کانال کیوبیس در تلگرام را دنبال کنید
آهنگسازی
آموزش فارسی فالش گیری
آموزش فارسی آهنگسازی با کامپیوتر
آموزش فارسی حرفه ای کیوبیس
حرفه ای ترین آموزش فارسی تصویری مبانی و تئوری موسیقی در ایران
آموزش فارسی ساخت ریتمهای 6/8 ایرانی عربی بندری ترکی عربی



آهنگسازی
صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 1
صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 2


دانلود کیوبیس 8 cubase با لینک مستقیم رایگان و آموزش نصب فارسی

دانلود رایگان وی اس تی استرینگ شرقی Fayez Saidawi Oriental Strings با لینک مستقیم تک پارت از سرور سایت



آموزش آهنگسازی فارسی

+ پاسخ به موضوع
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: گفت.وگو با محمدرضا لطفی به بهانه اجرای کنسرت همنوازان شیدا

  1. Ramin95 آواتار ها
    Ramin95
    شماره کاربری
    4941
    Contributor
    شهریور /۱۳۹۰
    2,235
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی570
    0
    سپاس از شما 805 بار در 677 پست
    Follows
    0
    Following
    0

    پیش فرض گفت.وگو با محمدرضا لطفی به بهانه اجرای کنسرت همنوازان شیدا

    اینکه برزرگان موسیقی با یکدیگر همکاری ندارند مهم.ترین دلیلش اقتصادی بوده است، ولی دیگر دوستان ما جرات ندارند این مساله را بیان کنند تنها کاربران عضو قادر به مشاهده لینکها هستند ، برای مشاهده و دانلود لینکها از اینجا ثبت نام کنید ابراهیم جهانبخش: کنسرت محمدرضا لطفی به همراه گروه بزرگ همنوازان شیدا به خوانندگی علیرضا فریدون.پور در تاریخ.های 25، 26 و 27 آبان.ماه طی سه شب در سالن میلاد نمایشگاه بین.المللی تهران برگزار می.شود. این کنسرت در دو بخش بداهه.نوازی و گروه.نوازی برپا خواهد شد که در بخش نخست محمدرضا لطفی با اجرای قطعاتی در دستگاه.های مختلف به تک.نوازی می.پردازد. همچنین در بخش دوم کنسرت، گروه بزرگ همنوازان شیدا که متشکل از گروه بانوان و گروه همنوازان شیدا است به صحنه می.روند و قطعاتی را به صورت چند صدایی در دستگاه همایون اجرا می.کنند. به همین بهانه مصاحبه ای با محمدرضا لطفی داشته ایم که در ادامه می توانید بخوانید.

    شما بعد از ورودتان به ایران بسیار امیدوارانه آغاز کردید. صحبت از جمع شدن اساتید و اجرای برنامه مشترک کردید و در عین حال گروه.های سه.گانه شیدا را نیز راه.اندازی کردید. در همان زمان کنسرتی را نیز به صورت تک نوازی اجرا کردید که با استقبال بسیار زیادی مواجه شد و می.توان تعداد مخاطبان آن برنامه را به صورت یک رکورد در برنامه.های تک نوازی حتی در مقیاس جهانی دانست. حالا اما به نظر می.رسد که با یادداشتی که در آلبوم «سایه جان» نوشته.اید، کمتر از آن امید نشانی است. این مساله را می.توان اینگونه استنباط کرد که شما به نوعی احساس بن بست فرهنگی در شرایط کنونی می.کنید؟
    نه من امیدم را از دست نداده.ام، چون امید یک پدیده بنیادی برای هنرمند است و نباید «انتقاد» را با «ناامیدی» برابر دانست. برای مثال حافظ نیز در بسیاری از اشعارش انتقاد شدید به بسیاری مسائل دارد، اما با این وجود در انتهای هر غزل امید می.دهد. یعنی در یک شعر شش بیتی، ممکن است سه بیت آن دارای افسردگی باشد، اما در کنار آن یک بیتش نصیحت حکیمانه است و آخر هم امید در آن وجود دارد. کم داریم شعرهایی که ناامیدی مطلق باشد. این مساله درباره اشعار شاعران معاصر چون نیما نیز صدق می.کند که با تمام انتقاداتی که مطرح می.کنند، باز هم امیدواری را در آخر آن بیان می.کنند. از طرفی امید از پیام.های باطنی و جزو ذات هنر است. شما هیچ هنرمندی را ندیده.اید که به مرحله بزرگی رسیده باشد و امید خود را از دست داده باشد، اما گاهی اوقات این مساله با افسردگی همراه می.شود و این امری طبیعی است. با این وجود نباید آن را به عنوان از دست دادن امید من تلقی کرد، من شرایط بسیار سخت.تر از امروز در ایران داشته.ام و در آن شرایط نیز امیدم را از دست نداده.ام. اینجا عرصه مبارزه است. باید امید داشته باشیم تا بتوانیم تاثیرگذار باشیم و حرکت ایجاد کنیم. اعتقاد من این است که همانطور که یک شالیکار کار خودش را انجام می.دهد، من هم وظیفه.یی دارم تا کار خودم را انجام دهم. خیلی هم خودم را لوس نمی.کنم که بگویم من هنرمندم، چون اصلا بین مشاغل تفاوتی حس نمی.کنم. کار من این است که موسیقی.ای بسازم که دل شالیکار را گرم کند. همه جزو پیام.های هنر است. اصلا هنر بدون حرکت نداریم. هنری که حرکت ایجاد نکند، می.میرد و این مساله در ادبیات و هنر ما همیشه جاری بوده است.

    البته به نظر می.رسد که انتقادهای اصلی شما به بخش دولتی است.
    ببینید یک دولت – هر دولتی با هر منش سیاسی –باید به دکترین خود که روز اول اعلام می.کند، وفادار باشد. دکترین دولت فعلی در ابتدا دفاع از موسیقی فاخر بوده است. البته همیشه این سوال برای من مطرح بوده است که موسیقی فاخر چه ویژگی.هایی دارد؟ این کلمه.یی است که استاد من آقای دکتر برومند از آن استفاده می.کرد. به نظر ایشان موسیقی فاخر یعنی موسیقی.ای که در عین قوت، اصالت.های لازم در آن رعایت شده باشد. با این تعریف می.توان موسیقی فاخر را چیزی نزدیک به موسیقی رسمی دانست. بنابراین موسیقی رسمی پرچم هنری این کشور است. با این وصف به نظر می.رسد که شاید «فاخر» از نظر آنها و ما، با یکدیگر فرق داشته باشد. چون من به عنوان یک موسیقیدان حق دارم تا این سوال را مطرح کنم که در این 7-6 سالی که از عمر این دولت می.گذرد، چه اتفاقاتی در زمینه موسیقی فاخر انجام شده است. من وقتی نگاه می.کنم، می.بینم 95 درصد آثار شنیداری و سالن.ها فقط انباشته از انواع مختلف موسیقی پاپ است و این در حالی است که سر و صدا و تبلیغ چندانی هم در این زمینه انجام نمی.شود. اگر دولت در هنر جدی برنامه خاصی داشته است، پس چرا موسیقی تا این اندازه نامتعادل است؟ چرا وقتی ما می.خواهیم یک سالن بگیریم تا این اندازه با مشکلات متعدد مواجه می.شویم و این امکان براحتی برای آنان فراهم است. من از شش صبح تا 30/7 بعد از ظهر در این موسسه مشغول کار موسیقی.ام. از تدریس گرفته تا نت.نویسی و…، اما وقتی از این ساختمان پایمان را می.خواهیم بیرون بگذاریم، مشکلات شروع می.شود. از سازمان.هایی که قیم موسیقی هستند گرفته تا قیمت سالن و برخورد متصدیان همه نارسایی دارند. ما درخواست اجرا برای سالن میلاد نمایشگاه بین.المللی دادیم و بعد از نزدیک دو ماه پیگیری ما اعلام کرده.اند که ما نمی.دانیم که شما می.خواهید در برنامه.تان موسیقی پاپ اجرا کنید یا سنتی؟ این اتفاق در حالی رخ می.دهد که امضای من پای این نامه است. آنها اگر من را هم نمی.شناسند، کافی بود تنها یک دقیقه در گوگل جست.وجو شود. طبیعی است که من به این وضع انتقاد شدیدی دارم، چون از اینجا می.فهمم برنامه مدون سیاستمدارانه یا سیاست.گذارانه در زمینه موسیقی کشور وجود ندارد یا اگر دارد تنها در حد سخنرانی یا وعده در روزنامه.ها و سخنرانی.ها است، اما در باطن یک استراتژی دیگری وجود دارد. برای مثال کاخ نیاوران برای یک چمن سبز بدون صندلی و امکانات صحنه.یی هر شب 22 میلیون تومان پول از برگزار.کنندگان کنسرت می.خواهد. یعنی ما برای سه شب باید 66 میلیون تومان بدهیم. در این شرایط چگونه می.توان کنسرت داد، در حالی که هزینه.های برگزاری یک کنسرت بدون احتساب دستمزد نوازنده.ها 150 میلیون تومان می.شود و مشخص است که تا وضع به همین گونه است، اصلا هیچ توجیه اقتصادی برای حرفه ما وجود ندارد. من می.گویم وقتی می.گویید دفاع از موسیقی فاخر، این فاخرها چه کسانی هستند؟ امثال من، شجریان، علیزاده و ناظری به تعداد انگشتان یک دست هم نمی.رسیم، حداقل بگذارند این تعداد که جریان ساز بودند و آثار جاودانه.یی ساختند کنسرت.های خود را با هزینه.های کمتری برگزار کنند، می.گویم هزینه.های کمتر، نمی.گویم مجانی. اما تمام اینها به معنای ناامیدی ما نیست. اصلا هنرمند، روزنامه.نگار و نویسنده نباید ناامید شوند. ممکن است در یک سری جریانات فرهنگی و… صدها بار شکست بخوریم، اما دوباره باید راه را آغاز کنیم. متاسفانه امروز جوانان با نخستین شکست افسرده می.شوند. به خانه.هایشان می.روند و پراکنده می.شوند، در حالی که به این نکته توجه ندارند که جریانات فرهنگی و اجتماعی یک مبارزه طولانی برای بهتر شدن و بهتر شدن و بهتر شدن است. اگر قرار باشد با هر اتفاق و شکستی همه مایوس شوند و به خانه.هایشان بروند که دیگر نمی.توان هیچ حرکتی را به جلو راند. باید به این نکته توجه داشت که مگر قرار است همه جریانات به پیروزی برسد؟ نسل ما عادت کرده است که همیشه شکست بخورد و دوباره حرکت کند تا آن را به سرانجام برساند. به همین خاطر است که هر جا سخت.گیری کردند ما از جای دیگر شروع کردیم.

    بعد از بازگشت.تان به ایران، منتقدانی داشتید که تصورشان این بود که شما در سال.های اخیر در قبال تحولات اجتماعی با نوعی محافظه.کاری برخورد می.کنید. شاید پیش زمینه.یی که از فعالیت.های موسیقایی شما وجود دارد، انتظار برای حضور اجتماعی بیشتر را ایجاد می.کند، یعنی خیلی.ها نمی.توانند خلوت ساز شما در این روزها را درک کنند یا تعبیری از آن داشته باشند. بویژه اینکه شما در اکسنت.گذاری.ها در آن سال.ها اینچنین تحول ایجاد کردید و صدای سازتان بیانگر حال و روز آن دوران بود، آن هم از میان این همه روایت و در حالی که این سازها اصلا برای آن نوع موسیقی ساخته نشده بود و تجربه.یی در این زمینه نداشت. اصلا به این مساله اعتقاد دارید که مشی محافظه.کارتری را نسبت به گذشته در پیش گرفته.اید؟
    محافظه.کاری یعنی اینکه شما در سیاست شرکت دارید و مشی.تان سیاسی محافظه.کار می.شود، اما اگر شما در یک شغلی هستید مثلا تجارت و تاجر محافظه.کار می.شوید، معنای آن فرق می.کند. اما اصلا هنرمند محافظه.کار نداریم. هنرمند سیاسی محافظه.کار داریم، اما هنرمند محافظه.کار نه. ماجرا را به شکل دیگری نیز می.توان بررسی کرد، نت.ها محافظه.کار یا انقلابی یا متعهدانه نیستند، چون نغمات در موسیقی اصلا چنین کاربردی ندارند، برخلاف کلام که کاملا روشن است. اگر ما سمفونی نهم بتهوون را انسان.نگرانه می.دانیم که می.خواهد این پیام را منتقل کنند که همه در جهان برابرند، به خاطر نقش کلام در آن است، در غیر این صورت با سمفونی هشتم و پنجم او فرقی نمی.کرد. در واقع نغمات عریان نیستند و تنها می.توان آنان را تفسیر کرد، بنابراین من هنرمند موسیقیدان محافظه.کاری نیستم. چون هیچ سانسوری در روحم برای کار هنری به وجود نمی.آید. حتی به اجازه اجرا شدن یا نشدن آن هم فکر نمی.کنم، چون گمانم بر این است که من باید کار خودم را انجام دهم و این بالاخره زمانی به اجرا درمی.آید. به هنر به صورت تاریخ طولانی.تری نگاه می.کنم، چون می.دانم که مسائل سیاسی مقطعی است، اما گاه در این میان اتفاقاتی رخ می.دهد که نمی.توان نسبت به آن سکوت داشت، برای مثال در مقطعی به ما حمله شد، این خطر باعث شد وظیفه.ام به صورت نهادینه عوض شود. در واقع انقلاب یک جریان سیاسی – اجتماعی بود که تا امروز حرکت می.کند. ده سال اولیه آن بسیار سیاسی است، چون خط و خطوط در حال شکل.گیری است. امروز هم نیاز جامعه ما با باطن من یکی افتاده است و در این میان من به عنوان یک هنرمند تلاشم این است که در عین استقلال مردم را دوست داشته باشم و این نکته را گوشزد کنم که نباید مردم را از خودمان را بترسانیم و به مسائل اقتصادی و فرهنگی مردم و نقش فعال آنان برسیم. این همان جنبه دموکراتیکی است که خیلی.ها به دنبال آن هستند. هنرمندی که این مسائل را لحاظ کند، می.شود هنرمند متعهد و این است که اهمیت بسیاری دارد. اما اگر من به عنوان هنرمند سیاسی نگاه کنم، باید این کار را با موسیقی انجام دهم که الان ترجیحم این است که این کار را انجام ندهم، یعنی در حال حاضر خودم را هنرمند سیاسی نمی.دانم، اگر چه همچنان آرمان گرا و طرفدار مردم و تعالی آنان هستم، اما به صورت طولانی.تر به مسائل نگاه می.کنم. شما امروز مولانا را به عنوان یک شاعر جهانی که شعرهایش همچنان تاثیرگذاری خود را حفظ کرده است، در چه جایگاهی قرار می.دهید؟ آیا او شاعر سیاسی بوده است؟ به شکل صریح نه، برای او تنها آرمان و فضیلت انسانی اهمیت داشته است. شعرهای او تمام امید است و حرکت. یا «محمود دولت.آبادی» در کلید روابط و مناسبات غلط فئودالی را مطرح کرده است، اما اهمیت این کتاب به اندازه.یی است که او را هنرمند واقع بین متعهد می.کند، نه هنرمندی سیاسی. البته شاید او گاهی بحث سیاسی هم انجام دهد که طبیعتا اشکالی ندارد. حق اوست که دیدگاهش را بیان کند. برای من هم همین طور است. مهم این است که سمت یک هنرمند در سمت مردم باشد، البته مردمی که به اندازه.یی آگاهی فرهنگی و شعور سیاسی داشته باشند که تعالی را بشناسند. من هرگز اعتقاد ندارم که مردم هر چه می.گویند درست است، چون اگر این طور بود، اصلا رهبری خردمند و کمیته مرکزی حزب نمی.خواستند پس باید یک رابطه دیالکتیکی میان خرد و متن باید وجود داشته باشد تا بتواند هدایت کند.

    از این بحث اگر بگذریم، در این خصوص توضیح می.دهید که بالاخره اساتید موسیقی در زمینه ردیف به اشتراکی رسیده.اند؟
    ما در اصول ردیف و موسیقی دستگاهی مدت.های زیادی است که اختلاف نداریم. البته اختلاف نظرهایی وجود دارد، برای کسی چون «دکتر هرمزفرهت» اعلام کرده.اند که چرا پنج آواز در کنار دستگاه.ها آواز تلقی نمی.شود.

    و شما این نظریه را قبول ندارید؟
    نمی.توانیم. چون تمام اینها تئوری منسجم و دقیقی دارند. دستگاه.ها از صفر شروع می.شود (یعنی دست باز سیم). به عبارتی از دامنه کوه شروع نمی.شوند و شما باید از سطح به بالا بروید، اما پنج آواز ما دیگر از صفر (دست باز) شروع نمی.شوند از کمرکش کوه شروع می.شوند و به همین دلیل ما به آن آواز می.گوییم. سه گاه تنها دستگاهی است که در ایران از صفر شروع نمی.شود، اما در آذربایجان از صفر شروع می.شود. اینها همه تعاریف دقیق تئوریک دارد. اما دوستان ما که موسیقی ایرانی را همین طور گوش می.کنند، گاهی اظهارنظرهایی می.کنند که چندان علمی نیست. در این سال.ها بسیاری از موسیقیدانان روی اینها فکر کرده.اند تا این ردیف با این انسجام به دست ما رسیده است. ما وقتی کنسرت می.گذاریم و قرار است در آن یک ساعت ساز بزنیم، نمی.توانیم با آواز شروع کنیم، چون از کمرکش شروع می.شود و بنیه کمی دارد، اما دستگاهی مثل ماهور بنیه دارد، به اضافه اینکه دستگاه.ها این امکان را دارند تا به راه.های فرعی بروند و به راه.های اصلی هم تغییر مایه دهند؛ می.خواهم بگویم کسانی این اظهارنظرها را می.کنند که از پایگاه موسیقی ایرانی نبوده و ردیفدان هم نیستند. در این باره تنها کسانی که در ردیف نوازی ایران کار می.کنند، می.توانند اظهارنظر کنند و همانطور که می.بینید آنها هم با همین تقسیم.بندی موافق هستند و بر مبنای آن پیش می.روند.

    شما از نخستین کسانی بودید که درباره گردهمایی اساتید و همکاری آنان صحبت کردید و این در حالی است که دربازگشت دوباره.تان به ایران، این اتفاق نیفتاده است. یعنی شما در این سال.ها کنسرت.های خود را با استفاده از جوانان و بویژه خوانندگان گمنام برگزار کردید. این را می.شود نوعی انزوا برای شما تلقی کرد؟
    اگر واقع بینانه نگاه کنیم، شرایط عینی برای همکاری اساتید وجود ندارد. یعنی اگر ین مساله وجود داشته باشد، احتیاجی به این حرف.ها نیست و همکاری میان بزرگان موسیقی خودش به وجود می.آید. ما امروز چند کانون و انجمن مستقل موسیقی در ایران داریم؟ در صورتی که بعد از انقلاب بسیاری از ما تلاش کردیم تا کانون.های موسیقی را راه.اندازی کنیم. من بعد از انقلاب و زمان آقای بازرگان، نخستین نفری هستم که اساسنامه «چاووش» را شخصا به وزارت کشور برده و آن را ثبت کردم. در آن زمان اعلام کرده بودند که انجمن.های هنری باید اساسنامه خود را بنویسند تا ما به آنها اجازه فعالیت رسمی بدهیم، سی و دو سال گذشته و هنوز جوابی به ما نداده.اند، در حالی که در آن زمان انجمن.های بسیاری به وجود آمدند که از آن جمله شورای نویسندگان و هنرمندان در همین طبقه.یی که ما اکنون هستیم، شکل گرفت. انجمن کانون چنگ و نوا و کانون.های بسیاری نیز در شهرستان.ها به وجود آمد و بسیاری از فعالیت.های هنری در آن زمان شکل سازمانی به خود گرفت که متاسفانه بعد از چند سال همه.شان بسته شدند در حالی که شرایط در آن زمان عینیت داشت و ضرورت.ها ایجاب می.کرد که بزرگان موسیقی با یکدیگر همکاری داشته باشند. حالا من نمی.دانم اگر قرار باشد یک انجمن موسیقی یا کانون موسیقی راه.اندازی کنیم که بزرگان و اساتید موسیقی عضو آن باشند، اصلا نظام و دولت این اجازه را به ما می.دهند یا نه؟

    بر فرض که این اجازه را بدهند، این به معنای همکاری شما با کسانی مثل شجریان ، علیزاده، ناظری و… است. این سوال را از این جهت می.پرسم که به هر حال این افراد در این سال.ها با همدیگر همکاری.هایی داشته.اند، .اما به نظر می.رسد که شما خودتان را به شکل کامل از این جریانات دور نگه داشته.اید و ترجیح تان این است که به شکل فردی.تری فعالیت داشته باشید.
    به هیچ.وجه این طور نیست. من با آقای شجریان در سال 72 یعنی از بازگشتم به ایران، همکاری داشتم.

    منظورم در سال.های اخیر است. مثلا همین 5 سالی که از بازگشت تان به ایران می.گذرد.
    آخر سال.های اخیر ملاک نیست. در حال حاضر حرکت.هایی اتفاق افتاده است، اما شما باید منتظر بمانید که آیا این حرکت ادامه خواهد داشت یا خیر؟ اگر چه من هم مثل شما از این اتفاقاتی که هم.اکنون می.افتد، .خوشحالم. تنها نگرانی.ام این است که این همکاری.ها تنها یک پروژه اقتصادی باشند. همانطور که همکاری آقای کلهر و علیزاده با شجریان قطع شد. شما هیچ.وقت نمی. روید دنبال این مساله که چرا این همکاری قطع شد؟ یعنی به دلیل موسیقی بود یا به دلایل دیگر. ببینید من به عنوان یک هنرمند همواره انگیزه اولم موزیک بوده است و بعد از آن شوق اجتماعی مردم و در آخر انگیزه.های اقتصادی.

    یعنی معتقدید که دلیل اقتصادی عامل بر هم خوردن اینگونه فعالیت.ها بوده است؟
    بله به جرات می.توانم بگویم که مهم.ترین دلیلش اقتصادی بوده است، ولی دیگر دوستان ما جرات ندارند این مساله را بیان کنند.

    پس با این وجود دلیل گرد هم آمدن این اساتید هم همین مساله بوده است؟
    قسمت مهمی از این ماجرا به همین مساله بر می.شود.

    حال این سوال پیش می.آید که چرا آقای لطفی از این امکان استفاده نمی.کند؟ درست است که شما در این سال.ها بسیاری را به چهره.هایی بدل کردید که هم.اکنون مطرح شده.اند و حرفی برای گفتن دارند، اما گاهی حق خودتان نمی.دانستید که با همکاری فلان همکار قدیمی کنسرت راحت.تر و فروش بیشتری داشته باشید؟
    طبیعی است که حق خودم می.دانستم. من عاشق این هستم که با شجریان و علیزاده و دیگران که این همه با آنان خاطره دارم کنسرت بدهم، .اصلا همنشینی مداوم داشته باشم. ما خاطرات و درد و رنج.های مشترک بسیاری داشته.ایم که همه اینها ما را به هم وصل کرده است، اما همانطور که گفتم زمینه عینی آن وجود ندارد و این کار را ما به تنهایی نمی.توانیم انجام دهیم. در آن زمان آقایان سایه و پیرنیا در رادیو فعالیت داشتند و هنرمندان را به هم وصل می.کردند، معلوم بود که زمینه همکاری ما بیشتر می.شد، در حالی که ما الان این برنامه و بودجه را نداریم، .اصلا هیچ تهیه.کننده فرهیخته.یی وجود ندارد. از طرفی من بعد از بازگشتم به ایران، مهم.ترین هدفم را حمایت از افرادی قرار دادم که در ایران دستگیری نمی.شوند و استعدادهایشان بالقوه است، .اما بالفعل نمی.شود. البته این کار را با ظرفیتی که داشتم انجام دادم. برای مثال در همین برنامه پیش روی، «علیرضا فریدون.پور» را معرفی می.کنم که در نوع خود یک ریسک است. در واقع همکاری با هر خواننده.یی که آقای شجریان و چند اسم معدود دیگر نیست، یک ریسک است. ضمن اینکه زمانی که آقای «شجریان» با این نوازنده.های جوان روی صحنه می.رود، از اعتبار خود مایه می.گذارد، .من همزمانی که با این نوازنده.ها و خوانندگان جوان روی صحنه می.روم، وضع همین طور است، اما من مشکلی در این زمینه نمی.بینم. بویژه اینکه نه وزارت ارشاد و نه صدا و سیما این کار را انجام نمی.دهند و در این میان این بدل به وظیفه ما می.شود.

    هم.اکنون تعدادی از موزیسین.ها خودشان به عنوان تهیه.کننده هم فعالیت می.کنند، نظرتان در این باره چیست؟
    موزیسین وقتی خودش تهیه.کننده می.شود، باید وارد مسائل اقتصادی شود. من اصلا چنین تمایلی ندارم. اصلا رویم نمی.شود سر دستمزد با کسی مثلا چون علیزاده و… بحث کنم. چون اصلا نمی.توان برای هنر افرادی از این دست قیمت گذاشت. اما تهیه.کننده چون بیرون از ماست، می.تواند راحت با ما وارد مذاکره شود. آقای شجریان گاهی این کار را کرده است و دردسر بسیار کشیده است. نمونه.اش مشکلاتی که با آقای مشکاتیان به وجود آمد. بخاطر همین مسائل است که هر زمان که من با دوستانم کنسرت گذاشته.ام، به آنها گفته.ام با من بحث مالی نکنید و حتی پول را دست من ندهید، بگذارید در جعبه تارم. در تمام طول کنسرت.هایم با علیزاده در امریکا دوستان همین کار را کردند. در همکاری.هایم با آقای شجریان در آلمان هم همین اتفاق افتاد. اصولا گمان من بر این است که دیالوگ.هایی از این دست سطح ارتباطات ما را پایین می.آورد و این کارها را باید تهیه.کننده انجام می.دهد. ضمن اینکه خواه ناخواه همه ما دارای اخلاق ایرانی و تعارف هستیم. چیزی که باعث می.شود که مدتی بعد از فعالیت.ها، مشکلات به وجود بیاید این است که از اول سنگ.های اقتصادی باز نمی.شود و به صورت قرارداد در نمی.آید. همه.چیز لفظی انجام می.شود و در نهایت مشکل.زا می.شود. من یک مثال برایتان می.زنم، بعد از کنسرت.ها و همکاری.های مشترک من و آقای شجریان قرار شد یک سی دی را دل آواز در آورد و سی دی دوم را شیدا. از آنجا که من هیچ.وقت از بردن خوشم نمی.آید، به شجریان گفتم سی دی اول را شما دربیاورید. اولی چشمه نوش بود که فروش بالایی کرد و من یک ریال هم دریافت نکردم. زمانی که من خارج از کشور بودم، ایشان سی دی دوم یعنی معمای هستی را نیز منتشر کرد. ضمن آنکه ادیتی که انجام داده بود را من نشنیده بودم و همه اینها خلاف قرارداد ما بود. ایشان حتی هیچ توضیحی هم در این باره به من ندادند. با این حال من در این سال.ها باز ایشان را دیده.ام، .اما آن اتفاقی که باید رخ نداده است. هیچ کدام از اساتید موسیقی بعد از بازگشت من به ایران با من تماسی نداشتند. حتی یکی.شان زنگ نزدند که به من بگویند خوش آمدید، .در حالی که آنها باید بخاطر اینکه در این فضا بودند، از من حمایت می.کردند. من هر کدام از آنها را که دیده.ام، گفته.ام قراری بگذاریم و همدیگر را ببینیم، .اما هیچ کدامشان تماسی با من نداشته.اند.

    اتفاقا برخی.ها می.گویند که مساله عدم همکاری میان اساتید اصلا اخلاقی نیست و مساله.یی کاملا فنی است. مثلا خود شما اصلا اعتقاد دارید که هم.اکنون ژانر موسیقی شما در زمینه تک نوازی متفاوت از علیزاده است و اصلا به لحاظ فنی دلیلی ندارد که شما همراه یکدیگر روی صحنه بروید.
    این هم مساله.یی است که باید به آن توجه کرد، برای مثال امروز آقای کسایی نمی.تواند همراه با شخصی چون علیزاده کنسرت دهد. این در تمام هنرها وجود دارد، .برای مثال نقاشانی که می.خواهند یک نمایشگاه گروهی بگذارند، باید مکتب و رول خاص خود را داشته باشند و اگر نه برای مخاطب ایجاد مشکل می.کنند. بسیار از هنرمندانی که در گذشته با همدیگر همکاری داشتند، هم.اکنون رشد خودشان را کرده.اند و امضای خودشان را دارند و این امضا برایشان مهم است، برخی امضاها در یک مکتب قرار می.گیرند. من و علیزاده امضاهای خودمان را داریم، اما هم.اکنون دیگر در یک مکتب نیستیم، در حالی که من و شجریان امضاهای خودمان را داریم و در یک مکتب هم جای داریم، .یعنی هنوز از موسیقی دستگاهی دفاع می.کنیم. البته اینکه من می.گویم به این معنا نیست که من نمی.توانم با علیزاده همکاری داشته باشم، .چون اگر ما با هم معاشرت کنیم، روی هم تاثیر متقابل می.گذاریم همانطور که در گذشته داشته.ایم. نگاه من و علیزاده و مشکاتیان در بسیاری از قطعات به هم تنیده است. خاطرات و نگاه گذشته باعث می.شود تا ما بتوانیم همچنان با یکدیگر فعالیت داشته باشیم. برگزاری کنسرت در اهمیت ثانویه است، ما باید پاتوق.هایی داشته باشیم که اول همدیگر را ملاقات کنیم و دلمان برای هم تنگ شود. خوشبختانه امروز کمی دلتنگی به وجود آمده است که خودش بسیار عالی است و روزنامه.نگاران و مطبوعات می.توانند در این زمینه نقش مهمی ایفا کنند. چون اصولا نقش روزنامه.ها وحدت بین هنرمندان و متفکران است. حداقل روزنامه.هایی که دم خروس از جیبشان پیدا نیست و صادقانه رفتار می.کنند. می.خواهم بگویم ما با هم اختلاف نداریم ما فقط هر کدام به امضای خودمان رسیده.ایم. حالا می.شود کارهایمان را به تنهایی بکنیم و با شاگردانمان هم به صحنه برویم و در عین حال همکاری با یکدیگر را نیز به عنوان یک ضرورت اجتماعی و ملی در نظر داشته باشیم. بسیار واضح است که اگر امروز من به همراه شجریان، علیزاده و تنی چند از بچه.های دیگر از اعضا عارف گرفته تا شیدا کنسرت بگذاریم باید در سالن صد هزار نفری کنسرت بگذاریم. این مگر اتفاق بدی است؟ فوق.العاده است. اما باید زمینه.های آن را علاوه بر خودمان دیگران هم انجام دهند. ولی اگر در حد یک شعار باشد نمی.شود.

    اما هم.اکنون گروه دوستی توانسته است این ایده را پیاده کند؟
    هماهنگی لازم میان امضاهای این افراد در کنسرت اخیر با شهرام ناظری نیفتاده است و آنها هر کدام کار خودشان را انجام می.دهند. ضمن اینکه در این گروه، تنها نوازنده.های گروه عارف هستند، شاید بهتر بود گفته می.شد بعد از مرگ مشکاتیان بخاطر اینکه گروه عارف، سرپرستی ندارد، می.خواهیم دوباره با این گروه روی صحنه بیاییم، چون چاووش یک گروه موسیقی نیست، یک کانون و جریان اجتماعی – فرهنگی و سیاسی است که مانیفیست، عضو و اساسنامه خودش را داشته است که در آن دو گروه عارف و شیدا فعالیت داشتند. این کانون اگر هم.اکنون بعد از 32 سال بخواهد در این زمینه فعالیت داشته باشد، باید اساسنامه جدید خود را بنویسد. الان ما یک ملت دیگر با یک نگاه دیگر هستیم.

    مساله.یی وجود دارد، شما در خارج از کشور تجربیات عجیبی انجام دادید و با بسیاری از موزیسین.های خارجی همکاری کردید. تصور ما این بود که اگر شما برگردید، حرکتی در جهت جهانی شدن موسیقی ایران انجام خواهید داد، .اما شما بعد از بازگشت.تان به ایران، بی.دلیل برچسب سنت را انتخاب کردید، یعنی با وجود آن همه تحول و جوش و خروش در سازتان، .خودتان را به سنت محدود کردید. چرا؟
    من چاووش شش به این خاطر ساختم تا ساز و آواز از بین نرود. در شب نورد هم ساز و آواز گذاشتم. چون گسترش سرودهای وسیع و مارش.ها ساز و آواز را در خطر نابودی قرار داده بود و تمام نماینده.های ساز و آواز از شهیدی گرفته گلپایگانی، تجویدی، قوامی و… گوشه.نشین شده بودند و تک.نوازها همه در پستوها بودند. بنابراین به یاد طاهرزاده و به یاد درویش خان یک ضرورت بود. من در سویس زندگی راحتی کرده بودم.
    کنسرت.هایم موفق بود و همه مرا در محیط.های فرهنگی غرب می.شناختند، مشکل مالی هم نداشتم، بنابراین آمدم ایران چون احساس کردم موسیقی دستگاهی باز به مخاطره افتاده است. این روندی که تاکنون پیش گرفته.ام، آگاهانه بوده است اما این به آن معنا نیست که تا آخر همین راه را ادامه می.دهم. هم.اکنون 50 شاگرد خوب و توانمند دارم و فکر می.کنم که کارم در این زمینه تمام شده است. این را می.توان در تغییراتی که در آخرین برنامه.ام وجود دارد، متوجه شد.

    منبع: روزنامه اعتماد

    انتشار این مطلب در بعد از ظهر روز یکشنبه، 15 آبان 1390، ساعت 16:40

    مطالب مرتبط:


    #1 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۰/۰۸/۱۵ در ساعت 18:00

  2. # ADS
    مجری تبلیغات
    تاریخ عضویت
    -
    نوشته ها
    -
    فروشگاه آنلاین کیوبیس با سیستم پرداخت آنلاین و ارسال به سراسر نقاط ایران ، شهرستانها و روستاها در کمترین زمان ممکن ، فروش vst وی اس تی ارزان و با کیفیت ، فروش سمپل و پلاگین های جدید آهنگسازی
    خرید وی اس تی خرید vst فروش vst وی اس تی فروش وی اس تی وی اس تی دانلود وی اس تی آپلود عکس

    بی نظیرترین آموزش فارسی نرم افزار کیوبیس ( سطح مقدماتی )
    آموزش فارسی کار با نرم افزار کیوبیس (سطح پیشرفته)
    آموزش فارسی CUBASE 5 & NUENDO4
    آموزش فارسی تکمیلی NUENDO5.5, CUBASE 6.5
    آموزش فارسی Ableton Live 9
    آموزش فارسی سونار Sonar X2,X3
    آموزش فارسی Cubase Elements 7

    آموزش فارسی protools 10
    آموزش فارسی Logic Pro X2 لاجیک
    آموزش فارسی Studio one استودیو وان
    آموزش فارسی BAND IN A BOX 2015
    آموزش فارسی Guitar Pro 6
    آموزش فارسی ضبط افکت میکس و مستر صدا ADOBE AUDITION CS5.5
    آموزش فارسی یک پروژه تنظیم آهنگ از ابتدا تا انتها

    آموزش فارسی اف ال استودیو FL Studio 12
    آموزش فارسی سمپلر کانتکت Native instrument Kontakt 5
    آموزش فارسی تصویری امنیسفر OMNISPHERE
    آموزش فارسی تخصصی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی موسیقی الکترونیک Steinberg Sequel
    آموزش فارسی تکنیکهای حرفه ای وکال همراه با آموزش Melodyne
    آموزش فارسی تکنیکهای رکورد صدا در استودیو موسیقی
    آموزش فارسی 101 ترفند حرفه ای میکس + مستر آهنگ با ایزوتوپ اوزون 7 izotope ozone
    آموزش فارسی جامع مسترینگ آهنگ Izotop Ozone 6 + tracks
    آموزش فارسی Fab Filter+Waves +Slate Digital

    آموزش کامل مراحل ساخت آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی آهنگسازی در یک هفته
    آموزش فارسی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی مولتی مدیا تصویری مبانی موسیقی
    آموزش فارسی تنظیم و ارکستراسیون آهنگ
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش خوانندگی پاپ به زبان فارسی
    آموزش آهنگسازی در سبکهای پاپ، هیپ هاپ رپ،ترنس،هاوس،بلوز،جاز،راک

    آموزش فارسی میکس حرفه ای آهنگ
    آموزش فارسی میکس و مسترینگ حرفه ای
    آموزش فارسی یک پروژه میکس و مستر آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی ریتم سازی در موسیقی
    آموزش فارسی ساخت بیت در موسیقی
    آموزش فارسی صداسازی با سینتی سایزرها
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش فارسی ساخت استودیوی موسیقی خانگی

    خرید وی اس تی پیانو spitfire audio hans zimmer piano
     

جستجو شده ها

Nobody landed on this page from a search engine, yet!

تا این لحظه 0 کاربر از این تاپیک دیدن کرده اند

فقط اعضا گروه ویژه vip و مدیران قادر به دیدن اسامی بازدیدکنندگان تاپیک هستند

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

کپی از مطالب سایت مجاز نمیباشد و پیگرد قانونی دارد

cubase.ir

BACK TO TOP
وی اس تی