کانال کیوبیس در تلگرام را دنبال کنید
آهنگسازی
آهنگسازی
آموزش فارسی فالش گیری
آموزش فارسی آهنگسازی با کامپیوتر
آموزش فارسی حرفه ای کیوبیس
حرفه ای ترین آموزش فارسی تصویری مبانی و تئوری موسیقی در ایران
آموزش فارسی ساخت ریتمهای 6/8 ایرانی عربی بندری ترکی عربی



آهنگسازی
صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 1
صفر تا صد آموزش فارسی کیوبیس پک 2


دانلود کیوبیس 8 cubase با لینک مستقیم رایگان و آموزش نصب فارسی

دانلود رایگان وی اس تی استرینگ شرقی Fayez Saidawi Oriental Strings با لینک مستقیم تک پارت از سرور سایت



آموزش آهنگسازی فارسی

+ پاسخ به موضوع
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: من هم آن ماشه را کشیده.ام...

  1. Ramin95 آواتار ها
    Ramin95
    شماره کاربری
    4941
    Contributor
    شهریور /۱۳۹۰
    2,281
    مثبت های دریافتی
    + های دریافتی570
    0
    سپاس از شما 805 بار در 677 پست
    Follows
    0
    Following
    0

    پیش فرض من هم آن ماشه را کشیده.ام...

    شب پاییزی و بارانیِ آبان را از پشت شیشه.های رستوران نگاه می.کردیم و به همراه دوست عزیزی از غذای خوشمزه جلویمان و گپ.هایمان لذت می.بردیم که صدای آلارم sms گوشیم از توی کتم حواس هردویمان را پرت کرد. به گمانِ دریافتِ یکی از آن smsهای تبلیغاتیِ مزاحم و یا پیغامی از دوستی و یادآوریِ دیر شدن تحویل آلبوم به ارشاد و غیره، بی.حوصله و شاکی از توقف آن شام خوب، گوشی تلفنم را نگاه کردم که خشکم زد.

    شاید در آن لحظه در چند ثانیه 10 بار متن sms را خواندم ولی مغزم قادر به درک و هضم چیزی که جلوی چشمانم می.دیدم نبود. بیشتر به خلاصه چند خطی فیلمنامه.ی فیلمی ترسناک و خونبار با شرکت دوستان موزیسین.ام شباهت داشت. قاشق غذای معلق روی هوا و چشمانم که هر لحظه گردتر می.شدند، به سرعت استرس و ترس را بر فضای میزمان حاکم کرد و من در مقابل سوال.های پی.در.پی آن عزیز همراهم -که به شدت نگران شده بود- واقعاً زبانم بند آمده بود و نمی.دانستم از کی و کجا و چی بگویم. «بچه.های موزیسین ایرانی در نیویورک توسط دوست روان.پریش.شان سلاخی شدند.» اسامی فوق.العاده آشنا و خاطره روابط دوستان مشترک داشت مرا دیوانه می.کرد.

    در بین عکس.ها و چهره.هایی که مغزم به سرعت در صفحات آلبوم خاطراتم ورق می.زد و در پس طوفان نام.ها و صداها و موزیک.ها در ذهنم در تلاش بودم به یاد بیاورم از کی و کجا این بچه.ها را می.شناسم. شخصیت.های قوی و موزیک.های تاثیرگذار هیچ.وقت از ذهن انسان پاک نمی.شوند و بالاخره یک گوشه خاطراتم پیدایشان کردم:

    سال 1386 بود -که دوست مشترکی که از آلمان برای تعطیلات عید به ایران سفر کرده بود- با من تماس گرفت و گفت که گروهی از بچه.های موزیسین خیلی بااستعداد را می.شناسد که مایل هستند من سینگل.های جدیدشان را میکس و مسترینگ کنم. نام گروه.ها عجیب ولی بامزه بودند: «سگ.های زرد» و «کلیدهای آزاد». اینها بچه.هایی بودند که در فیلم جدیدی به نام «کسی از گربه.های ایرانی خبر ندارد» ظاهر و به شدت محبوب شده و قصد مهاجرت از ایران و ادامه کارشان در خارج از کشور را داشتند. موزیک.شان پرانرژی و جالب بود و به زبان انگلیسی خوانده شده بود. به نظرم خیلی پتانسیل خوبی داشتند و به دوست مشترک.مان گفتم «اگر فارسی میخوندن، دیگه بی.نظیر می.شد کارشون.»

    خود من هم در حال آماده شدن برای سفری چندباره و تلاشی چندین.باره برای مهاجرت و ادامه موزیکم در غربت بودم؛ اولین بار در سال 1381 به کانادا و بعد آن روزها به برلین و بعدترها به جاهایی که آن موقع خبر نداشتم. خسته، تحقیر شده، خشمگین و آس.و.پاس. فرصت و انرژی برای همکاری با این دوستان جوان نبود و علیرغم میلم مجبور شدم جواب منفی بهشان بدهم.

    چند شب بعد و در جمعی از دوستان و موزیسین.ها این بچه.ها را دیدم. از آن شب و جمع.شان چیزی جز کفش.های کتانی آل.استار و شلوارهای جین کهنه و موزیک.هایی که با گیتار آکوستیک می.خواندند چیزی به یادم نمانده بود، ولی به یاد داشتم که مطمئن بودم که این بچه.ها مال اینجا نیستند و با شخصیت.ها و موزیک خاص.شان باید در جاهای دیگری به رویاهاشان دست پیدا کنند. با موزیکی خیلی«متین»تر و اشعار حافظ، خود من با مشکلات و اعمال سلیقه.های شخصی بسیار زیادی در کشورم مواجه بودم و از ادامه کارم در اینجا مأیوس. می.دانستم این بچه.ها با رویاها و هدف.های بزرگ.شان باید در دریایی بزرگ.تر شنا کنند تا به جزیره خودشان برسند.

    از رستوران بیرون زدیم و از میان باران و دریای ماشین.ها در خیابان.ها خودم را به خانه رساندم تا جلوی مانیتور کامپیوترم تا صبح خشکم زده و ببینم که برادران موزیسین.ام چگونه یک.شبه در همه دنیا به شهرت رسیدند، شهرتی که خداوند نصیب هیچ انسان و گروه موزیکی نکند. پایانی بی.نهایت تلخ و آن هم در چند قدمی رسیدن به آرزو و رویایی که سال.ها برای آن رنج و زحمت و دوری از خانه را تحمل کرده بودند. خبرها ترسناک و غیرقابل باور بودند و از حادثه.ای که تازه چند ساعت پیش اتفاق افتاده بود، جزییات زیادی در دست نبود. ولی کلیت ماجرا حتی از فیلم.های هالیوودی هم تخیلی.تر بود:

    علی که از اعضای گروه موزیک و دوستانش طرد شده بود، با مسلسل آتوماتیکی پنهان در کِیسِ گیتار بیس از چندین پشت.بام عبور کرده و با ورود به آپارتمان محل زندگی بچه.ها، دوستانش را یکی.یکی به قتل رسانده بود. اکثراً با یک گلوله دقیق در سرِ هدف.های بی.گناه و از همه.جا بی.خبرش که شبی آرام و معمولی را می.گذراندند؛ و جدال نهایی ترسناک و خونین بین دو دوست سابق و دشمن فعلی بر سر تفنگی که خشاب از آن خارج شده و سپس ادامه با مشت و دست خالی، تا هر .. که دستش به خشاب رسید آن را جا بزند و کار را تمام کند. و علی برنده می.شود: ولی یک تیر بیشتر در خشاب نمانده است… نتیجه نبرد را امروز همه می.دانند.

    نگاهی به فیسبوک، نابودم می.کند: پسر بیسیست قاتل امشب، دوست مشترک 29 نفر از دوستان موزیسین من است! اولین بار است که صفحه.ی کسی که قاتل دوستانم است را باز می.کنم و عکس.ها و مطالب و کلاً مود صفحه.اش، تنم را به لرزه می.اندازد. صفحه.ای که آئینه.ی کامل دنیای ترسناک و تاریک روزها و ماه.های آخرِ روحی سقوط کرده است و وحشتناک.تر از آن کامنت.های آدم.هایی که با کلماتی سرشار از نفرت، تنها سوال.شان از صاحبِ مُرده.ی این صفحه این است: چرا؟

    عکسی از آخرین روزهایش -که با موبایل در آسانسور از خودش گرفته- موجودی تقریباً اسکلت.مانند و چشمانی بی.روح را نشان می.دهد. چشمانی که از مسافت.های دور پشت ته خط به من نگاه می.کنند و به دنبالش هجوم سوال.ها و افکار عجیب: این پوست و استخوان چگونه تفنگی به آن سنگینی را در کِیس گیتاری سنگین، آن همه مسافت و بالا و پایین حمل می.کند تا دوستانش را ساقط کند؟ یعنی نفرت از آدرنالین هم قوی.تر است؟ انگشتان این موزیسین چند بار در زندگی.اش شلیک کرده بود که با اولین تک.تیر، آن جوان.ها را از پا در می.آورد؟ دستش موقع شلیک نمی.لرزیده؟ حرفه.ای.ترین تیراندازهای دنیا هم هنگام شلیک به دوستان و عزیزان.شان انگشت.شان روی ماشه حتما خواهد لرزید. نمی.لرزد؟ تفنگ نظامی در نیویورک به این راحتی پیدا می.شود؟ و در نهایت همان سوالی که بقیه می.پرسند: چرا؟ چرا؟ و چرا؟

    آن شب تا صبح و ساعاتی بعد از طلوع آفتاب بیدار ماندم و در افکارِ به.هم ریخته.ام چرخ زدم. همه.ی آنچه در طول شب می.خوانم و در ذهنم تصور می.کنم، من را به سفری در 10-12 سال گذشته.ی زندگی خودم می.کشاند. سال.هایی که به دنبال تحقق آرزوهایم و رویاهای بزرگی که در سر داشتم، به هر نقطه از دنیا که برایم ممکن بود سفر کردم و با یک گیتار و یک چمدان، چه روزها و شب.های شیرین و تلخی را گذراندم. میل و عشق به موزیک و موفقیت، هر سختی و شکستی را برایم قابل.تحمل می.کرد و بی.اغراق از گردنه.هایی عبور کردم که امروز حتی فکر کردن به آنها هم تنم را از ترس به لرزه می.اندازد. در راهِ این عشق هرچه داشتم فدا کردم: از خانه.ای که ارثیه.ی پدری بود تا سلامتی روح و جسمم. در مقابل، هم موفقیت.ها و لحظات رویایی (به قول بچه.ها 7 ستاره!) تجربه کردم و هم لحظات سیاه و تیره و تنها که نه پای پس و نه پای پیش داری و کمی فشار بیشتر می.تواند کمرت را برای همیشه تا کند و یا به نقطه.ای برساندت که کمر چند خانواده را برای همیشه بشکنی.

    همه این ها به کنار. اتفاقی که بدتر از همه می.افتد این است که به دلیل اعمال سلیقه شخصی و جناحیِ عده.ای که در دوره کوتاهی تصمیم.گیرنده می.شوند، عده.ای جوان به خاطر موزیک متفاوت.شان طرد و مجبور به مهاجرت از خانه ....ی.شان می.شوند و در مسیری پا می.گذارند که کاملاً شمشیر دو.لبه.ای است که می.تواند آنها را به دو نتیجه.ی کاملاً متفاوت برساند. اتیکت و برچسبی که به این جوان.ها چسبانده می.شود («زیرزمینی»، «گروه راک بدون مجوز» و…) نتیجه اشتباه آن سلیقه.های شخصی تصمیم.گیرنده و خوراکی بسیار چرب برای رسانه.هایی است که این گونه موضوعات جوان.پسند و سیاست.پسند برایشان همیشه جذاب بوده است. در واقع، هر دو طرف، بچه.های موزیسین را به نقطه.ای می.رسانند که برای پیشبرد کارشان و رسیدن به هدف.هایشان ناخودآگاه و خودآگاه شروع به استفاده از این برچسب.ها کرده و علیرغم میل باطنی.شان زیر پرچم کسی یا جایی خواهند رفت. به خاطر همان اعمال سلیقه.ها و این مسیری که پیش روی بچه.ها به اجبار باز می.شود و اتفاقاتی که در مسیر می.افتد، روزی همین بچه.ها در صورت بازگشت باید دوباره توضیح بدهند که چرا و به کجا رفتند!

    در شرایطی که خیلی از سفارتخانه.ها حتی به پدربزرگ.ها و ....بزرگ.های ما ویزای سفر نمی.دهند، این برچسب.ها و پرچم.ها مورد سوءاستفاده خیلی جریان.ها قرار می.گیرند و من بچه.هایی را می.شناسم که مجبور به تحمل همین اتیکت.ها برای دریافت ویزا یا پناهندگی آمریکا و اروپا شده.اند. همین اتیکت.ها کمی بعدتر توجه خیلی رسانه.ها و منابعی که برای تبلیغ و موفقیت سریع یک گروه موزیک لازم هستند را جلب می.کنند و در این بین مصاحبه.هایی شده، حرف.هایی رد و بدل می.شوند و این اتیکت.ها جوری آگراندیسمان می.شوند که می.توانند برای بچه.های موزیسین مشکل.ساز شده و کاملاً ناخودآگاه وارد داستان.ها و بازی.های سیاسی شوند. هر کسی برای منافع خود و به نسبت نیازش از این برچسب.ها استفاده می.کند و در این بین، مظلوم و بی.گناه همان بچه.های موزیسین هستند که بادبانِ کشتیِ نحیفِ گروه.شان در آن دریا با فوتِ همین رسانه.ها به پیش می.رود. اگر آن بچه.ها موفق شوند که هیچ و آن برچسب هم به رشد خودش ادامه خواهد داد، ولی اگر به هر. دلیلی یکی از آنها موفق نشد یا اصلاً از موزیک زده شد و خواست به کشورش و پیش خانواده.اش برگردد چه می.شود؟ .گاهی کار به جاهای باریک کشیده شده و گاهی هم واقعاً هیچ خبری نیست؛ ولی تصور و توهم و ترسی که در خود این بچه.های مهاجر برای بازگشت به ایران -بر اثر تکرار این برچسب.ها و شعارها به وجود می.آید- تحت شرایطی می.تواند «قوز بالا قوز» شده و تنها پل باقی.مانده در پشت سر -که همان بازگشت به خانه است- را هم خراب کرده و آدم را از شدت ناامیدی و افسردگی به نقطه جنون پایانی برساند. (طبق گزارش بازجویی پلیس نیویورک از بازماندگان صحنه جنایت، قاتل داستان ما هنگام شلیک به سمت دوستانش فریاد می.زده «چرا من رو از ایران به اینجا کشیدین که حالا تنهام بذارین و دیگه هم نتونم برگردم؟»)

    خیلی «چرا»ها راجع به این اتفاق تلخ در ذهن من باقی مانده و اصلاً موضوع محدود به ماجرای ترسناک این گروه.ها نیست. من در ابعاد و دیدی کلی.تر به داستان پایان.ناپذیر مهاجرت موزیسین.های جوان ایرانی نگاه می.کنم و فارغ از این که چقدر هنرمندان و گروه.های راک ایرانی در خارج از کشور موفق بوده یا نبوده.اند، سوال.های زیادی برایم مطرح است. شاید بزرگ.ترین.شان این باشد که چرا باید یک موزیسین جوان راک که هیچ گناه و جرمی مرتکب نشده، از بازگشت به کشورش اینقدر ترس و واهمه داشته باشد که ناامید ترجیح بدهد تا ته خط رفته و نابود شود، ولی به خانه بازنگردد؟ ما چه تصوری از موزیک و کارش و کشورش به او داده.ایم که او اینقدر به خاطر چند مصاحبه یا هرچیزی از بازگشت به کشورش بترسد؟ او چه تصوری از بازگشت و سرنوشتش دارد؟ چرا او را در مسیری قرار می.دهیم که اول از همه قصد رفتن کند، بعد خیلی.ها از موقعیت او سوءاستفاده کنند و در بازگشت او را مورد مواخذه هم قرار دهیم که چرا و به کجا رفتی و چه کردی؟ با قاطعیت می.گویم که بچه.های موزیسین جوان ایرانی نه اهلش هستند، نه بلد هستند و نه علاقه.ای که دارند وارد مسائل و بازی.های سیاسی شوند و اگر هر زمان این اتفاق افتاده، نتیجه تصمیمات و اعمال سلیقه.های اشتباه در دوره.های گذشته بوده است. جوانی که استعداد خوبی در موزیک دارد، انرژی و عشق و آرزو و هدف.های بزرگ دارد، طبیعی است که در مقابل طرد ما منصرف نشده و بیکار ننشسته و راه.های رسیدن به آرزوهایش را در جای دیگر و به نوعی دیگر دنبال کند و ممکن است در این مسیر اشتباه هم انجام دهد؛ ولی نباید جوری همه چیز در ذهنش جا بیفتد که برای بازگشت به وطنش این همه احساس ترس و ناامیدی کند. برای ظهور و شکوفایی تک.تک هنرمندان ایران بی.نهایت منابع مادی و معنوی صرف می.شود و نباید سرمایه.های واقعی آینده.مان را با دست خودمان از همین الان عقیم کنیم. این بچه.ها نماینده یک نسل هستند و از بین همین جوان.ها هنرمندان برجسته آینده کشورمان به وجود خواهند آمد. چیزی که همه.چیز را پیچیده.تر می.کند، حجم سوءتفاهم.ها و کج.انگاری.های بین خود ما راجع به همه مسائل و دسته و صف.بندی در مورد تک.تک موضوعات است.

    چند روز بعد، پیام تسلیتی برای دوستان و خانواده.های این عزیزانِ از دست رفته در پیج اوهام در فیسبوک پست کردم. واکنش.ها مطابق انتظارم فوق.العاده سوءتفاهم.زده، ناامیدکننده و با عینک.های قطور بدبینی بودند: سوژه کلی و فضای حاکم در صحبت.ها، برداشت و تصور دو دسته آدم با دو دید متفاوت بود که پیغام تسلیت من را تأییدی و تبلیغی نسبت به زندگی در ایران، و یا برعکسش تفسیر کرده بودند. استفاده از عبارت «شب سیاه و تیره بروکلین» نیز غیرت و تعصب عده.ای را به کشور و محله.شان تحریک کرده بود و عده.ای دیگر هم فکر می.کردند منظور من این بوده که چون این بچه.ها در آمریکا بوده.اند، این اتفاق برایشان افتاده و در کشورمان همه چیز صددرصد گل و بلبل است! همه طرف.ها به شدت تحت.تأثیر پیش.داروی.ها و تجربه.های خوب و بد شخصی.شان و کشف «کد»های مخفی درون متن و بازی با کلماتی -که در رسانه.ها باب است- بودند و معدودی از افراد واقعاً منظور و حرف من را فهمیده و درک کردند. آن هم در یک پیام تسلیت ساده که کل حرفش این بود: «آرزوی روزی که جوانان هنرمند کشورمان به خاطر موزیک.شان مجبور به مهاجرت و تحمل سختی به هیچ شکلی در هیچ نقطه دنیا نشوند.»

    این واکنش.ها و صحبت.ها برای من تازگی ندارد: در 3 سال گذشته که به ایران برگشته.ام، انواع و اقسام این برداشت.ها را شنیده.ام و به طور کلی عده.ای تصور می.کنند من برای بازگشت به خانه.ام نیاز به توضیح یا تبلیغی در مورد چیزی دارم یا اینکه سعی دارم اعلام کنم ایران بهترین نقطه جهان برای زندگی بوده و همه.چیز برای موزیسین.ها مهیا و بهترین است! مضحک.تر اینکه از سال 1381 که برای بار اول از ایران مهاجرت کردم، در بین ایرانیان خارج از کشور هم همیشه این پچ.پچ را به شکل دیگر و در مورد مهاجرت شنیدم. در میهن.ات تو را غرب.زده بخوانند و در غرب تو را «آدم خودشونه وگرنه چه.جوری تو اروپا می.تونه بیاد کنسرت بذاره؟» و… این اوج غریبی نیست؟

    تصمیم من برای بازگشت به وطنم مثل بقیه تصمیمات و کارهای زندگی.ام از روی دل و خواست قلبی خودم بوده و خدا را شکر می.کنم که حتی در سخت.ترین و سیاه.ترین لحظات روزهای غربت، هیچ.وقت امید و پل بازگشت به خانه را از دست ندادم و همیشه سرم را بالا گرفته و به وطنم بازگشتم. اینجا جایی است که روح من در آرامش زندگی می.کند و احساس می.کنم تلاش.هایم و فعالیت.هایم در موزیک به جز شخص خودم برای خیلی انسان.های دیگر نیز شادی، آرامش، انگیزه و امید به آینده به وجود می.آورد و به قول آن ضرب.المثل قدیمی «چراغی که به خانه رواست…»

    هیچ توضیح یا تبلیغی برای بازگشتم به کسی ندارم و به موازات.اش هم هیچ تأیید یا تکذیبی برای زندگی در هیچ نقطه دنیا. انسان.ها مطابق روحیات و شرایط و آرزوهایشان محل و سبک زندگی.شان را انتخاب می.کنند و هر اتفاقی در هر مکانی ممکن است. من اینجا را با علم به همه مشکلات و محدودیت.هایم انتخاب کردم، چون این روزها دیگر کارم و شغلم هدف اصلی زندگی.ام نیست: اولین و بزرگ.ترین هدف من دستیابی به خوشبختی واقعی و لذت از همه نعمت.های کوچک و بزرگ زندگی است. با وجود همه آرزوها و اه...ی که هنوز هم در سر دارم و به دنبال.شان هستم، در نقطه.ای از این مسیر متوجه شدم بعضی چیزهای این سفر برای من مضر یا خطرناک هستند و یا به طور کلی آن چیزی که از دور به نظر می.آمدند نیستند و پافشاری برای رسیدن به آنها ممکن است نه تنها موزیک، بلکه روحم و زندگی.ام را هم از مسیر درستش خارج کند. با وجودی که دل کندن از بعضی رویاها خیلی سخت بود و در آن لحظه به نظرم شکست و قدمی به عقب می.آمد، من تصمیمم را گرفتم: لوله.اش را روی شقیقه خودم گذاشتم، کمی به همه آرزوهای بزرگ جهانی.ام فکر کردم، نفس عمیقی کشیدم و آن ماشه را چکاندم…

    [ شهرام شعرباف (آهنگساز و خواننده گروه اوهام) ]

    منبع: موسیقی ما


    #1 ارسال شده در تاريخ ۱۳۹۲/۰۹/۰۱ در ساعت 11:50

  2. # ADS
    مجری تبلیغات
    تاریخ عضویت
    -
    نوشته ها
    -
    فروشگاه آنلاین کیوبیس با سیستم پرداخت آنلاین و ارسال به سراسر نقاط ایران ، شهرستانها و روستاها در کمترین زمان ممکن ، فروش vst وی اس تی ارزان و با کیفیت ، فروش سمپل و پلاگین های جدید آهنگسازی
    خرید وی اس تی خرید vst فروش vst وی اس تی فروش وی اس تی وی اس تی دانلود وی اس تی آپلود عکس

    بی نظیرترین آموزش فارسی نرم افزار کیوبیس ( سطح مقدماتی )
    آموزش فارسی کار با نرم افزار کیوبیس (سطح پیشرفته)
    آموزش فارسی CUBASE 5 & NUENDO4
    آموزش فارسی تکمیلی NUENDO5.5, CUBASE 6.5
    آموزش فارسی Ableton Live 9
    آموزش فارسی سونار Sonar X2,X3
    آموزش فارسی Cubase Elements 7

    آموزش فارسی protools 10
    آموزش فارسی Logic Pro X2 لاجیک
    آموزش فارسی Studio one استودیو وان
    آموزش فارسی BAND IN A BOX 2015
    آموزش فارسی Guitar Pro 6
    آموزش فارسی ضبط افکت میکس و مستر صدا ADOBE AUDITION CS5.5
    آموزش فارسی یک پروژه تنظیم آهنگ از ابتدا تا انتها

    آموزش فارسی اف ال استودیو FL Studio 12
    آموزش فارسی سمپلر کانتکت Native instrument Kontakt 5
    آموزش فارسی تصویری امنیسفر OMNISPHERE
    آموزش فارسی تخصصی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی موسیقی الکترونیک Steinberg Sequel
    آموزش فارسی تکنیکهای حرفه ای وکال همراه با آموزش Melodyne
    آموزش فارسی تکنیکهای رکورد صدا در استودیو موسیقی
    آموزش فارسی 101 ترفند حرفه ای میکس + مستر آهنگ با ایزوتوپ اوزون 7 izotope ozone
    آموزش فارسی جامع مسترینگ آهنگ Izotop Ozone 6 + tracks
    آموزش فارسی Fab Filter+Waves +Slate Digital

    آموزش کامل مراحل ساخت آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی آهنگسازی در یک هفته
    آموزش فارسی تنظیم حرفه ای موسیقی
    آموزش فارسی مولتی مدیا تصویری مبانی موسیقی
    آموزش فارسی تنظیم و ارکستراسیون آهنگ
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش خوانندگی پاپ به زبان فارسی
    آموزش آهنگسازی در سبکهای پاپ، هیپ هاپ رپ،ترنس،هاوس،بلوز،جاز،راک

    آموزش فارسی میکس حرفه ای آهنگ
    آموزش فارسی میکس و مسترینگ حرفه ای
    آموزش فارسی یک پروژه میکس و مستر آهنگ از ابتدا تا انتها
    آموزش فارسی ریتم سازی در موسیقی
    آموزش فارسی ساخت بیت در موسیقی
    آموزش فارسی صداسازی با سینتی سایزرها
    آموزش فارسی فالش گیری و فاصله سازی صدای خواننده
    آموزش فارسی ساخت استودیوی موسیقی خانگی

    خرید وی اس تی پیانو spitfire audio hans zimmer piano
     

+ پاسخ به موضوع

جستجو شده ها

Nobody landed on this page from a search engine, yet!

تا این لحظه 1 کاربر از این تاپیک دیدن کرده اند

فقط اعضا گروه ویژه vip و مدیران قادر به دیدن اسامی بازدیدکنندگان تاپیک هستند

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

کپی از مطالب سایت مجاز نمیباشد و پیگرد قانونی دارد

cubase.ir

BACK TO TOP
وی اس تی