کانال کیوبیس در تلگرام را دنبال کنید
آهنگسازی
آهنگسازی
آموزش فارسی فالش گیری
آموزش فارسی آهنگسازی با کامپیوتر
آموزش فارسی حرفه ای کیوبیس
حرفه ای ترین آموزش فارسی تصویری مبانی و تئوری موسیقی در ایران
آموزش فارسی ساخت ریتمهای 6/8 ایرانی عربی بندری ترکی عربی



آهنگسازی
صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 1
صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 2


دانلود کیوبیس 8 cubase با لینک مستقیم رایگان و آموزش نصب فارسی

دانلود رایگان وی اس تی استرینگ شرقی Fayez Saidawi Oriental Strings با لینک مستقیم تک پارت از سرور سایت



آموزش آهنگسازی فارسی

جهت مشاهده ی پستی که بیشترین امتیاز مثبت را در این تاپیک کسب کرده است اینجا را کلیک کنید

موضوع بسته شد
صفحه 3 از 11 نخستنخست 1 2 3 4 5 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 21 تا 30 , از مجموع 106

موضوع: اشعار مهدی اخوان ثالث

  1. Roya آواتار ها
    Roya
    قهرمان تیراندازی با کمان قهرمان تنـیس قهرمان Pinboliada قهرمان بچه درسخونها رو بزن قهرمان کماندار در شهر قهرمان شوت دیواری
    شماره کاربری
    15632
    مدیـر ارشـد سایت
    خرداد /۱۳۹۱
    5,415
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی12807
    10,570
    سپاس از شما 13,983 بار در 4,034 پست
    Follows
    2
    Following
    0

    پیش فرض





    دو چندان جور، جان چندان کشید از عمر ِ دلگیرم
    که از عِقد ِ چهل نگذشته، چون هشتادیان پیرم
    روان تنها و دشمن کام، و بر دوشم قلم چون دار
    مگر با عیسی ِ مریم غلط کرده ست تقدیرم؟
    چو عیسی لاجرم - تجرید را - در ترک ِ آسایش
    به نُه گنبد رسید و هفت اختر، چار تکبیرم
    ز حسرت یا جنون، بر خود نهم تهمت که: آزادم
    به قدّ ِ صیاد بگشاید چو زنجیرم
    ز خاک بر گرفت و می.دهد بر باد ِ ناکامی
    مگر طفل است، یا دیوانه این تقدیر ِ بی پیرم؟
    نه پروازی، نه آب و دانه.ای، نه شوق ِ آوازی
    به دام ِ زندگی امید گویی مرغ ِ تصویرم


    #21 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۵/۰۴/۱۹ در ساعت 11:33

  2. # ADS
    مجری تبلیغات
    تاریخ عضویت
    -
    نوشته ها
    -
    فروشگاه آنلاین کیوبیس با سیستم پرداخت آنلاین و ارسال به سراسر نقاط ایران ، شهرستانها و روستاها در کمترین زمان ممکن ، فروش vst وی اس تی ارزان و با کیفیت ، فروش سمپل و پلاگین های جدید آهنگسازی
    خرید وی اس تی خرید vst فروش vst وی اس تی فروش وی اس تی وی اس تی دانلود وی اس تی آپلود عکس

    بی نظیرترین آموزش فارسی نرم افزار کیوبیس ( سطح مقدماتی )
    آموزش فارسی کار با نرم افزار کیوبیس (سطح پیشرفته)
    آموزش فارسی CUBASE 5 & NUENDO4
    آموزش فارسی تکمیلی NUENDO5.5, CUBASE 6.5
    آموزش فارسی Ableton Live 9
    آموزش فارسی سونار Sonar X2,X3
    آموزش فارسی Cubase Elements 7

    آموزش فارسی protools 10
    آموزش فارسی Logic Pro X2 لاجیک
    آموزش فارسی Studio one استودیو وان
    آموزش فارسی BAND IN A BOX 2015
    آموزش فارسی Guitar Pro 6
    آموزش فارسی ضبط افکت میکس و مستر صدا ADOBE AUDITION CS5.5
    آموزش فارسی یک پروژه تنظیم آهنگ از ابتدا تا انتها

    آموزش فارسی اف ال استودیو FL Studio 12
    آموزش فارسی سمپلر کانتکت Native instrument Kontakt 5
    آموزش فارسی تصویری امنیسفر OMNISPHERE
    آموزش فارسی تخصصی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی موسیقی الکترونیک Steinberg Sequel
    آموزش فارسی تکنیکهای حرفه ای وکال همراه با آموزش Melodyne
    آموزش فارسی تکنیکهای رکورد صدا در استودیو موسیقی
    آموزش فارسی 101 ترفند حرفه ای میکس + مستر آهنگ با ایزوتوپ اوزون 7 izotope ozone
    آموزش فارسی جامع مسترینگ آهنگ Izotop Ozone 6 + tracks
    آموزش فارسی Fab Filter+Waves +Slate Digital

    آموزش کامل مراحل ساخت آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی آهنگسازی در یک هفته
    آموزش فارسی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی مولتی مدیا تصویری مبانی موسیقی
    آموزش فارسی تنظیم و ارکستراسیون آهنگ
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش خوانندگی پاپ به زبان فارسی
    آموزش آهنگسازی در سبکهای پاپ، هیپ هاپ رپ،ترنس،هاوس،بلوز،جاز،راک

    آموزش فارسی میکس حرفه ای آهنگ
    آموزش فارسی میکس و مسترینگ حرفه ای
    آموزش فارسی یک پروژه میکس و مستر آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی ریتم سازی در موسیقی
    آموزش فارسی ساخت بیت در موسیقی
    آموزش فارسی صداسازی با سینتی سایزرها
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش فارسی ساخت استودیوی موسیقی خانگی

    خرید وی اس تی پیانو spitfire audio hans zimmer piano
     

  3. Roya آواتار ها
    Roya
    قهرمان تیراندازی با کمان قهرمان تنـیس قهرمان Pinboliada قهرمان بچه درسخونها رو بزن قهرمان کماندار در شهر قهرمان شوت دیواری
    شماره کاربری
    15632
    مدیـر ارشـد سایت
    خرداد /۱۳۹۱
    5,415
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی12807
    10,570
    سپاس از شما 13,983 بار در 4,034 پست
    Follows
    2
    Following
    0

    پیش فرض







    امشب چو ز شب اغلبی سر آید
    و آفاق لب از گفت و گو ببندد
    تا از پس ِ آن قلهٔ جنوبی
    فانوس ِ شبان یک شکر بخندد
    آن پنجره را باز می.کنم، باز
    آن پنجره را باز می.گذارم
    ای نور سرشت، ای نسیم پیکر
    چون خنده زد آن روشن خجسته
    تو نیز بیا، روشنی بیاور
    تاریکم و تنها ( تو نیز شاید؟)
    تاریکم و تنها، تو نیز بی من
    شاید نه چنانی که می.پسندی
    من چشم به ره، پنجره گشوده
    دیگر نکند ز آن سویش ببندی؟
    آن شب چه کشیدم، چه بد! چه بیداد!
    آن شب چه کشیدم، چه بد! چه دشوار!
    هر مو به تنم شکوه ای دگر داشت
    خاموشی ِ شب می.گریست با من
    اما نفسش نهت ِ سحر داشت
    یعنی: بگذر! شب گذشت، ای مرد
    یعنی بگذر! شب گذشت، برخیز!
    برخیز و به فکر ِ شبی دگر باش
    اینک شب ِ دیگر، سیه چو چشمت
    ای سبز ِ گلی پوش با خبر باش
    امشب چو ز شب اغلبی سر آید ....
    امشب چو ز شب اغلبی سر آید
    و آفاق لب از گفت و گو ببندد
    تا از پس آن قلهٔ جنوبی
    فانوس شبان یک شکر بخندد
    آن پنجره را باز می.کنم، باز


    #22 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۵/۰۴/۱۹ در ساعت 11:34

  4. Roya آواتار ها
    Roya
    قهرمان تیراندازی با کمان قهرمان تنـیس قهرمان Pinboliada قهرمان بچه درسخونها رو بزن قهرمان کماندار در شهر قهرمان شوت دیواری
    شماره کاربری
    15632
    مدیـر ارشـد سایت
    خرداد /۱۳۹۱
    5,415
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی12807
    10,570
    سپاس از شما 13,983 بار در 4,034 پست
    Follows
    2
    Following
    0

    پیش فرض










    داشتم با ناهار
    یک دو پیمانه از آن تلخ، از آن مرگابه
    زهر مارم می.کردم
    مزه.ام لب گزهای تلخ و گس ِ با همگان تنهایی
    پسرک
    - پسرم -
    در سکنج ِ دو ردیف ِ قفسکهای ِ کتاب
    رفته بود آن بالا
    دست.ها از دو طرف وا کرده
    تکیه داده به دو آرنج، گشوده کف ِ دست
    پای آویخته و سر سوی بالا کرده
    مثل یک مرد که بر دار ِ صلیب
    یا گر باید هموار بگویم، شاید
    مثل یک چوب ِ نه هموار ِ صلیب
    خواهرش گفت:
    "بیا پایین، زردشت!"
    ....ش گفت:"بیا پایین ....!
    وقت خواب است، بیا، من خوابم می.آید"
    "من نمی.آیم پایین، من اینجا می.خوابم"
    - گفت زردشت ِ صلیب -
    "من همین بالا می.خوابم"
    من به او گفتم یا می.گفتم می.باید:
    "تو بیا پایین، فرزند!
    پدرت آن بالا می.خوابد"
    یا شاید:
    "پدرت آن بالا خوابیده ست!"





    #23 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۵/۰۴/۱۹ در ساعت 11:36

  5. Roya آواتار ها
    Roya
    قهرمان تیراندازی با کمان قهرمان تنـیس قهرمان Pinboliada قهرمان بچه درسخونها رو بزن قهرمان کماندار در شهر قهرمان شوت دیواری
    شماره کاربری
    15632
    مدیـر ارشـد سایت
    خرداد /۱۳۹۱
    5,415
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی12807
    10,570
    سپاس از شما 13,983 بار در 4,034 پست
    Follows
    2
    Following
    0

    پیش فرض







    منزلی در دوردستی هست بی شک هر مسافر را
    اینچنین دانسته بودم ، وین چنین دانم
    لیک
    ای ندانم چون و چند ! ای دور
    تو بسا کاراسته باشی به آیینی که دلخواهست
    دانم این که بایدم سوی تو آمد ، لیک
    کاش این را نیز می.دانستم ، ای نشناخته منزل
    که از این بیغوله تا آنجا کدامین راه
    یا کدام است آن که بیراهست
    ای به رایم ، نه به رایم ساخته منزل
    نیز می.دانستم این را ، کاش
    که به سوی تو چه.ها می.بایدم آورد
    دانم ای دور عزیز !. این نیک می.دانی
    من پیادهٔ ناتوان تو دور و دیگر وقت بیگاهست
    کاش می.دانستم این را نیز
    که برای من تو در آنجا چه.ها داری
    گاه کز شور و طرب خاطر شود سرشار
    می.توانم دید
    از حریفان نازنینی که تواند جام زد بر جام
    تا از آن شادی به او سهمی توان بخشید ؟
    شب که می.اید چراغی هست ؟
    من نمی.گویم بهاران ، شاخه.ای گل در یکی گلدان
    یا چو ابر اندهان بارید ، دل شد تیره و لبریز
    ز آشنایی غمگسار آنجا سراغی هست ؟





    #24 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۵/۰۴/۱۹ در ساعت 11:37

  6. Roya آواتار ها
    Roya
    قهرمان تیراندازی با کمان قهرمان تنـیس قهرمان Pinboliada قهرمان بچه درسخونها رو بزن قهرمان کماندار در شهر قهرمان شوت دیواری
    شماره کاربری
    15632
    مدیـر ارشـد سایت
    خرداد /۱۳۹۱
    5,415
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی12807
    10,570
    سپاس از شما 13,983 بار در 4,034 پست
    Follows
    2
    Following
    0

    پیش فرض






    فتاده تخته سنگ آن سوی تر، انگار کوهی بود
    و ما این.سو نشسته، خسته انبوهی
    زن و مرد و جوان و پیر
    همه با یکدیگر پیوسته، لیک از پای
    و با زنجیر
    اگر دل می کشیدت سوی دلخواهی
    به سویش می.توانستی خزیدن، لیک تا آنجا که رخصت بود
    تا زنجیر
    ندانستیم
    ندایی بود در رویای خوف و خستگیهامان
    و یا آوایی از جایی، کجا؟ هرگز نپرسیدیم
    چنین می.گفت
    فتاده تخته سنگ آن سوی، وز پیشینیان پیری
    بر او رازی نوشته است، هرکس طاق هر کس جفت
    چنین می.گفت چندین بار
    صدا، و آنگاه چون موجی که بگریزد ز خود در خامشی می خفت
    و ما چیزی نمی.گفتیم
    و ما تا مدتی چیزی نمی.گفتیم
    پس از آن نیز تنها در نگهمان بود اگر گاهی
    گروهی شک و پرسش ایستاده بود
    و دیگر سیل و خیل خستگی بود و فراموشی
    و حتی در نگهمان نیز خاموشی
    و تخته سنگ آن سو اوفتاده بود
    شبی که لعنت از مهتاب می.بارید
    و پاهامان ورم می.کرد و می.خارید
    یکی از ما که زنجیرش کمی سنگین.تر از ما بود، لعنت کرد گوشش را
    و نالان گفت:. باید رفت
    و ما با خستگی گفتیم: لعنت بیش بادا گوشمان را چشممان را نیز
    باید رفت
    و رفتیم و خزان رفتیم تا جایی که تخته سنگ آنجا بود
    یکی از ما که زنجیرش رهاتر بود، بالا رفت، آنگه خواند
    کسی راز مرا داند
    که از اینرو به آنرویم بگرداند
    و ما با لذتی این راز غبارآلود را مثل دعایی زیر لب تکرار می.کردیم
    و شب شط جلیلی بود پر مهتاب
    هلا، یک ... دو ... سه .... دیگر پار
    هلا، یک ... دو ... سه .... دیگر پار
    عرق ریزان، عزا، دشنام، گاهی گریه هم کردیم
    هلا، یک، دو، سه، زینسان بارها بسیار
    چه سنگین بود اما سخت شیرین بود پیروزی
    و ما با آشناتر لذتی، هم خسته هم خوشحال
    ز شوق و شور مالامال
    یکی از ما که زنجیرش سبک.تر بود
    به جهد ما درودی گفت و بالا رفت
    خط پوشیده را از خاک و گل بسترد و با خود خواند
    و ما بی تاب
    لبش را با زبان.تر کرد ما نیز آنچنان کردیم
    و ساکت ماند
    نگاهی کرد سوی ما و ساکت ماند
    دوباره خواند، خیره ماند، پنداری زبانش مرد
    نگاهش را ربوده بود ناپیدای دوری، ما خروشیدیم
    بخوان!. او همچنان خاموش
    برای ما بخوان! خیره به ما ساکت نگا می.کرد
    پس از لختی
    در اثنایی که زنجیرش صدا می.کرد
    فرود آمد، گرفتیمش که پنداری که می.افتاد
    نشاندیمش
    بدست ما و دست خویش لعنت کرد
    چه خواندی، هان؟
    مکید آب دهانش را و گفت آرام
    نوشته بود
    همان
    کسی راز مرا داند
    که از اینرو به آنرویم بگرداند
    نشستیم
    و به مهتاب و شب روشن نگه کردیم
    و شب شط علیلی بود


    #25 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۵/۰۴/۱۹ در ساعت 11:38

  7. Roya آواتار ها
    Roya
    قهرمان تیراندازی با کمان قهرمان تنـیس قهرمان Pinboliada قهرمان بچه درسخونها رو بزن قهرمان کماندار در شهر قهرمان شوت دیواری
    شماره کاربری
    15632
    مدیـر ارشـد سایت
    خرداد /۱۳۹۱
    5,415
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی12807
    10,570
    سپاس از شما 13,983 بار در 4,034 پست
    Follows
    2
    Following
    0

    پیش فرض

    دو تا کفتر
    نشسته.اند روی شاخهٔ سدر کهنسالی
    که روییده غریب از همگنان در دامن کوه قوی پیکر
    دو دلجو مهربان با هم
    دو غمگین قصه گوی غصه.های هر دوان با هم
    خوشا دیگر خوشا عهد دو جان هم.زبان با هم
    دو تنها رهگذر کفتر
    نوازش.های این آن را تسلی بخش
    تسلی.های آن این را نوازشگر
    خطاب ار هست: خواهر جان
    جوابش: جان خواهر جان
    بگو با مهربان خویش درد و داستان خویش
    نگفتی، جان خواهر! اینکه خوابیده ست اینجا کیست
    ستان خفته ست و با دستان فرو پوشانده چشمان را
    تو پنداری نمی.خواهد ببیند روی ما را نیز کو را دوست می.داریم
    نگفتی کیست، باری سرگذشتش چیست
    پریشانی غریب و خسته، ره گم کرده را ماند
    شبانی گله.اش را گرگ.ها خورده
    و گرنه تاجری کالاش را دریا فرو برده
    و شاید عاشقی سرگشتهٔ کوه و بیابان.ها
    سپرده با خیالی دل
    نهش از آسودگی آرامشی حاصل
    نه اش از پیمودن دریا و کوه و دشت و دامان.ها
    اگر گم کرده راهی بی سرانجامست
    مرا بهش پند و پیغام است
    در این آفاق من گردیده.ام بسیار
    نماندستم نپیموده به دستی هیچ سویی را
    نمایم تا کدامین راه گیرد پیش
    از این سو، سوی خفتنگاه مهر و ماه، راهی نیست
    بیابان.های بی فریاد و کهساران خار و خشک و بی رحمست
    وز آن.سو، سوی رستنگاه ماه و مهر هم، کس را پناهی نیست
    یکی دریای هول هایل است و خشم توفان.ها
    سدیگر سوی تفته دوزخی پرتاب
    و ان دیگر بسیط زمهریر است و زمستان.ها
    رهایی را اگر راهی ست
    جز از راهی که روید زان گلی، خاری، گیاهی نیست
    نه، خواهر جان! چه جای شوخی و شنگی ست؟
    غریبی، بی نصیبی، مانده در راهی
    پناه آورده سوی سایهٔ سدری
    ببینش، پای تا سر درد و دلتنگی ست
    نشانی.ها که در او هست
    نشانی.ها که می.بینم در او بهرام را ماند
    همان بهرام ورجاوند
    که پیش از روز رستاخیز خواهد خاست
    هزاران کار خواهد کرد نام آور
    هزاران طرفه خواهد زاد ازو به شکوه
    پس از او گیو بن گودرز
    و با وی توس بن نوذر
    و گرشاسپ دلیر آن شیر گندآور
    و آن دیگر
    و آن دیگر
    انیران را فرو کوبند وین اهریمنی رایات را بر خاک اندازند
    بسوزند آنچه ناپاکی ست، ناخوبی ست
    پریشان شهر ویران را دگر سازند
    درفش کاویان را فره و در سایه.اش
    غبار سالین از چهره بزدایند
    برافرازند
    نه، جانا! این نه جای طعنه و سردی ست
    گرش نتوان گرفتن دست، بیدادست این تیپای بیغاره
    ببینش، روز کور شوربخت، این ناجوانمردی ست
    نشانی.ها که دیدم دادمش، باری
    بگو تا کیست این گمنام گرد آلود
    ستان افتاده، چشمان را فرو پوشیده با دستان
    تواند بود کو به اماست گوشش وز خلال پنجه بیندمان
    نشانی.ها که گفتی هر کدامش برگی از باغی ست
    و از بسیارها تایی
    به رخسارش عرق هر قطره.ای از مرده دریایی
    نه خال است و نگار آن.ها که بینی، هر یکی داغی ست
    که گوید داستان از سوختن.هایی
    یکی آواره مرد است این پریشانگرد
    همان شهزادهٔ از شهر خود رانده
    نهاده سر به صحراها
    گذشته از جزیره.ها و دریاها
    نبرده ره به جایی، خسته در کوه و کمر مانده
    اگر نفرین اگر افسون اگر تقدیر اگر .....
    بجای آوردم او را، هان
    همان شهزادهٔ بیچاره است او که شبی دزدان دریایی
    به شهرش حمله آوردند
    بلی، دزدان دریایی و قوم جاودان و خیل غوغایی
    به شهرش حمله آوردند
    و او مانند سردار دلیری نعره زد بر شهر
    دلیران من! ای شیران
    زنان! مردان! جوانان! کودکان! پیران
    و بسیاری دلیرانه سخن.ها گفت اما پاسخی نشنفت
    اگر تقدیر نفرین کرد یا ..... فسون، هر دست یا دستان
    صدایی بر نیامد از سری زیرا همه ناگاه سنگ و سرد گردیدند
    از اینجا نام او شد شهریار شهر سنگستان
    پریشان روز مسکین تیغ در دستش میان سنگها می.گشت
    و چون دیوانگان فریاد می.زد: ای
    و می.افتاد و بر می.خاست، گیران نعره می.زد باز
    دلیران من! اما سنگ.ها خاموش
    همان شهزاده است آری که دیگر سال.های سال
    ز بس دریا و کوه و دشت پیموده ست
    دلش سیر آمده از جان و جانش پیر و فرسوده ست
    و پندارد که دیگر جست و جوها پوچ و بیهوده ست
    نه جوید زال زر را تا بسوزاند پر سیمرغ و پرسد چاره و ترفند
    نه دارد انتظار هفت تن جاوید ورجاوند
    دگر بیزار حتی از دریغا گویی و نوحه
    چو روح جغد گردان در مزار آجین این شب.های بی ساحل
    ز سنگستان شومش بر گرفته دل
    پناه آورده سوی سایهٔ سدری
    که رسته در کنار کوه بی حاصل
    و سنگستان گمنامش
    که روزی روزگاری شب چراغ روزگاران بود
    نشید همگنانش، آفرین را و نیایش را
    سرود آتش و خورشید و باران بود
    اگر تیر و اگر دی، هر کدام و کی
    به فر سور و آذین.ها بهاران در بهاران بود
    کنون ننگ آشیانی نفرت آبادست، سوگش سور
    چنان چون آبخوستی روسپی . آغوش زی آفاق بگشوده
    در او جای هزاران جوی پر آب گل آلوده
    و صیادان دریا بارهای دور
    و بردن.ها و بردن.ها و بردن.ها
    و کشتی.ها و کشتی.ها و کشتی.ها
    و گزمه.ها و گشتی.ها
    سخن بسیار یا کم، وقت بیگاهست
    نگه کن، روز کوتاهست
    هنوز از آشیان دوریم و شب نزدیک
    شنیدم قصهٔ این پیر مسکین را
    بگو آیا تواند بود کو را رستگاری روی بنماید؟
    کلیدی هست آیا که.اش طلسم بسته بگشاید؟
    تواند بود
    پس از این کوه تشنه دره.ای ژرف است
    در او نزدیک غاری تار و تنها، چشمه.ای روشن
    از اینجا تا کنار چشمه راهی نیست
    چنین باید که شهزاده در آن چشمه بشوید تن
    غبار قرن.ها دلمردگی از خویش بزداید
    اهورا و ایزدان و امشاسپندان را
    سزاشان با سرود سالخورد نغز بستاید
    پس از آن هفت ریگ از ریگ.های چشمه بردارد
    در آن نزدیک.ها چاهی ست
    کنارش آذری افزود و او را نمازی گرم بگزارد
    پس آنگه هفت ریگش را
    به نام و یاد هفت امشاسپندان در دهان چاه اندازد
    ازو جوشید خواهد آب
    و خواهد گشت شیرین چشمه.ای جوشان
    نشان آنکه دیگر خاستش بخت جوان از خواب
    تواند باز بیند روزگار وصل
    تواند بود و باید بود
    ز اسب افتاده او نز اصل
    غریبم، قصه.ام چون غصه.ام بسیار
    سخن پوشیده بشنو،اسب من مرده ست و اصلم پیر و پژمرده ست
    غم دل با تو گویم غار
    کبوترهای جادوی بشارت گوی
    نشستند و تواند بود و باید بودها گفتند
    بشارتها به من دادند و سوی آشیان رفتند
    من آن کالام را دریا فرو برده
    گله.ام را گرگ.ها خورده
    من آن آوارهٔ این دشت بی فرسنگ
    من آن شهر اسیرم، ساکنانش سنگ
    ولی گویا دگر این بینوا شهزاده باید دخمه.ای جوید
    دریغا دخمه.ای در خورد این تن.های بدفرجام نتوان یافت
    کجایی.ای حریق؟ ای سیل؟ ای آوار؟
    اشارت.ها درست و راست بود اما بشارت.ها
    ببخشا گر غبار آلود راه و شوخگینم، غار
    درخشان چشمه پیش چشم من خوشید
    فروزان آتشم را باد خاموشید
    فکندم ریگ.ها را یک به یک در چاه
    همه امشاسپندان را به نام آواز دادم لیک
    به جای آب دود از چاه سر بر کرد، گفتی دیو می.گفت: آه
    مگر دیگر فروغ ایزدی آذر مقدس نیست؟
    مگر آن هفت انوشه خوابشان بس نیست؟
    زمین گندید، آیا بر فراز آسمان کس نیست؟
    گسسته است زنجیر هزار اهریمنی.تر ز آنکه در بند دماوندست
    پشوتن مرده است آیا؟
    و برف جاودان بارنده سام گرد را سنگ سیاهی کرده است آیا؟
    سخن می.گفت، سر در غار کرده، شهریار شهر سنگستان
    سخن می.گفت با تاریکی خلوت
    تو پنداری مغی دلمرده در آتشگهی خاموش
    ز بیداد انیران شکوه.ها می.کرد
    ستم.های فرنگ و ترک و تازی را
    شکایت با شکسته بازوان میترا می.کرد
    غمان قرن.ها را زار می.نالید
    حزین آوای او در غار می.گشت و صدا می.کرد
    غم دل با تو گویم، غار
    بگو آیا مرا دیگر امید رستگاری نیست؟
    صدا نالنده پاسخ داد
    آری نیست؟


    #26 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۵/۰۴/۱۹ در ساعت 11:40

  8. Roya آواتار ها
    Roya
    قهرمان تیراندازی با کمان قهرمان تنـیس قهرمان Pinboliada قهرمان بچه درسخونها رو بزن قهرمان کماندار در شهر قهرمان شوت دیواری
    شماره کاربری
    15632
    مدیـر ارشـد سایت
    خرداد /۱۳۹۱
    5,415
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی12807
    10,570
    سپاس از شما 13,983 بار در 4,034 پست
    Follows
    2
    Following
    0

    پیش فرض






    گفت راوی: راه از این دو روند آسود
    گردها خوابید
    روز رفت و شب فراز آمد
    ...ر آجین کبود پیر باز آمد
    چون گذشت از شب دو کوته پاس
    بانگ طبل پاسداران رفت تا هر سو
    که: شما خوابید، ما بیدار
    خرم و آسوده.تان خفتار
    بشنو اما ز آن دلیر شیر گیر پهنهٔ ناورد
    گرد گردان گرد
    مرد مردان مرد
    که به خود جنبید و گرد از شانه.ها افشاند
    چشم بر دراند و طرف سبلستان جنباند
    و به سوی خلوت خاموش غرش کرد، غضبان گفت
    های
    خانه زادان! چاکران خاص!
    طرفه خرجین گهربفت سلیحم را فراز آرید
    گفت راوی: خلوت آرام خامش بود
    می نجنبید آب از آب، آنسانکه برگ از برگ، هیچ از هیچ
    خویشتن برخاست
    ثقبه زار، .آن پاره انبان مزیحش را فراز آورد
    پاره انبانی که پنداری
    هر چه در آن بوده بود افتاده بود و باز می.افتاد
    فخ و فوخ و تق و توقی کرد
    در خیالش گفت: دیگر مرد
    سر غرق شد در آهن و پولاد
    باز بر خاموشی خلوت خروش آورد
    های
    شیر بچه مهتر پولاد چنگ آهنین ناخن
    رخش را زین کن
    باز هیچ از هیچ و برگ از برگ هم ز آنسانکه آب از آب
    بار دیگر خویشتن برخاست
    تکه تکه تخته.ای مومی به هم پیوست
    در خیالش گفت: دیگر مرد
    رخش رویین بر نشست و رفت سوی عرصه ی ناورد
    گفت راوی: سوی خندستان
    گفت راوی: ماه خلوت بود اما دشت می.تابید
    نه خدایای، ماه می.تابید، اما دشت خلوت بود
    در کنار دشت
    گفت موشی با دگر موشی
    آنچه کالا داشتم پوسید در انبار
    آنچه دارم، هاه می.پوسد
    خرده ریز و گندم و صابون و چی، خروار در خروار
    خست حرفش را و با شک در جوابش گفت دیگر موش
    ما هم از این.سان، ئلی بگذار
    شاید این باشد همان مردی که می.گویند چون و چند
    وز پسش خیل خریداران شو کتمند
    خسته شد حرفش که ناگاهان زمین شد شش
    و آسمان شد هشت
    ز آنکه ز آنجا مرد و کرکب در گذر بودند
    پیچ و خمهاش از دو سو در دوردستان گم
    اگامخواره جادهٔ هموار
    بر زمین خوابیده بود آرام و آسوده
    چون نوار سالخوردی پوده و سوده
    و فراخ دشت بی فرسنگ
    ساکت از شیب فرازی، درهٔ کوهی
    لکهٔ بوته و درختی، تپه.ای از چیزی انبوهی
    که نگاه بی پناه و بور را لختی به خود خواند
    یا صدایی را به سویی باز گرداند
    چون دو کفهٔ عدل عادل بود، اما خالی افتاده
    در دو سوی خلوت جاده
    جلوه.ای هموار از همواری، از کنه تهی، بودی چو نابوده
    هیچ، بیهوده
    همچنان شب با سکوت خویش خلوت داشت
    مانده از او نور باقی خسته اندی پاس
    مرد و مرکب گرم رفتن لیک
    ماندگی نپذیر
    خستگی نشناس
    رخش رویین گرچه هر سو گردباد می.انگیخت
    لکن از آنجا که چون ابر بهار چارده اندام باران عرق می.ریخت
    مرد و مرکب، گفت راوی: الغرض القصه می.رفتند همچون باد
    پشت سرشان سیلی از گل راه می.افتاد
    لکه.ای در دوردست راه پیدا شد
    ها چه بود این؟
    کس نمی.بیند، ندید آن لکه را شاید
    گفت راوی: رفت باید، تا چه باشد
    یا چه پیشید
    در کنار دشت، گامی چند دور از آن نوار رنگ فرسوده
    سودهای پوده
    در فضای خیمه.ای چون سینهٔ من تنگ
    اندرو آویخته مثل دلم فانوس دود اندودی از دیرک
    با فروغی چون دروغی که.اش نخواهد کرد باور، هیچ
    قصه به اره ساده دل کودک
    در پیشانبوم گرداگرد خود گم، پاره پوره تنگ هم دو بستر افتاده ست
    بستر دو مرد
    سرد
    گفت راوی: آنچه آنجا بود
    بود چون دارندگانش خسته و فرسوده، گرد آلود
    نیز چون دارندگانش از وجود خویشتن بیزار
    نیز چون دارندگانش رنجه از هستی
    واندر آن مغموم دم، نه خواب نه بیدار، مست خستگی.هایی که دارد کار،
    ریخته واریخته هر چیز
    حکی از: ای، من گرفتم هر چه در جایش
    پتک آنجا کلنگ آنجای، این هم بیل
    هوم، که چی؟
    اینجا هم از اهرم
    فیلک اینجا و سرند اینجا
    چه نتیجه، هه
    بیا
    آخر که
    نهم جای
    خب، یعنی
    طناب خط و
    چه
    زنبیل
    این همه آلات رنج است، ای پس اسباب راحت کو؟
    گفت راوی: راست خواهی راست می.گفت آن پریشان بوم با ایشان
    واندر آن شب نیز گویی گفت و گویی بودشان با هم
    من شنیدستم چه می.گفتند
    همچو شب.های دگر دشمنام باران کرده هستی را
    خسته و فرسوده می خفتند
    در فضای خیمه آن شب نیز
    گفت و گویی بود و نجوایی
    یادگار، ای، با توام، خوابی تو یا بیدار؟
    من دگر تابم نماند ای یار
    چندمان بایست تنها در بیابان بود
    نوشید این غبار آلود؟
    چندمان بایست کرد این جاده را هموار؟
    ما بیابان مرگ راهی که بر آن پویند از شهری به دیگر شهر
    بیغمانی سر خوش و آسوده از هر رنج
    رده از رنج قیبله ی ما فراهم، شایگان صد گنج
    من دگر بیزارم از این زندگی، فهمیدی، ای، بیزار
    یادگارا، با تو ام، خوابی تو یا بیدار؟
    خست حرفش را و خواب آلود گفت: ای دوست
    ما هم از این.سان، ولیکن بارها با تو
    گفته.ام، کوچک.ترین صبر خدا چل سال و هفده روز تو در توست
    تو مگر نشنیده.ای که خواهد آمد روز بهروزی
    روز شیرینی که با ماش آشتی باشد
    آنچنان روزی که در وی نشنو گوش و نبیند چشم
    جز گل افشان طرب گلبانگ پیروزی
    ای جوان دیگر مبر از یاد هرگز آنچه پیرت گفت
    گفت: بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی
    تو مگر نشنیده.ای در راه مرد و مرکبی داریم
    آه، بنگر .... بنگر آنک ... خاسته گردی و چه گردی
    گویی کنون می.رسد از راه پیکی باش پیغامی
    شاید این باشد همان گردی که دارد مرکب و مردی
    آن گنه بخشا سعادت بخش شوکتمند
    گفت راوی: خسته شد حرفش که ناگاهان زمین شد پنج
    آسمان نه
    آنکه ز آنجا مرد و مرکب در گذر بودند
    ما در اینجا او از آنجا تفت
    آمد و آمد
    رفت و رفت و رفت
    گفت راوی: روستا در خواب بود اما
    روستایی با زنش بیدار
    تو چه میدانی، زن، این بازی ست
    آن سگ زرد این شغال، آخر
    تو مگر نشنیده.ای هر گرد گردو نیست؟
    زن کشید آهی و خواب آلود
    خاست از جا تا بپوشاند
    روی آن فرزند را که خفته بود آنجا کنار در می.آمد باد
    دست این یک را لگد کرد
    آخ
    و آن سدیگر از صدا بیدار شد، جنبید
    آب
    نه بود و جسته بود از خواب
    باد شدت کرد، در را کوفت بر دیوار . با فریاد
    پنجمین در بسترش غلطید
    هشتمین، آن شیرخواره، گریه را سر داد
    گفت راوی: حمدالله، ماشالله، چشم دشمن کور
    کلبه مالامال بود از گونه گون فرزند
    نر و ماده هر یک این دلخواه آن دلبند
    زن به جای خویشتن بر گشت، آرامید،. آنکه گفت
    من نمی.دانم که چون یا چند
    من شنیده.ام که در راهست
    مرکبی، بر آن نشسته مرد شو کتمند
    خسته شد حرفش که ناگاهان زمین شد چار
    و آسمان ده
    ز آنکه ز آنجا مرد و مرکب در گذر بودند
    گفت راوی: هم بدانسان ماه - بل رخشنده.تر - می.تافت بر آفاق
    راه خلوت، دشت ساکت بود و شب گویی
    داشت رنگ خویشتن می.باخت
    مرد مردان مرد اما همچنان بر مرکب رامش
    گرم سوی هیچ سو می.تاخت
    ناگهان انگار
    جادهٔ هموار
    در فراخ دشت
    پیچ و تابی یافت، پندارم
    سوی نور و سایه دیگر گشت
    مرد و مرکب هر دو رم کردند، ناگه با شتاب از آن شتاب خویش
    کم کردند، رم کردند
    کم
    رم
    کم
    همچو میخ استاده بر جا خشک
    بی تکان، مرده به دست و پای
    بی که هیچ از لب برآید نعره.شان
    در دل
    وای
    هی، سیاهی! تو که هستی؟
    ای
    گفت راوی: سایه.شان اما چه پاسخ می.تواند داد؟
    های
    ها، ای داد
    بعد لختی چند
    اندکی بر جای جنبیدند
    سایه هم جنبید
    مرد و مرکب رم کنان پس پس گریزان، لفج و لب خایان
    پیکر فخر و شکوه عهد را زردینه اندایان
    سایه هم ز آنگونه پیشیان
    ای
    چاکران! این چیست؟
    کیست؟
    باز هیچ از هیچ
    همچنان پس پس گریزان، اوفتان خیزان
    در گل از زردینه و سیل عرق لیزان
    گفت راوی:. در قفاشان دره.ای ناگه دهان وا کرد
    به فراخی و به ژرفی راست چونان حمق ما مردم
    نه خدایا، من چه می.گویم؟
    به اندازهٔ کس گندم
    مرد و مرکب ناگهان در ژرفنای دره غلتیدند
    و آن کس گندم فرو بلعیدشان یک جای، سر تا سم
    پیش.تر ز آندم که صبح راستین از خواب برخیزد
    ماه و اختر نیزشان دیدند
    بامدادان نازنین خاوری چون چهره می.آراست
    روشن آرایان شیرینکار، پنهانی
    گفت راوی: بر دروغ راویان بسیار خندیدند


    #27 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۵/۰۴/۱۹ در ساعت 11:41

  9. Roya آواتار ها
    Roya
    قهرمان تیراندازی با کمان قهرمان تنـیس قهرمان Pinboliada قهرمان بچه درسخونها رو بزن قهرمان کماندار در شهر قهرمان شوت دیواری
    شماره کاربری
    15632
    مدیـر ارشـد سایت
    خرداد /۱۳۹۱
    5,415
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی12807
    10,570
    سپاس از شما 13,983 بار در 4,034 پست
    Follows
    2
    Following
    0

    پیش فرض





    نمی دانی چه شب هایی سحر کردم
    بی آنکه یکدم مهربان باشند با هم پلک های من
    در خلوت خواب گوارایی
    و آن گاهگه شبها که خوابم برد
    هرگز نشد کاید به سویم هاله ای یا نیم تاجی گل
    از روشنا گلگشت رؤیایی
    در خواب.های من
    این آب.های اهلی وحشت
    تا چشم بیند کاروان هول و هذیانست
    این کیست؟ گرگی محتضر، زخمی.اش بر گردن
    با زخمه.های دم به دم کاه نفس.هایش
    افسانه.های نوبت خود را
    در ساز این میرنده تن غمناک می.نالد
    وین کیست؟ کفتاری ز گودال آمده بیرون
    سرشار و سیر از لاشهٔ مدفون
    بی اعتنا با من نگاهش
    پوز خود بر خاک می.مالد
    آنگه دو دست مردهٔ پی کرده از آرنج
    از روبرو می.اید و رگباری از سیلی
    من می.گریزم سوی درهایی که می.بینم
    بازست، اما پنجه.ای خونین که پیدا نیست
    از کیست
    تا می.رسم در را برویم کیپ می.بندد
    آنگاه زالی جغد و جادو می.رسد از راه
    قهقاه می.خندد
    وان بسته درها را نشانم می.دهد با مهر و موم پنجهٔ خونین
    سبابه.اش جنبان به ترساندن
    گوید
    بنشین
    شطرنج
    آنگاه فوجی فیل و برج و اسب می.بینم
    تازان به سویم تند چون سیلاب
    من به خیالم می.پرم از خواب
    مسکین دلم لرزان چو برگ از باد
    یا آتشی پاشیده بر آن آب
    خاموشی مرگش پر از فریاد
    آنگه تسلی می.دهم خود را که این خواب و خیالی بود
    اما
    من گر بیارامم
    با انتظار نوشخند صبح فردایی
    این کودک گریان ز هول سهمگین کابوس
    تسکین نمی.یابد به هیچ آغوش و لالایی
    از بارها یک بار
    شب بود و تاریکی.اش
    یا روشنایی روز، یا کی؟ خوب یادم نیست
    اما گمانم روشنی.های فراوانی
    در خانهٔ همسایه می.دیدم
    شاید چراغان بود، شاید روز
    شاید نه این بود و نه آن، باری
    بر پشت بام خانه.مان، روی گلیم تر و تاری
    با پیر درختی زرد گون گیسو که بسیاری
    شکل و شباهت با زنم می.برد، غرق عرصهٔ شطرنج بودم من
    جنگی از آن جانانه.های گرم و جانان بود
    اندیشه.ام هرچند
    بیدار بود و مرد میدان بود
    اما
    انگار بخت آورده بودم من
    زیرا
    ندین سوار پر غرور و تیز گامش را
    در حمله.های گسترش پی کرده بودم من
    بازی به شیرین آبهایش بود
    با این همه از هول مجهولی
    دایم دلم بر خویش می.لرزید
    گویی خیانت می.کند با من یکی از چشم.ها یا دست.های من
    اما حریفم بیش می.لرزید
    در لحظه.های آخر بازی
    ناگه زنم، همبازی شطرنج وحشتناک
    شطرنج بی پایان و پیروزی
    زد زیر قهقاهی که پشتم را بهم لرزاند
    گویا مرا هم پاره.ای خنداند
    دیدم که شاهی در بساطش نیست
    گفتی خواب می.دیدم
    او گفت: این برج.ها را مات کن
    خندید
    یعنی چه؟
    من گفتم
    او در جوابم خند خندان گفت
    ماتم نخواهی کرد، می.دانم
    پوشیده می.خندند با هم پیر بر زینان
    من سیل.های اشک و خون بینم
    در خندهٔ اینان
    آنگاه اشارت کرده سوی طوطی زردی
    کانسو ترک تکرار می.کرد آنچه او می.گفت
    با لهجهٔ بیگانه و سردی
    ماتم نخواهی کرد، می.دانم
    زنم نالید
    آنگاه اسب مرده.ای را از میان کشته.ها برداشت
    با آن کنار آسمان، بین جنوب و شرق
    پر هیب هایل لکه ابری را نشانم داد، گفت
    آنجاست
    پرسیدم
    آنجا چیست؟
    نالید و دستان را به هم مالید
    من باز پرسیدم
    نالان به نفرت گفت
    خواهی دید
    ناگاه دیدم
    آه گویی قصه می.بینم
    ترکید تندر، ترق
    بین جنوب و شرق
    زد آذرخشی برق
    کنون دگر باران جرجر بود
    هر چیز و هر جا خیس
    هر کس گریزان سوی سقفی، گیرم از ناکس
    یا سوی چتری گیرم از ابلیس
    من با زنم بر بام خانه، بر گلیم تار
    در زیر آن باران غافلگیر
    ماندم
    پندارم اشکی نیز افشاندم
    بر نطع خون آلود این ظرنج رؤیایی
    و آن بازی جانانه و جدی
    در خوش.ترین اقصای ژرفایی
    وین مهره.های شکرین،. شیرین و شیرینکار
    این ابر چون آوار؟
    آنجا اجاقی بود روشن . مرد
    اینجا چراغ افسرد
    دیگر کدام از جان گذشته زیر این خونبار
    این هر دم افزون بار
    شطرنج خواهد باخت
    بر بام خانه بر گلیم تار؟
    آن گسترش.ها وان صف آرایی
    آن پیلها و اسب.ها و برج و باروها
    افسوس
    باران جرجر بود و ضجهٔ ناودان.ها بود
    و سقف.هایی که فرو می.ریخت
    افسوس آن سقف بلند آرزوهای نجیب ما
    و آن باغ بیدار و برومندی که اشجارش
    در هر کناری ناگهان می.شد طلیب ما
    افسوس
    انگار در من گریه می.کرد ابر
    من خیس و خواب آلود
    بغضم در گلو چتری که دارد می.گشاید چنگ
    انگار بر من گریه می.کرد ابر



    #28 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۵/۰۴/۱۹ در ساعت 11:43

  10. Roya آواتار ها
    Roya
    قهرمان تیراندازی با کمان قهرمان تنـیس قهرمان Pinboliada قهرمان بچه درسخونها رو بزن قهرمان کماندار در شهر قهرمان شوت دیواری
    شماره کاربری
    15632
    مدیـر ارشـد سایت
    خرداد /۱۳۹۱
    5,415
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی12807
    10,570
    سپاس از شما 13,983 بار در 4,034 پست
    Follows
    2
    Following
    0

    پیش فرض




    اگرچه حالیا دیریست کان بی کاروان کولی
    ازین دشت غبار آلود کوچیده ست
    و طرف دامن از این خاک دامنگیر برچیده ست
    هنوز از خویش پرسم گاه
    آه
    چه می.دیده ست آن غمناک روی جادهٔ نمناک؟
    زنی گم کرده بویی آشنا و آزار دلخواهی؟
    سگی ناگاه دیگر بار
    وزیده بر تنش گمگشته عهدی مهربان با او
    چنان چون پاره یا پیرار؟
    سیه روزی خزیده در حصاری سرخ؟
    اسیری از عبث بیزار و سیر از عمر
    به تلخی باخته دار و ندار زندگی را در قناری سرخ؟
    و شاید هم درختی ریخته هر روز همچون سایه در زیرش
    هزاران قطره خون بر خاک روی جادهٔ نمناک؟
    چه نجوا داشته با خویش؟
    پیامی دیگر از تاریکخون دلمرده ی سودازده کافکا؟
    همه خشم و همه نفرین، همه درد و همه دشنام؟
    درود دیگری بر هوش جاوید قرون و حیرت عصبانی اعصار
    ابر رند همه آفاق، مست راستین خیام؟
    تقوای دیگری بر عهد و هنجار عرب، یا باز
    تفی دیگر به ریش عرش و بر این این ایام؟
    چه نقشی می.زده ست آن خوب
    به مهر و مردمی یا خشم یا نفرت؟
    به شوق و شور یا حسرت؟
    دگر بر خاک یا افلاک روی جادهٔ نمناک؟
    دگر ره مانده تنها با غمش در پیش آیینه
    مگر، آن نازنین عیاروش لوطی؟
    شکایت می.کند ز آن عشق نافرجام دیرینه
    وز او پنهان به خاطر می.سپارد گفته.اش طوطی؟
    کدامین شهسوار باستان می.تاخته چالاک
    فکنده صید بر فتراک روی جادهٔ نمناک؟
    هزاران سایه جنبد باغ را، چون باد برخیزد
    گهی چونان گهی چونین
    که می.داند چه می.دیده ست آن غمگین؟
    دگر دیریست کز این منزل ناپاک کوچیده ست
    و طرف دامن از این خاک برچیده ست
    ولی من نیک می.دانم
    چو نقش روز روشن بر جبین غیب می.خوانم
    که او هر نقش می.بسته ست،. یا هر جلوه می.دیده ست
    نمی.دیده ست چون خود پاک روی جادهٔ نمناک


    #29 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۵/۰۴/۲۰ در ساعت 07:46

  11. Roya آواتار ها
    Roya
    قهرمان تیراندازی با کمان قهرمان تنـیس قهرمان Pinboliada قهرمان بچه درسخونها رو بزن قهرمان کماندار در شهر قهرمان شوت دیواری
    شماره کاربری
    15632
    مدیـر ارشـد سایت
    خرداد /۱۳۹۱
    5,415
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی12807
    10,570
    سپاس از شما 13,983 بار در 4,034 پست
    Follows
    2
    Following
    0

    پیش فرض





    وقتی که شب هنگام گامی چند دور از من
    نزدیک دیواری که بر آن تکیه می.زد بیشتر شب.ها
    با خاطر خود می.نشست و ساز می.زد مرد
    و موج.های زیر و اوج نغمه.های او
    چون مشتی افسون در فضای شب رها می.شد
    من خوب می.دیدم گروهی خسته از ارواح تبعیدی
    در تیرگی آرام از سویی به سویی راه می.رفتند
    احوالشان از خستگی می.گفت، اما هیچ یک چیزی نمی.گفتند
    خاموش و غمگین کوچ می.کردند
    افتان و خیزان، بیشتر با پشت.های خم
    فرسوده زیر پشتواره ی سرنوشتی شوم و بی حاصل
    چون قوم مبعوثی برای رنج و تبعید و اسارت، این ودیعه.های خلقت را همراه می.بردند
    من خوب می.دیدم که بی شک از چگور او
    می.آمد آن اشباح رنجور و سیه بیرون
    وز زیر انگشتان چالاک و صبور او
    بس کن خدا را، ای چگوری، بس
    ساز تو وحشتناک و غمگین است
    هر پنجه کآنجا می خرامانی
    بر پرده.های آشنا با درد
    گویی که چنگم در جگر می.افکنی، اینست
    که.ام تاب و آرام شنیدن نیست
    اینست
    در این چگور پیر تو، ای مرد، پنهان کیست؟
    روح کدامین شوربخت دردمند آیا
    در آن حصار تنگ زندانی ست؟
    با من بگو؟ ای بینوای دوره گرد، آخر
    با ساز پیرت این چه آواز، این چه آیینست؟
    گوید چگوری: این نه آوازست نفرینست
    آواره.ای آواز او چون نوحه یا چون ناله.ای از گور
    گوری ازین عهد سیه دل دور
    اینجاست
    تو چون شناسی، این
    روح سیه پوش قبیلهٔ ماست
    از قتل عام هولناک قرن.ها جسته
    آزرده خسته
    دیری ست در این کنج حسرت مأمنی جسته
    گاهی که بیند زخمه.ای دمساز و باشد پنجه.ای همدرد
    خواند رثای عهد و آیین عزیزش را
    غمگین و آهسته
    اینک چگوری لحظه.ای خاموش می.ماند
    و آنگاه می.خواند
    شو تا بشو گیر،. ای خدا، بر کوهساران
    می باره بارون، ای خدا، می به اره بارون
    از خان خانان، ای خدا، سردار بجنور
    من شکوه دارم، ای خدا، دل زار و زارون
    آتش گرفتم، ای خدا، آتش گرفتم
    شش تا جوونم، ای خدا، شد تیر بارون
    ابر به هارون، ای خدا بر کوه نباره
    بر من بباره، ای خدا، دل لاله زارون
    بس کن خدا را بی خودم کردی
    من در چگور تو صدای گریهٔ خود را شنیدم باز
    من می.شناسم، این صدای گریهٔ من بود
    بی اعتنا با من
    مرد چگوری همچنان سرگرم با کارش
    و آن کاروان سایه یو اشباح
    در راه و رفتارش


    #30 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۵/۰۴/۲۰ در ساعت 07:47

موضوع بسته شد
صفحه 3 از 11 نخستنخست 1 2 3 4 5 ... آخرینآخرین

جستجو شده ها

Nobody landed on this page from a search engine, yet!

تا این لحظه 14 کاربر از این تاپیک دیدن کرده اند

فقط اعضا گروه ویژه vip و مدیران قادر به دیدن اسامی بازدیدکنندگان تاپیک هستند

کلمات کلیدی این موضوع

نمایش برچسب‌ها

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

کپی از مطالب سایت مجاز نمیباشد و پیگرد قانونی دارد

cubase.ir

BACK TO TOP
وی اس تی