهایی ممکن است او بلندگو داشته باشد و بگوید من و تو باید بگردیم بلندگو پیدا کنیم.
    اندیشه فولادوند:.مسئله.ای که گفتی آن جوان.هایی که از آن طرف خیابان می.آیند، اگر من را می.دیدند، من تار مویم را تو می.کردم. من فکر می.کنم این یک بستر روحیه.ی آن دوران بود. پس اگر خودِ ما هم در آن دوران حضور داشتیم، یکی از.. همان هزاران هزار نفری بودیم که درواقع دچار این شور بودیم. این شور در واقع آن قسمت.هایی که کمی افراط داشت یا نیاز به اعتدال داشت خوشبختانه تا پایان زمان امام برای انقلابیون حل شد. برای کسانی که برای آزادی، انقلاب کرده بودند و آن اصل انطباق این مفاهیم را امام به غایت رساندند .چیزی هم که باعث شد این آلبوم در طول این 9 سال با دست.انداز رو به رو شود،. این بود که این آلبوم، سفارشی نیست یعنی شاید ارگان.هایی بودند که ما برویم کنار آنها. بایستیم نه اینکه دست به آلبوم ما بزنند، نه اتفاقا می.خواستند خیلی هم به ما لطف کنند. پول زیاد هم به ما بدهند. اصلا بگویند همین آلبوم رو دربیاورید نه اینکه بخواهند بیایند ما را سانسور کنند. اتفاقا همین بوده که این آلبوم باید و باید شخصی و از جیب خود کارن و خودِ بنده تولید می.شد تا اثر خودش را بگذارد یعنی وقتی یک مسئله.ای عمومی است می.تواند برای من شخصی باشد. من چون چشمم تنگ نیست کسی نمی.تواند به من بگوید حق نداری درباره.ی واقعه.ی هیروشیما شعر بگویی.
    کارن همایونفر:یک چیز دیگر اینکه من گمان نمی.کنم اگر محمد جهان.آرا زنده بود الان در فرمانیه در برج می.نشست. اتفاقاً خوش به حال ملتی که اسطوره دارد. من نمی.خواهم این قهرمانان خدشه.دار بشوند. من به عنوان سمبل.های یک اتفاق سلحشوری دلم نمی.خواهد احساس کنم اگر بودند مثلا می.رفتند بانک خصوصی باز می.کردند یا مثلا می.رفتند تهیه.کننده می.شدند یا می.رفتند برای واردات بوگاتی و مازراتی. حالا شما بحث را می.برید طرف مسائل بیرون از هنر. می.گویم.. آری نوستالژی هم هست برای منی که تربیتِ کلاسیک دارم با باخ و موتزارت و شوپن و اینها بزرگ شده.ام، نوستالژی.ام یک وقت.هایی است که صدای اذانِ موذن.زاده شنیده می.شود، یاد ....بزرگم می.افتم پس من دلم برای چیزهایی تنگ است.
    اندیشه فولادوند:.من برای مخاطب تصمیم نمی.گیرم. ببین اگر تمام این سرزمین، این اثر را گوش دادند آنقدر برایم مهم نیست همه هم بگویند ماندگار.ترین اثر تاریخِ ادبیاتِ ایران. دلیل منتشرکردنش این بوده که دلم خواسته آنهایی که مثل من فکر می.کنند احساس می.کنم با من شریک بشوند. همین.

    حامد عنقا:.حرف درستی است. برای اینکه واقعیتش این است که مولف وقتی که اثرش را به خلق رساند وبعد اینکه ارائه.اش داد، ارتباطش قطع است. آن آثاری که در خانه.های ما آمدند و ماندگار شدند، زمزمه.شان کردیم. هیچ وقت با آن آثاری که همان روزها درآمدند و ماندند، تفاوتی در خلق نداشتند.
    اندیشه فولادوند:.خیلی غم انگیز است. این آلبوم آنقدر داستان زایش.اش به.قدری پردست.انداز شده بود که من دیگر پیشنهاد از فرنگ داشتم مثلا شما بیایید این را تولید کنید. خیلی غم انگیزه مثلا شخصی که اسفند ۵۶ از ایران رفته بود و اصلا انقلاب را هم ندیده بود به من می.گفت بیا من آلبومت را تهیه می.کنم. بیا لندن یا پاریس تولید کنم با بهترین امکانات. بعد ما در سرزمین خودمان مثلا 9 سال باید بدویم تا منتشرش کنیم.

    حامدعنقا:.یعنی وسوسه هم نشدید که کار را ببرید آن طرف؟
    کارن همایونفر:.شما.ها می.دانید هیچ .. اندازه.ی من در معرض این نبوده که برای اونوری.ها ترانه بسازد و برود ولی یک دونه کار نکردم. جدیدا مد شده الان ترانه.سرا.ها و آهنگسازها و اینها دائم هر چه کار می.رویم می.بینیم برای اون ور ضبط می.شود. مگر کارن همایونفر نمی.توانست برود، چلاق بود، به راحتی می.رفت دو تا آلبوم با چهار تا از این خواننده.های لس.آنجلسی کار می.کرد. بحث اینکه سال ۵۷ شما بدو بدو فرار کردید، ما بدو بدو آمدیم. این خیلی فرق است. الان کارن همایونفر و اندیشه فولادوند در اینجا سریال ماه رمضان کار می.کنند، سریال نردبام آسمان هم کار می.کنند، چرا نمی.روند؟ یک چیزی گرفته ما را ولی ما که برویم آنجا، دیگر از این آدم.های بی.استعداد که شما در این شبکه.های ایرانی می.بینید بد.تر نیستیم. چرا نرفت کارن همایونفر؟

    حامد عنقا:.من فکر می.کنم نرفتن تو، بوی شهادت و شهید و قصه.گفتن اندیشه فولادوند و از این دست، خودش می.تواند موضوع یک پژوهشی باشد. اما برای اینکه به یک جمع.بندی فکری از حرف.هایم برسم، می.خواهم بگویم که اگر تنها نتیجه.ای که خلق چنین آثاری می.تواند داشته باشد.این است که فارغ از نگاه حاکم، ارزش.های ما در دل تک تک آدم.ها فارغ از خطوط سیاسی جای دارد.آن هدف شاید این باشد این چیزی که امروز به عنوان هویت چهل تکه و سیال از آن حرف زدیم را به عنوان اصل اساسی بپذیریم. برای همین من وقتی صحبت شهید و شهادت می.شود هر هیبتی به عنوان شاعر و گوینده در ذهنم می.آید الا هیبت و ظاهر اندیشه.. هر آهنگساز و مصنفی به ذهنم می.آید الا کارن. من فکر می.کنم خلق این آثار اگر که هیچ چیزی به گنجینه.ی فرهنگ و هنر ما در موسیقی و در ادبیات اضافه نکنند تنها اثر اجتماعی.شان می.تواند این باشد که یک صدای دیگر برای پرداختن به این ماجرا بوده کما اینکه وقتی صحبت از سید مرتضی آوینی شد، تقریبا می.توانم بگویم این نسل از آوینی آنقدر متعجب می.شود وقتی که آوینی واقعی.اش را می.خواند. به او می.گویند که ببین آوینی این حرف.ها را زده. همه متعجب بودند. همه در تعجب. اینکه این آوینی می.تواند پاسخ به سوالات نسل من باشد. اتفاقی داشتم از پاساژی عبور می.کردم، 2جوان با هیبت را دیدم که تی.شرت.های«مای هیرو» باعکس چمران و همت بر تن داشتند. فکر کردم خودشان درست کردند،گفتند نه. می.خواهم بگویم خلق آثاری مثل «یک خیابان سهم یک افسانه نیست» اگرهیچ تاثیری تو به جهت موسیقیایی در تاریخ موسیقی و تو به جهت ادبی در جامعه.ی شعری نگذاری. اگر چنین تاثیر اجتماعی داشته باشد، به نظر من، کار خودش را کرده این اثر و از این بابت این اثر ارزشمند است.
    اندیشه فولادوند:.فکر می.کنم این آخرین باری است که تا آخر عمرم درباره.ی این اثر صحبت می.کنم و از شوق دیدار شما، از تعاریف ایشان و حضور خود همایونفر که جدی می.گویم گذشته از تعارفات، خیلی لذت می.برم در مباحث حضور داشته باشند که ببینید این آلبوم از روزی که در ذهنم شکل گرفته در منزل کوچکی در میدان جماران زندگی می.کردم. سال.ها آنجا نوشتم. پخش می.کردم برای دوستانم. 10 سال پیش تا هم اکنون که به هر حال با حضور آقای همایونفر شد یک آسمانی پرستاره با موسیقی ایشان، مسیری را گذرانده به هر حال 9 سال، 10 سال از عمر زایشش گذشته، خیلی پر دست.انداز بوده خیلی شرایط عمومی بر وفق مراد نبوده، شرایط خصوصی همینطور. آدم.ه.ایی که. به ما اضافه شدند و بعد تکه.ای از گوشت ما را کندند و بردند یعنی واقعا به همین شکل به بهانه.ی حمایت از این اثر و بعد خدا خواسته این اثر به شکل روال قانونی.اش بعد از 9،10 سال در این سرزمین بیاید بیرون. هیچ چیزی من ندارم یعنی اگر به ایشان هم گفتم نظر شخصی.ام است ولی اینکه مثلا هیچی نماند. ردپایش یا بماند، تاثیر بگذارد یا نگذارد. این نزدیک.ترین اثری بوده به علایق فردی.ام و احساس می.کنم که آرام شدم. احساس می.کنم که خیلی خدا من را دوست داشت که توانستم این زایمان را به سلامت انجام بدهم و حضور کارن مهم.ترین تاثیر را گذاشت. فکر نمی.کنم با هیچ موزیسین دیگری این اتفاق می.توانست بیفتد، بسیار کار سختی بود برای تولید ولی به هر حال شد.
    کارن همایونفر:.این خوبی نسل شماهاست که این برون.ریزی را که می.کنید آرام می.شوید ولی نسل من همان شعر معروفه « موجیم که آسودگی ما عدم ماست» و هیچی آرام نمی.کند هرقدر هم برون.ریزی می.کنی. هرچقدر تجاری می.شوید. هرچقدر آرتیست می.شوید. هرچقدر هنرمند می.شوید، می.سازید، شهرتت کم می.شود، زیاد می.شود، در اصل ماجرا هیچ اتفاقی نمی.افتد.. این مثال را برای اندیشه زدم دریا را نگاه کنی آرام به نظر می.آید یک موجی می.شود اما این را در حجم وسیع نگاه کن، میلیون.ها تُن آب دارد در این حرکت آرام جابه.جا می.شود، آرام نمی.شویم.
    حامد عنقا:.شاید همه.ی موضوع همین آرام.نشدن باشد.

    منبع: مجله صبا


    #1 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۲/۰۷/۲۰ در ساعت 10:40

  2. # ADS
    مجری تبلیغات
    تاریخ عضویت
    -
    نوشته ها
    -
    فروشگاه آنلاین کیوبیس با سیستم پرداخت آنلاین و ارسال به سراسر نقاط ایران ، شهرستانها و روستاها در کمترین زمان ممکن ، فروش vst وی اس تی ارزان و با کیفیت ، فروش سمپل و پلاگین های جدید آهنگسازی
    خرید وی اس تی خرید vst فروش vst وی اس تی فروش وی اس تی وی اس تی دانلود وی اس تی آپلود عکس

    بی نظیرترین آموزش فارسی نرم افزار کیوبیس ( سطح مقدماتی )
    آموزش فارسی کار با نرم افزار کیوبیس (سطح پیشرفته)
    آموزش فارسی CUBASE 5 & NUENDO4
    آموزش فارسی تکمیلی NUENDO5.5, CUBASE 6.5
    آموزش فارسی Ableton Live 9
    آموزش فارسی سونار Sonar X2,X3
    آموزش فارسی Cubase Elements 7

    آموزش فارسی protools 10
    آموزش فارسی Logic Pro X2 لاجیک
    آموزش فارسی Studio one استودیو وان
    آموزش فارسی BAND IN A BOX 2015
    آموزش فارسی Guitar Pro 6
    آموزش فارسی ضبط افکت میکس و مستر صدا ADOBE AUDITION CS5.5
    آموزش فارسی یک پروژه تنظیم آهنگ از ابتدا تا انتها

    آموزش فارسی اف ال استودیو FL Studio 12
    آموزش فارسی سمپلر کانتکت Native instrument Kontakt 5
    آموزش فارسی تصویری امنیسفر OMNISPHERE
    آموزش فارسی تخصصی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی موسیقی الکترونیک Steinberg Sequel
    آموزش فارسی تکنیکهای حرفه ای وکال همراه با آموزش Melodyne
    آموزش فارسی تکنیکهای رکورد صدا در استودیو موسیقی
    آموزش فارسی 101 ترفند حرفه ای میکس + مستر آهنگ با ایزوتوپ اوزون 7 izotope ozone
    آموزش فارسی جامع مسترینگ آهنگ Izotop Ozone 6 + tracks
    آموزش فارسی Fab Filter+Waves +Slate Digital

    آموزش کامل مراحل ساخت آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی آهنگسازی در یک هفته
    آموزش فارسی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی مولتی مدیا تصویری مبانی موسیقی
    آموزش فارسی تنظیم و ارکستراسیون آهنگ
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش خوانندگی پاپ به زبان فارسی
    آموزش آهنگسازی در سبکهای پاپ، هیپ هاپ رپ،ترنس،هاوس،بلوز،جاز،راک

    آموزش فارسی میکس حرفه ای آهنگ
    آموزش فارسی میکس و مسترینگ حرفه ای
    آموزش فارسی یک پروژه میکس و مستر آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی ریتم سازی در موسیقی
    آموزش فارسی ساخت بیت در موسیقی
    آموزش فارسی صداسازی با سینتی سایزرها
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش فارسی ساخت استودیوی موسیقی خانگی

    خرید وی اس تی پیانو spitfire audio hans zimmer piano
     

+ پاسخ به موضوع

موضوعات مشابه

  1. کیهان کلهر: باغ هست، باغبان نیست
    توسط Ramin95 در انجمن اخبار روز موسیقی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۲/۰۵/۲۰, 12:10
  2. وحید تاج: کنسرت ما خیریه است، سنگ نیندازید
    توسط Ramin95 در انجمن اخبار روز موسیقی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۴/۲۶, 17:00
  3. شکست، سروده شده توسط Adonis (محمد)
    توسط adonis در انجمن ترانه های سروده شده ی کاربران
    پاسخ ها: 9
    آخرين نوشته: ۱۳۹۱/۰۲/۰۶, 02:42
  4. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۱۲/۱۰, 03:12
  5. شهرام ناظری: دیگر بس است، بی.عدالتی بس است
    توسط Ramin95 در انجمن اخبار موسیقی ایران
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۰/۰۶/۱۷, 16:25

جستجو شده ها

نقد البوم شليك كن رفيق انديشه فولادوند

نقد شعر انديشه فولادوند يك خيابان سهم يك افسانه نيست

شلیک کن رفیق شعر

كتاب شليك كن رفيق

ﭘﺎﯾﺎﻥِ ﻣﺎﺟﺮﺍﺳﺖ،ﺷﻠﯿﮏ ﮐﻦ ﺭﻓـﯿﻖ

پایان ماجراست شلیک کن رفیق

نقد شلیک کن رفیق

پایان ماجراست

اژیر قرمز زمان جنگ برای اف ال استودیو

صدای اژیر زمان جنگ قدیم

منظور از رفیق در آهنگ شلیک کن رفیق

تفسیر آهنگ شلیک کن رفیق

تا این لحظه 3 کاربر از این تاپیک دیدن کرده اند

فقط اعضا گروه ویژه vip و مدیران قادر به دیدن اسامی بازدیدکنندگان تاپیک هستند

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

کپی از مطالب سایت مجاز نمیباشد و پیگرد قانونی دارد

cubase.ir

BACK TO TOP
وی اس تی